Moja 2,5 latka ma problem.

[jagoda56]

Od jakiegoś czasu tz.2-3 miesiące moja córka bije dzieci.Gdy
wchodzimy do piaskownicy to po kilku minutach okłada inne dzieci
łopatką lub ręką.Zazwyczaj bije po twarzy i głowie.
U nas w domu nie ma przemocy.Ostatnio za to daję jej pojedyńczego
klapsa.Zaraz maszerujemy do domu,jako kara dla niej.Nawet nie
protestuje,a później z uśmiechem na ustach pyta mnie kogo zbiła.
Naprawdę nie wiem,jak mam z nią postępować.Może któraś mama i
dziecko miała podobny problem.Koleżanka powiedziała mi,że ona pewnie
jest zazdrosna o inne dzieci.Jest jedynaczką i jedyną wnuczką jednej
i drugiej strony.

[olamazur]

Mój syn też bywa nieznośny, też mi czasem opadają ręce, też bywa, że
z kar sobie nic robi. Chyba wiem, co czujesz. Klaps nie jest dobrym
pomysłem, bo jak możesz mówić: "nie wolno bić innych", jednocześnie
to robiąc? Trąci absurdem nieco, prawda? Może jakaś inna kara, taka
naprawdę dla Twojej małej dotkliwa. Ja stosuję kąt - syn bardzo nie
lubi, więc dla niego to jest dotkliwe. Od razu przeprasza, jak ma
iść do kąta. Moja mama stosuje natychmiastowy powrót do domu z
odpowiednim komentarzem, a przed następnym wyjściem na dwór
pogadankę, czego nie wolno robić i ostrzeżenie, że jak zrobi, to
zaraz wracają do domu. Też działa.

[ejka.pe]

Zgadzam się z poprzedniczką - piszesz, że nie ma u Was przemocy, a
jednocześnie dajesz klapsy i wymagasz przy tym, by dziecko samo nie
biło innych - chyba nie tędy droga... U nas dobrze sprawdza się
ustalenie zasad przed wejściem na plac zabaw (nie bijemy innych, nie
krzyczymy, nie wyrywamy zabawek etc.). Jeśli coś idzie nie tak, daję
ostrzeżenie, a potem to już tylko wyprowadzam z placu zabaw i w
najgorszym razie spacer się konczy - ale to teraz rzadkośc -
córeczka wie, że nie żartuję i zrobię tak, jak zapowiedziałam, a
ponieważ szkoda jej spaceru, stara się bardziej nad sobą panowac.
Zawsze też pamiętam o pochwaleniu jej za ładną zabawę z innymi
dziecmi, czasem dostaje jakąś drobną nagrodę. Chwalenie i
nagradzanie działa niekiedy lepiej niż ciągłe karanie... Zachowaj po
prostu spokój i bądź konsekwentna, zobaczysz, że to pomoże. I
dostrzegaj także te dobre momenty, kiedy Twemu dziecku uda się
zrobic coś bardzo, bardzo grzecznie.
Pozdrawiam.

[jj555]

Nie mam doświadczenia w tej materii, ale może lepszą karą będzie nie wyjście na
podwórko (do piaskownicy), ona nie protestuje że każesz jej iść do domu, bo to o
co jej chodziło już zrobiła tzn komuś przywaliła i może już iść do domu. Nie
wychodź z nią a jak będzie chciała iść do piaskownicy to powiedz, że nie bo bije
inne dzieci - może to zadziała. I spróbuj jednak nie dawać jej klapsa, bo tym
samym dajesz przyzwolenie na bicie, skoro tobie wolno, to jej też.

[jagoda56]

Ona dopiero od jakiegoś czasu dostaje klapsy.Zanim w dupę dostała to
juz zdążyła kilkoro dzieci zbić.
Dziękuje za odpowiedzi drogie emamy.

[alpepe]

a może problem nie jest w klapsie, który dajesz, tylko w tym, że twoja córka od
innych dzieci nigdy nie dostała po głowie i twarzy i nie wie, że to boli? Nieważne.
Najgorsze to to, że ta kara, którą wyznaczasz córce, czyli natychmiastowy powrót
do domu, nie jest dolegliwa. Musiałabyś te karę tak zmodyfikować, by dziecko
wolało się bawić w piaskownicy etc. niż być w domu. Może zakaz bawienia się
zabawkami po powrocie do domu, zakaz telewizji i ignorowanie dziecka np. przez
pół godziny?

[olamazur]

> Najgorsze to to, że ta kara, którą wyznaczasz córce, czyli
> natychmiastowy powrót do domu, nie jest dolegliwa.

Nie wiem, czy to powszechne, ale dla mojego dziecka jest karą to,
co... się nazwie karą. Samo pójście do domu nie - bo on lubi się
bawić w domu zdecydowanie bardziej niż na dworze. Ale jak odtrąbić
głośno: kara! kara! za karę do domu! - o, to mu się nie podoba, to
przeprasza i obiecuje poprawę. Podobnie jest z kątem. Kąt to miejsce
jak każde inne, ale jak stanie tam nazwać karą, to moje dziecko się
wije w proteście, jak ma tam pójść.

[alpepe]

Nie mówimy teraz o Twoim dziecku . Dla córki autorki wątku taka ewakuacja z
placu zabaw nie jest żadną karą, skoro się dziecko sadystycznie pyta, komu to
dziś przywaliło i nie protestuje, że je się zabiera z dworu.

[olamazur]

> Nie mówimy teraz o Twoim dziecku .

Oczywiście, ze nie W domyśle było: może u Twojej córki byłoby
tak samo. Przecież dzielimy się doświadczeniem z _własnymi_ dziećmi,
a każda forumowiczka musi sama rozstrzygnąć, czy to do jej dziecka
by pasowało czy nie.

> Dla córki autorki wątku taka ewakuacja z placu zabaw nie jest
> żadną karą,

Ale może ewakuacja mogłaby być karą, gdyby ją tak _nazwać_. Tak jak
pisałam - dla mojego dziecka samo pójście do domu też karą by nie
było, bo lubi dom, ale jak _nazwać_ to karą - to już się karą staje.
Podzieliłam się swoim doświadczeniem i dałam radę, jak postąpić.

Tak zupełnie od czapy to było, alpepe?

[alpepe]

olamazur: W domyśle było: może u Twojej córki byłoby
> tak samo. Przecież dzielimy się doświadczeniem z _własnymi_ dziećmi, a każda
forumowiczka musi sama rozstrzygnąć, czy to do jej dziecka
> by pasowało czy nie.
Z tym, że akurat ta kobieta już opisała sytuację, więc wiemy, że ta kara jest
nieskuteczna
>
> Ale może ewakuacja mogłaby być karą, gdyby ją tak _nazwać_. Tak jak
> pisałam - dla mojego dziecka samo pójście do domu też karą by nie
> było, bo lubi dom, ale jak _nazwać_ to karą - to już się karą staje.
No tak, przyznaję rację, autorka wątku nie wspomniała NIGDZIE, że mówi dziecku,
że to jest kara.

> Podzieliłam się swoim doświadczeniem i dałam radę, jak postąpić.
>
> Tak zupełnie od czapy to było, alpepe?
Nie rozumiem ostatniego zwrotu, bo nie znam jego znaczenia, ale to chyba
nieważne już .

[jagoda56]

Zawsze na forum znajdą się jakieś żmije,które szukają jak kogoś
ukąsić.Jak nie macie mądrych rad to siedźcie cicho.

[an_ni]

sssss ssss ssssss

[alpepe]

zawsze na forum znajdą się matki szukające tylko pocieszenia a nie wyjścia z
sytuacji. Dla nich każda kobieta, która nie głaszcze ich po główce i nie użala
się nad nimi i nad ich indolencją wychowawczą ("oj, ale moja córka tak jęczy, że
jej ustępujemy, bo nie możemy znieść jej jęków"), jest żmiją.

[corkaswejmamy]

a może problem nie jest w klapsie, który dajesz, tylko w tym, że twoja córka od
innych dzieci nigdy nie dostała po głowie i twarzy i nie wie, że to boli?
Dla córki autorki wątku taka ewakuacja z
placu zabaw nie jest żadną karą, skoro się dziecko sadystycznie pyta, komu to
dziś przywaliło

No, moja droga, przypominam ci, że mówisz o niespełna 2,5-letnim dziecku, a nie
zwyrodniałym nastolatku. Jakie sadystyczne zachowania może mieć dziecko w tak
młodym wieku? Trochę się zagalopowałaś z tymi okresleniami. Dwuletnie dziecko
dopiero uczy sie funkcjonowania w grupach rówieśniczych, a tego typu zachowania
są własnie jednym z etapów takiej miedzyludzkiej egzystencji. Dzieci biły, były
bite przez inne dzieci mod zarania dziejów i nie ma co z tego robić jakiejś
strasznej afery.
Do autorki wątku:
Absolutnie nie pozwalam swojej córce bić kogokolwiek. Największą karą dla
takiego dziecka jest odseparowanie go od zabawy(ale tylko w tym momencie). Nie
musisz od razu zabierać dziecka do domu, wyobraź sobie, że już podczas owego
powrotu w jego główce aż roi sie od pomysłów co też mozna bedzie ciekawego robić
po powrocie do domu, bo dom to przecież fajne miejsce. Lepszym rozwiązaniem
bedzie strofowanie dziecka, mówienie, że źle zrobiło, próbowanie dowiedzieć się
dlaczego uderzyło inne dziecko i egzekwowanie obowiązku(bezwzględnie)
przeproszenia skrzywdzonego uderzeniem dziecka. Jeśli dziecko tego nie zrobi
bądź zrobi a sytuacja się powtórzy odciagasz córkę od zabawy,ale na taka
odległośc by widziało wciąż bawiące się w piaskownicy dzieci. Dzieci to nie
sadyści lecz mali ludzie dopiero cą uczący się żyć w społeczeństwie. Mają swój
własny rozum i naprawdę umieją łączyć przyczyny i skutki.Agresją córki zatem nie
przejmuj się aż tak bardzo. Broń Boże jednak na nią nie zezwalaj.
A klaps-cóż, zdarzyło mi się, ale było to spowodowane wyłącznie moją chwilą
słabości. Takie sytuacje nie mogą się zdarzyć. Dla dziecka surowszą(i bardziej
wychowawczą) karą bedzie twój zmutek, twoje lekceważenie(pozorne oczywiście)
dziecka. Dziecko musi widzieć, że swoim zachowaniem sprawiło ci przykrośc. Gdy
to zauważy Twoim obowiązkiem jest porozmawianie z dzieckiem, wyjasnienie całej
sytuacji.

[jagoda56]

Tu sie rodzi kolejny klopot.Córka swym płaczem i wrzaskiem potrafi
wszystko wymusić.Nie mogąc słuchać tych jęków(razem z mężem)
pozwalamy na co chce.Babcie tak samo tego nie trawią.Jedna babcia to
nawet zanim ona o czymś pomysli to juz jej daje.
Dziecko rozbuchane do granic możliwości.NIE RADZIMY SOBIE.

[olamazur]

Hasło: ignor. Ja się nauczyłam, choć oczywiście nie jest łatwo
słuchać płaczu własnego dziecka. Jak mały histeryzuje, rzucam do
męża hasło "ignor" i ignorujemy. Da się!
Dziecko rozbuchane też nie jest szczęśliwe, ona by chciała jakichś
stałych zasad, w domu z zasadami (nie znaczy nie) czułaby się
bezpieczniej. Wprowadźcie je dla jej dobra. Niech "nie" znaczy "nie"
plus ignor. Będzie dobrze

[an_ni]

to moze zglos sie do Super Niani ...
rozbrajajace sa twoje teksty ... wyglada na to ze ty w ogole nie
wychowujesz swojego dziecka

[alpepe]

no tak, nie znoszę takich ludzi, którzy robią swoim dzieciom krzywdę, nie
stawiając im granic i nie wyznaczając norm.
Wychowują dzieci na wrzaskliwe bachory, którym się wszystko należy i które, jak
im się coś nie podoba, to biją inne dzieci w piaskownicy.
Sorry, przestało mi cię być żal.
Na jęki są zatyczki do uszu i zamykanie w swoim własnym pokoju niegrzecznej
rozbestwionej pannicy.

[anias29]

> Koleżanka powiedziała mi,że ona pewnie jest zazdrosna o inne
dzieci.Jest jedynaczką i jedyną wnuczką jednej i drugiej strony.

Taaaa, jasne. Ciekawe, że mój 2,5-letni jedynak jakoś nikogo nie
bije.

[sybil-grazka]

Konsekwencja w działaniu z wszystkich stron rodziców i dziadków ustalenie reguł
dla was. Jakie stosujemy "kary" i dużo tłumaczenia czego robić nie wolno i
stosowanie kar po przewinieniu (oczywiście ostrzeżenie najpierw). Kary to nie
tylko do domu znasz swoje dziecko i na pewno wiesz o jej przyjemnościach i co
lubi. Jeśli zachowanie będzie ok to duża pochwała bo chwalenie daje bardzo
dobre rezultaty. Rady nierady- zastosowanie dowolne

to nie jest problem twojego dziecka

[andziulindzia]

tylko dorosłych, którzy to dziecko otaczają. Mała zachowuje się tak,
bo nie ma wyznaczonych reguł, nie wie co można a co jest
niedozwolone. Dopóki nie przestaniecie ulegać płaczom i krzykom
małej, nie zaczniecie stosować kar, które odczuje, a nagradzać wtedy
gdy rzeczywiście na nagrodę zasluguje, dopóty poprawy jej zachowania
nie będzie. Szkoda mi twojej córki, bo głupio postępujecie i jeśli
nic sie nie zmieni będzie jej zwyczajnie ciężko w kontaktach z
rówieśnikami. A wchodzi w wiek gdy coraz ważniejsi stają się
rówieśnicy a rodzice powoli odchodzą na dalszy plan