gdy dziecko sie zgubi

[paliwodaj]

wrocialam z zakupow spozywczych, w czasie ktorych ..znalazlam dziecko, nie swoje oczywiscie.
Chlopczyk chodzil sobie samopas miedzy regalami, zapytalam gdzie mama, ona na to ze nie wie. Nie plakal, a szukal.
Poszlismy razem do obslugi klienta, podal mi reke, co moglo przez moment wygladac jakbym chciala go uprowadzic. Dziecko mialo 4 lata, znalo imie, nazwiska nie moglismy zrozumiec. Matka za chwile wybiegla z drugim dzieckiem. Okazalo sie ze dziecko mialo byc z ojcem w innym dziale, a ojciec myslal ze jest z matka. Zwykle nieporozumienie.
Chlopczyk byl bardzo dzielny, rozmawial z nami, wspolpracowal.
I jadac do domu mysle sobie , ze moje dzieci chyba nie sa przygotowane na zgubienie w sklepie, lotnisku czy gdziekolwiek. Wiedza ze nie mozna isc z obcymi ludzmi, brac jedzenia od obcych ( ale to teoria , nie wiem czy wprowadziliby w czyn) , ale czy wiedza jak postepowac gdy sie zgubia?
Starszy syn zna telefon, adres , ale wiem ze bylby spanikowany, moze nic by nie powiedzial poza imieniem i nazwiskiem
Corka, 4 - latka, zna imie, nazwisko, bardziej opanowana od syna , ale pewnie plakalaby w takiej sytuacji. Ona z kolei uwielbia rozmawiac z obcymi ludzmi, wiec nie wiem czy nie poszlaby za kazdym , kto jej obieca pokazac pieska czy kotka.
Jutro z rana rozmowa z dziecmi na ten temat.
Wazne zeby wiedzialy ze lepiej nie chodzic samamu po sklepie czy innym miejscu publiczym a podejsc do kasjerki, czy kogos kto tam pracuje i poprosic o pomoc w odnalezieniu rodzica. Jezeli nie ma takiej osoby na widoku, podejsc do kobiety z dzieckiem, starszej osoby, kogos kto budzi zaufanie. Dzieci powinny wiedziec ze wiekszosc ludzi jest milych i sympatycznych, ale sa tez tacy , ktorzy moga zrobic krzywde

[beliska]

Moja czterolatka procedury niby ma wpojone, ale teoria teoria, a praktyka to co innego.
Największym problemem jest u nas to, że córa bardzo kontaktowa, ufna, odwazna ma problem z przyswojeniem i pojęciem, że nie wszyscy ludzie są dobrzy i mogą byc tacy, którzy uczciwych zamiarów nie mają.

[ma_niusia]

Mój trzylatek procedurę zna dokładnie (raz miałam okropną sytuację, jechałam z nim autobusem z mnóstwem tobołów, przystanek, wysiadamy, on wysiadł, a kierowca zamknął drzwi - cudem udało mi się wyśliznąć za nim ale od razu spanikowana przeprowadziłam lekcję co i jak). Ale to teoria, nie wiem jak w praktyce. Zna imiona, nazwiska, adres, ale mówi średnio wyraźnie, ja go zrozumiem, ale obca osoba to nie wiem. Do tego jest raczej wstydliwy i nieśmiały, wątpię żeby z obcym pogadał. Ale mamy ustalone, że jak się zgubi to siada tam gdzie jest i czeka na mamę bo mama "zawsze po ciebie wraca, zawsze po ciebie przychodzi!". Ćwiczymy to czasem w parku gdzie pozwalam mu na rowerku się oddalać spory kawał i potem ma na mnie czekać. Ale to teoria i ćwiczenia, nie chcę myśleć co by było gdyby się naprawde zgubił

[twitti]

Moja corka nie ma jeszcze 3 lat i na razie nie sadze zeby umiala sie zachowac w takiej sytuacji. Mówi niewyraznie, najgorzej nazwisko i nazwe ulicy, mimo ze zna. Myslalam zeby kupic jej jakas bransoletke z danymi i nr telefonu. Tylko nie wiem gdzie szukac tego.

[frestre]

identyfikatory można zakupić na allegro
my mamy od ratowników z plaży w Gdyni - mieli akcję i rozdawali rodzicom z dziećmi
jest jedna zasada wpisujesz tylko nr telefonu, bez imienia dziecka (bo dzieci ufne-jeśli zna się imię tzn , że nie obcy i można z nim pójść)

infoband

[ma_niusia]

W połowie sierpnia jedziemy na wakacje i też planuje kupić tą opaskę na rękę, tylko mam pytanie, bo znalazłam same takie mdłe w kwiatuszki itp. na allegro, czy ktoś z wam może wie gdzie można kupić taką opaskę na rękę z Zygzakiem McQueenem? Bo Młody jest strasznym fanem i wiem, że taką by chętnie nosił przynajmniej...

[anetchen2306]

Dokladnie: tylko nr telefonu, absolutnie zadnych innych danych!
W przedszkolu mojej corki mieli nawet cwiczenia w plenerze na ten temat: co zrobic, jak zgubimy sie w centurm handlowym podczas zakupow (skierowane do dzieci w wieku 2-5 lat).
Dzieciaki trenowaly na miejscu, w markecie "gubienie sie" i "szukanie mamy" (przy pomocy pracownikow sklepu).

[lillaj]

Ja zamówiłam tutaj:

silikonki.pl/index2.php?cPath=5

[memphis90]

Eeee, moja sama z marszu się przedstawia- sąsiadom, sprzedawczyniom, ludziom na ulicy... Ja pisałam na opasce i imię, i numer telefonu. Jak się trafi porywacz, to i tak łatwo podsłucha, jak się nazywają moje dzieci.

[memphis90]

podpisane.pl/?name=infoband

[melancho_lia]

Moi teorię znają. Starszak umie się przedstawić i podać adres. Młodsza umie się przedstawic, adres czasem myli. Wiedzą co mają zrobić jak się zgubią, wiedzą co mają zrobić w przypadku rozdzielenia się z nami w komunikacji miejskiej (jak oni wysiądą, a ja nie zdążę, mają czekać na tym przystanku, jak ja wysiądę a oni nie zdążą- mają wysiąść na najbliższym i czekac na mnie).
Na szczęście nie musieliśmy sprawdzać w praktyce.

[frestre]

uczę, że gdy się zgubi, ma czekać w miejscu i się nie ruszać!!!!
zna imię i nazwisko, adres....
uczę nr telefonu do mnie
ma 4,5 lat

[mikams75]

moja w takiej sytuacji tak by sie rozdarla, ze na drugim koncu olbrzymiego marketu bym ja uslyszala
Poza tym jest niesmiala i obawiam sie, ze zapytana o imie czy cokolwiek to by nic nie powiedziala, albo mruknelaby cos niezrozumiale pod nosem. Glownie licze na jej donosny glos

[kanna]

Moje dzieci znały mój nr telefonu, na pamieć, oraz oczywiście swoje imię i nazwisko.

Podstawową zasada było - jak się zgubisz, stań i czekaj JA ciebie znajdę.

Potem, jak podrosły nieco, uczyłam je, ze mają iść do pani z małym dzieckiem, w wózku lub na rękach i prosić o dzwonienie do mamy.

[...]

[hanalui]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[melancho_lia]

A nie lepiej nauczyć dziecko jak ma sie zachować w razie ewentualnego zagubienia?
Jak nauczysz prawidłowego zachowania to nie oznacza od razu, że ie będziesz pilnować.

[hanalui]

melancho_lia napisała:

> A nie lepiej nauczyć dziecko jak ma sie zachować w razie ewentualnego zagubieni
> a?
> Jak nauczysz prawidłowego zachowania to nie oznacza od razu, że ie będziesz pil
> nować.

A cwiczysz jak sie zachowac w czasie pozaru? A cwiczysz co zrobic jak sie dziecko skaleczy, obleje wrzatkiem i innych?
Bo ja zadnego watku jeszcze tu nie widzialam a tez chyba wartaloby nauczyc prawidlowego zachowania. I jeszcze dla kilkunastu innych sytuacji. I nie zeby mialy byc pozary, skaleczenia czy oblewania wrzatkiem...ale przeciez wartaloby.

[melancho_lia]

Wyobraź sobie, że ćwiczę i tłumaczę.
Znają numer alarmowy, umieją korzystać z telefonu (starszak), wiedzą co trzeba zrobić przy skaleczeniu, jak się zachować gdy ktos obcy próbuje gdzieś ich zabrać, wiedzą o "złym" dotyku.

[kanna]

Oczywiście, że ćwiczę

Jak wyjść z domu, kiedy biec do sąsiadów, gdzie kopać, jak ktoś złapie. Mnóstwo rzeczy ćwiczę z dziećmi, w ramach profilaktyki.
Nie miały roku, jak ćwiczyłam schodzenie z kanapy nogami do przodu (nie głową).

[aniasa1]

> Nie miały roku, jak ćwiczyłam schodzenie z kanapy nogami do przodu (nie głową).
tez mi wyczyn. Chyba kazda z nas tego uczyla.

[mama-ola]

Mój starszy syn zgubił się w supermarkecie, jak miał 5 lat. Odnalazł się prawie od razu, bo trafił do biura obsługi klienta. Nie bałam się o niego - wiedziałam, że sobie poradzi (psychicznie i wszelako) z tą sytuacją.
A jemu... to się tak spodobało, że w rok potem zorganizował sobie kontrolowane zagubienie. Po prostu odszedł, trochę się pobawił, pobiegał, po czym udał się do biura obsługi klienta.
Pani z biura obsługi była zachwycona, że taki rezolutny. Ja nieco mniej, bo wiedziałam, że zrobił to specjalnie. Ale tak samo jak wtedy - w ogóle się o niego nie bałam.
Za to młodszego synka pilnuję i będę jeszcze całe lata pilnować jak źrenicy oka, bo to nieobliczalny, nieodpowiedzialny wariat

[paliwodaj]

najgorsze jest to , ze dzieci sa jednak bardzo ufne, gdybym powiedziala temu chlopcu ze jego mama czeka na parkingu, chodz ze mna, na 100% wyszedlby ze mna za sklepu, bo podal mi reke i szedl za mna bardzo ufnie.
Nie chce nawet myslec ile dzieci ginie . Czasami w gazetach sa zdjecia zaginionych dzieci" zaginela w wieku 3 lat, dzis prawdopodobnie wyglada tak " i symulacja komputerowa dziecka 10 lat starszego.
Koszmar, koszmar, koszmar.

[hanalui]

paliwodaj napisała:

> najgorsze jest to , ze dzieci sa jednak bardzo ufne, gdybym powiedziala temu ch
> lopcu ze jego mama czeka na parkingu, chodz ze mna, na 100% wyszedlby ze mna za
> sklepu, bo podal mi reke i szedl za mna bardzo ufnie.

I dlatego o 4 litery sobie to uczenie mozna rozbic.
Przez lata powtarzane zeby nie ufac obcym, nie rozmawiac z obcymi, czasto gesto straszone policjantem, straznikiem czy czyms w tym stylu a tu w czasie zgubienie do tych obcych...hahahaha

> Nie chce nawet myslec ile dzieci ginie . Czasami w gazetach sa zdjecia zaginion
> ych dzieci" zaginela w wieku 3 lat, dzis prawdopodobnie wyglada tak " i symulac
> ja komputerowa dziecka 10 lat starszego.

Tia...takie jak Madlejn czy jak jej tam bylo...ponoc zostawiona przez rodzicow z bratem w lozku kiedy ci poszli balowac. Opieka jak cholera

[paliwodaj]

a mozesz wyjasnic to "hahahaha" ? co jest takiiego smiesznego?

[melancho_lia]

Co innego nauczyć, ze jak ktoś obcy zaczepia, częstuje czy chce gdzieś zabrać bez wiedzy rodziców to źle, a co innego pokazać, ze w sytuacji kryzysowej własnie do innych ludzi trzeba się zwrócić- policjanta, osoby z dzieckiem itp.
Straszenie policjantem to dla mnie jakaś totalna abstrakcja i tego nie praktykuję.

[mama-ola]

> najgorsze jest to , ze dzieci sa jednak bardzo ufne, gdybym powiedziala temu ch
> lopcu ze jego mama czeka na parkingu, chodz ze mna, na 100% wyszedlby ze mna za
> sklepu, bo podal mi reke i szedl za mna bardzo ufnie.

Zależy od dziecka. Mój starszy syn jest niezwykle racjonalny i bardzo mało uczuciowy, że się tak wyrażę. Próbowałam go podejść na różne sposoby, i to znienacka. Na przykład ni stąd, ni zowąd pytałam: "a gdyby podszedł do ciebie smutny pan i poprosił o pomoc w szukaniu pieska, bo mu się właśnie zgubił, a on się martwi o tego pieska" albo na innej fali: "a gdyby jakaś pani cię poprosiła o wskazanie drogi do Auchana, bo ty jesteś taki duży i mądry i na pewno wiesz, jak tam dojść, a ona nie może nijak trafić". I za każdym razem zdawał na szóstkę (powiedzmy z minusem), tzn. gniewnie odpowiadał, że kazałby spadać tej obcej osobie na drzewo (minus za styl).
Ponadto wielokrotnie mu tłumaczyłam, jak ma się zachować, np. że nie wolno mu pod żadnym pozorem wyjść z supermarketu, w którym się zgubił. I on to wie. Jestem o tym święcie przekonana.

Ale to naprawdę zależy od dziecka. Jestem przekonana, że w wypadku mojego młodszego synka wszystkie takie nauki na nic. Ten jest z kolei niezwykle uczuciowy. Poleci za każdym psem. Na historyjkę z psem nabrałby się jak nic, nawet jakby ją znał wcześniej. Będę go musiała pilnować jeszcze dobre 10 lat. I pilnuję, do tego stopnia, że jak gdzieś idę, to nie mogę się nawet rozejrzeć wokół, patrzę wyłącznie na niego, bo wystarczą 4 sekundy nieuwagi i gdzieś odbiega.

[memphis90]

> Nie chce nawet myslec ile dzieci ginie . Czasami w gazetach sa zdjecia zaginion
> ych dzieci" zaginela w wieku 3 lat, dzis prawdopodobnie wyglada tak " i symulac
> ja komputerowa dziecka 10 lat starszego.
Jak się zagłębić w temat- to się okazuje, że prawie wcale... Porwania dzieci (takie, jakie miało być rzekomo udziałem zamordowanej Madzi) prawie nie zdarzają się w praktyce; jeśli już, to dziecko porywa rodzina- np. tatuś, któremu odebrano prawa rodzicielskie itd. Pojedyncze wydarzenia, jak próba porwania noworodka ze szpitala w Krakowie (chyba 5 lat temu!), są rozdmuchiwane przez media.

[minerwamcg]

Moja córka na większości wierzchnich ciuszków ma wszywkę z napisem: MAMA: 501- ..... i wie, że jak się zgubi, ma ją pokazać. Zna swoje imię, nazwisko, nasze imiona. Adres niby zna też, ale założę się, że w stresie wszystko się jej pokręci

[leneczkaz]

Mój syn zna swoje imię, nazwisko i dokładny adres.

Zgubił się nam na wakacjach .. między stolikami na wieczornym showy. Sprawa była gorsza, bo pomagała mu pani, która mówiła po hiszpańsku .. Płakał.. strasznie się przestraszył. Myślał, że poszliśmy bez niego, a po prostu pomylił rzędy. Tego dnia nauczyliśmy go przedstawiać się i odpowiadać na pytanie jakie jest jego imię w 3 językach

[tijgertje]

Moj mlody z tych, ktorzy przy ucieczce nie maja poczucia czasu, nie zdaja sobie w ogole sprawy, ze sie zgubili, a jesli juz, to pjda z kazdym obcym. Urwanie glowy. Kupowalam paski na reke ze szpitalnym zapieciem, ale zbankrutowac mozna bylo, wiec w pewnym momencie zaczelismy mu z mezem pisac numer komorki markerem na przedramieniu. na szczescie obchodzilo sie bez tego, ale najgorsze bylo wlasnie to, ze dzieciak nie wiedzial, ze sie zgubil. Kiedys szukalam go chyba z pol godziny (mial w okolicach 5 lat), mial wsciekla koszulke, numer, ja jego aktualne zdjecie, ale i tak niewiele to dalo. Kelnerka zapytana o niego, byla swiecie przekonana, ze go nie widziala, ale jak chwile pozniej jej go wskazalam, to ze zdziwieniem stwierdzila, ze on tam caly czas stoi, ale sadzila, ze to brat ktoregos z dzieci, ktore tam sie bawily, bo w ogole nie zachowywal sie jak zguba. Teraz jest wiekszy, zna numery telefonow i adres, ma wpojone, ze jak zauwazy, ze sie zgubil, ma sie nie ruszac z miejsca i poprosic o pomoc kogos z obslugi sklepu, albo jakas pania (najlepiej idaca z dzieckiem), zeby zadzwonbic na moja czy meza komorke. Od pol roku paraduje z psem i troche mi ulzylo, bo nawet jak dziecko nie reaguje, to pies sie pilnuje i mlodemu za daleko odejsc nie pozwoli i na komende ciagnie go z powrotem

[male_a_cieszy]

Córka ma niecałe pięć lat. Zna imię nazwisko i adres. Wie co ma zrobić jeżeli zgubi się w supermarkecie. Wie, że jak się zgubi na ulicy to ma stać i czekać bo przyjdziemy po nią. A dodatkowo jak idziemy na jakieś imprezy plenerowe to ustalamy jakieś miejsce do którego ma córka podejść jak zauważy, że się zgubiła i tam ma na nas czekać. Ale jak by się mała zachowała w przypadku zgubienia? Nie wiem, bo nigdy nie było sytuacji, że się zgubiła.

[mojemieszkanie24]

Ja w przedszkolu uczę dzieci zachowywania się w rożnych sytuacjach. Dzieci znają swoje imie i nazwisko, adres. Potrafią tez wezwać w razie czego pogotowie/ straż pożarną ( wykręcić numer lub wiedzą że muszą poprosić doroslego o pomoc). Jedna dziewczynka wykorzystala wiedzę w praktyce, gdy jej mama w ciąży zemdlała. Wiedzą także co zrobić gdy się zgubią, gdy ktoś się przewroci ( i leci mu krew).

Nie należy sie bać rozmawiać o takich sytuacjach ponieważ często się one zdarzają