Rodzeństwo

[manuskrypt1]

Dziewczęta, mając jedno dziecko, kiedy zdecydowałyście się na rodzeństwo dla niego? Moja Smerfetka skończyła roczek, a ja właśnie zaciążyłam. Chciałam mieć drugie dziecko, ale nie tak szybko. Różnica między nimi będzie 2 lata i jak dla mnie to trochę za wcześnie. Poprzednio staraliśmy się bardzo długo i do głowy mi nie przyszło, ze teraz może być tak szybko, mimo, że się zabezpieczaliśmy. A jak jest u was?

[kondolyza]

2,4mce
Roznica idealna,w sam raz.

[klubgogo]

W jaki sposób się zabezpieczaliście?

[kattijka]

U nas będzie różnica 20 miesięcy. Różnica ok dwóch lat jest wg mnie najlepsza.

[kattijka]

A tak w ogóle to gratulacje!

[mamma_2012]

Pewnie nie to chciałas usłyszeć, ale mając rodzeństwo w zbliżonym do mojego wieku, zawsze wiedziałam, ze miedzy moimi dziecmi bedzie duza różnica wieku. Wyszło 12 lat, corka zakochana w bracie, acz miłość, o dziwo, wyglada na zdrowa.

[jotka_k]

między moimi dziećmi jest 2,7 różnicy
czy to dobra różnica ?
niezła

[mysz1978]

ja mam niecale 3 lata i roznica super
U Ciebie te 2 lata to bedzie pewnie jeszcze lepiej, choc pierwszy rok zapewne bedzie ciezko; ale dasz rade

[milamala]

Nie o roznice w wieku chodzi tylko o to zeby dobrze wychowywac rodzenstwo i aby miedzy rodzenstwem zaiskrzylo.
Ja mam siostre o idealnej (wg opisow) roznicy wieku i prawie zero kontaktow w doroslosci.

[aleksandra1357]

Moim zdaniem 2 lata to idealna różnica wieku.
Jakby było więcej, dzieci miałyby gorszy kontakt.

[aloiw1985]

Nie martw się różnica wieku, ona ma mały wpływ na to czy dzieci będą kochającym i szanujacym się rodzeństwem w przyszłości.

[wilhelminaslimak]

U nas 1,5 roku różnicy. Na początku, wiadomo, ciężko, bo dwójka w pieluchach, w zasadzie dwójkę trzeba karmić, starszy jeszcze niewiele kuma, nie poczeka, itp. Jakkolwiek ja lubię taki "ruch w interesie" i mi się przy jednym dziecku nudziło.
W tej chwili mają 4,5 i 3 lata i ja sobie nie wyobrażam, że nie mieliby siebie. Oni po prostu non-stop są ze sobą, bawią się permanentnie (czasem też walczą), zaczynają od rana, a kończa w łóżeczkach. Dla mnie temat "zabawy z dziećmi" przestał istnieć już dawno, bo oni bawią się sami. Ja nawet zabawek nie musze kupować, bo zawsze sobie coś do zabawy wymyślą. Po prostu rewela. Jak słucham koleżanki znudzone wymyślaniem zajęć dla swoich dzieci, albo widzę te dzieci wiszące na rodzicach "bo im się nudzi", to stwierdzam, że decyzja o posiadaniu dzieci z małą różnicą wieku była naprawdę super (przynajmniej na ten moment).

[bbuziaczekk]

Dokladnie, u mnie jest identycznie. Moi maja 4 i niecale 6 lat. Dziewczyna i chłopak. Swiata poza sobą nie widza. Jedno za drugim jest strasznie głupie. Jak się nie widza to ciagle pytaja kiedy to drugie wroci. Dbaja o swoje interesy nawzajem. Kochaja się bardzo ale tez się kloca, bija itd. ale po 2 minutach jest zgoda.
Dla mnie 2 lata to idealny wiek.
Mialo być rocznikowo 2 lata ale ze udało się za 1 strzalem to jest rocznikowo 1 rok a miesiącami 22 miesiące.
Wiec jest idealnie.

[antoszkowa]

manuskrypt1, podobnie jak Ty byłam zaskoczona drugą ciążą - też planowaną, ale nie aż tak szybko jak wyszło. Między moimi chłopakami jest dokładnie 18 miesięcy różnicy, teraz mają 3,5 i 2 lata. Pierwszy rok to naprawdę był hardcore - kiedy pojawił się brat, to starszak miał tylko 1.5 rok i był w niewielkim stopniu "samoobsługowy". Mniej więcej od pół roku zaczęliśmy z mężem widzieć światło w tunelu, bo po pierwsze, obydwa egzemplarze mocno się usamodzielniły (starszak głównie dzięki przedszkolu, a młodszy dzięki starszakowi), a po drugie, starszak zaczął widzieć w młodym człowieka. Dzisiaj czytałam sobie relaksacyjnie książkę, a moje dzieci przez całe popołudnie bawiły się w wożenie zwierząt do weterynarza. Generalnie bardzo się kochają, bardzo o siebie dbają, i równie bardzo się leją i kłócą, czyli zdrowo... Jak jestem z młodym na zakupach, kiedy starszak jest w przedszkolu, to nie ma możliwości, żeby tylko młodemu coś kupić, bo on od razu domaga się towaru także dla brata.
Zgadzam się jednak z milamala, że w sumie to chyba w dobrych relacjach z rodzeństwem nie chodzi w zasadzie o różnice wieku... Ja mam 4 lata młodszą siostrę i zawsze miałyśmy fajny kontakt, zostało do dziś.
Głowa do góry, dwójka dzieci "rzutem na taśmę" ma naprawdę dużo "plusów dodatnich"... choć początkowo ma też nieco "plusów ujemnych", ale o tych ostatnich szczęśliwie szybko się zapomina.

[koza_w_rajtuzach]

U nas różnica to trzy lata i dzieci są ze sobą bardzo emocjonalnie związane, chociaż są między nimi bardzo duże różnice w psychice, w sposobie myślenia itd.
Ogólnie patrząc po moich dzieciach widzę, że to naprawdę świetnie, że córka ma kompana w postaci brata, a syn ma siostrę, z którą lubi spędzać czas. Myślę, że kiedy będą wspominać dzieciństwo w przyszłości, to przede wszystkim będą myśleć o tym rodzeństwie właśnie. Pamiętam, że mnie mój brat wkurzał, był złośliwy i wolałam towarzystwo każdej innej osoby tylko nie jego. Moje dzieci mają odwrotnie. Lubią z innymi spędzić czas, ale potem towarzystwo innych dzieci przeważnie ich męczy (zwłaszcza córkę) i wolą siebie nawzajem.

[bbuziaczekk]

Roznice będziesz mieć bardzo fajna. Na pewno nie jest za wcześnie !

My planowaliśmy kolejne dziecko jak pierwsze skończy rok. I od razu po roczku zaczelismy starania.
Miedzy moimi dziecmi jest dokładnie 22 miesiące roznicy. I jest super!

[bbuziaczekk]

Dodam ze o pierwsze dziecko staraliśmy się 6 miesięcy. Drugie wyszlo od razu w pierwszym strzale

[myszy80]

Pierwszy rok, półtora jest ciężki (wszystko zależy od dzieci), potem coraz łatwiej, choć oczywiście są momenty, że nie ma się siły. Moi kochają się jednak bardzo. Powodzenia. Dasz radę

[zazou1980]

U mnie bedzie 6 lat roznicy. Corka jest juz samoobslugowa, chodzi do szkoly, my odpoczelismy od nianczenia i jestesmy gotowi na nastepnego potomka.
Btw, ja najlepiej dogaduje sie z bratem 9 lat mlodszym, mam tez 2-och starszych o 2 i 4 lata i praktycznie nie utrzymujemy kontaktu...

[betty842]

Ja zaszłam w drugą ciążę kiedy synek miał 3 latka.Była to ciąża planowana,chcieliśmy mieć między dziećmi 4 lata różnicy. Ale potem żałowaliśmy bo mogliśmy się zdecydować rok wczesniej,kiedy mały miał dwa lata.Ale kiedy mały miał 2 lata to myśleliśmy,ze jest jeszcze za mały,ze chcę trochę odsapnąć itd Te 3 lata i 9 miesięcy między moimi chłopcami to nie jest zła różnica ale wydaje mi się,że 2,5-3 lata to by była idealna różnica między dziećmi.1-2 lata różnicy jest fajną różnicą ale bardziej dla dzieci niż dla rodziców.Znam bardzo dużo rodzeństw z dwuletnią różnicą wieku i ogólnie rodzice są zadowoleni z tego.Fakt na początku moze być trudno ale potem już będzie z górki.Tak wiec nic się nie martw,będzie dobrze.

[julita165]

Starsze dziecko wg mnie powinno być już samodzielne w sensie: zaadaptowane na dobre w przedszkolu, jest z nim już bardzo dobra komunikacja,samo je, samo korzysta z toalety, z grubsza samo się ubiera, potrafi część czasu zająć się samo sobą, generalnie nie budzi się w nocy. Czyli róznica między dziećmi poniżej 4 lat to jest wg mnie dla rodziców taki hardcore że w ogóle nie wchodziw grę. Optymalna róznica 4-5 lat

[julita165]

Zapomnialam dodać - starsze równiez na dłuższych dystansach nie korzysta z wózka. Mam sąsiadkę z 2 dzieci gdzie róznica wieku wynosi 1 rok i 3 m-ce. Był czas kiedy babka miała problem 500 m do sklepu z tą dwojką się doczłapać. Jak jej i mój synek mieli troszkę ponad 2 lata zapisałam synka do klubu malucha i jej tez proponowałam ale mówiła że bez auta z niemowlakiem w wózku i dwulatkiem nie da rady 4 przystanków pokonać, ani piechotą ani autobusem

[julita165]

Z własnego doświadczenia ( brat młodszy o 3,5 roku ) widzę że zwłaszcza jak jest różnica płci w dzieciństwie nie ma się jakiś super hiper relacji z rodzeństwem, raczej jest rywalizacja, a im różnica wieku jest mniejsza tym jest ona większa ( np. u mojego dziecka w p-kolu gdzie do młodszej grupy przyjmują dzieci w wieku 2,5-4 lata jest 4-latka, której 2,5-letniego brata rodzice wożą do innego przedszkola bo tak się z siostrą nie cierpią ). Natomiast w fajnych relacjach w starszym wieku różnica 4-5 lat jest akurat.

[kondolyza]

To takie założenie z książek,bo jak ktos troche zycia znal to w zyciu to takie proste nie jest.lepiej mi bylo urodzic drugie gdy statsze mialo 2 lata,przrwijanie robilam w formie zabawy kladąc oboje obok.siebie na dywanie, duzy luz byl itp. Teraz czyli 1.5 roku pozniej nie chcialabym miec noworodka. Co z tego ze starsza sama je, odpieluchowana,ze sie ubiera sama i ze sie komunikuje? Skoro musialabym zaprowadzac starsza do przedszkola z noworodkiem? Srednia przyjemnosc-logistyka,ubieranie,budzenie,karmienie piersią... Ciesze sie ze mamy to juz za soba bo gdyby mi sie urodzilo dzievjo przy 4-5 latku to bylby problem z zarazkami, z odprowadzaniem, z drzemkami,(co jesli spi a mija 13 i trzeba isc po starsze do szkoly), zaraz lekcje u 6 latka...
Ja sie ciesze ze razem je w domu mialam bez stresu ze MUSIMY WYJSC, ze zarazi mi 2-miesieczne, jak zarazi 1.5 czy 2latka to juz mniejszy stres,wiecej lekow mozna podac, dziecko biega wiec juz gluty wyleca,nie grozi zapalenie pluc jak u noworodka itd itp.
A poza tym dla starszego lepiej jak jest mlodsze gdy pojawia sie rodzenstwo bo wtedy jest to dla niego bardziej naturalne,mniej rozumie,mniej przezywa. A taki 5-6 letni jedynak potrafi juz robic niezle sceny zszdrosci i wogole moze przechodzic załamki i furie,wiec nici z tego ze bylo samodzielne i ulozone przed porodem.

Ps.moje dzieci przesypialy noce od 3go mca zycia,syn przesypia noce non stop a corka majac prawie 4 zsczela wrzeszczec po nocach wiec roznie bywa

[betty842]

kondolyza napisała:
"A poza tym dla starszego lepiej jak jest mlodsze gdy pojawia sie rodzenstwo bo wtedy jest to dla niego bardziej naturalne,mniej rozumie,mniej przezywa. A taki 5-6 letni jedynak potrafi juz robic niezle sceny zszdrosci i wogole moze przechodzic załamki i furie,wiec nici z tego ze bylo samodzielne i ulozone przed porodem. "

Też kiedyś myślałam,że im dziecko młodsze tym szybciej zaakceptuje młodsze rodzeństwo ale zmieniałam zdanie kiedy moja kuzynka urodziła drugie dziecko.Starsze dziecko (córka) miała rok i 9 miesięcy kiedy urodził się braciszek. Takiej reakcji jeszcze nie widziałam.Mała przez kilka dni darła się non stop kiedy tylko widziała mamę z dzieckiem na ręku.Z pogodnego i energicznego dziecka zmieniła się w smutną zamkniętą w sobie dziewczynkę.Babcia płakała kiedy taką ją widziała...Kuzynka omal w depresję nie wpadła.Wszyscy pocieszali ją,że na pewno jej to minie itd.I faktycznie minęło ale chyba dopiero po jakimś miesiącu.Tak wiec nie zawsze jest tak,że im mniejsze dziecko tym szybciej rodzeństwo zaakceptuje.Są też minusy bo np starszemy dziecku (4-5latkowi) można pewne rzeczy wytłumaczyć i szybciej je zrozumie niż taki dwulatek.Np taki dwulatek może nie rozumieć dlaczego wcześniej mama była na każde zawołanie a teraz musi poczekać bo braciszek czy siostrzyczka jest teraz karmione (piersią).Nie twierdze,że starsze dziecko nie będzie robiło szopek bo też może ale twierdzenie,ze młodsze szybciej zaakceptuje rodzeństwo też nie do końca jest prawdą....

[mamajaktalala]

Moze masz racje, wszystko zalezy,iod nastawienia rodzicow, od atmosfery otaczajacej,od tego jak j czywogole przygotowywali to starsze

[julita165]

Mój synek jest jedynakiem i z kilku powodów już nim pozostanie ale czuję że byłoby z nim ciężko...ostatnio śmiertelnie się na mnie obraził za to że córce koleżanki kupiłam jakiś prezent z jakiejś tam okazji

[kondolyza]

No to wlasnie takim dzieciom tym bardziej pilnie wskazane jest rodzenstwo. Pomijam Twoje powody. Ale tak generalnie to posiadanie rodzenstwa wlasnie poprawia czlowieczenstwo. Czyli nie moze byc tak ze nie majac wiecej dzieci wzmacniamy to pierwsze w jego negatywnym nastawieniu. To juz jest problem jesli dzieciak ma problem z ogarnieciem zasady wzajemnosci (prezent dla kogos teraz, a ty tez dostajes /dostales)

[betty842]

mamajaktalala napisała:
Moze masz racje, wszystko zalezy,iod nastawienia rodzicow, od atmosfery otaczajacej,od tego jak j czywogole przygotowywali to starsze

W tym sęk,że własnie kuzynka przygotowywałam córkę na pojawienie się rodzeństwa.Mała się cieszyła i ogólnie nic nie zapowiadało że będzie tak źle...No ale po kryzysie wybuchła prawdziwa miłość i w tej chwili dzieci (mają 4 i 2 latka) świata poza sobą nie widzą. Zgadzam się,że bardzo ważne jest aby dziecko odpowiednio przygotować na pojawienie się rodzeństwa ale czasem to przygotowania i tak nic nie daje...Każda różnica wieku między dziećmi ma swoje plusy i minusy i chyba po prostu nie ma czegoś takiego jak idealna różnica wieku między dziećmi...No ale co do jednego jestem pewna-najlepiej jakby różnica wieku miedzy dziećmi nie przekraczała 6 lat bo wtedy wychowuje się jakby dwóch jedynaków i raczej pewne jest,ze dzieci nie będą sie razem bawiły.

[betty842]

Ja mam między chłopcami 3 lata i 9 miesięcy i ogólnie jestem zadowolona choć myślę,że jakby było 3 lata to by było jeszcze lepiej.Mój 3 latek był już bardzo samodzielnym dzieckiem więc żałowałam że drugiego dziecka nie ma JUZ. Mały mając 3 lata ciągle marudził,ze nie ma się z kim bawić itd i tak sobie wtedy myślałam,że szkoda,ze już drugiego dziecka na świecie nie ma bo już by sobie rosło a za rok już by się może razem bawili ta tak to dopiero za 9 miesięcy się urodzi,nim podośnie trochę to minie dwa lata zanim zaczną się "bawić".No ale te niespełna 4 lata też złe nie są.Napewno nie nazwałabym tego hardcorem raczej lightem.

[manuskrypt1]

U nas będzie różnica 21 miesięcy, jeżeli wszystko pójdzie dobrze. No to moze faktycznie nie będzie tak źle. U mojej siostry będzie różnica 9 lat (siostra rodzi teraz w styczniu) i nie sądzę, żeby to było dobre, bo i jeden wychowywał się sam i drugi też będzie wychowywał się sam. Po prostu myślała, że moze jeszcze rok poczekać. Ale jest to jest, z tego się najbardziej cieszę.

[lluizaaa]

Witam,
Ja mam dwoch chłopcow w różnicy 1,5 roku. Tez nie sadziłam ze tak szybko zajde, mysłalam ze jak strasz bedzie w przedszkolu to dopiero sie uda. Teoretycznie ciaza planowana, ale zaskoczyla nas. Obecnie maja 2 i 4 mce i prawie 10mcy.Pierwsze 3 miesiace było dobrze, bo maluch tylko spał i odkładany jadł. wiec mozna było poswiecic uwage starszemu, który nagle wydal mi sie taki duzy, dorosly itp a wciaz to jednak male dziecko. Potem mlodszy zaczal byc bardzie kumaty, zaczely sie zeby marudzenie itp wiec zaczelo byc ciezko. Samej czasami bylo ich trudno ogarnac.bo dwoja malych dzieci potrzeujacych mamy. Odkad młodszy usiadł, raczkuje i wstaje przy meblacj juz robi sie lżej, chociaż nie można ich samych zostawiać bo kończy sie płaczem. Staszak jak mial 1,5 roku to byl mniej swiadomy i mniej dokuczal małemu, dzis jest inaczej swiadomosc wieksza, ze mama trzeba sie podzielic, do tego okresy buntu, wiec lekko nie jest. Ale ponoc pierwszy rok najtrudniejszy a potem lzej , inaczej ale lzej. Dobrze jak ma sie kogos do pomocy, ja mam meza ktory pomaga jak tylko moze. Starszak obecnie potrafi pacnac mlodego, ale tez go na spacerze "broni" jak do wozka ktos zaglada - wiec jest milosc i jest moc.

[matka.madzi]

Zawsze chciałam mieć jedno dziecko, a mamy bliźnięta. Może i dobrze, że tak się przydarzyło, bo inaczej z lenistwa na pewno zostałabym przy jednym.