POMOCY!!!(Chorobliwie )Nieśmiały dwulatek

[maziamb]

Dziewczyny mam świetną prawie 2 letnią córkę . Jest bardzo radosnym
dzieckiem śpiewa, tańczy, dużo mówi, robi fikołki i wygłupia się
bez końca ale...tylko w domu lub w obecności osób , które dobrze
zna. Dobrze sobie też radzi w sytuacjach gdzie jest dużo ludzi(
markety, ikea itp)i nikt nie zwraca na nią szczególnej uwagi.
Sytuacja diametralnie zmienia sie z chwilą gdy jesteśmy na placu
zabaw, idziemy do kogos z wizytą lub ktoś obcy na nią spojrzy. Wtedy
jest jeden ryk, mała jest przestraszona, zawstydzona i trudno ją
uspokoić. (I tak było od zawsze.Już jako niemowlę nie znosiła gdy
ktoś nachylił sie do wózka i na nią spojrzał.) Nigdy nie bawi się z
dziećmi, tylko je obserwuje, zawsze im ustępuje i w ogóle sprawia
wrazenie jakby sie ich bała. Wystarczy ,że któreś przebiegnie obok
niej albo głośniej wrzaśnie, córeczka ucieka. Zastanawiam się jak
jej pomóc i ośmielić bo mówiąc szczerze ta sytuacja zaczyna mnie
przerażać. Może któraś z Was miała podobny problem i możecie coś
doradzić z własnego doświadczenia. Prosze o pomoc

[alika77]

Moja corka (rowniez dwulatka) byla chorobliwie niesmiala jeszcze do
niedawna. Tak jak Twoja nie lubila jak ktos jej zagladal do wozka,
nawet jak byla mala i powinna teoretycznie nie byc tego za bardzo
swiadoma. Jak widziala kogos obcego to wskakiwala mi na rece i
chowala we mnie twarz. Na placu zabaw uciekala przed dziecmi,
doroslych tez nie akceptowala i widac bylo ze sie boi. Jej tata jest
zwolennikiem wrzucania na gleboka wode i najchetniej by ja zostawil
na caly dzien w zlobku uwazajac to za swietna terapie, na szczescie
(akurat w tej sytuacji) niewiele spedzal z nia czasu i nie mial za
bardzo mozliwosci dzialania Ja uwazalam, ze albo jej taka uroda i
nic z tym nie zrobie, albo po prostu z tego wyrosnie i to, co
najlepszego mozna zrobic to byc przy niej. Nigdy jej nigdzie nie
wypychalam, nie namawialam zeby gdzies szla czy sie z kims bawila,
nigdy nie zmuszalam do udzielania sie towarzysko, usmiechania sie
do "cioci" ktora widzi pierwszy raz w zyciu itd. Dalam jej pelna
akceptacje, ze kocham ja niezaleznie od tego czy jest niesmiala, czy
odwazna, ze dla mnie to nie ma znaczenia. I mysle, ze to odnioslo
skutek, bo aktualnie mam problem z nadmierna smialoscia, mala na
placu zabaw zaczepia dzieci, chce sie bawic, gania za nimi,
robi "papa" obcym itd. Nie wiem, czy to moja zasluga czy ona tak czy
inaczej by z tego wyrosla, ale wiem, ze nie wolno dziecka do niczego
zmuszac, namawiac czy przekonywac. Proponuj, zachecaj, ale bez
presji, jesli czegos nie chce to trudno, ona nie moze poczuc, ze dla
Ciebie to problem, bo wtedy bedzie podwojnie niesmiala, a do tego
dolaczy sie poczucie winy, ze mama nie jest z niej zadowolona. Nie
wiem, czy Ci cos pomoglam, ale takie jest moje zdanie i moje
doswiadczenia z kiedys niesmialym dzieckiem

[maziamb]

alika77 dziękuję... Mam taką cichą nadzieję, żę mojej córci też
kiedyś przejdzie,bardzo bym chciała

[alika77]

Aha, i jeszcze jedno, nie wiem czy Twoja corka chodzi do zlobka lub
ma jakis inny staly kontakt z dzieckiem, moja caly czas jest ze mna
wiec nie byla za bardzo przyzwyczajona do stalej obecnosci dzieci.
Kiedy miala jakies 20 miesiecy zapisalam ja na zajecia muzyczne dla
dzieci od 4 miesiaca do 4 lat, grupa miala jakies 12 dzieci, zajecia
byly raz w tygodniu po 45 minut, przez 2 i pol miesiaca. Nie wiem
czy muzycznie cokolwiek z tego wyniosla, ale mysle, ze to byl jej
przelom w niesmialosci, nawet kobieta, ktora prowadzila zajecia
powiedziala, ze widac bardzo duza roznice w jej zachowaniu. Moze
wiec jesli masz mozliwosc to zapisz ja gdzies na cos takiego,
oczywiscie jak nie chodzi do zlobka, bo jak chodzi to mysle, ze to
by i tak niczego nie zmienilo. Pozdrawiam

[sweet.joan]

Serdecznie zapraszam na forum Dziecko Wrażliwe. Jest tam więcej mam z dziećmi o
wrażliwszej naturze. Link w sygnaturce.

[daga_j]

Moja córcia miała tak samo. Nic nie pomogło, dopiero przedszkole - ale też
powoli i jeszcze nie całkiem, ba daleko nam do śmiałości, do wspólnych zabaw z
dziećmi, ale już nie ucieka z placu zabaw jak ktoś inny przyjdzie, a jak ją
zachęcę (muszę jej podyktować co powinna powiedzieć i być przy tym) to nawet
zapyta inne dziecko czy się z nią pobawi w berka, po czym się ganiają i jest
wesoła Ma 4 lata, a przedszkole zaczęła mając 3l i 3mies.

[0.gaba1]

moj syn ma prawie dwa lata i jest bardzo niesmialy i strachliwy i u
nas pomaga terapia integracji sensorycznej,chodzimy raz w tygodniu

[maziamb]

0.gaba1 a na czym polega ta terapia integracji sensorycznej, bo
szczerze mówiąc pierwszy raz o tym słyszę. Dzięki

[anica888]

moja córeczka (2,5 roku) zachowuje się podobnie jak Twoje dziecko. W
domu jest wesoła, śpiewa, recytuje wierszyki, chętnie bawi się z
dziećmi, które do niej przychodzą. Jednak np na placu zabaw woli
siedzieć sama w piaskownicy i nie chce się bawić z innymi dziećmi.
Tłumaczę to sobie w ten sposób, że po prostu ona dobrze się czuje w
znajomym towarzystwie, w miejscu bezpiecznym (dom). Zresztą sama
czasem mówi w piaskownicy, że nie da dzieciom swojej zabawki, bo ich
nie zna
A czy my mamy zawsze ochotę poznawać i oddzywać się do nieznajomych?
Pozdrawiam!