witam

[maretina]

mam nadwrażliwego syna, który we wrześniu skończył 5 lat. od najwcześniejszego okresu syn jest nadwrażliwy na dźwięki, do niedawna jeszcze były zapachy. jako małe dziecko nie oglądał tv, nie lubił grających zabawek, migających świateł, tłumów, dobrze czuje się tylko w sytuacjach schematycznych, te nowe, nawet jeśli śa pozytywne, wywołują u niego nadmierny stres.jest i był przesadnie ostrożny.
totalnie nie wiem, jak mu pomóc.

[kratka5]

Kochana ja nie na temat zupełnie-ale mam bardzo wazne pytania do Ciebie (nawet nie wiem czy mnie pamietasz gadałysmy pare lat temu)
Moje gg 352510.
Przepraszam ze tutaj zawracam głowe

[kratka5]

Przeczytalam dokładnie twoj post-ja mam coreczke 2 letnia i cholera ona zachowuje sie podobnie..takie rozne dziwne zachowania wlasnie zwiazane z dzwiekami i nowymi sytuacjami.
Ale miałam nadzieje ze to jakos minie,ze wyrosnie...

[ewelkagda]

to co rodzic może i powinien zrobić to wg mnie poszukać dobrego psychologa dziecięcego który pomoże rodzicom zrozumieć dziecko i nauczy ich jak postępować z kochanym wrażliwcem

[oliwe]

I ja nie wiem. Znam z autopsji te wszystkie lęki, łzy, emocje, z którymi nie umiem sobie radzić. Miotam się pomiędzy ugłaskiwanie ich a rzucaniem dziecka na głęboką wodę bo zauważyła, że w pewnych kwestiach to jednak skutkuje. Choć czasem mam ochotę bezwzględnie ochraniać to jednak nakręcam na nowe sytuacje i zanim się połapie musi sobie radzić. Jednak mamy problemy, z którymi sobie nie radzę dlatego muszę udać się po wskazówki do psychologa.

U nas największy problem to opór, złość czy fochy i beznadziejna nieumiejętność określania choćby zalążka przyczyny. Kompletnie nam to destabilizuje codzienność.