Dziecko boi się śmierci

[kantinka]

Od kilku dni moja córka (5 lat) zadaje pytania na temat śmierci. Pyta czy
mama nie umrze, czy nie umrze tatus jak zje za dużo. Pytania zadaje co pół
godzinki. Ja juz nie wiem czy przeczekać to i uspokajać ją, czy od razu udać
sie do psychologa. Jak mam jej pomóc, żeby sie nie zadręczała takimi
sprzwami.

[alpepe]

opisałaś, co mówi twoja córka, ale nie napisałaś, co jej odpowiadasz co te pół
godziny. Moja czterolatka nie boi się jeszcze śmierci, ale pewnie nadejdzie ten
czas...

[kantinka]

Odpowiadam jej, że zawsze będę przy niej,umrę jak ona będzie duża, jak będzie
miała swoje dzieci. Że tatus musi dużo jeść bo nie bedzie miał siły. Nic innego
nie przychodzi mi do głowy, staram się ją uspokoić ale to chyba nic nie daje,
licze więc na Waszą pomoc.

[alpepe]

a co jej mówiłaś, jak ona się ciebie pytała, gdzie była, jak jej jeszcze na
świecie nie było?
Moja wie, że była wcześniej w Niebie i, że kiedyś znów wrócimy do Nieba, więc
się nie boi, ale sądzę, że w wypadku mojej to jeszcze wiek ją chroni przed
strachami. Ja jako dziecko się panicznie bałam, że moja babcia umrze, bo jest
już stara, ale nie dzieliłam się tymi lękami z mamą czy babcią. Najlepiej by
było chyba mówić, że zawsze przy niej będziecie, nawet jak umrzecie, to
będziecie ją chronić, tylko ona nie będzie was widzieć.

[dlania]

A Wy sie nie boicie? Bo ja sie boje. Moja czałęła pytac tak kolo 4 roku, cóz
jej mogłam powiedzieć. Tez o niebie, o tym, że wszyscy umieraja, ale p[otem
patrzą z nieba, że będziemy jeszcze baaaaardzo długo żyć. Ale i tak z 2 razy
łezki jej się zakręciły w oczach, bo tu się nie ma z czego cieszyć...

[alpepe]

ja się nie boję, ale mnie na życiu nie zaleźy, choć nie chcę umierać, bo mnie
dziecko potrzebuje.

[dlania]

Tak w ogóle Ci nie zalezy, czy po prostu dziś masz doła? A zycie dla dziecka to
jeden z najlepszych powodów do życia
ja tez sie nie bałam, do czasu, aż moje życie było zagrozone - wtedy bałam sie
jak cholera, tak chciałam żyć!!!!!

[alpepe]

miałam wypadek samochodowy, dość tragiczny, ale ja i moja wówczas 10 miesięczna
córka cudem przeżyłyśmy, mój tata też naprawdę cudem z tego wyszedł. Nie
ucieszyło mnie to jakoś szczególnie, że przeżyłam, ale np. unikam sytuacji
niebezpiecznych, bo wiem, że moje dziecko mnie potrzebuje. Tak w ogóle mi nie
zależy. Czytam artykuły o ludziach, którzy są śmiertelnie chorzy i dokonują
superrzeczy, ale mnie to nie przekonuje.

[fiola1]

Czytajac ten post czulam jakbym go sama napisala.Identyczny problem mialam
jakis czas temu tez z 5 latką,co chwilę pytala o smierc,ze nie chce umrzec,nie
chce zeby umarla babcia itp.Doszlo do teg,ze nie mogla usnąc tylko
plakala,bardzo sie martwillam,staralam sie uspokoic ale poprostu samo
przeszlo...trwalo okolo 3-4 tygodni.

[bomba001]

moj synek w wieku ok lat 5 tez tak robił- podobno jest to wiek, kiedy dziecko
przestaje byc bezgranicznie szczęśliwe i zaczyna sobie zdawac sprawę ze
śmierci. ja powtarzam: ta ja umre, ale chyba nie teraz, choc to tez mozliwe,
umrzesz ty, tata, siostra. ale raczej nie teraz, choć tez mu mówię ośmierci
dzieci- oczwiście w jakimś konkretnym kontekscie, bajka, muzeum i groby dzieci
etc. po prostu przyzwyczajam, nie dramatyzuje, po prostu fakty. nie rozmawiam
bardzo wiele, odpowiadam na pytania. tak uważam należy postepowac