Wyrzucił moje rzeczy....

[mwiktorianka]

Witam! Kilka dni temu moj mąz wpadl na cudowny pomysł,aby zrobic porzadki w
komodzie.Porządki fajna rzecz,owszem zrobil,ale przy okazji wyrzucil bez
porozumienia ze mna moje rzeczy(min.kosmetyczke,ktora bardzo lubilam i
zabierałam na wyjazdy,gazety z przepisami kulinarnymi itd),oczywiscie
wczesniej nie poinformowal mnie o tym,ze owe porzadki bedzie robil(impuls,bo
kilka dni wolnego),a o tym,że wyrzucil moje rzeczy poinformowal mnie po
fakcie.Wsciekłam sie strasznie i nawrzeszczałam na niego,bo po prostu nie moge
pojac tego jak mozna wyrzucic czyjes rzeczy bez zgody wlasciciela.Dodam,ze
jesli ja robie porzadki to jego rzeczy odkladam na bok i prosze aby
przejrzal,które sa mu potrzebne,a które mozna wyrzucic.On sie obrazil i nie
odzywa sie do mnie ja tez sie do niego nie odzywam.Moze to i glupie,bo dorosli
jestesmy i kupe lat po slubie.Dawno doterlismy sie i ogolnie bardzo rzadko
sie sprzeczamy,ale teraz przgial.Z jednej strony niby blahoska,a z drugiej
czuje sie kompletnie zlekcewazona.Chociaz meczy mnie ta
sytuacja,postanowiłam,ze nie odezwe sie pierwsza poniewaz uwazam,że to on źle
postapił.Zachował sie paskudnie i powinien mnie przeprosic.A Wy jak byście
postąpiły w takiej sytuacji.

[angazetka]

Nie umiem się obrażać, więc bym się nie obraziła
Ale drakę bym zrobiła jak najbardziej. Nie wyobrażam sobie, by ktoś
wyrzucał moje rzeczy.

moja żona moja własność. proste.

[ryszard_mis_ochodzki]

co twoje to moje a co moje to twoje

[imasumak]

ryszard_mis_ochodzki napisał:

> co twoje to moje a co moje to twoje

Rozumiem, że gdyby Twoja żona wywaliła Twoje rzeczy bez konsultacji, też byłoby ok?

Pryncypialnie nie rozmawiać przez resztę życia

[pensioner63]

Czytałem kiedyś w prasie o małżeństwie obrażonym na siebie i nie rozmawiającym
ze sobą przez ponad 20 lat. Może więc spróbujecie pobić ten rekord?

[verdana]

To nie jest błahostka , to jest kompletne lekcewazenie - mąż uznał,
ze ma prawo dysponować Twoimi rzeczami. Twoja wścieklość jest jak
najbardziej na miejscu. Ja bym chyba faceta zamordowała i poszła
siedzieć.
Gdyby chociaż okazał skruchę...

[lucusia3]

Zgadzam się z Verdaną. To lekceważenie Ciebie.
Jesteś kolejnym przedmiotem w domu, nie partnerem. Koledze z pracy by się nie odważył zrobić czegoś takiego.
Nie wiem, co ja bym zrobiła w takiej sytuacji, ale myślę, że nie byłoby szans na "ciche" pojednanie, ani nawet na takie z wiechciem kwiatów. Tak długo żadnych usług i ułatwień, aż zrozumie, ze nie jesteś własnością i jeżeli Ciebie potrzebuje, to musi się z Tobą liczyć.

[freiman]

czytam i oczom nie wierzę , autorka wyraźnie napisała że są długo małżeństwem i
raczej dotarci , a wy dajecie jej rady żeby z powodu głupiej kosmetyczki (czy
cokolwiek jeszcze innego to było) zniszczyć wieloletni związek , przecież to
tylko przedmioty, bzdury, pierdoły, opamiętajcie się

[lia.13]

i dlatego ja bym na pewno nie robiła żadnych cichych dni, bo to dla mnie
głupota, szczególnie że małżeństwo jest ogólnie dobre. Natomiast wywaliłabym
kilka, choć starych, to jednak ważnych dla niego jego rzeczy (albo przynajmniej
dobrze bym je schowała i oddała mu je po kilku dniach). Bo żadne gadanie,
kłótnie nie dotrą tak silnie do człowieka, jak nauka na własnym doświadczeniu. W
ataku furii mogłabym nawet wziąć się za owe "porządki" przy nim, a wszelkie jego
protesty zbyłabym stwierdzając, że on się mnie nie zapytał o zdanie, sam podjął
decyzję, więc ja mogę zrobić to samo.

[akle2]

Ja bym upuściła "przez nieuwagę" jakiś jego cenny rzadki okaz kolekcjonerski.
Mina-bezcenna

[dneirf]

Ale tu nie chodzi o rzeczy, tylko o postawę męża - autorka nie jest
dwulatką, której rodzice porządkują zabawki.

[lucusia3]

Parą z długim stażem, OK, są, ale dotarci to chyba nie do końca. Byc może mąż uznał, że żona jest już wystarczająco dotarta do jego wygody, a ona się obudziła z "docierania" z ręka w nocniku. Myślę, że lepiej późno niż wcale.Mnie by chyba nie bawił związek z człowiekiem, który mnie nie szanuje jako innego człowieka.
Jak już pisałam, jakoś sobie nie wyobrażam, żeby ten pan wyrzucał rzeczy kolegi z pracy z jego pokoju.

[rosapulchra-0]

nie wiem co powiedzieć, akurat mój mąż by się nie odważył wyrzucić czegokolwiek
mojego bez mojej wiedzy.

[psychonautic]

Skoro nie wnosisz nic sensownego to w przyszłości nie spamuj.

[1.kwazar]

Człowieku! Polak (coraz rzadziej na szczęście) śmierdzi nie tylko
potem. Przedtem też.

[georgyporgy]

Ja standardowo zrobiłabym godzillę. Najpierw wrzaski, foch z przytupem itp a
potem zobaczyłabym, że mu głupio i że wcale nie zrobił tego złośliwie tylko jak
to bywa nie pomyślał i odezwałabym się pod nosem "nooo już dobra... to tylko
rzeczy..."
Jestem wybuchowa i wiele na tym tracę czasem. Zawsze zanim pomyślę to walnę z
grubej rury. Tylko po co i o co? A nieodzywania się do siebie nie znoszę.
Wytrzymuję góra 15 minut

[nangaparbat3]

Bym się wściekła - wyrzucanie czyichkolwiek rzeczy jest dla mnie nie do pomyślenia.
Ale o ile wiem, bardzo często coś takiego robią mamusie swoim dzieciom - byc
może u niego w domu tak było i, biedaczysko, nie ma świadomości. Obietnica
niepowtórzenia procederu i poważne potraktowanie mojej złości wystarczyłyby mi.

[tully.makker]

ja przyznaje, ze po cichu wyrzucam chlopu np podarte spodnie, ktore
leza w szufladzie od 2 lat i inne takie kwiatki. On wyrzucic nie da,
bo mu sie przydadza, a nowych rzeczy nie ma gdzie trzymac.

Jeszcze nigdy nie zauwazyl straty.
Metoda testowa jest dla mnie schowanie jakiejs rzeczy do pudla
testowego. jesli przez 12 miesiecy nie wystapi syndrom jej
poszukiwania, to zakladam, ze moge z czystym sumieniem pozbyc sie
Swiata Motocykli z 2002 roku.

[iuscogens]

Wkurzyłabym się chyba dość porządnie, szczególnie jakbym była przed okresem
wtedy szalejące hormony zmieniają mnie we wrednego potwora

[kaktuskowo]

iuscogens napisał:

> Wkurzyłabym się chyba dość porządnie, szczególnie jakbym była przed
okresem
> wtedy szalejące hormony zmieniają mnie we wrednego potwora
Potwór, potwór, pokaż rogi.

Wrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr
A może mija termin przydatności do spożycia?

[angazetka]

Ale tu nie było pudła testowego ani rzeczy, których się nie używa

[mwiktorianka]

Rzecz w tym,że ja tez bym wybaczyła,gdyby okazał jakakolawiek skruche i
przeprosil czy przyznał,że zrobil źle.niestety skruchy ani sladu juz trzeci
dzien,a zaraz po owym zajsciu na moje zarzuty napadł na mnie z pytaniem do czego
mi to niby bylo potrzebne,wiec wrzasnełam,że jemu nic do tego.Strate rzeczy
predzej bym przzyła,ale to jak mnie potraktował nie pozwala mi przejsc nad tym
do porzadku dziennego.W domu rodzinnym raczej nikt mu nic nie wyrzucal,mama
pisała mu na biurku pokrytym kurzem "brudas" i niczego nie ruszała.Po dobrych
kilku latach małżenstwa przywiózł ze swojego rodzinnego domu jakies swoje rzeczy
jeszcze z czasów szkoły sredniej9tyle lat tam lezały i nikt mu nie
wyrzucił).Jestem na niego naprawde wsciekla.Wiem,że nieodzywanie sie jest
smieszne,ale to on sie obraził,a ja jesli odezwe sie pirwsza to bedzie to dla
niego sygnal,że przyznaje sie do winy bo o pierdołe(w/g niego) zrobiłam drakę.On
taki biedny zuczek,a ja zła kobieta jestem...bo wrzeszcze na niego.Wiem,że ma
problemy z przyznawaniem sie do winy,a jako najlepsza forme obrony uznaje
atak.ale ze mna tak łatwo mu nie pójdzie.

[lucusia3]

Myślę, że trafiłaś na skrajnego egocentryka i do tej pory pozwalałaś mu na za dużo. I to nie chodzi o ograniczanie JEGO wolności (już widzę oburzone wpisy panów), ale o naruszanie TWOJEJ. Jemu było widocznie wolno. Masz wybór - dalej mu pozwalać (dasz radę na dłużej znieść lekceważenie i poniżanie?), albo pokazać gdzie są Twoje granice. I być konsekwentna. Jeżeli Cie nie szanuje, to czy Ciebie to satysfakcjonuje? Masz do szacunku prawo. To nie jest fanaberia, ale podstawowe prawo człowieczeństwa zapisane zarówno w Piśmie Świętym, jak i Konstytucji.

[pronovia]

Jeśli to Cię trochę pocieszy, to uważam, że reakcja Twojego męża jest w 100%
męska, on nie przyzna się do błędu i nie okaże skruchy. Mój mąż, na przykład,
jeśli idzie na zakupy i zapomni o jakimś produkcie, zamiast powiedzieć o sorry,
zapomniałem o cukrze, zaczyna mi udowadniać, że cukier to moja fanaberia i, że
wcale go nie potrzebuję. Wkurza mnie to niemożebnie.
W Twojej sytuacji ja bym się poobrażała jednak trochę, tak pedagogicznie, trochę
mu podogryzała, pewnie jednak coś tam dotarło

[lia.13]

niemal oplułam monitor ze śmiechu. To, że ty trafiłaś na przypadek chorobowy,
nie oznacza, że każdy mężczyzna jest taki jak Twój mąż

[lia.13]

nie pozostaje Ci nic innego. Wyrzuć jego rzeczy. To jedyne wyjście z tej
sytuacji. Albo dobrze schowaj, poczekaj na reakcję i oddaj po dwóch dniach.

[mia_siochi]

tully.makker napisała:

> Metoda testowa jest dla mnie schowanie jakiejs rzeczy do pudla
> testowego. jesli przez 12 miesiecy nie wystapi syndrom jej
> poszukiwania, to zakladam, ze moge z czystym sumieniem pozbyc sie
> Swiata Motocykli z 2002 roku.

Metoda rozłożyła mnie na łopatki i pozwolę sobie przetestować w
odpowiednim momencie.
Również na sobie...

[konishiko]

Metoda testowa dziala bardzo dobrze. Kiedy nie moglam sie doprosic
wyrzucenia n par starych dziurawych i za malych spodni oraz
obrzydliwych podkoszulkow, ktore zapelnialy szafe dokumentnie,
wynioslam na strych i kiedy po pol roku spytalam faceta, czy mu
czegos nie brakuje, pozwolil potem potulnie wyrzucic. Obecnie powoli
wdrazam go w moj system pod tytulem: nie ubrales czegos 2 lata, idzie
do kosza albo do charity shopu, i powoli zaczyna dzialac.

Natomiast chetnie przyjme rady jak radzic sobie z obsesyjnym
gromadzeniem rachunkow ze sklepow i upychaniem ich wszedzie

[pan_niemota]

> Natomiast chetnie przyjme rady jak radzic sobie z obsesyjnym
> gromadzeniem rachunkow ze sklepow i upychaniem ich wszedzie
>

wymuszenie, ups, zasugerowanie wpisywania wydatków do odpowiedniego
zeszytu/arkusza kalkulacyjnego. Wtedy ZAWSZE bedzie wiadomo kiedy i na co poszło
oraz co, kiedy i za ile było kupione.

[mia_siochi]

konishiko napisała:

> Natomiast chetnie przyjme rady jak radzic sobie z obsesyjnym
> gromadzeniem rachunkow ze sklepow i upychaniem ich wszedzie
>

Paragony "spozywcze" staram się jednak wywalac, jak tylko zaczynają
mi się z torebki wysypywać
Na "konkrety" mam pudełko, taki paragon zawsze się może przydać.

[thegimel]

My raz z teściową pocięłyśmy mężowi kurtkę, powiedziałyśmy mu że się w praniu
rozpadła, ale nie było innej rady, chodziłby w niej do śmierci, a wyglądała tak,
że jakby pod kościołem usiadł, to by uzbierał niezłą sumę. Ale skarbów mu nigdy
nie wyrzucam. Więc mam m.in. kolekcję wafli z piwa z lat studiów, wszystkie
stare okulary męża etc. Ale ja też jestem zbieracz, więc się nie czepiam

[lusitania2]

wściekłaś się, nawrzeszczałaś - no, swoje odpracowałaś, możesz już
wrzucić na luz. Facet się pewnie więcej za porządki nie zabierze.
Sama wrzasków i odstawiania fochów nie mam w charakterze, lubię
spokojne życie, czasu nie cofnę, więc tylko spokojnie zwróciłabym
mężowi uwagę, żeby mi rzeczy nie wyrzucał. A znając mojego męża
najdalej następnego dnia dostałabym możliwą rekompensatę za to
utracone mienie (nową kosmetyczkę, jakąś książkę w miejsce
wyrzuconych gazet itp), bez żadnej sugestii z mojej strony, bo
kosmetyczka, stare gazety to żadna strata dla mnie, ale mąż rozumie
wartość takich gestów.

[verdana]

Ale tytaj była to strata - mąż nie wyrzucił rzeczy niepotrzebnych,
tylko używana, co dodatkow dowodzi, ze nie ma pojęcia, co dziewczyna
lubi i używa, a co jest smieciem - a uznaje, ze sam może o tym
zadecydować.
Gdyby okazał cień skruchy, odpuścilabym. Tu, o ile rozumiem, nie
bylo skruchy, tylko obraza - ze żona śmie protestwoać, skoro "on byl
tak dobry,z e sprzątnął".
I dlatego uwazam, ze obraza i wściekłość są na miejscu.

[mwiktorianka]

verdana w 100% się zgadzam z Tobą.Dodam jeszcze ,ze z gazet,które wyrzucił tez
korzystam i niejednokrotnie gotowałam z pomoca tych przepisow bo niestety do
przepisów kulinarnych pamieci doskonałej nie posiadam i sa mi zwyczajnie
potrzebne takie gazety.Było tam kilka potraw,które bardzo lubila cala rodzina.No
cóz moze znajde podobne w necie.Jak juz pisałam to nie ja strzeliłam focha,ale
maz.Nastepnego dnia po calej historii,po powrocie z pracy powiedzialam do
rodzinki " witam",a on nie odpowiedzial.Wiec co mam zrobic?Przeprosic,ze na
niego nawrzeszczałam?Moze i nie powinnam,az tak sie unosic,ale uwazam,że bylo to
chamskie posunięcie z jego strony.Pokazał,że moje zdanie sie nie liczy,że nie
mam prawa decydowac o swoich prywatnych rzeczach.I to mnie najbardziej
boli.Skruchy nie ma,na zwrot rzeczy(np.nowa kosmetyczke) nie mam co liczyc-to
nie w jego stylu.Wogóle przyznanie sie do błedu to nie jego styl.Ogólnie jest
naprawde fajnym facetem,im dlużej ze soba jestesmy tym jest lepiej,ma swoje wady
jak kazdy z nas,ale ma tez mnóstwo zalet.Nie wiem co mu odbiło,ale na pewno nie
bede udawała,że wszystko jest ok jesli nie jest.

[pan_niemota]

a może zamiast płakania na forum to pogadasz z mężem? Bez złości i zbytecznego
napięcia powiedzieć co wywołało taką a nie inną twoją reakcję, przeprosić za
swoje zachowanie itp.
Powiem tak, w ciągu ostatnich paru tygodni toche przeskrobałem (też chodziło o
poszanowanie mojej połowicy). W pierwszej chwili miałem ochotę wyśmiać tak błahy
powód złości (no jak to, nie rozumiesz, czemu się czepiasz, przecież nie
zrobiłem nic przeciwko tobie itp), potem zauważyłem że to jest na serio-serio i
dopiero(!!!) przeprosiłem, w sumie analizując sytuację dopiero po kilku dniach
byłem w stanie przyznać sie do swojej winy bo wiedziałem gdzie ona leży. I
wczoraj w końcu usłyszałem od Niej "przepraszam, nie powinnam cie ciągle walić
po głowie" (to taki specyficzny rodzaj kuksańców, ma ciężką rękę, to po trzecim
uderzeniu zwykle zwracałem uwagę - wystarczy, bo to na prawdę boli). I
naturalnym wydało mi sie odpowiedzieć - ależ masz do tego pełne prawo, bo to ja
zawaliłem i nalezało mi się. jaką na to usłyszałem odpowiedz? "nie, nigdy nie
powinnam się tak zachować".

Do czego zmierzam - nie warto niszczyć związku przez (w gruncie rzeczy)
błahostkę. Tak, masz rację, to BYŁO wazne ale już fizycznie tego czegoś nie ma.
Może sobie odkupisz, moze dostaniesz prezent przeprosinowy albo coś w tym stylu,
na pewno jednak warto się nauczyc czegoś na przyszłość. Może jakoś ostatnio
zaczęły sie między wami zacierać granice prywatnosci w zwiazku? a może warto
wrócić do szczerych rozmów na temat wspólnych oczekiwań w zachowaniu itp?

[lucusia3]

Wiesz, mam wrażenie, ze namawiasz kogoś, kogo potrącił bezmyślny kierowca, żeby przeprosić go, że twoje zęby porysowały mu lakier na masce.
Zabawne.Być może w Twoim układzie - jak żona Cie pobiła, to rzeczywiście powinna Cię przeprosić i nigdy więcej czegoś takiego nie robić, al ja mam wrażenie, że wątku nie było mowy o przemocy fizycznej ze strony żony, ale czystej przemocy psychicznej ze strony męża. Bo to jest przemoc, jeśli się demonstracyjnie lekceważy kogoś, a jak on wyraża swoje uczucia, to go "karze" milczeniem. To tresura pokornego, całkowicie podporządkowanego przedmiotu.

[goral.z.kopalni]

www.wielkiezarcie.com/
Pomagam w znalezieniu. Zrób sobie konto i dodawaj ulubione przepisy. I bedziesz
nowoczesna i oszczędzisz na zakupie gazet. Dodatkowo masz opinie ludzi czy warto
coś robić czy nie, rady jeśli przepis jest nie precyzyjny no i zdjęcia potraw.

[tully.makker]

> I dlatego uwazam, ze obraza i wściekłość są na miejscu.

Ooo, ja tez tak uwazam. I gdyby chlop sie na mnie wsciekl w sprawie
swiata motocykli, to bym to zniosla z pokora i przeoprosila. Ale
poki co jak czasami pyta, gdzie co jest to patrze na niego wielkimi
zielonymi oczami i mowie " nie wiem, kochanie"

[gekontoke]

> Ale tytaj była to strata - mąż nie wyrzucił rzeczy niepotrzebnych,
> tylko używana, co dodatkow dowodzi, ze nie ma pojęcia, co
dziewczyna
> lubi i używa, a co jest smieciem - a uznaje, ze sam może o tym
> zadecydować.
> Gdyby okazał cień skruchy, odpuścilabym. Tu, o ile rozumiem, nie
> bylo skruchy, tylko obraza - ze żona śmie protestwoać, skoro "on
byl
> tak dobry,z e sprzątnął".
> I dlatego uwazam, ze obraza i wściekłość są na miejscu.

O właśnie! To jest sedno problemu! Każdy ma inne poczucie własności
(ja mam wielkie i nie znoszę nawet przestawiania moich rzeczy i taki
numer doprowadziłby mnie do szału) Poprosiłabym o zastąpienie tych
rzeczy nowymi (to byłby sygnał, że oczyszczenie z nich przestrzeni i
tak nic nie dało)
Bądź twarda!

[nangaparbat3]

lusitania2 napisał:

>
> A znając mojego męża
> najdalej następnego dnia dostałabym możliwą rekompensatę za to
> utracone mienie (nową kosmetyczkę, jakąś książkę w miejsce
> wyrzuconych gazet itp),

Nie jestem pewna, czy aby taka "rekompensata" nie zezłościlaby mnie jeszcze
bardziej - jest w tym coś okropnie lekceważącego.

bez żadnej sugestii z mojej strony, bo
> kosmetyczka, stare gazety to żadna strata dla mnie, ale mąż rozumie
> wartość takich gestów.

Może mąż rozumie wartosc takich gestów, ale Ty chyba nie rozumiesz istoty problemu.
>

[lusitania2]

nangaparbat3 napisała:

> Nie jestem pewna, czy aby taka "rekompensata" nie zezłościlaby
mnie jeszcze
> bardziej - jest w tym coś okropnie lekceważącego.

co jest takiego lekceważącego w naprawieniu wyrządzonej szkody?

>
> Może mąż rozumie wartosc takich gestów, ale Ty chyba nie rozumiesz
istoty probl
> emu.

rozumiem, autorka wątku uważa, że mąż, wyrzucając jej rzeczy olał
ją, jej rzeczy i jej potrzeby ciepłym moczem z góry na dół, tak?
Więc we mnie takie sytuacje (wyrzucenie czyichś rzeczy podczas
sprzątania) takich skrajnych uczuć nie budzą. Pzyjęłabym, że
wyrzucił bezmyślnie i tyle. Nie - na złość mi, nie, bo mnie
kompletnie lekceważy, nie - bo ma mnie i moje potrzeby głęboko w
odwłoku. Chyba, że to wyrzucenie byłoby kolejnym ogniwem w łańcuchu
poniżania mnie, okazywania lekceważenia, ale z postu autorki wątku
to nie wynika. Wg mnie - ot, nudzący się w domu facet zabrał się za
sprzątanie, chciał pewnie dobrze, a wyszło jak zwykle.
Dla mnie sprawa do załatwienia w 2 zdaniach i przechodzimy do
przyjemniejszych punktów programu.



>

[samson.miodek]

nangaparbat3 napisała:

> Nie jestem pewna, czy aby taka "rekompensata" nie zezłościlaby
mnie jeszcze
> bardziej - jest w tym coś okropnie lekceważącego.
lusitania2 odpowiedziala
co jest takiego lekceważącego w naprawieniu wyrządzonej szkody?
A ja sie pytam
No wlasnie co jest zlego w naprawieniu wyrzadzonej szkody?Ludzie wy
naprawde nie macie innych zmartwien tylko jakas idiotyczna
kosmetyczka i gazety z przepisami?
Tak tak wiem chodzi o fakt wyrzucenia bez konsultacji.Ale kurza dupa
z przezproszeniem z tej wymiany postow wynika ze zachowujecie sie jak
3latki w piaskownicy.

[imasumak]

Głupio, żebyście się nie odzywali do siebie z tego powodu. Podejdź do niego
dzisiaj, powiedz mu dlaczego jesteś zła (ale powiedz, nie wrzeszcz) i daj mu
przemyśleć. Idę o zakład, że najpóźniej jutro się pokaja i wynagrodzi Ci stratę.

[verdana]

Ja zaczynam rozumieć, ze mąż nie rozumie. Bo jak widzę, mało kto
rozumie...
Tu nie chodzi o "wynagrodzenie straty", strate to ja mogę
wynagrodzic, jak w knajpie stłukę talerz. Chodzi o lekceważący
stosunek do cudzej wlasności, o przypisanie sobie prawa dysponowania
nie swoimi rzeczami i decyzji, co się żonie przyda, a co jest dla
niej zbędne. Odkupienie czegokolwiek nic tu nie zmienia, przeciwnie -
bo wskazuje, ze rzecz liczyla się wyłacznie jako dobro materialne.
Przypomina mi to historię, jak podczas mojej dłuższej nieobecnosci
do domu przyszli moi tesciowie, zająć się dziećmi. Przy okazji
postanowili zrobić porzadek w ich pokoju. Przy okazji teść
zadecydował, ze wyrzuci misia - starego, zlachanego misia - moją
ukochaną zabawkę z dzieciństwa. 6-letni syn zaprotestował, że beze
mnie misia wyrzucić nie pozwoli, tym bardziej,z e wie, ze ja go chce
mieć.
Teść wziął misia i wrzucił do worka.
Mój syn wziął telefon i zadzwonił po drugiego dziadka, ktory zjawił
sie z prędkościa światła, wyciągną misia z worka i powiedział, co
sadzi o całej sprawie. Panowie dziadkowie nie lubią sie do dziś.
Teść miał szczęście - gdyby udalo mu się wyrzucic misia, nawet
brylantowa kolia jako rekompensata nie polepszyła by dalszych
kontaktów między nami.

[angazetka]

Verdana, piękna historia z misiem i trafiona w punkt.

[georgyporgy]

Dla mnie czym innym jest coś co ma wartość sentymentalną, tak jak Twój miś, a co
innego rzeczy o wartości praktycznej czy użytkowej. Rozumiem wybuch gniewu bo
też nie lubię jak ktoś mi coś wywali, ale sama wiem jak to jest bo też mi się
zdarzyło i nie wypierniczyłam chłopu czegośtam bo go nie szanuję! Zwyczajnie w
ferworze porządku nie pomyślałam i tyle.
Facet zwyczajnie nie pojął, że to może być potrzebne. Ja też mam przepisy z
gazet ale wycięte, w segregatorze, w kuchni i na umiejscowione tak że każdy
głupi by wiedział, że to nie do wyrzucenia. A wyjazdową kosmetyczkę w walizce. A
do perfekcyjnej pani domu mi daleko!
Fakt, że przeprosiny z jego strony byłyby bardzo wskazane ale nieodzywanie się
do siebie tylko zaognia sprawę.
Może wystarczy powiedzieć, że to były ważne rzeczy i stąd Twój wybuch i smutno
Ci, że je wywalił bo czujesz że on nie wie co jest ważne dla Ciebie i czy możesz
mu na przyszłość zasugerować, że jeśli nie jest pewien czy wywalić to niech
zostawi a ty to posegregujesz i ogarniesz. Tu chyba przyda się trochę dyplomacji
bo jemu pewnie wstyd a to dla samca alfa potwarz

--
Audemars Piguet watch, Dimples in ya necktie, Hermes briefcase, Cartier top
clips, silk lined blazers, diamond creamed facials, VVS cuff links, 6 star pent
suites

[angazetka]

> Ja też mam przepisy z
> gazet ale wycięte, w segregatorze, w kuchni i na umiejscowione tak
że każdy głupi by wiedział, że to nie do wyrzucenia. A wyjazdową
kosmetyczkę w walizce.

A trzymanie tego w komodzie jest jakąś zbrodnią? Sugestią, że to
rzeczy do wywalenia? Nie ogarniam.
I jak on jest taki samiec alfa, to niech weźmie na klatę to, że źle
zrobił, a nie zachowuje się jak biedny miś.

[georgyporgy]

Ja biorę poprawkę na to, ze ludzie czasem nie myślą kompletnie - ja też. Mój
chłop jest dźwiękowcem, ma jakąś masakryczną plątaninę różnych kabli. Wywaliłam
już kiedyś jakieś walające się gdzie popadnie i od tej pory hrabia trzyma
wszystkie w swoim magicznym pudle.
Tak samo ja swoje przepisy, artykuły zawodowe odbite na ksero itp.
Oboje ułatwiamy sobie w ten sposób zadanie.
Niżej autorka wyjaśniła, że mąż chyba nie do końca zrobił to przypadkiem więc
skoro tak to faktycznie w takiej sytuacji zachował się średniawo.

[crises]

>Dla mnie czym innym jest coś co ma wartość sentymentalną, tak jak
>Twój miś, a co innego rzeczy o wartości praktycznej czy użytkowej.

To teraz ja będę wolno pisać, a Ty wolno czytaj. Możesz przy tym ruszać ustami.

Jak napisała Verdana - clou problemu nie polega na tym, czy te rzeczy
rzeczywiście były przydatne, użyteczne, nieprzydatne, bezsensownie zajmujące
miejsce, whatever, tylko na uzurpowaniu sobie prawa do decydowania o tym w
stosunku do cudzych rzeczy.

[maadzik3]

Ale masz fantastycznego syna!!! I tate tez

Ale fajnie:)... n/t

[malila]

Ależ Verdano

[imasumak]

wiadomo, że nic nie powetuje pewnych strat. Ale sama autorka (i na tym się
opieram) napisała, że wystarczyłoby jej, gdyby mąż się pokajał!

[verdana]

Ale sie nie pokajał, przeciwnie. Obraził.
I to oznacza, ze nadal uwaza, że jesli on podjął decyzję, to byla to
jedynie sluszna decyzja - i ze żona, w sprawie swojej własności nie
ma nic do gadania, powinna się podporzadkować.
Nie o bezmyślne wyrzucenie tu przecież chodzi, ale o całokształt.

[imasumak]

Ale radząc autorce stanowczą rozmowę z mężem, to pokajanie mam na uwadze. Też
uważam, że nie ma tu miejsca na kompromisy. Pan ma stanowczo przyznać się do
winy i obiecać, że już nigdy czegoś takiego nie zrobi!

[verdana]

A tak, to doszłysmy do pełnej zgody

[nangaparbat3]

Masz jeszcze tego misia?

[verdana]

Pewnie, że mam!

[imasumak]

verdana napisała:


Teść miał szczęście - gdyby udalo mu się wyrzucic misia, nawet
brylantowa kolia jako rekompensata nie polepszyła by dalszych
kontaktów między nami.

I to świetnie rozumiem . Sama takiego misia, którego dał mi mój Tata, gdy
miałam 6 lat . Gdyby ktoś go wyrzucił, nie wiem jak bym się zachowała..

[bez_seller]

verdana napisała:

Panowie dziadkowie nie lubią sie do dziś.
> Teść miał szczęście - gdyby udalo mu się wyrzucic misia, nawet
> brylantowa kolia jako rekompensata nie polepszyła by dalszych
> kontaktów między nami.
>
Pewnie, bo wazniejszy mis niz dobre stosunki z tesciem. Jak tu sie
dziwic, ze wybuchaja wojny, wszak wybuchaja z waznieszych przyczyn
niz misie.

[imasumak]

bez_seller napisała:

Pewnie, bo wazniejszy mis niz dobre stosunki z tesciem. Jak tu sie
dziwic, ze wybuchaja wojny, wszak wybuchaja z waznieszych przyczyn
niz misie.

A wydawałoby się, że wystarczy przeczytać ze zrozumieniem

[bez_seller]

imasumak napisała:

> bez_seller napisała:
>
> Pewnie, bo wazniejszy mis niz dobre stosunki z tesciem. Jak tu
sie
> dziwic, ze wybuchaja wojny, wszak wybuchaja z waznieszych przyczyn
> niz misie.
>
> A wydawałoby się, że wystarczy przeczytać ze zrozumieniem

Fakt, mam brak zrozumienia dla glupoty, ale dysponuje
milosierdziem.

[imasumak]

bez_seller napisała:

Fakt, mam brak zrozumienia dla glupoty, ale dysponuje
milosierdziem.

Fakt, nie masz zrozumienia dla kogoś, kto prezentuje inny próg
wrażliwości niż Ty. Ale dla takich jak Ty, też przewidujemy akt miłosierdzia

[bez_seller]

imasumak napisała:

> Fakt, nie masz zrozumienia dla kogoś, kto prezentuje inny
próg
> wrażliwości niż Ty. Ale dla takich jak Ty, też przewidujemy akt
miłosierdzia

Autorka slow - "Teść miał szczęście - gdyby udalo mu się wyrzucic
misia, nawet
brylantowa kolia jako rekompensata nie polepszyła by dalszych
kontaktów między nami."

- prezentuje niski prog wrazliwosci, nizszy byc moze niz jej tesc, i
to ona bardziej potrzebuje Twojego milosierdzia.

[imasumak]

Teść, którego syn autorki prosił o niewyrzucanie misia zignorował prośbę. Jak to
o nim świadczy?

[bez_seller]

imasumak napisała:

> Teść, którego syn autorki prosił o niewyrzucanie misia zignorował
prośbę. Jak t
> o
> o nim świadczy?

Nie oceaniam tescia, nie bylo mnie przy tym wydarzeniu, ale czytam
co pisze autorka i oczom nie wierze.

[madzioreck]

Tobie się naprawdę wydaje, że tu o misia chodzi? A nie o szacunek do czyjejś
własności i nie rządzenie się w cudzym domu? Nie wierzę...

[bez_seller]

madzioreck napisała:

> Tobie się naprawdę wydaje, że tu o misia chodzi? A nie o szacunek
do czyjejś
> własności i nie rządzenie się w cudzym domu? Nie wierzę...

Szacunek zostal juz pogwalcony i rzadzenie sie w "cudzym" domu sie
dokonalo, ale tesc, no coz, mial szczescie, bo gdyby udalo mu sie
wyrzucic misia, nawet kolia brylantowa nie polepszyłaby dalszych
kontaktów.
Zauwaz, ze autorka nie pisze, ze nawet kolia brylantowa nie
powetowala by jej straty, jedynie stosunkow z tesciem by nie
polepszyla.

Jakze to tak, misia zalowac, a tescia juz nie?

[czwarty.wymiar]

Odpuść sobie, bo bredzisz.

[bez_seller]

czwarty.wymiar napisał:

> Odpuść sobie, bo bredzisz.

To typowy, jednowymiarowy (czyt. buraczany)"argument".

[lia.13]

bo do Ciebie inne nie docierają.

[bez_seller]

lia.13 napisała:

> bo do Ciebie inne nie docierają.

Innych nie bylo. Twoj wpis tez argumentem nie jest.

[lucusia3]

Może mi się uda wytłumaczyć:
Dla jednych otoczenie ma znaczenie czysto utylitarna (przepraszam, prościej - użytkowe). Używają przedmiotów, ludzi, przestrzeni, bo są im potrzebne do konkretnej czynności. Jak już nie są potrzebne, to się wyrzuca, opuszcza, przestaje wysyłać życzenia na święta.
Ty tak masz.
Inni mają inaczej.Kanapa, książka, MIŚ, kolega, nawet jak już nie mogą wykonywać tego, po co się wzięły, nie zostają wyrzucone czy zapomniane, ale są, bo tym innym jest miło mieć je koło siebie.
Tak więc np. pierścionek po prababci - cienki, przetarty i z malutkim szafirem jest więcej wart dla tych innych niż duży z brylantem, bo dla nich wartością nie są pieniądze, ale świadomość, że nosiły go kobiety takie jak ja od co najmniej 150 lat.Tego nie umiesz policzyć, bo ten rodzaj wartości jest Ci nieznany. Wyobraź sobie, ze to np. wietnamska waluta - nie znasz jej przelicznika, ale dla kogoś tam jest to coś dużo wartego. Taką walutą jest pamięć, jest szacunek, są czyjeś upodobania. Nie umiesz tego policzyć, to traktuj jak obca walutę - najlepiej omijaj ludzi je stosujących, to nie Twój świat. Trzymaj się złotówek, euro, dolarów, ale nie wyrzucaj czegoś co nie wiesz ile jest warte, bo a nuż się trafi jakiś co Ci za tonie wiadomo co albo zapłaci, albo da w pysk.
Jaśniej?

[imasumak]

Nie oceniasz teścia, ale z rozkoszą oceniasz Verdanę . Szczyt obiektywizmu

[bez_seller]

imasumak napisała:

> Nie oceniasz teścia, ale z rozkoszą oceniasz Verdanę . Szczyt
obiektywizmu

Slowa Verdany mam czarno na bialym i moge sie do nich odniesc
i....odnosze.

[imasumak]

uhm

[memphis90]

Sorry, ale jak można rządzić się w cudzym domu? Teść nie był u siebie.

[mwiktorianka]

Nie sadze,że wyrzucił te rzeczy bezmyslnie czy przez przypadek,poniewaz
poinformowal mnie po fakcie,ze je wyrzucil bo uznal,że sa mi do niczego nie
potrzebne.ON UZNAŁ!I na moje argumenty,że jak mogł wyrzucic moje rzeczy bez
konsultacji ze mna,dalej twierdzil,że do niczego mi to nieptrzebne.Jest to
lekcewazenie drugiej osoby,przynajmniej dla mnie.I może nawet wyciagnełabym
pierwsza reke do zgody(wszak nie jestem dzieckiem,które sie obraza bo mu zabawke
zabrano),ale gdybym wiedziała,że on odbierze to własciwie.Tzn doceni i
przyzna,że zagalopował sie z tym wyrzucaniem.Znam jednak mojego meza i wiem,że
zostanie przyjete to jako skrucha z mojej strony(bo nawrzeszczałam na niego bez
powodu),a on nic złego nie zrobił.I w tym caly szkopuł.

[georgyporgy]

A w takim układzie powiedz mu spokojnie, że na przyszłość niech każde z was
decyduje samo co jest dla niego ważne bo szkoda Ci kłócić się potem o takie
sprawy...

[nangaparbat3]

Już prawie byłam gotowa napisac, żebyś wyrzuciła coś męza. Ale to bez sensu: wet
za wet.
Chyba bym trwała w fochu aż by zaczął myślec.

[falka32]

A ja chciałam napisać, że właśnie niech mu potnie na kawałki jego karty do
bankomatu, twierdząc, że mu to przecież niepotrzebne

[kalam07]

normalnie rozwiedź się znim !!! koniec świat się stał !!! stare
papierzyska powywalał ! to juz mniejsza afera byłaby gdyby spał z
psem sąsiada !

[czarnaalineczka]

kalam07 weź tabletkę

[joanna_can]

> Nie sadze,że wyrzucił te rzeczy bezmyslnie czy przez
przypadek,poniewaz
> poinformowal mnie po fakcie,ze je wyrzucil bo uznal,że sa mi do
niczego nie
> potrzebne. - tutaj troszke przeginasz. Podejrzewanie zreszta z
natury nieskomplikowanych mezczyzn o takie intrygi, to naiwnosc.
Nie demonizuj meza. Zrobil fatalnie, zle, ale nie byl to podstep
skierowany przeciw tobie.

[lia.13]

mam pomysł skoro wywalił Ci gazety z przepisami to przestań mu gotować,
przecież to do niczego nie potrzebne

[q_fla]

Rozumiem Twoje wrzaski i wsciekłość, bo pewnie zachowałabym sie
podobnie.
Teraz minęły trzy dni i spokojnie, bez zbędnych emocji powiedz mu,
że jesteś mu bardzo wdzięczna za zrobienie porządków w szafie (mało
który mąż jest to w stanie zrobić ), ale równocześnie jest ci
bardzo przykro, bo były to rzeczy dla ciebie ważne i potrzebne, i na
drugi raz niech się ciebie zapyta - większości facetom pewne na
pozór proste sprawy trzeba łopatologicznie wytłumaczyć. Skoro tak
bardzo czuje sie urażony twoimi pretensjami zapytaj go jak on by sie
czuł, gdybyś w ramach porządków wywaliła jego rzeczy, na których mu
zależy bez uprzedniego pytania o zgodę.
Powiedz mu o swoich uczuciach i cierpliwie poczekaj, aż mu zmieknie
rura (czyt. przemysli ).

[bi_scotti]

Rozumiem Cie doskonale. Mojemu sie tez zdarzaly takie akcje, nie z
wredzizny czy checi pokazania, ze On wie lepiej ale raczej z
przerostu pragmatyzmu. Tym sposobem np. zostalam pozbawiona
ukochanej walizki, bo byla juz dziurawa ...
Ja nie reaguje milczeniem, mnie ogarnia wsciek i ja w takich
momentach dokonuje natychmiastowego, zupelnie dziecinnego i
kompletnie nieodpowiedzialnego odwetu. W takiej akcji moj ukochany
stracil kiedys swoja ulubiona wiertarke, bo nia trzepnelam ze
wszystkich sil na podloge w basement. Rozpadla sie w drobny mak a On
stal i tylko oczy Mu sie coraz wieksze robily z zadziwienia No a
potem posprzatalismy zgodnie resztki awanturki, bo co bylo innego
robic ...
Nie wiem co poradzic. Ja bym nie mogla milczec 3 dni, moj maz
zreszta tez. Zrobil Ci swinstwo i nie jest w stanie tego naprawic.
To musi zrozumiec, ze nie wszystko w zyciu da sie naprostowac a
warto stapac delikatnie, szczegolnie wobec najblizszych, zeby takich
incydentow nie-do-naprawienia miec jak najmniej. On sie pewnie teraz
sam w sobie zacial i zapetlil w poczuciu niezasluzonej krzywdy i
niedocenienia z Twojej strony. We mnie by to tylko wzbudzilo
ziejacego ogniem demona zniszczenia

[koleandra]

Wrzuć na luz. Kup sobie nową ładniejszą kosmetyczkę i nie gotuj przez miesiąc w
ramach protestu

W mojej rodzinie to ja jestem tą uprzątającą. Jak wpadam w trans to wyrzucam
wszystko co zalega w półkach i nie raz się zdarzało, że rodzina po mnie już ze
śmietnika rzeczy ratowała

[sebaga]

przeczytalam tylko kilka pierwszych odpowiedzi, wiec pewnie powtórzę
za kimś Ze wyrzucil to bardzo źle. Ale sedno problemu twi wg
mnie w tym, ze po tym jak juz mu wyjaśnilas, ze nie powinien, on nie
raczy przeprosić. Bo pewnie nadal uwaza, ze mial prawo wyrzucic. Dla
mnie to jest brak szacunku i o tym bym pogadala.. Bo obrazać sie nie
ma sensu, przynajmniej ja go nie widzę, na Twoim miejscu wzielabym
męza na rozmowę pogadala o tym szacunku a potem zachowywala sie
normalnie. Jesli facet nie pojmie nadal to..masz problem.

i dodam, ze u nas to jestem raczej tą od wyrzucania i czasem mi sie
zdarzy cos wyrzucic a potem spytac czy to mezowi potrzebne . Ze
dwa razy zdarzylo mi sie wyrzucic coś co było wg mnie do kosza, a dla
meża jak sie okazalo po fakcie wazne. Bylo mi baaaardzo źle z tym,
bardzo przykro. Teraz nie wyrzucam, odkladam męzowi do przejrzenia.

zyczę dogadania sie z mezem

[foczkaka]

ojj wsciekłabym się na Twoim miejscu. Mnie zawsze uczono że każdy odpowiada za
swoje rzeczy i każdy sam nimi rozporządza. Tak jak nie zabieram po mieszkaniu
ciuchów do prania które nie są w koszu na brudy, jak nie grzebię przed praniem w
czyichś kieszeniach, tak tez nie wyrzucam niczego bez pytania własciciela. Nawet
o przestawieniu informuję.

[mwiktorianka]

Dziewczyny dzieki za wszystkie wypowiedzi.Było mi to potrzebne bo juz
zastanawiałam sie czy nie czepiam sie bez sensu.Mysle tak o tym i widzę teraz,że
w ciagu ostatnich lat jesli posprzeczalismy sie o np.róznicę zdan to szybko
dochodziliśmy do kompromisu i bylo po problemie.Natomiast jesli sprawa dotyczyła
ewidentnie winy meza on nigdy nie potrafił sie przyznac do błedu i powiedziec
przepraszam.Nawet jak juz w rozmowach doszlismy do tego,że postąpił źle to on
tak naprawde cały czas próbował bagatelizowac sprawe i cały czas twierdził,że
przesadzam i on nie widzi problemu.Nie chce tutaj moralizować,ale jestesmy razem
tak długo,że wiem jak to sie skończy;ja sie odezwe pierwsza,pogadam sobie,a on
stwierdzi,ze niby rozumie,ale uwaza,że nic sie nie stało i przesadzam.Takie
sytuacje zdarzają sie rzadko,ale sie zdarzaja i niepokoi mnie własnie to,że za
kazdym razem jak cos przeskrobie próbuje odwrócic kota ogonem.Jasne,że nikt nie
lubi przyznawac sie do winy,ja tez nie lubie,tez zdarzyło mi sie wykrecac,ale
pracuje nad tym i coraz mniej mam z tym problemu bo wszyscy popełniamy błędy i
nie ma co udawac,że jest inaczej.Pozdrawiam Was wszystkie.

[madzioreck]

Nawet jak juz w rozmowach doszlismy do tego,że postąpił źle to on
> tak naprawde cały czas próbował bagatelizowac sprawe i cały czas twierdził,że
> przesadzam i on nie widzi problemu.

Wypierdziel mu jego ulubione portki, czy inne ulubione coś tam, to może zobaczy,
na czym polega problem.

[memphis90]

Hmm, powiem szczerze. Mój mąż nie wyrzuca- nigdy i niczego. Więc u mnie na
porządku dziennym jest wywalanie różnych jego rupieci. Te bardziej podejrzane
odkładam jednak na bok i każę dokonywać selekcji- choć mogę się kiedyś pomylić i
wywalić coś potrzebnego. Wtedy będę przepraszać...

[imasumak]

memphis90 napisała:
Te bardziej podejrzane
odkładam jednak na bok i każę dokonywać selekcji- choć mogę się kiedyś
pomylić i wywalić coś potrzebnego. Wtedy będę przepraszać...

Wiec od dzisiaj niczego nie wywalaj bez konsultacji. Wtedy nie będziesz musiała
przepraszać.

[lusitania2]

nie dla każdego "przepraszam, że" jest taką barierą nie do
pokonania, jak dla męża autorki wątku.
Ludzie żyją w różnych układach, założę się, że na tym forum znajdzie
się spora grupa kobiet, które po cichu wyrzucają rzeczy męża (bo i
tak się nie zorientuje) czy dzieci, i rabanu w ich rodzinach z tego
powodu nie ma. Czasami się pewnie przy tym zdarzy, że wyrzucą rzecz
bardziej potrzebną - bo takie rzeczy się po prostu zdarzają.
Robienie o to rabanu, czy urządzanie cichych dni, jeśli deliwentowi
w gruncie rzeczy jest wygodnie w takim układzie (nie on się troszczy
o sprzątanie, ma miejsce na nowe szpargały) jest żałosne.

[alexa0000]

> Ludzie żyją w różnych układach, założę się, że na tym forum
znajdzie
> się spora grupa kobiet, które po cichu wyrzucają rzeczy męża (bo i
> tak się nie zorientuje) czy dzieci, i rabanu w ich rodzinach z
tego
> powodu nie ma. Czasami się pewnie przy tym zdarzy, że wyrzucą
rzecz
> bardziej potrzebną - bo takie rzeczy się po prostu zdarzają.


W mojej rodzinie osoba X mieszka z osoba Y. Osoba X jest maniakalnym
zbieraczem wszystkiego, co da się zbierać. ESSK, malarstwo , zabytki
swiata -stoja w dziesiatkach skoroszytów. Filmy dołaczone do gazet-
ze 200 sztuk, ani jeden nie obejrzany. Wycięte przepisy z gazet-nie
liczę, bo mogłabym sie załamać. Buty- z 50 par, stare , zniszczone.
Twoje Style od 1990 roku!!!!!!! W kuchennych szafkach pudełka po
margarynie i inne opakowania (przydadzą się).

osoba Y bez zadnych wyrzutów sumienia co tydzień usuwa część Twoich
Styli i pudełek z kuchni, a także pokazną kupkę przepisów. Robi to w
czasie nieobecności X w domu, inaczej awantura pewna.

[kanga_roo]

kupiłabym sobie nową, bardzo drogą kosmetyczkę, i już nigdy nie
przyrządziła potrawy/potraw z tych przepisów. przynajmniej tych, które
najbardziej lubił mąż. nie traktowałabym tego jako kary, tylko
konsekwencję jego wyczynu. ale też dużo zależy od typu faceta,
niektorzy może nawet nie zauważyliby manifestacji...

[ppinc]

On po prostu uważa Ciebie za swoją własność a co za tym idzie Twoje
rzeczy też, więc sobie nimi dysponuje jak mu się podoba.

Twój portal o grach

[jedna_nozka_bardziej]

Czyli należałoby się rozwieść....
Sama kosmetyczka i kilka starych gazet nie są tego warte, ale juz interpretacja
tego wydarzenia, jaka króluje w tym wątku, daje pole do popisu przy pisaniu
pozwu. Od siebie dorzucę jeszcze maltretowanie psychiczne, spokojnie pasuje )))

[czwarty.wymiar]

Następna niekumata. Przecież nie chodzi o samą kosmetyczkę jako taką, tylko o fakt, że ktoś wywalił nie swoje rzeczy "bo tak", a potem strzelił wielkiego focha, bo właścicielka owych rzeczy miała czelność na taką akcję zareagować oburzeniem.

[madzioreck]

jedna_nozka_bardziej napisała:

> Czyli należałoby się rozwieść....
> Sama kosmetyczka i kilka starych gazet nie są tego warte,

Tu nie chodzi o to, CO zostało wyrzucone, ale o FAKT, że mąż te rzeczy wywalił i
w dodatku uważa, że wie lepiej, co żonie potrzebne. A to świadczy o tym, że
niespecjalnie jej zdanie się dla niego liczy. Tak trudno to zrozumieć?

[ksjp]

wybacz ale chyba jestes idiotką, jeżeli takie wnioski wyciagnełaś z
błahego bądź co bądź zdarzenia.
Przeczytałem wszystko co powyzej napisanio i chyba bez rozwodu
lub "ubitej ziemi' to sie nie roztrzygnie. Autorka wątku tak się
chyba juz nakręciła sama z siebie + rady forumowiczów, że nie wiem
czy da radę ten problem rozwiązać. Myslę, że to przyschnie, ale
dalej już nie będzie tak samo...przegrali obydwoje i tyle.

[iamhier]

Mały gest ,a jak wiele znaczy.Gdy chce by jakas osoba byla w moim
zyciu to lubie gdy jej osobiste rzeczy pałętaja sie posrod moich.A
jesli nie ,to je odstawiam,badz wyrzucam.

[amj6]

to spróbuj mu to łopatologicznie wytłumaczyć - jak go nie będzie,
weź pudełko i wrzuć tam parę jego ulubionych rzeczy - typu spodnie,
koszula, jakaś stara gra itp - wrzuć tam kilka rzeczy i pudełko
porządnie schowaj. jak się kapnie że mu coś zginęło to powiedz że
robiłaś porządki i np takie wytarte spodnie, gra w którą nie grał od
10 lat, mała miniaturka ferrari itp nie są mu potrzebne (niech sobie
kupi nowe). nie przyznawaj się że ich nie wyrzuciłaś! i zobacz czy on
też stwierdzi że to jest ok - ale warunek, to muszą być naprawdę jego
ulubione rzeczy, i nie za dużo

powodzenia
swoją drogą porozmawiaj z nim szczerze - powiedz to co tu napisałaś,
że zauważyłaś że gdy on zawali to zawsze bagatelizuje sprawę i nawet
nie stara się przeprosić, że czujesz się wtedy źle bo sprawy które są
dla Ciebie ważne on traktuje jak błahostki i nawet gdy powie że
rozumie to nadal zachowuje się jakby nie rozumiał jakie to ma dla
Ciebie znaczenie. bo to że coś dla niego nie ma żadnego znaczenia nie
oznacza że dla Ciebie także, a skoro coś się dla Ciebie liczy to ze
względu na Ciebie on powinien właśnie w taki sposób to rozumieć aby
zacząć sprawę traktować serio.

Moj maz wielokrotnie wyrzucal moje rzeczy

[antidotumm]

Wyrzucil mnostwo moich rzeczy np: -ksiazki, - kolekcje puzzli, - rzeczy osobiste
typu drobna bizuteria, pamiatki (w tym zloty pierscionek ktorego ponoc nie
zauwazyl).
Czuje sie z tym bardzo zle. Jestem nikim? - chyba tak.

PS

[antidotumm]

I za kazdym razem jak mi cos wyrzucil mowilam jak sie z tym czuje... efekt? -
wyrzucal nadal.

[tautschinsky]

mwiktorianka napisała:

> Witam! Kilka dni temu moj mąz wpadl na cudowny pomysł,aby zrobic porzadki w
> komodzie.Porządki fajna rzecz,owszem zrobil,ale przy okazji wyrzucil bez
> porozumienia ze mna moje rzeczy


Zwykle to kobiety tak pier....li.

Najbardziej uderzający mnie do dzisiaj
przypadek to małżeństwo, w którym pod
nieobecność męża, który wyjechał w delegację,
żona zrobiła "porządek" w jego rzeczach. Na
śmietniku wylądowały jakieś drogie winylowe
płyty kolekcjonerskie warte gruby szmal.
Kilka dni po powrocie mąż poleciał szukać
swojego dobytku na śmietniku - nie było śladu.
Może nawet nikt się nie połapał i wywiozła to
wszystko śmieciara na wysypisko. Lata zbierania,
wydane pensje na to, a dla takiej - co tu owijać
w słowa - debilki - to nie miało wartości... Żal.

[anna200pl]

Masz racje.. nie odzywaj sie do niego!

[marghot]

wydaje mi się, że tu każde z Was ciut winy ma
on za bardzo gorliwie zabrął sie do sprzątania, mógł przecież Twoje
rzeczy na kupke odlozyć, Ty pewnie zbytnio się unioslaś

wyciągnęłabym na Twoim miejscu rękę na zgodę

albo wyrzuć w odwecie jego ulubioną koszulkę - żart

[czwarty.wymiar]

Bzdura. Facet jej wyrzucił rzeczy i jeszcze ma focha, że się z tego powodu wkurzyła. Tak więc to ewidentnie on powinien wykonać pierwszy krok, czyli przeprosić. A ona te przeprosiny wówczas przyjąć.

[crises]

Otóż to, i włosie mi się jeży, jak widzę, że dla wielu osób w tym wątku nie jest
to oczywiste.

Dla każdego człowieka, który ma IQ większe od 71, jest oczywiste, że rzeczy
współmieszkacza nigdy, przenigdy nie wyrzuca się bez jego zgody. Syfiasta śrubka
może być poszukiwaną od pół roku blokadą od ryksztosującej holajzy, a na
wypaćkanym karteluszku może być telefon do najlepszego fryzjera w mieście.

Jak ktoś tego nie pojmuje, to jest zwykłym idiotą, a jeśli dodatkowo
uświadomiony jeszcze strzela focha - pospolitym burakiem.

[fakej]

no ale po co mieszacie w to dzieci, a jak dzieci nie mają nic do tego to po
8---o piszesz o tym na emama

[imasumak]

Bo to jest forum emama a nie edziecko?
A jego motto to:
Tu możesz się wyżalić, porozmawiać o kłopotach z samą sobą i światem wokół
Ciebie, jak również podzielić radością, która stała się Twoim udziałem.

Widzisz? Ani słowa o dziecku.

[fakej]

imasumak napisała:

> Bo to jest forum emama a nie edziecko?
> A jego motto to:
> Tu możesz się wyżalić, porozmawiać o kłopotach z samą sobą i światem wokół
> Ciebie, jak również podzielić radością, która stała się Twoim udziałem.
>
> Widzisz? Ani słowa o dziecku.

Acha, czyli jakiś imbecyl wymyślił opis, który jest zupełnie z czapy do nazwy
forum. To tak jakby do forum filatelistyka dać opis: "tu możesz podyskutować o
swoim klimakterium"

[imasumak]

A dlaczego? Czy matki muszą rozmawiać o dzieciach? To obowiązek jakiś?

[fakej]

A czy filateliści muszą rozmawiać o znaczkach?
Nie, tak samo jak i matki o dzieciach nie muszą. Ale chyba logiczne, że po to
jest forum tematyczne, żeby chociaż pierwsza wiadomość w wątku była na temat. Bo
inaczej po co nazywać forum emama? Jak nie ma być o dzieciach to lepiej od razu
nazwać "O dupie Maryni"

[imasumak]

fakej napisał:

Bo inaczej po co nazywać forum emama?

Bo jest przeznaczone dla matek? A bycie matką nie oznacza rozmów wyłącznie o
dzieciach.
Filatelistom też można przecież wyjść poza temat znaczków na ich forum.

[mia_siochi]

fakej napisał:

> Acha, czyli jakiś imbecyl wymyślił opis, który jest zupełnie z
czapy do nazwy
> forum. To tak jakby do forum filatelistyka dać opis: "tu możesz
podyskutować o
> swoim klimakterium"

Aha, czyli jak się jest matką (albo ojcem), to można rozmawiać tylko
o dzieciach

[thegimel]

Matko, znowu nas jakiś przyszedł nawracać? Jak nie pasuje komuś to o czym
gadamy, to zmykać stąd, nikt nikogo na siłę nie trzyma.

[thegimel]

mia-siochi, to było do fakeja.

[fakej]

thegimel napisała:

> Matko, znowu nas jakiś przyszedł nawracać? Jak nie pasuje komuś to o czym
> gadamy, to zmykać stąd, nikt nikogo na siłę nie trzyma.

A co znaczy "my"? Wy Towarzyszko macie pisać na temat albo wcale i spadówa.

[crises]

FABRICATI DIEM PVNC.

[crises]

Oho, wątek na głównej, że taki wysyp intelektualnie sprawnych inaczej?

[fo.xy]

Mysle, ze tez bym czekala na przeprosiny z jego strony

Ale z drugiej strony, robienie porzadkow pod nieobecnosc drugiej
osoby to nie jest taki glupi pomysl... Ktos patrzac z boku moze
widzi niektore rzeczy obiektywniej i latwiej mu ocenic, co sie
jeszcze przyda

Stara kosmetyczka? mozesz mu powiedziec, ze moze Ci teraz kupic
nowa i nie obrazisz sie jak dorzuci do niej od razu kilka
kosmetykow

Gazety z przepisami? w pol minuty mozna wszystko znalezc w
internecie, szkoda magazynowac makulature - ewentualnie mozna zebrac
ulubione przepisy i spisac w jednym zeszycie - gazety maja to do
siebie ze po pewnym czasie latwo sie dra i zostaje tylko smietnik.

Nie traktuj go zbyt surowo... intencje sprawiaja wrazenie byc
dobrymi

Mezczyzna w domu - chcial dobrze, wyszlo jak zwykle

Wyrzucił ? - a to wieprz nieskrobany...

[borru]

rozwód , albo co byłoby dla niego stokroć lżejsze- ciężkie kamieniołomy.
Za co? za to że stał się damskim podnóżkiem i pomiotłem- zamiast zająć się
klasycznymi męskimi zajęciami- tzn- mecze, kumple i piwo - On jakieś porządki
uskutecznia - ( ciekawe czy już dziś wytarł kurze?)

[mia_siochi]

fo.xy napisała:

> Stara kosmetyczka? mozesz mu powiedziec, ze moze Ci teraz kupic
> nowa i nie obrazisz sie jak dorzuci do niej od razu kilka
> kosmetykow

To ma sens tylko wtedy, gdy mają osobne konta.
Jeśli kasa idzie do wspólnego worka- to sama sobie może kupić, koleś
łaski nie robi

[samson.miodek]

Tez mi maz powywalal troche rzeczy jak wyslal mnie z dzieciakami na
wakacje.Wkurzylam sie bo jakies mniejszcze czy wieksze przywiazanie
bylo, ale docenilam fakt checi wysprzatania domu na blysk na nasz
powrot.Ba nawet zrobil kilka niespodzianek.A z tym co mi wywalil a
jakos sie bez tego obejsc nie moglam stwierdzilam ze skoro wywalil to
teraz idziemy i kupuje mi nowe.Ale masz problem.Przepisy mozesz
poszperac w necie i odzyskac.Z kosmetyczka nie przesadzaj - rzecz
nabyta.Jak masz jakies problemy to przejdz sie do szpitala
onkologicznego dzieciecego to ci wroci rownowaga i stwierdzisz ze
idiotyczne przepisy i kosmetyczka to pikus z tragediami innych.
A na przyszlosc popros go zeby jednak nie wywalal ci rzeczy tylko
wlasnie odlozyl na bok i do sprawdzenia.Tyle ze moze mial dosyc
pietrzacych sie papierzysk, moze bylo to byle jak rzucone.Nie wiem.

[angazetka]

> Jak masz jakies problemy to przejdz sie do szpitala
> onkologicznego dzieciecego to ci wroci rownowaga

Dobrze się czujesz?

[imasumak]

samson.miodek napisała:

Jak masz jakies problemy to przejdz sie do szpitala
onkologicznego dzieciecego to ci wroci rownowaga i stwierdzisz ze
idiotyczne przepisy i kosmetyczka to pikus z tragediami innych.

Królewska rada zaiste. Bo to już człowiek nie ma prawa po przeżywać swoich
zwyczajnych problemów?
Poleciałaś z tekstem jak te mamuśki, które stawiają dzieciom niejadkom za
przykład głodujących ludzi z Afryki

To Twój mąż nie wiedział, że .....

[zaczarowany-olowek-jest-moj]

w domowych komodach, szafach i innych takich wynalazkach to baba robi porządki?
Pewnie już wie. Ale była to bolesna lekcja. Współczuję mu, proste myślenie nie
zawsze popłaca.