do mam smoczkowców

[formelka1]

Hey Dziewczyny!!!Filiuszek 23 konczy 2 latka i niestety korzysta ze smoka :
(Czytalam rady na forum jak walczyc ze smokiem no i mamy dzis 3 dzien
walki...awantury co 20 min,krzyki,spazmatyczne rzucanie sie na podloge
wrrrrrrrrr...daje mu smoka tylko do spania, bowiem stwierdzilam,ze najpierw w
tygodniu bede walczyla ze smokiem w ciagu dnia,a od piatku kiedy maz bedzie
mogl ze mna znosic nocny placz.......mam nadzieje ze zwyciezymy wojne

pozdrawiam,
justysia,Fil 23 m-ce,Oti 6 m-cy

[agawa22]

Witam, u mnie w pozbyciu sie smoka pomógł, lekki katar. Zawsze byłam
przeciwniczką smoczka, ale mój mały niestey musiał go dostawać do snu a potem
wypluwał. Jak miał 8 miesiecy dostał katarku. Wiadomo, nosek zatkany, trudno
sie oddycha i ...zapomniał o smoczku. potem oczywiście już mu o nim nie
przypominałam. Twój szkrab już jest na tyle duży że nie tak łatwo zapomina,
życzę wytrwałości, ja też będę mojego odzwyczajać, ale od cycusia nocnego i też
szykują sie na bezsenne noce.
pozdrawiam

[paulaula]

Moja dwuletnia córeczka też kocha bardzo swojego monia, choć potrzebny jest jej
głownie do zasypiania, czasem tylko w dzien, gdy już sromotnie sie nudzi to
idzie po niego i nieodłaczną pieluszkę (to zestawi i osobno nic nie znaczą).
Nigdy nie ssała smoczka na dworze, pomyślałam więc że teraz kiedy coraz więcej
czasu spędza na dworze sama go odstawi. Po zaśnięciu go wyciągam choć wiem że w
nocy potrafi włozyć go sobie z powrotem gdy się obudzi i znów wypluć gdy
porządnie zaśnie. Ja jednak zrezygnowalam z walki za wszelką cenę, myślę że
spacerki i coraz większa jej dorosłość same załatwia sprawę. Ponoć po dwóch
latkach po konsultacjach, raczej sugerowaniach ze strony rodziców dzieci same
wyrzucają smoczek. Może i ty powinnaś dać jeszcze trochę czasu maluszkowi, w
końcu nic złego się w związku z tym moniem nie dzieje. Pozdrawiam serdecznie i
życzę w taki czy inny sposób sukcesów, choć lepiej byłoby mniej rozpaczliwych.

[talusia]

szczerze radze zastanów się czemu ci ten smoczek przeszkadza,
moja cora miała smoka 3 lata i odzwycziliśmy i bardzo żałujemy,
uległam presji społecznej, mi to nie przeszkadzało ale przeszkadzało mi gadanie
ludzi, odbiło się koszmarami i lekami nocnymi,
ostatnio dorwalam książkę ( rozwój psychiczny dziecka o-10 )tłumaczą tam, że
dziecko jak każdy z nas musi mieć możliwość rozładowania stresu , emocji -
każde robi to w różny sposób, czasami pomaga im - tym maluchom - smoczek,
trochę kręcę nie umiem dokładnie opisać,
ale z całego serca radzę zastanów się,
a mój kuzyn stomatolog twierdzi, że są różne tezy -czy smoczek szkodzi na zgryz
czy nie

[ann_mart]

Powiem - z doświadczenia na każde dziecko przychodzi jego czas. My próby
odstwienia smoka (był tylko do spania w nocy) podejmowaliśmy odkąd Młody
skończył 2 lata. Zawsze ustepowaliśmy - nie z powodu awantur - bo tych nie
było, ale z powodu wyraźnego nieszczecia jakie odczuwał Młody. Wypróbowałam
wszystkie sposoby z forum (obcinanie, smarowanie czymś gorzkim, mówienie, że
się zgubił - "Tata siukamy" itp. Nic z tego potrafił szukac smoczka wiecorem
przez 3 godz. i strasznie rozpaczał. W końcu stwierdziłam, że nasze i jego
zdrowie psychiczne jest ważniejsze od walki ze smoczkiem.
Az któregoś dnia (miał 3 lata i miesiąc) smoczek zaginął naprawdę. Szukał go 2
min. przyjał do wiadomosci perspektywę poszukiwań prowadzonych przez Panią od
sprzątania i poszedł spać. Nastepnego dnia spytał tylko czy się nie znalazł.
Potem pytań już nie było.
Myslę, że on po prostu dorósł do tego, żeby sobie rdzić bez smoczka.
więc nic na siłę. Jak się nie uda - odpuść. I zaczekaj.
Pozdrawiam
życząc sukcesu
Anka

[allija]

Ja też nie zabierałam na siłę.
W ogóle to chyba cos tu nie gra. Przeciez niemowlę sobie samo smoczka nie
kupiło i nie włożyło do buzi. Zrobił to rodzic. Trzeba było wtedy "walczyć" z
dzieckiem, znosić jego płacz. Jak można być tak okrutnym żeby najpierw
świadomie dziecku coś dać, przyzwyczaić i potem nagle odbierać?
U nas odbywało się to delikatnie tak, jak u przedmówczyń.
A zgryz dużo gorszy ma moje dziecko, które zamiast smoczka upodobało sobie
kciuk.

[kin2]

Kubuś "przehandlował" smoczka za piłeczkę u pani dentystki. rozpacz trwała dwa
dni! trzeciego już było ok, chodził i powtarzał" nie ma moni ziośtały u pani
doktol". udało się rewelacyjnie i warto skorzystać z pomocy kogoś z autorytetem
dla dziecka ( u nas właśnie lekarze)
pozdrawiam i życzę sukcesów i pamiętajcie nic na siłę

[malgos79]

gdy moja dórka skonczyła dwa lata, też postanowiliśmy ja odzwyczaić od smoczka,
udało się dwa dni przespać, ale potem zaczeła wkładać do buzi palca.
stwierdziliśmy, że już lepiej jak używa smoczka. zredukowaliśmy jednak trochę
dzięki temu ilość czasu z moniem i ilość moni, bo bywało, że musiała mieć aż 3:
jeden w buzi, i dwa do miętolenia w rączkach. Na spacerze i w czasie zabawy już
nie używa smoczka wogóle, mam nadzieje, że w koncu sama zrezygnuje całkiem

[monika.pap]

A u nas nadzwyczajnie spokojnie przeplywa odzwyczajanie malego od smoka.Jeszcze
zima nieodstepowal go na krpk a teraz od jakiegos czasu zaczol go wyzucac z
buzi a ja go kladlam wyzej i tak uplywa dzien za dniem a maly chodzi cale dnie
bez smoczka.Czasami tylko jak go zabola dziasla lub zaswedzom to wyraznie go
szuka i dostaje go do zasypianie,z tym ze czasami bywa tak ze go wyzuci z kojca
wtyla sie kocyk i zasypia bez niego.
Syn ma obecnie 15 mies. ja tak mu dalam 2 lata min. na posiadanie smoka ale jak
on tak dalej bedzie z niego sam rezygnowal to kto wie moze .....
ale to czas pokarze.Dwu -dwu i pol latek juz zaczyna nabierac nawyku
samodzielnego zasypiania ja mam nadzieje ze bede mogla mu poczytac bajke lub
puscic na cd a on bedzie zasypial w raz z siostra i niebedzie potrzebowal
korzystac ze smoka.

Monika mama Natali i Jakuba
gg 8883531 lub [e-mail]

[kmianka]

A jak u Was odbywa się ta walka?
Przyznam, nie czytalam o sposobach odzwyczajania od smoka. Ale jestem świeżo po
pożegnianiu ze smokiem. Myslalam, że będzie placz, bunt, czarna rozpacz itp
itd. A tu nic z tych rzeczy. Dużo czasu zajęlo nam przekonanie synka (ma 22
miesiące), że smok jest brzydki - mial 2 mocno przez siebie zmasakrowane I
sam chyba czul dyskomfort, źle się ssało. W końcu kilka dni temu sam powiedzial
na smoka BEEEE i od tamtej pory nie chce go wziąć do buzi. Czasem tylko w nocy
zassie - ale rzadko i często po prostu nie chce.
Może zamiast walczyć sprobujcie jakoś przekonać synka, że smoczek to nie jest
taka super sprawa. Przecież taki 2latek juz sporo rozumie i w ten sposob mozna
do niego dotrzeć. Ja nie walczylam z synkiem - po prostu wykorzystalismy dobry
moment na rozstanie ze smoczkiem - przy wspolpracy synka

Pożegnanie ze smoczkiem - sukces :)

[driadea]

Autor: pulka1
Data: 18.04.2005 12:00

--------------------------------------------------------------------------------
Witam,
Piszę zeby podzielić się z Wam pomysłem na pozbycie się smoczka - w naszym
przypadku okazał się strzałem w dziesiątkę.

Moja córeczka, dwuletnia Zosia bez smoka nie zasypiała a jak budziła się w
nocy to gwarancją spokoju było znalezienie w łózeczku smoka (który mama albo
tato wyciągali z pyszczka zaraz po zaśnięciu). Już raz podjęliśmy próbę
pozbycia się smoka ale ulegliśmy "sile perswazji" płaczu i budzenia się w
nocy co 20 minut.
A tym razem - sukces.
Po wizycie u dentysty kiedy się dowiedziałam że grozi Zosi przodozgryz długo
myślałam, aż w końcu jak Zosia szła spać i poprosiła o smoka poszłam go umyć i
wymyśliłam!!! - wzięłam nożyczki i nacięłam mocno smoczek przy nasadzie.
Tylko tak żeby nie odpadł.
Po czym zaniosłam umyty Zosieńce. Mała włożyła do buzi, po chwili wyjęła,
obejrzała i mówi "buuuu " Obejrzałyśmy dokładnie, próowałyśmy naprawić,
przyszedł tatuś i też próbował ale nic nie pomagało. Nawet maść Zosi i
syropek nie uleczyły smoka. Zosia zasnęła trzymając smoczek w rączce -
zasmucona ale spokojna bo "może babcia naprawi" (pomysł Zosi). W nocy
odłożyliśmy smoka - żeby się nie zadławiła (mimo że dopilnowałam żeby nie był
za mocno nacięty to licho nie śpi). Zosia obudziła się dopiero rano i znowu
obejrzała smoka - nadal ze smutkiem ale bez płaczu. W ciągu dnia zasnęła
znowu trzymając go w rączce ale już wieczorem wystarczyło że był na półeczce
nad głową. A wczoraj już nawet prawie nie pamiętała o nim przy zasypianiu - w
ciągu dnia jeszcze próbowała go "naprawić" ale wieczorem jak spytała o "blam"
czyli smoka i powiedziłam: "przecież wiesz Zosieńko, że smoczek się popsuł"
kiwnęła tylko główką i przytuliła lalę. Zasnęła bez problemu i znowu spała do
rana jak aniołek.
Nie wiem jak zareagowałoby na tą metodę inne dziecko - ale u nas pożegnanie
ze smokiem odbyło się nadspodziewanie łagodnie

Pozdrawiam,
Pulka