,,Mamo Boje,,

[ramajkarybnik]

Kochane Mamuśki, mam problem. Nie wiem z czego to wynika, że mój mały 2-latek
Filipek zaczął się bać. Nieraz wstaje w nocy i wchodzi nam do łóżka i tylko
słyszę Mamo Boje! Boi się wiatru, boi się podejść jak zdarz mu się posiusiać w
majtki... Nie wiem dlaczego, przecież nie daje mu klapsów, nie krzyczę... Czy
wasze dzieci też przechodziły taki okres?

Dziękuję i pozdrawiam

mój suwaczek

[gulek5]

Oj też jestem mamą 2-latka. I tez oststnio słyszę niunio boi- bebuła
tam!
Wymyślił sobie jakiegoś "bebułę" i boi się go... dzieci mają już
super wyobraźnię hahah. prosiłam go zeby mi namalował tego bebułe, i
porozmawiałam z nim o tym. namalował czarme szkraby baby- ja
dorysowałam kolorowe uśmiechy kokardki baloniki- na chwile pomogło

[ramajkarybnik]

Super pomysł Nie wpadłabym na to. Dzięki :] Pozdrawiam

[slonce.1]

to chyba taki okres bo mój 2 latek tez czesto mówi "boje sie.

[one.way.ticket]

Moja dwulatka to samo.

i mówi nawet z wyprzedzeniem - "będę się bojała"

[ramajkarybnik]

Ciekawe tylko czemu..?

[syla_77]

Moja córka jakiś czas temu miała taki okres, że bała się nawet, jak się
znienacka do niej odezwałam po jakimś tam dłuższym momencie ciszy . Teraz ma
dwa lata i znów się boi. Nie chce iść np. po zabawkę do swojego pokoju i prosi,
żebym ją wyręczyła (małą cwaniara!), bo ona się boi. Gdy pytam, czego, wymyśla
co jej akurat do głowy przyjdzie - np. "abusa" (chodzi o autobus). Przy kolacji
ucieka od stołu i biegnie na łóżko, gdy usłyszy jakiś "dziwny" odgłos typu
trzaśnięcie drzwiami czy kaszlnięcie na klatce schodowej. Poza tym wymyśla sobie
różne rzeczy. Na przykład ostatnio przy zasypianiu powiedziała, że osa
przeszkadza jej w spaniu. Gdy zapytałam, gdzie jest ta osa, odparła, że na mojej
twarzy i dodała: "weź ją". No to ja jej na to, że ja żadnej osy nie widzę, a jak
ona widzi, niech sama ją zabierze. Wzięła ją w palce, wyrzuciła za siebie i było
po sprawie . Myślę, że to normalny okres.

[sloma_81]

Moja dwulatka także przechodzi ten okres...nieustannie słyszę 'boję
się' i widzę jak gdzieś ucieka zasłaniając oczy. Przykładowo wczoraj
bawiła się nićmi i zrobił się taki mały kłębuszek....zaraz była
ucieszka i krzyk że się boi. Za parę minut biegała jak piesek (na
czworaka) po podłodze i do rączki przyczepił jej się
paproch....wrzask był niesłychany bo 'paproch ją ugryzł, miał ręcę i
nogi i ją ugryzł'.....ech....mam nadzieję, że to przejdzie

[ramajkarybnik]

No ja też myślę że to minie jak najszybciej... Bo ciągle tylko Mama boje i
boje... a tak naprawdę nie ma czego... ale któż to wie co w tych małych
główkach siedzi...

[jakw]

Może wyobraźnia zaczyna działać? A może ogląda jakieś bajki, które
tobie wydają się niewinne, a jej wyobraźnia wariuje.
Moja starszencja, jak była nawet ciut starsza jak 2-letnia, bała się
kolejno: Buki (tej z "Muminków"), dinozaurów (książeczkę o owych
stworach obejrzała) i jeszcze kilku innych rzeczy, w tym np.
ciemności.

[anetinus]

witam, to ja mama 2-latki dorzucę, że przy koszmarach nocnych, próbach
zaniechania samodzielnego picia i jedzenia "bo się pobrudzę" (cała się spina i
płacze czy jest czysta , doszedł strach przed pieskiem mojej teściowej. O ile
z piciem i jedzeniem sobie daję radę (nie bagatelizuję problemu, ale zmuszam do
samodzielności, ja jestem zawsze przy niej i jej przytrzymuję rękę lub szklankę
i mam efekty ,bo już częściej robi to sama), o tyle z pieskiem mamy problem.
Jest z nim oswojona i często się z nim bawiła, Molly to mały pekińczyk i bardzo
przyjazny maluszkom i niemowlakom (które często się z nim bawią). Ma tylko
zwyczaj (jak większość zwierząt) cieszyć się z gości, więc jak tam wchodzimy
rzuca się na nas , ale ona tylko przybiega i merda ogonem, nawet nie szczeka z
radości. Nie pomogło zamykanie psa w pokoju, żeby nie było nagłego "skoku
przyjaźni", ani dłuższa nieobecność. Mała lubi teściową, teścia i wprost
uwielbia wujka , ale nie ma mowy o choćby ruszeniu jej z moich rąk. No czasem do
męża na chwilkę. Co robić?

[eps]

mój tak miał. kiedys potrafił sam zasypiać i przespać noc. jak zaczął sie bać to
musiałam z nim siedzieć ( i tak jest do tej pory) az zaśnie i co więcej
przychodził w nocy 5-6 razy (teraz 1 raz). Ja wziełam na przeczekanie i
cierpliwie przy nim siedziałam i odprowadzałam w nocy.
największe nasilenie problemu było jak miał ze 20 miesięcy i powiedzmy ze
częściowo minieło a skończył niedawno 29 miesięcy.

[ala1110]

A ja myślałam, że tylko moja mała się wszystkiego boi. Od jakiegoś
czasu potrafi bać się wszystkiego, często w formie wymówki, jak ma
coś zjeść lub gdzieś iść. Boi się samochodów, boi się ludzi, boi się
kościoła i nawet przed kościołem nie chce stać. Najbardziej
zaskoczyła mnie, kiedy kładąc ją jakieś dwa miesiące temu,
powiedziała mi, że boi się duchów. Okazało się, że na mini-mini
leciała bajka o pingwinach, które bały się ducha i ona przed każdym
zaśnięciem też się ich bała. Teraz trochę wyluzowała, ale za żadne
skarby nie mogę jej wytłumaczyć, że się czegoś nie ma bać, bo ona
się boi i już