Czy dwoje dzieci to już dużo dzieci?

[kropkacom]

Absolutnie nie chcę nikogo oceniać, ale jakoś tak się porobiło, że ta (podobno
wymarzona) dwójka dzieci zrobiła się dzisiaj dla wielu rodzin jakąś ilością
zaporową. Symbolem nie wiadomo jakich komplikacji, nakładów finansowych
(których już nie mam odwagi tutaj negować ) i zabranej wolności. Też tak
widzicie dzisiaj model 2+2? Bo to, że trójka równa się wielodzietność, to już
przetrawiłam - chociaż nie czułam się nigdy jakbym wychowywała się w takiej
rodzinie.

[martishia7]

Po pierwsze nie ilość tylko liczba, bo dzieci są jednak policzalne

Po drugie to może nie są liczbą zaporową, ale często maksimum możliwości. Za tym
idzie "parcie na parkę", o którym mowa w innym wątku. Ludzie chcą zebrać
maksimum różnorodnych doświadczeń - czyli dwa(posiadanie syna, posiadanie córki)
przy minimalnym wysiłku (2 dzieci).

[miliwati]

kropkacom napisała:

> Absolutnie nie chcę nikogo oceniać, ale jakoś tak się porobiło, że
ta (podobno
> wymarzona) dwójka dzieci zrobiła się dzisiaj dla wielu rodzin
jakąś ilością
> zaporową. Symbolem nie wiadomo jakich komplikacji, nakładów
finansowych
> (których już nie mam odwagi tutaj negować ) i zabranej wolności.
Też tak
> widzicie dzisiaj model 2+2? Bo to, że trójka równa się
wielodzietność, to już
> przetrawiłam - chociaż nie czułam się nigdy jakbym wychowywała się
w takiej
> rodzinie.

To nie jest dużo dzieci. To jest minimum. Z jedynakami ma się
przerąbane - albo oni mają przerąbane bo wychowuje ich Cartoon
Network po 8 godzin dziennie.

[kropkacom]

Ej, absolutnie nie chodzi mi o krytykę posiadania jednego dziecka. Raczej o
postrzeganie dzisiaj LICZBY (specjalnie dla martishi) dzieci w rodzinie.

[martishia7]

Zauważyłaś może, że generalnie ludzie nie lubią wychylać się poza "normę"? Skoro
na babę przypadają w PL niecałe 2 dzieciaki, to znaczy, że to jest norma. Więc
wszystko co ponad, jest wielodzietnością.

Za posiadaniem jednego przemawia społeczny argument "no bo trzeba mieć dziecko",
bez dziecka nie ma rodziny. Dwoje to dlatego, że jedynactwo to kalectwo. A
więcej? Nie ma specjalnie celu dla posiadania więcej niż dwójki, stąd może i
takie postrzeganie. No bo skoro ciążą to koszmar, poród to krwawy dramat w dwóch
aktach, a opieka nad niemowlakiem to droga przez mękę, to na gwizdek pisać się
na to po raz trzeci, skoro nie ma w tym żadnego CELU i racjonalnego
uzasadnienia? Myślę, że mnóstwo ludzi tak myśli.

[ally]

> Zauważyłaś może, że generalnie ludzie nie lubią wychylać się poza "normę"? Skoro
> na babę przypadają w PL niecałe 2 dzieciaki, to znaczy, że to jest norma.

niecałe 2 dzieciaki? raczej nieco ponad 1 dziecko...

[denea]

ally napisała:

> > Zauważyłaś może, że generalnie ludzie nie lubią wychylać się
poza "normę"
> ? Skoro
> > na babę przypadają w PL niecałe 2 dzieciaki, to znaczy, że to
jest norma.
>
> niecałe 2 dzieciaki? raczej nieco ponad 1 dziecko...

O ile pamiętam, to 1,2. Czyli jedynactwo przestaje chyba być
postrzegane jako kalectwo

[martishia7]

1.39 w 2008 czyli teraz może z 1,5.

Pamiętajmy tylko, że liczy się ile dzieci przypada na jedną kobietę w wieku
rozrodczym (15-49). To znaczy, że kobiety w ogóle bezdzietne zaniżają tą
średnią. Chodziło mi raczej o to, że jeżeli ludzie już mają dzieci, to raczej,
nadal, więcej niż jedno.

[denea]

O, to moja wiedza się przeterminowała przez dziko rozmnażający się
wyż lat 80-tych ;D Dzięki za sprostowanie.

[lola211]

albo oni mają przerąbane bo wychowuje ich Cartoon
> Network po 8 godzin dziennie.

No i sie zaczyna.

[penelopa40]

Z jedynakami ma się przerąbane - albo oni mają przerąbane bo
wychowuje ich Cartoon Network po 8 godzin dziennie.
?????? a można wiedzieć na podstawie czego takie rewelacje?
doświadczeń własnych? rodziny? znajomych?
uwielbiam takie kategoryczne gołosłowne i obraźliwe stwierdzenia -
jedynaczka, matka jedynaczki
p.s. nigdy w życiu nie oglądało moje dziecko 8 godz tv, nawet jak
było chore, w domu, w łóżku...

[miliwati]

penelopa40 napisała:

> Z jedynakami ma się przerąbane - albo oni mają przerąbane bo
> wychowuje ich Cartoon Network po 8 godzin dziennie.
> ?????? a można wiedzieć na podstawie czego takie rewelacje?
> doświadczeń własnych? rodziny? znajomych?
> uwielbiam takie kategoryczne gołosłowne i obraźliwe stwierdzenia -
> jedynaczka, matka jedynaczki

Jak się zna tylko jeden wzorzec, to i porównania nie ma.

> p.s. nigdy w życiu nie oglądało moje dziecko 8 godz tv, nawet jak
> było chore, w domu, w łóżku...

A znaczenia słowa "albo" też nigdy w życiu nie poznało?

[lola211]

> Jak się zna tylko jeden wzorzec, to i porównania nie ma.

Widac na twoim przykladzie- nie masz porównania , jak mozna fajnie
wychowywac jedno dziecko.Opierasz sie na wlasnym przykladzie
serwowania dziecku tv bez ograniczen?

[marzeka1]

Dla mnie moja dwójka to absolutne wyrobienie "normy" i tyle.
Ponieważ nie rodziłam dzieci jako bardzo młoda dziewczyna nigdy nie
miałam poczucia zabranej wolności.
Tak, 3 to dziś wielodzietność (jakkolwiek zabawnie to brzmiałoby),
bo kiedyś w szkole wypoiełniałam ankietę, w ktorej rodzina
wielodzietna liczyła się od 3 dzieci.

[mniemanologia]

Nie, dwoje to takie optimum.
Dlaczego dwoje? Powodów może być wiele. Bo "żeby nie było
jedynakiem", bo "wyrabiam normę", bo warunki mieszkaniowe, bo dzieci
się rodzi coraz później, bo chłopiec i dziewczynka...

OT

[martishia7]

O jeju jeju jeju, ktoś też kocha Sheldona

[cherry.coke]

Bazinga!

[martishia7]

I am the sword master!

[mniemanologia]

No kocha, kocha
Nawet mężowi już powiedziałam

[gabrielle76]

dla mnie dwoje to minimum

[ledydi5]

ja mam troje dzieci a w przyszłości mam jeszcze ochotę na jedną ciążę- może być
bliźniacza i nie czuję się gorsza choć ludzie patrzą na mnie jak na
nienormalną. Choć bywa ciężko jest super- zawsze marzyła mi się wielka rodzinka

[chococino]

dwoje to wystarczająco dużo

[an_ni]

jak widac po niektorych watkach to owszem - duzo
zwlaszcza ze co poniektore chyba same zdecydowaly o tych dzieciach,
bo mezow jakos nie widac w dzieleniu sie obowiazkami

[lola211]

Wielu po prostu nie chce wiecej dzieci, nie widzi potrzeby
posiadania kolejnych.Maja jedno dziecko, znaja smak rodzicielstwa,
to po kiego dokladac sobie dobrowolnie trosk, wyrzeczen, kosztów? Bo
one sa- kazda ciąza, kazde dziecko niesie za soba wysiłek,
utrudnienia, wydatki.A mozna tego uniknac, jednoczesnie doswiadczac
tych samych pozytywnych aspektow rodzicielstwa co rodzice wiekszej
ilosci dzieci.Ludzie kalkuluja i wychodzi im, ze w zasadzie nie
widza sensu w dalszym powiekszaniu rodziny.

[zoe7]

Mówisz jak mój mąż ) Ale ja nigdy nie byłam racjonalistką, i dwoje to wciąż za
mało Tylko jak Mu to wytłumaczyć?

[kropkacom]

Ja wiem , że wielu nie chce. Na pamięć znam nawet argumenty jakie przytaczacie.

Twierdzę, że kiedyś ta dwójka to dzisiaj jedynak. Jak czytam o komplikacjach
przy dwójce to jakbym słyszała kiedyś rozmowy o trójce przychówku. Skala się
obniżyła po prostu a te komplikacje przy każdym kolejnym młodym uległy
zmaksymalizowaniu.

[lola211]

Tak, to sie zmienilo.Kiedys rodzilo sie wiecej dzieci i dwojka to
bylo mało.Dzis sa inne czasy,inne podejscie po prostu.

[aluc]

chyba jednak nadal 2+2 jest postrzegany jako model optymalny,
niewymagający większych poświęceń, jakie zapewne w mniemaniu
większości automatycznie zaczynają się przy trzecim

dla mnie zresztą też jest optymalny

PS. trójka to nie wielodzietność, to patologia

[oneone11]

No właśnie. Mam z mężem jedno, mąż ma jeszcze jedno, mieszkające oddzielnie. Czy
mam rozumieć że już spełniłam normę? W sumie na nas dwoje to jakby wychodziło
półtora ;p

[bacha1979]

Skąd takie wnioski kropka??? Że ta dwójka jest symbolem komplikacji, wyrzeczeń itp??

[lola211]

Zapewne na podstawie wypowiedzi rodziców jedynakow, ktorzy
faktycznie pisza, ze drugie nie, bo to klopot.

[grudniowa377]

Sama mam jedynaka i jest mi z tym dobrze.
Jednak nie uważam, aby rodzina wielodzietna, to była rodzina
patologiczna. Znam ludzi, którzy maja trójke dzieci i maja sie
naprawdę bardzo dobrze. Są też szczęśliwi.
Mopim zdaniem, to sprawa indywidualna.
Ja od samego początku chciałam miec jedno dziecko, mimo bardzo
dobrych warunków finansowych, ale nie potępiam ludzi, którzy chca
mieć więcej dzieci.
Ich zycie, ich sprawa.
Jak mają być szczęśliwi, to niech mają.

[kropkacom]

Kłopot? Kataklizm prawie.

[lola211]

Moze tak byc to postrzegane.Jesli ludziom jest fajnie jak jest, to
koleje dziecko to wlasnie kataklizm- burzy dotychczasowy porzadek.

[kropkacom]

Jak czytam o dziecku Lilki to faktycznie zburzyło by coś. Chociaż w jej
wykonaniu rodzicielstwo (przynajmniej tak to ukazuje na forum) to jakaś porażka.

[lola211]

Nawet jesli rodzicielstwo przynosi wiele radosci, to mozna nie
chciec wiecej dzieci.Bo jednak jest wygodniej bez dziecka niz z
dzieckiem, z jednym niz z dwojka.

[kropkacom]

Zupełnie nie kumam skąd ten pęd do rozmnażania skoro może być ta wygodnie

[lola211]

Rzadzi nami biologia.Gdyby chodzilo o rozsadek, to gatunek ludzki
dawno by wymarł.Stad to pierwsze dziecko.
A kolejne- z przypadku, checi, koniecznosci uchronienia jedynaka
przed tym stereotypowym kalectwem.

[kropkacom]

> Rzadzi nami biologia.Gdyby chodzilo o rozsadek, to gatunek ludzki
> dawno by wymarł.

Dlatego się dziwie, że ludzie nic z tym nie zrobili skoro bezdzietność taka
wygodna.

[lola211]

A nie jest wygodna? Jest.Trudno z tym faktem dyskutowac.
Dziecko pojawia sie wowczas, gdy zaczyna ludziom brakowac realizacji
w tej wlasnie dziedzinie- godza sie na ograniczenie swobody w zamian
za dobro w postaci dziecka.I dla niektorych jest to finał, bo sie
spelnili, a dla reszty - poczatek dopiero.Co komu odpowiada, jakie
kto ma potrzeby.

[kropkacom]

> A nie jest wygodna? Jest.

Wygodna? Ogólnie życie jak na mój gust średnio jest urządzone odnośnie wygody.
Poza tym wystarczy, że coś nie pójdzie jak ma (utrata pracy, partnera, zdrowia)
i po tej złudnej wygodzie. Oczywiście można minimalizować "przykrości". I pewnie
takim minimalizowaniem jest właśnie świadoma bezdzietność. Tylko czemu tylu
wojujących bezdzietnych zostaje rodzicami? Ba, szczęśliwymi rodzicami. Przez
przypadek? W tych czasach z takimi poglądami na życie i kasą (bo przecież
bezdzietny ma kasę ) nawet przy wpadce nie trzeba urodzić. Nagle godzą się na
niewygody.

> Dziecko pojawia sie wowczas, gdy zaczyna ludziom brakowac realizacji
> w tej wlasnie dziedzinie

Z nudy? Można przecież się realizować w innych mniej absorbujących dziedzinach.

[lola211]

Na wlasnym przykladzie widze, ze zycie moze byc wygodne.Bez wiekszych problemow
i trosk.Milo, przyjemnie.I jak sie taki stan osiagnie,to az strach burzyc.
I by sie nie burzylo, gdyby nie podswiadomosc i biologia wlasnie, ktore każa nam
myslec o dzieciach.Przychodzi czas i bach- włacza sie pragnienie rozmnazania.To
nie ma nic wspolnego z rozsadkiem, czysta biologia, jest niezalezne od
nas.sprytnie sobie natura to wymyslila- inaczej ludzie nie mieliby dzieci- bo to
nic innego jak sciaganie na siebie problemów.

[kropkacom]

> nie ma nic wspolnego z rozsadkiem, czysta biologia, jest niezalezne od
> nas.sprytnie sobie natura to wymyslila

To skąd te peany na forum odnośnie świadomego rodzicielstwa? Nie musisz
odpisywać.

kropka-jakos TY nie piszesz o swoim rodzicielstwie

[lilka69]

moze cos napisz i my ocenimy czy ono nie jest porazka. masz cos do ukrycia?
ty po prostu masz gdzies szkole, przedszkole, przyszlosc swoich dzieci.jak nie.

[kropkacom]

Po pierwsze, ten wątek nie miał być o Twoim jedynaku. Chodziło raczej o zmianę w postrzeganiu liczby dzieci w rodzinie. Oczywiście nie raz się dziwiłam jak mamy jednego młodego przedstawiały życie z dwójką dzieci jako kataklizm. I tyle.

Po drugie, nie jestem ekshibicjonistką do tego stopnia co Ty żeby z każdym "problem" biec na forum. Potem się pewnie dziwisz jak jesteś postrzegana. No cóż ...

Moje rodzicielstwo jest nieatrakcyjne w porównaniu z Twoim. Nie zamykam dzieci na zimę w domu, nie chodzą do super hiper prywatnego przedszkola tylko do małego osiedlowego, od września pójdą do wybranej przez nas państwowej podstawówki. A dzisiaj idziemy do kina. Tyle...

[protozoa]

Jeżeli ktos jest wstanie zapewnić odpowiednie warunki tuzinowi dzieci to niech
ma tyle, ale nie zmusza ich do donaszania ubrań po starszych, zajmowania się
młodszymi, wyrzeczeń typu "dziś na kolacje kartofle", " w tym roku na kolonie
pojedzie Jas, w przyszłym Kasia a ty może za 3 lata". Jeżeli ktoś ma na tyle
dużo siły , żeby zająć się każdym dzieckiem wysłuchac, poradzić, mieć czas tylko
i wyłącznie dla niego, leczyć, szczepić,zapewnić godziwe warunki mieszkaniowe i
nie padać na twarz ze zmęczenia to super.
Jednak rzeczywistość jest inna - większość dzieci z wielodzietnych rodzin w taki
czy inny sposób jest zaniedbywana.
W dzisiejszych warunkach 1-2 dzieci to tyle ilu można zapewnić czas, warunki i
pieniądze.

[miliwati]

protozoa napisała:

> Jeżeli ktos jest wstanie zapewnić odpowiednie warunki tuzinowi
dzieci to niech
> ma tyle, ale nie zmusza ich do donaszania ubrań po starszych,
zajmowania się
> młodszymi, wyrzeczeń typu "dziś na kolacje kartofle", " w tym roku
na kolonie
> pojedzie Jas, w przyszłym Kasia a ty może za 3 lata". Jeżeli ktoś
ma na tyle
> dużo siły , żeby zająć się każdym dzieckiem wysłuchac, poradzić,
mieć czas tylk
> o
> i wyłącznie dla niego, leczyć, szczepić,zapewnić godziwe warunki
mieszkaniowe i
> nie padać na twarz ze zmęczenia to super.
> Jednak rzeczywistość jest inna - większość dzieci z wielodzietnych
rodzin w tak
> i
> czy inny sposób jest zaniedbywana.
> W dzisiejszych warunkach 1-2 dzieci to tyle ilu można zapewnić
czas, warunki i
> pieniądze.

Noszenie ubrań bo starszym rodzeństwie to coś złego? I to że starsze
dzieci potrafią się zająć młodszymi?

[lola211]

> Noszenie ubrań bo starszym rodzeństwie to coś złego? I to że
starsze
> dzieci potrafią się zająć młodszymi?

Donaszanie ubrań po starszym rodzenswie w pewnym momencie przestaje
byc smieszne.Cos jak kapiel po kolei w tej samej wodzie.
Co do zajmowania sie mlodszym rodzenstwem- to starsze z reguły czuje
sie pokrzywdzone, bo zamiast spedzac czas z rowiesnikami musi
zajmowac sie kula u nogi, czyli bratem lub siostra.Tak widzi to
dziecko.Jesli dodac do tego wieczne kłotnie, bijatyki, zlosliwosci
jakich sobie rodzenstwo nie szczedzi, to lukrowany obrazek
kochajacej sie rodzinki bierze w łeb.
Dobrze pamietam wlasne dziecinstwo, brr..

[protozoa]

Uważam, że donaszanie ubrań po starszym rodzeństwie jest frustrujące. Dziecko
marzy o takiej samej sukience jaka ma koleżanka a tu kuku sukienka po Andzi i
Wandzi. Nieważne, że nieco poplamiona.

[kropkacom]

Zależy jakie to jest donaszanie. Bo jak jedna kurtka przejdzie przez piątkę
dzieci to raczej kiepsko. Jak fajny ciuch młodsza siostra ubierze po starszej to
już inna historia. Także nie demonizowałabym. Chociaż rozumiem że takie
demonizowanie fajnie podkreśla teorię o frustrującym donaszaniu.

[piegowata9]

> fajnie podkreśla teorię o frustrującym donaszaniu.

I w tym momencie to ja już jestem na totalnym rozdrożu... Może mi
ktoś łopatologicznie wyjaśnić, czy wspomniana frustracja zastrzeżona
jest tylko i wyłącznie dla donaszania po starszym rodzeństwie, czy
też odnosi się np. do zakupów w lumpeksach???
Bo, cholera, ja to lumpki lubię i owszem i teraz nie bardzo wiem, czy
mam prawo (ba, obowiązek nawet!) zapisać się do klubu frustratów, czy
też mogę nadal trwać w błogiej świadomości życia w szczęściu, zdrowiu
i wszelkiej pomyślności...

[kub-ma]

Żyj sobie w błogiej świadomośći. Frustrację zostaw na coś
ważniejszego

[przeciwcialo]

Ciuch z ciucholandu tez po kimś a sporo ludzi nawet zamoznych tam
się zaopatruje.

[miaowi]

Ciuch z lumpka sobie sama wybrałaś. Kieckę po starszej siostrze wybrali
starzy, niekoniecznie pytając ciebie o zdanie.

[piegowata9]

> Ciuch z lumpka sobie sama wybrałaś. Kieckę po starszej siostrze
> wybrali starzy, niekoniecznie pytając ciebie o zdanie.

Problem w tym, że apetyt rośnie w miarę jedzenia i zdecydowana
większość ludzi chce mieć jeszcze lepiej, niż ma. Może się więc
okazać, że nastolatka popada w depresję, bo koleżanki chodzą w
ciuchach z firmy X (wyższa półka, rzecz jasna), a jej rodziców stać
wyłącznie na nową sieciówkę. Toż w kompleksy można wpaść, prawda???
I co? Za chwilę popadniemy w paranoję, bo okaże się, że sami
śrubujemy standardy tak wysoko, że od czci i wiary odsądzani będą
ludzie, którzy nie są w stanie zarobić 10 tys. zł. Najlepiej na
osobę.

[miaowi]

Masz bardzo duzo racji.
Ja się i tak wypowiadam z punktu widzenia teoretyka, bo mam jedno
dziecko i nie będę już miała więcej. Nie znaczy to bynajmniej, że
krytykuję rodziny wielodzietne. Jeżeli kogoś stać - proszę bardzo.

[protozoa]

Co kto lubi. Ja nie kupiłam nigdy niczego w lumpeksie. Być może są tam fajne
markowe ciuchy, które ktos miał raz na sobie. Nie wiem, nie byłam nie wykluczam,
że można znaleźć coś ekstra, ale ja tego nie robiłam i nie mam zamiaru robić.
Mierzi mnie ten specyficzny smrodek i świadomość, że ktos to nosił.
W wielodzietnych rodzinach, nawet tych dobrze zarabiających pieniądze trzeba
dzielić na ilość członków rodziny. W związku z tym oszczędza się na ciuchach.
Jeszcze dobra kurtka to przechodzi z Kasi na Basię a może jeszcze i sezon
pochodzi Marysia.....I raczej nikomu do głowy nie przyjdzie, że może Basia
chciałaby mieć nową, fajną kurtę niekoniecznie tę, którą nosiła Kasia.
Dzieci naprawdę kosztują. Kosztuje jedzenie, ubranie, kosmetyki, leki, wakacje,
nauka - w tym kursy języków obcych-, hobby. Każdy człowiek potrzebuje nieco
intymności, ale jak ją zapewnić gdy w pokoju jest jeszcze starsza siostra i
młodszy brat? Coś dzieje się kosztem czegoś.
Osobiście wole jakość niż ilość.

[deodyma]

dwojka jak dla mnie i meza jest w sam raz, ale slyszalam juz
niejesnokrotnie ,ze model 2+2 to zadna rodzina, tylko przedluzenie
gatunku i PRAWDZIWA rodzina to 2+3
to mowila kobieta, ktora ma jedna dorosla corke.

kalkulacja kosztów

[halapta]

JA mam dwójkę dzieci na więcej się raczej nie zanosi,
1 - bo emeryturę też muszę sobie wypracować. Siedząc w
domu z kolejnymi dziećmi byłoby ciężko, a oboje z mężem chcemy aby
dzieci do wieku przedszkolnego były w domu z jednym z rodziców (padło
na mnie, bo mam mniejsze zarobki od męża).
2 - Kolejnym powodem jest stan posiadanego mieszkania,
kolejne dziecko = kolejny pokój, w chwili obecnej nie stać nas na
zmianę mieszkania na większe, dopóki ja nie wrócę do pracy. A jak
wkróce to przecież nie na chwilę, żeby znów zajść w ciąże i od nowa.
Bardzo chcielibyśmy mieć więcej dzieci, ale niestety nie widzę takiej
możliwości (to moja decyzja) i tak mamy bonus bo mamy bliźniaki, więc
zaoszczędziłam na czasie (min rok).
Generalnie tak zimno nie rachuję jeżeli chodzi o dzieci i rodzinę, tu
chciałam dosadnie przedstawić argumenty dlaczego dwójka i nie więcej.

[super-mikunia]

Szczerze mówiąc widzę większą różnorodność wokół siebie...Rodziny z jednym
dzieckiem, dwójka, trójką, czwórką (on ma 2 i ona 2). Typowe 2+2 kojarzy mi się
z moim dzieciństwem kiedy każdy musiał mieć dwójkę dzieci i najlepiej parkę, 3
to wtedy była już wielodzietność - choć teoretycznie do tej pory tak jest w
przepisach. Ani ciut więcej ani ciut mniej od sąsiada mieć nie wypadało. Tak
było na całej ulicy i w podręcznikach szkolnych i w TV..

[kawka74]

Dla mnie za dużo o jedno, przynajmniej na razie.

[grzalka]

dwoje to optymalnie

[laminja]

dwoje to liczba do ogarnięcia Na każde dziecko (przynajmniej teoretycznie)
przypada jeden rodzic, przy trójce jest gorzej, bo ktoś traci wolną rękę, sprawa
się wyrównuje dopiero przy czwórce, ale wtedy już trzeba zmienić samochód na van :p

A serio, mając trzecie dziecko musiałabym pewnie ograniczyć trochę możliwości
dwójki posiadanych już dzieci. Wolę więc doinwestować - przede wszystkim swoim
czasem te, które mam. Logistycznie dwójka dzieci jest łatwiejsza do ogarnięcia.
Wszystko zależy od indywidualnych potrzeb, możliwości i tego jakie się chce
życie prowadzić.

[piegowata9]

Kiedyś usłyszałam, że normalna rodzina to model 2+1. Rodzina
wielodzietna to 2+2. 2+3 to patologia

My z pełną premedytacją zrealizowaliśmy model 2+3. I czasami żałuję, że
"wyczerpaliśmy" limit

[triss_merigold6]

Dwójka nie przekracza granic mojej wyobraźni. Trójka już tak, bo też
chcę mieć jeszcze coś z życia np. możliwość spania 8 godzin na dobę.

[agrareoligada]

dwoje dzieci ,to w sam raz dzieci.Troje ,to już dużo ,a czworo to sporo.Do tego
dodam ,ze małe dzieci to mały kłopot ,a duże ,to już dużo większy.Bez wyrzeczeń
i późniejszych wyrzutów sumienia(na więcej jak dwoje dzieci )powinny się
decydować kobiety niepracujące

[protozoa]

Tylko dzieci kosztują. Maja potrzeby. I rzadko sie zdarza, żeby z 1 pensji -
nawet dużej - mozna było utrzymac dom na jak takim poziomie.

[przeciwcialo]

Każdy ma inne standardy. Nie lepsze, nie gorsze ale inne.

[protozoa]

Zgoda! Inne. Ma do tego prawo, ale niech nie domaga się, aby inni w bezpośredni
lub posredni sposób łozyli na utrzymanie kolejnych dzieci. Można się rozmnażać
bez opamiętania, ale tylko i wyłącznie na swój rachunek.
Pamiętam takie sceny ze szkolnych zebrań: wycieczka - jedna z tańszych, bo
"każdego musi być na nią stać". Wstaje mama 4 dzieci i jęczącym głosem
oświadcza, że jest to kwota bardzo, ale to bardzo wysoka, a u niej w domu z
pieniędzmi krucho, bo spora gromadka, więc może by tak każdy z rodziców zapłacił
o 10-20-30 zł więcej to uzbierałaby się kwota umożliwiająca jej Ani wyjazd na
wycieczkę. Pytam więc czy owa pani decydując się na rozmnażanie pytała mnie czy
mam ochotę finansować jej dzieci, bo jesli nie to ja z pewnością nie zapłacę ani
złotówki. Znakomita część rodziców ośmielona moja wypowiedzią uczyniła to samo -
zapłaciła tylko i wyłacznie za swoje dziecko. W rezultacie Ania nie pojechała na
wycieczkę. Czy było jej miło? Z pewnością nie. I pewnie nie po raz pierwszy
doświadczyła przykrości związane z nieodpowiedzialnością rodziców.

[laminja]

szkoda, że Wam rodzicom dzieci o lepszej sytuacji materialnej nie przyszło do
głowy, że wymierzanie dziecku kary za w Waszym odczuciu nieodpowiedzialność
rodziców jest okrutne. Rodzice Ani są nieodpowiedzialni, Ty i ośmieleni twoim
wystąpieniem rodzice innych dzieci z tej klasy są pozbawieni empatii i ludzkich
odruchów względem innego dziecka. Wstydziłabym się takiej akcji jako człowiek,
lekarz, nauczyciel akademicki.

[lola211]

Zawsze mozesz zaplacic z wlasnej kieszeni za dziecko rodzicow gorzej sytuowanych.
Kare to wymierzyli rodzice wlasnemu dziecku - brakiem mozliwosci sfinansowania
mu wyjazdu.

[laminja]

ja bym zapłaciła, bo niezależnie od tego, co myślę o takich rodzicach i ich
poziomie odpowiedzialności uważam, że jeśli można jakoś pomóc takiemu dziecku to
warto to zrobić.

[protozoa]

To pomagaj do woli. Potrzebujących jest duzo. Ja mogę pomóc jesli uznam to za
stosowne. A nie uważam, żebym miała finansować wyjazdy Ani tylko dlatego, ze jej
rodzice postanowili rozmnażać się ponad swoje mozliwości finansowe. Jesli Ania
miałaby wszystko nie od rodziców a od "dobrych" ludzi, to z pewnością
powieliłaby wzorzec i znów rozmnożyła sie na cudzy rachunek. A tak może się
zastanowi .

[lola211]

A ja nie.Nie widze powodu, dla ktorego mialabym finansowac czyjes dzieci.
Matka zawsze moze starac sie o dofinansowanie, pomoc ze strony szkoly.

[kropkacom]

Zachowujecie się jakby był jakiś obowiązek pomocy. Nie chcesz? Nie pomagasz. W
tym momencie jednak dziwnie się czyta jak ktoś się z taką postawą obnosi. A obie
się tak na forum kreujecie.

[laminja]

thx kropka, wlasnie to mnie uderzyło. Obnoszenie się z tym, że Protezoa ukarała
rodziców 4 dzieci za ich nieodpowiedzialność i tym samym uderzyła w dziecko tych
ludzi,a teraz jest z siebie bardzo dumna, bo inni rodzice zachęceni jej postawą
zachowali się tak samo. Medal im chyba trzeba za to ufundować!

[lola211]

A dlaczego mamy sie z ta calkowicie normalna reakcją skrywac? Jakby to bylo cos
wstydliwego.Niech sie wstydza takie matki, jak z tej przywolanej sytuacj- swojej
roszczeniowej postawy.To dopiero bezczelnosc.

laminja

[lilka69]

to dziecko dane jako przyklad przez protozoe to tylko JEDEN przypadek. a co
jesli bedzie ich kilka w klasie? zapalcisz za wszystkie? i bedziesz usmiechac
sie wieczorem do lustra "jaka ja dobra i wspanialomyslna"?. to jakas hipokryzja
z twojej strony a nie empatia.

Samochód!

[atowlasnieja]

A czym ty chcesz rodzinę wozić? Do przeciętnego osobowego auta
wchodzą AŻ 2 foteliki dziecięce! chyba, że poczekasz 14 lat gdy
najstarsze nie będzie musiało jeździć w foteliku i wciśniesz go
pomiędzy dwa pozostałe.

Do lat 90 tych można było wozić dzieciaki luzem to były większe
szanse na rodzinę 2+3

[kropkacom]

Nie wpadałam na to, że to przez foteliki ludzie rodzą mniej dzieci. Chyba
przeceniasz ich moc ...

Jest masa większych aut. Konstruktorzy już dawno pomyśleli o dużych rodzinach.
Komunikacja publiczna tez istnieje.

[triss_merigold6]

Dotarcie gdzieś komunikacją publiczną z więcej niż jednym małym
dzieckiem to skomplikowana operacja logistyczna.

[kropkacom]

No, oczywiście że tak. Jednak atowlasnieja pisze jakby to było wręcz niemożliwe
do zrobienia. Kosmos taki

[lola211]

Do zrobienia wszystko jest.Kwestia- jakim kosztem i w jaki
sposob.Wierz mi, ze wizja przemieszczania sie komunikacja miejska z
3 dzieci dla niektorych jest nie do przyjecia.Ba- nie do przyjecia
jest w ogole transport czym innym niz wlasnym wygodnym samochodem.

[aluc]

no cóż, dla mnie to dość ważny argument za zakończeniem reprodukcji
na dwójce
podobnie jak układ pomieszczeń w domu, uniemożliwiający docelowe
wygospodarowanie trzech osobnych pokojów dla potomstwa

wiem, że są w życiu większe nieszczęścia niż za jeżdżenie autobusem
i mieszkanie w jednym pokoju z bratem ja jednakowoż bardzo nie
lubię świadomie nadwyrężać sobie wypracowanego komfortu istnienia

[agni71]

atowlasnieja napisała:

> A czym ty chcesz rodzinę wozić? Do przeciętnego osobowego auta
> wchodzą AŻ 2 foteliki dziecięce! chyba, że poczekasz 14 lat gdy
> najstarsze nie będzie musiało jeździć w foteliku i wciśniesz go
> pomiędzy dwa pozostałe.

No, ale jednak sa takie większe samochody osobowe, np. Volvo kombi.
Mieszczą sie z tyłu 3 foteliki.
>
> Do lat 90 tych można było wozić dzieciaki luzem to były większe
> szanse na rodzinę 2+3

To prawda, chociaz wtedy tez i mniej ludzi w ogole miało samochody.

[piegowata9]

> A czym ty chcesz rodzinę wozić?

Tak jak do tej pory - samochodem.
To prawda, po urodzeniu trzeciego dziecka zmieniliśmy auto. Wprawdzie
poprzednio na tylnej kanapie mieściły się dwa foteliki i nastolatka,
ale o komforcie jazdy rzeczywiście trudno było mówić. Teraz każde
dziecko ma dużo miejsca i wcale nie oznaczało to przesiadki do
ciężarówki. To nadal jest model pięcioosobowy.

[przeciwcialo]

Nigdy nie miałąm trudności w wygodnym i bezpiecznym usadowieniu
trójki dzieci w samochodzie.

[izabellaz1]

przeciwcialo napisała:

> Nigdy nie miałąm trudności w wygodnym i bezpiecznym usadowieniu
> trójki dzieci w samochodzie.

Fotelikowych dzieci? Chociaż w sumie w Fordzie Galaxy, albo Dodge Caravan to
jest do zrobienia

[18_lipcowa1]

dwójka to dla mnie absolutny max
finansowo i organizacyjnie

[mmmm-ltd]

Nie,dwoje dzieci to nie jest duzo dzieci.Ja mam jedno i niestety nie
bede miec wiecej,poniewaz nie mam warunkow finansowych..Oczywiscie
wiedzialam,ze dziecko kosztuje,jednak moje oszczednosci rozpuszczaja
sie w tempie expresowym..

[mmmm-ltd]

Sama mialam 5-cioro rodzenstwa i wiem jak bylo ciezko.Moja siostra
ma 2 dzieci ale ja w odwrotnosci do niej nie chce wiecznie korzystac
z pomocy finansowej rodzicow.Z mezem sami sobie radzimy finansowo i
niech tak pozostanie.Mysle,ze nawet 3 dzieci to nie duzo pod
warunkiem,ze ma sie warunki nie tylko finansowe..