Kiedy można przestać pilnować na każdym kroku???

[artjoasia]

... w tytule nie zmieściło mi się słowo nareszcie.

Nie chodzi mi o wypadki czy inne nieprzewidywalne rzeczy, tylko o to, kiedy dziecko zaczyna mieć świadomość niebezpieczeństwa. Że czegoś nie wolno nie dlatego, że mama ma taki kaprys, ale dlatego, że to jest niebezpieczne. Kiedy dziecko przestanie odkręcać kurki z gazem albo pchać palce do gniazdka nie dlatego, że akurat stoję obok i patrzę, ale dlatego, że nauczy się pojęcia niebezpieczeństwa?
Jasne, że dzieci są różne i na pewno nie ma na to jakiegoś ściśle określonego momentu, ale jakąś średnią statystyczną może da się określić. Napiszcie, jak było u Was.

[rudy_wyjec]

Nigdy.
Przestanie kręcić kurkami, to zacznie brać dragi, już nigdy nie
zaznasz spokoju.

[royalmail]

rudy_wyjec napisała:

> Nigdy.
> Przestanie kręcić kurkami, to zacznie brać dragi, już nigdy nie
> zaznasz spokoju.

Hehe, święte słowa rudy_wyjec

[artjoasia]

CytatPrzestanie kręcić kurkami, to zacznie brać dragi, już nigdy nie
> zaznasz spokoju.


No ale chyba między jednym a drugim powinno być z 10 lat względnego spokoju...?

To z innej beczki. Tak naprawdę chodziło mi o latanie. Nie cierpię co parę sekund podrywać starego tyłka z kanapy i latać po całym mieszkaniu! Więc kiedy już nastąpi etap sex, drugs&rock'n'roll, to owszem, można się nabawić nerwicy, powiedzmy wegetatywnej, można sobie rwać włosy z głowy, cierpieć na bezsenność i co tam jeszcze, ale w sumie zamartwiać się można jakoś bardziej... stacjonarnie, nieustannego latania to nie wymaga.

Przykład:
Początkowo zakleiłam lodówkę plastrem (wystarczyło na jakieś pół dnia), potem kupiłam takie ustrojstwo na przyssawki. Więc nie dość, że lodówka zabezpieczona antydzieciowo, to jeszcze stojąca wysoko na szafce... No i dwuletnia mała zaraza przyssawki pokonała w ciągu kilku dni. Wybebeszyła całą lodówkę, czego nie mogła otworzyć, to psy rozszarpały, pełna współpraca. Zawartość wszystkich pojemników, słoiczków i opakowań zalazła się na podłodze, po czym komisyjnie i w pełnej symbiozie była z tej podłogi konsumowana za pomocą ozorów: dżem z musztardą, danonki z mielonym mięsem... no koszmar. No żesz (...) (...) (...)!!! Cała akcja trwała nie więcej niż 3 minuty; przyleciałam, bo zaniepokoiła mnie podejrzana cisza.
Pytanie: Kiedy wreszcie dziecko otworzy sobie lodówkę i po prostu wyjmie twarożek w celach konsumpcyjnych, nie dewastując przy tym wszystkiego w promieniu 5 metrów???

[edit38]

artjoasia napisała:

Kiedy dziecko
> przestanie odkręcać kurki z gazem albo pchać palce do gniazdka nie
dlatego, że
> akurat stoję obok i patrzę, ale dlatego, że nauczy się pojęcia
niebezpieczeństw

Gdy włoży palec do gniazdka i poczuje że to nie było przyjemne.
A tak na poważnie to nie dasz rady chyba wyciągnąć średniej,
niektórzy dorośli zachowują sie jak dzieci i w wielu przypadkach są
nieodpowiedzialni. Trochę prawdy jest w tym co napisałam w pierwszym
zdaniu. Mój brat podobno strasznie chciał zaglądać do pieca i cały
czas sie koło niego kręcił, do chwili kiedy mój tata wyczekał moment
że piec był już baaardzo ciepły ale jeszcze nie gorący i przyłożył
rączkę dziecka. Od tej chwili brata nie ciekawiło już to co się
dzieje w piecu. Może trochę drastyczne ale skuteczne.

piec

[artjoasia]

Dziwne, ale akurat z piecem nie miałam żadnego problemu. Piec mam na działce,
taki wolno stojący, duży, żeliwny, z naprawdę małymi drzwiczkami do wkładania
drewna. Już na długo przed wyjazdem kombinowałam, żeby go obudować jakimś
płotkiem czy siatką, ale okazało się, że nie było potrzeby. Raz powiedziałam, że
piec jest "baaaardzo gorący" - i wystarczyło. Do tej pory mnie to zdumiewa.
Moja córka akurat pojęcie "gorący" zapamiętała sobie parę miesięcy wcześniej. Z
uporem maniaka chciała dotknąć takiej komunistycznej lampy biurkowej z metalowym
kloszem i pozwoliłam jej - oparzyć się tym nie można, ale przyjemnie nie jest.
Od tej pory na hasło "gorące" włączają jej się jakieś hamulce i nie pcha się z
łapami.
Z tym piecem to nawet ją sprawdzałam. Zostawiałam ją samą przy palącym się piecu
(tak tak, wyrodna, nieodpowiedzialna matka!), wychodziłam sobie na papieroska i
cały czas podglądałam ją przez okno. Wyszłam z założenia, że trudno, najwyżej
się oparzy, nie umrze od tego. No i owszem, podchodziła dość blisko, bo piec ją
fascynował, ale ani razu nie próbowała dotknąć. Nie i już.

[mw144]

Tłumaczyłam odkąd zaczęło uczyć się chodzić, czyli ok 9 m-c, do ok
1,5 roku nauczyło się prawidłowej, bezpiecznej obsługi
wszelkich "niebezpiecznych" urządzeń w domu typu pralka, kuchnia
gazowa, kominek, gniazdka elektryczne, zapałki, noże i w tym wieku
mniej więcej przestałam pilnować.

[artjoasia]

Mw, a nie myślałaś, żeby założyć Ośrodek Intensywnej Tresury Dla Rozwydrzonych Dwulatków? Bo ja bym była chętna w razie czego. Nawet rottweilerów się nie boję, bo nie mają ogonów do ciągnięcia...

A poważnie: wiem, że to jak najbardziej możliwe, bo sama byłam takim dzieckiem. Byłam z natury spokojna i ostrożna, można było mnie w ogóle nie pilnować i żadnych głupot po prostu nie robiłam. Niestety moja córka jest z gatunku tych dzieci wiecznie poobijanych, posiniaczonych i podrapanych; albo ma bardzo żywy temperament, albo ADHD. Wszelkie zakazy, polecenia czy tłumaczenia ma generalnie w głębokim poważaniu, a tzw. "bunt dwulatka" zaczął się tuż po pierwszych urodzinach i trwa do tej pory.



Cytatok 9 m-c, do ok
> 1,5 roku nauczyło się prawidłowej, bezpiecznej obsługi
> wszelkich "niebezpiecznych" urządzeń w domu

Zaraz zaraz. Konkrety poproszę. Czy to znaczy, że Twoje dziecko w wieku 1,5 roku umiało zapalić gaz czy zapałkę i mogło to robić bez kontroli?

[mw144]

> Zaraz zaraz. Konkrety poproszę. Czy to znaczy, że Twoje dziecko w
wieku 1,5 rok
> u umiało zapalić gaz czy zapałkę i mogło to robić bez kontroli?
Zapałkę to dopiero jak miał 2 lata A kuchnia gaz. jest z
zapalnikiem elektrycznym, więc sobie radził.
Z kontrolą było u nas tak, że od początku nauczył się pojęcia
niebezpieczeństwa doświadczalnie, tj. mówiłam, że czegoś nie wolno i
dlaczego, ale jeśli chciał sprawdzić, czy na pewno, to proszę bardzo
(pod moją kontrolą oczywiście, której on nie był świadom). Po kilku
takich kontrolowanych upadkach, ukłuciach, dotknięciu czegoś
gorącego nauczył się, że skoro mama tak mówi, tzn. że rzeczywiście
tak jest.
"Mw, a nie myślałaś, żeby założyć Ośrodek Intensywnej Tresury Dla
Rozwydrzonych
> Dwulatków? " - nie, dziękuję Wystarczy mi, że zajmuję się
tresurą rozwydrzonych rottweilerów, chociaż wyzwanie byłoby
porównywalne (dorosły pies ma mentalność właśnie dwulatka).

[jagabaga92]

jak najwięcej tłumaczyc i pokazywać (z tym goracym piekarnikiem to naprawdę
skuteczna metoda - sami zastosowaliśmy i mamy święty spokój z obawami, że młody
się oparzy chcąc przetestować, czy cos jest gorące - wystarczy mu tylko
powiedzieć)

A z tego co zauważyłam, to małe dzieci są stosunkowo ostrożne w porównaniu ze
starszakami - ci to dopiero ryzykanci

[jakw]

Starsza tak w okolicach 3-4 lat, w każdym razie w okolicach 4
urodzin była całkiem rozsądną dziewczynką. Młodsza się nie zanosi na
taki rozsądek i pewnie potrwa to dłużej.

[isaisa5]

Jak powiedziała moja mama- "jak się ma dziecko, to się już nie ma
spokoju".
Mój mały ma obecnie 2 latka. Doskonale wie, że nie wolno mu grzebać
po szufladach w kuchni itp itd, ale i tak gdy tylko nie widzę, to
zaczyna kombinować.
Dlatego staram się być zapobiegliwa- gniazdka mamy zablokowane
specjalnymi zatyczkami, ostre i niebezpieczne przedmioty typu noże
trzymam poza jego zasięgiem.
Niestety dzieci są nieobliczalne...

[akado]

Ja odetchnęłam gdy córka miała 2 lata i 3 miesiące - przestała pisać po
ścianach, odkręcać kurki od gazu, wsadzać palce do kontaktu i jeść proszek do
prania, chyba jej się komórki mózgowe rozmnożyły nareszcie
Naprawdę się nie martwię jak ją na chwilę zostawiam w drugim pokoju. Zresztą
kontakty nadal mam zaślepione. Obecnie mała ma 2 lata i 8 miesięcy.

[akado]

A - i dodam, że mała teraz sama jest bardzo ostrożna, tak jakby moje kilkusetne
tłumaczenia przynosiły teraz własnie dobre efekty ufff!

[artjoasia]

Znaczy nagle pojawiła się w niej ostrożność, której przedtem nie było? Nagle zaczęło do niej docierać tłumaczenie?
Bo wiesz, moja kilka dni temu skończyła 2 lata, a ja tłumaczę i tłumaczę mniej więcej od czasu raczkowania, no i nic, groch o ścianę. A poziom ostrożności zerowy.

[krztyna]

Mój syn ma dwa latka i tydzień i nie pilnuję go na każdym kroku.
Sporo bawi się sam w swoim pokoju, do którego zagladam czasami -
szczególnie jak jest za cicho. Myślę, ze uczenie dziecka nie na
zasadzie suchego zabraniania daje najlepsze rezultaty. Np. mój mąż
zabraniał młodemu pić zamydloną wodę z wanny i ten próbował robić
to, bo zabawa była przednia. Ja pozwalałam. Spróbował, skrzywił sie
i po zabawie. Chciał włazić na taboret, to nie zabraniałam tylko
pokazałam jak. Spadł ze dwa razy - juz wie jak to zrobić, żeby nie
bolało.
A jak dobrze się zastanowić, to kładłam dwumiesięczniaka na macie
edukacyjnej i odprężałam się w kuchni lub w łazience a więc nie
pilnowałam

-----------
Platek, Skorpek i Hans Helmut

[artjoasia]

Masz całkowitą rację.
Ja w ten sposób nauczyłam swoją latać po schodach. Na działce mam kilka schodków przed drzwiami wejściowymi, w sumie dużej krzywdy sobie nie mogła zrobić, więc po prostu puściłam ją tam na żywioł. Parę razy przekoziołkowała na łeb - nie łapałam w locie, nie odstawiałam szopek w stylu "Jezus Maria" - i nauczyła się w kilka dni. Ale w bloku nie byłoby to możliwe - nie pozwoliłabym łapami dotykać schodów, które mogą być oplute, obsikane i ogólnie niezbyt czyste... No i wysokość jednak mało bezpieczna.

Pozwoliłam nawet wpakować mydliny do oczu. Załapała.

Jednak nie wszystko da się sprawdzić empirycznie. Nie pozwolę przecież sprawdzać, w jaki sposób kopie prąd albo jak wygląda wybuch gazu...

Jasne, że suche zakazy są bez sensu, na moją nie działają w ogóle. Jeżeli czegoś nie wolno, to musi przynajmniej wiedzieć dlaczego. No więc jak wytłumaczyć, że można się zatruć albo że może wybuchnąć???

[hanula12]

No więc jak wytłuma
> czyć, że można się zatruć albo że może wybuchnąć???
Normalnie, stosownie do wieku jeżeli chodzi o zatrucie np.
pokarmowe to mówię, że czegos tam nie je się bo potem bardzo
brzuszek boli, że może wybuchnąc, tez normalnie, po prostu że może
wybuchnąć, że bedzie huk, pożar (choc z tym uważam, bo mój mały
uwielbia strażakówi że to niebezpieczne, dziecko jakoś po swojemu
rozumuje. synek ma 2,5 roku, tłumaczę mu wszystko i nie mam problemu
z zostawianiem go samego w pokoju, w weekend on wstaje a ja jeszcze
leniuchuję, nie śpię, ale jestem w drugim pokoju. oczywiście
kontakty, noże, itp. zabezpieczone, pralka wyłączona z prądu, itd.
a resztę poznaje empirycznie, jak się da, tak jak piszą dziewczyny.

[mama-osama]

Mój załapał po 3 urodzinach. Teraz to nawet jak czasem wstanie
przede mną to mnie nie budzi tylko bierze sobie jedzenie z lodówki,
włącza bajki i wskakuje pod koc (we wrześniu skończył 4lata). No ale
jak miał 2 lata to wylazł mi sam na balkon bez barierki choc ja
byłam z nim w pokoju(odkurzałam i nie słyszałam że otwiera balkon).
Ale z Małej to gorszy gagatek będzie. Jak tylko zobaczy uchylone
drzwi od salonu to człap człap do kuchni kręcić kurkami od gazu.

[asia0212]

Hmmmm...to zależy od dziecka.Zawsze mówiłam-nie wolno!gdy dziecko wchodziło na
meble,skakało po fotelach i robiło inne niebezpieczne rzeczy.I co jest bardzo
ważne tłumaczyłam dlaczego.Oczywiście czasami córka
musiała sama się przekonać,że coś może zaboleć, zanim uwierzyła w moje
słowa.Teraz, gdy ma 3 latka jest rozsądną dziewczynką, choć i tak jest pod moją
kontrolą, gdy np.robię coś w kuchni czy drugim pokoju.Co jakiś czas zaglądam do
niej by sprawdzić czym się zajmuje.Nieznane są myśli i zamiary maluchów

[koza_w_rajtuzach]

Moje dziecko nigdy nie odkręcało kurków (gazu akurat w domu nie mamy), nigdy nie
próbowało włożyć paluszków do kontaktu, nigdy nie ciągało za kable, nigdy nie
wychylało się tam gdzie jest wysoko. Odkąd nauczyło się chodzić to szło bardzo
ostrożnie, patrząc pod nogi i uważając, żeby się w coś nie stuknąć. Większych
wypadków od delikatnego zadrapania nigdy nie miało, guzów na swoim kącie nie ma
żadnych, a ma już 3 lata. A ja nie jestem nadopiekuńczą mamą. Nie pilnuję na
każdym kroku, nie przestrzegam, że coś się stanie. Często jak jestem na placach
zabaw to widzę zestresowanych rodziców, którzy co chwila krzyczą "oj, uważaj, bo
spadniesz. Nie podchodź za blisko huśtawki" itd. A ja się nie muszę martwić,
moje rodzicielstwo jest bezstresowe, bo moje dziecko troszczy się o siebie jak
mało które, co też wcale nie znaczy, że jest bojaźliwe. Taki charakter. Już jak
miała 1,5 roku to tak naprawdę nawet w piaskownicy nie było potrzeby, żeby ją
pilnować, bo nigdy nie zdarzyło się, żeby poszła w stronę ulicy czy oddaliła się
od domu. Jest najbardziej odpowiedzialnym dzieckiem jakiego znam.

[moofka]

po trzecich urodzinach
wczesniej dziecko mialo potrzebe wszystko sprawdzac samemu
i nawet nie prad czy gaz, bo tu juz byl wystarczajaco swiadomy i "wytresowany"
wiedzial, ze pod zadnym pozorem
ale mial mase innych idiotycznych pomyslow

[guderianka]

Moja starsza córka od małego była "kumata"-nie wsadzała palców do
gniazdka, nie bawiła się kurkami od gazu, nie otwierała dla zabawy
okien. Nie wiem czy to kwestia wychowywania od małego czy też
charakteru dziecka.
Wygląda na to,że "od zawsze" wiedziała czego nie wolno robić bo
grozi to okaleczeniem. Wczoraj np (teraz ma 8,5roku ) poprosiłam ją
by na andrzejkowy wieczór zapaliła świece. Bała się. Była bardzo
ostrożna. Powiedziała,że beze mnie by się nie odważyła

Młodsza-ma 2,5 roku. Równiez nie pchała "palców między drzwi"-korki,
kurki,gniazdka - nie zainteresowały jej na tyle by ryzykować.

Około 7-8 lat

[zebra12]

Nie chodzi mi o dom, ale o plac zabaw np. W domu moja dwulatka chodzi luzem i
nic głupiego nie robi. Do lodówki się nie dobiera - ani razu jej nie próbowała
otworzyć. Do łazienki się nie pcha, gdy jest ciemno. Do kuchni też, a że mam
kuchnię bez okna, to wychodzę, gaszę światło i już. Do gniazdka niestety sięga i
chce wsadzać paluchy, a częściej zabawki, ale zwykle mam ją na oku. Za to na
placu zabaw nie posiedzę ani minuty, bo huśtawka ją może uderzyć, albo karuzela
lub ktoś ją zepchnie ze zjeżdżalni, a tak w ogóle to ona ucieka i muszę ją
gonić. Najgłupsze pomysły mają 3-5 latki. Mojej koleżanki syn mając 4,5 roku
wyrzucił piłeczkę przez okno na taki daszek. Po czym sam tam wylazł... A to było
11 piętro. I nie był to balkon, tylko daszek od balkonu, który był poniżej, a
młody wlazł tam przez okno. Akurat był luty i leżał tam śnieg. Ześlizgnął się...