mam juz dosc:((((

[agula.75]

Jestem w 28 tygodniu ciązy.Wszystko bylo super czulam sie swietnie az nagle
tydzien temu zaczely sie skurcze.Lekarz kazal lezec w lozku przez kilka dni i
nie wstawac ew.do toalety.Poniewaz mamy jeszcze synka 3,5 letniego to
zasugerowal ze musi mi ktos pomoc bo inaczej czeka mnie szpital.I wtedy
zaczely sie problemy.Tescie mieszkaja obok,moi rodzice tez blisko.Dodam ze
tesc i moj tato nie pracuja a tesciowa juz o 15 jest w domu.I wtedy sie
okazalo ze nikt nie ma czasu ze musze sama sobie poradzic.Zostalam sama.Moj
maz czesto wyjezdza bo taka ma prace ale na szczescie jest na miejscu robi
zakupy sprząta stara sie wczesniej wracac ale niestety nie dajemy rady .synek
placze calymi dniami ze chce na spacer a ja placze bo nie moge sie ruszyc i
mam takiego dola ze szokMoja mama zadzwonila na poczatku tyg.i jeszcze mnie
zdolowala perspektywa wczesniejszego urodzenia.Jedni zwalaja na
drugich,licytuja sie kto ma wiecej pracy.wreszcie siostra powiedziala mi ze
nikt nie ma obowiazku mi pomagac ze zawsze moge kogos zatrudnicJestem w
szoku.nie moge sobie tego wogule ulozyc w glowie to jakis koszmar.Zawsze
staralam sie wszystkim pomagac jak tylko moglam a teraz zostalam sama.Nie
iwem juz co robic...

[fasolka31]

to bardzo przykre co piszesz. Nasuwa się wniosek ze najlepiej być w życiu
egoistą bo i tak nikt Ci nie pomoże. Gdybym mogła sama bym Ci pomogła...ale
zapewne mieszkamy zupełnie gdzie indziej.
Ja mam komfortową sytuację, bo mam mamę na emeryturze, która zawsze od początku
mi pomagała: czasem wyprała (ale tylko ubranka dziecka), codziennie 3x
wychodziła z nim na dwór, mogłam zaraz wrócić do pracy i tak to trwa do
dzisiaj, ale przy nim już mało pracy bo ma 4 lata. Wiem że przy drugiej ciąży
też mi pomoże, dopóki jej zdrowie pozwoli.
Nie wiem co Ci doradzić....hmhmhm...może jakaś mała aluzja żeby nie liczyli na
was jak oni będa starzy i chorzy...sama nie wiem. Trzymaj się
Pozdrówka

[kattika]

To bardzo smutne, aż trudno w to uwierzyć! Spróbuj jeszcze porozmawiać z
rodzicami, może zgodzą się zajmować synkiem chociaż kilka godzin dziennie
(chociaż jeden spacer!). Mam w domu atrykuł opisujący jak radzić sobie gdy
trzeba leżeć (również wtedy gdy w domu jest starsze dziecko), jest on w wydaniu
specjalnym "Dziecka"- "Ciąża bezlęku", chyba jest jeszcze do kupienia, jeżeli
nie, to mój nr g-g 8707096 napisz to Ci go wyślę, może to pomoże. Proszę nie
denerwuj się (wiem że to trudne), ale stres może tylko zaszkodzić. POZDRAWIAM
P.S.Ja jestem w 29tc.

[joannarc]

Napisz gdzie mieszkasz, jeżeli gdzieś niedaleko mnie to chętnie Ci pomogę
popołudniami.
A swoją drogą to niech mąż porozmawia stanowczo z dziadkami. Jeżeli będą
opiekować się wnuczkiem co drugi dzień (raz jeden raz drugi)to im nie
zaszkodzi. Przecież od tego zależy życie ich wnuczki.
Wiem, że znacznie przyjemniej jest gdy ktoś zaproponuje sam pomoc, ale możną ją
również "wymusić". Spróbujcie.

[agula.75]

hej .Mieszkam w Jablonnej kolo Warszawy.To wszystko sie powtarza .Jak bylam w
ciazy z Kacperkiem to bylo to samo tylko wtedy moglam lezec ile chcialam.Wiecie
najbardziej boli to ze myslalam ze rodzina jest po to by byla oparciem w takich
wlasnie chwilach..Najbardziej boje sie ze przez to ze nie leze non stop cos sie
staniei bedzą mnie za to winic .Mamy pecha bo jedni i drudzy dziadkowie sie nie
sprawdzili ( buziaczki Aga

[fenka]

W takim razie mieszkam 5 km od Ciebie
Póki co pracuję i nie ma mnie całymi dniami w domu, ale jeśli trzeba by Ci coś
podrzucić, załatwić - pisz na [e-mail]
Mam zamiar wziąć kilka dni urlopu (tylko nie wiem, czy go dostanę) - wtedy
mogłabym Ci pomóc, bo mam dośwaidczenie z dziećmi.
Trzymaj się dzielnie.

[maniusza]

ja jestem z Poznania więc mogę być przy Tobie tylko myślami... serdecznie Ci
współczuję, mówią że teściowie są wyrodni a tu też rodzice... smutne to bardzo
i dla mnie niepojęte. ja mam gotowych do pomocy teściów (choć 100 km dalej) i
rodziców na miejscu, ale zawsze wiedziałam że to skarb zwłaszcza z opowieści
koleżanek, które niestety często są podobne do Twojej. trzymaj się Agula, jak
będzie ciężko to pisz, chętnie wysłucham, czasem to pomaga.
[e-mail]

[joannarc]

Troszkę daleko. Mieszkam jakieś 15 km od ciebie. Normalnie bym nie miała
problemów, ale prawie 40tc i 4-letnie dziecko i praca nie dam rady. Żeby było
troszkę bliżej naprawdę bym dojechała i Ci pomogła.
Trzymam kciuki za Ciebie i twoje dzieci.
Mam nadzieję że dziadkowie sie ockną i pomogą.

[dzwigalka]

Jabłonna, niestey daleko, chętnie bym Ci pomogła, współczuję, trzymaj się.

[agula.75]

dziewczyny bardzo dziekuje za cieple slowa i chec pomocy.Najgorsze jest to ze
od wtorku bede zupelnie sama bo moj maz musi wyjechac i juz nie da sie tego
zmienic.Weekend bede lezala ile sie da zeby nabrac sily na te kilka
dni.Najbardziej mnie przeraza co zrobie z ?Kacperkiem jak pojde do
szpitala.Mialam rodzic razem z mezem ale w tej sytuacji to chyba odpada .Ale
trzeba sie wziąsc w garsc i jakos dac sobie rade.Napewno sobie dam rade.Tak
bardzo chce zeby Juleczka urodzila sie cala i zdrowa.Buziaczki dziewczyny
dziekuje

[bylinka]

Agula, a moze skontaktuj sie z jakas mama, ktora ma dzieci i jest w domu, zeby
mogla albo wziac Kacperka do siebie, albo przyjsc z dziecmi do Was, wzaic je na
spacer. Zaproponuj oczywiscie zaplate za uslugi, to na pewno kogos znajdziesz.
Poradzisz sobie, wiele z nas nie ma pomocy rodziny, ktora mieszka daleko, i za
wszelka pomoc w domu czy przy dzieciach musi placic. TO przeciez tylko sytuacja
na pare miesiecy. Ponadlto niedlugo zaczna sie wakacje, moze znajdz jakad
licealistke, ktora za zaplata zgodzilaby sie zajac malym przez kilka godzin
dziennie, pojsc na spacer, zrobic zakupy. Dzieci szybko przyzwyczajaja sie do
tych, ktorzy sa dla nich dobrzy.

Powodzenia

[dzwigalka]

gdzie mieszkasz?

[mamaagnieszka]

Bardzo Ci wspolczuje. Moi tesciowie i ich rodzina sa zupelnie tacy sami. Juz
nieraz dali mi dowody, ze moge liczyc tylko na siebie (no i meza). Naprawde
wiem jakie to jest przykre. Moze maz moglby z nimi porozmawiac? Ja wysylam mez
na wszystkie tego typu dyskusje. Czego nie zrobia dla mnie, napewno zrobia dla
synka. Wiesz jak to jest, "watroba nie mieso, synowa nie rodzina". Pozdrawiam
Cie i mam nadzieje, ze wszystko sie ulozy. Na margnesie, moj brat z zona
mieszkaja w Jablonnej, na Lesnej. Trzy tygodnie temu urodzil im sie 10,5 kg
Wojtus! Ciotka jest strasznie dumna!

[maniusza]

Jezus Maria 10,5 kg??!!
słuszną linię ma nasza władza...

[mamaagnieszka]

O, rany pomieszlo mi sie. 10,5 funta oczywiscie. No to chyba tak ze 4,5 kg.

[maniusza]

no, byłby niezły rekordzik. ale i tak kawał chłopa, mój miał 4360 g i było co
wyciskać...

[carri]

A moze sprobuj targowac sie z rodzicami i tesciami doraznie. Nie kaz im
planowac opieki na caly miesiac z gory, bo moze ich to pzytloczy, ale pros
jednego dnia, czy dziedek moze jutro wyjsc na godzinke z malym. Nastepnego dnia
zadzwon do drugiego dziadka itd.
A tak wogle to mysle, ze sa strasznymi egoistami i ja bym powiedziala, zeby
nawet nie liczyli na mnie, jak beda starzy i niedolezni. Zycze szybkiego
powrotu do zdrowia i duuuzo sily dla Ciebie i obu Maluchow!

[agula.75]

szkoda slow,nic do nich nie trafia.Na szczescie jest juz troche lepiej ,skurcze
ustapily i moge juz normalnie chodzic ale niestety do konca musze sie
oszczedzac.Za trzy tygodnie moj maz juz bierze urlop az do narodzin Juleczki
wiec mi pomoze.Pozatym od przyszlego tyg.bedzie przychodzila pani do sprzatania
raz w tyg za 30zl wiec jestem dobrej mysli.Kacper sie rozchorowal wiec spacery
i tak odpadaja i jakos leci.Ale wiecie co?Przejzalam wreszcie na oczy bo od
czasu kiedy mialam lezec az do dnia dziesiejszego nikt sie nie zjawil ,nikt nie
zadzwonil zeby mi pomoc.Przyjaciol poznajemy w biedzie.Przykre...Pozdrawiam
wszystkie mamusie .buziaczki pa pa

[izka30]

Wiem, ze to przykre... U mnie teściowa się wypieła na wnuczkę, bo zajmuje się
swoim nowym nażeczonym. Moi rodzice mieszkają daleko, ale jak tylko mogli to
pomagali. Wreszcie wpadłam w depresję i w płaczu powiedziałam mężowi jaki mam
żal do teściowej. Mąż bardzo się zdenerwował (a wiem, że było mu wcześniej
przykro, bo on taki dumny został ojcem a jego matka ma to w d...). Wygarnął
teściowej co myśli na ten temat i że wnuczka niedługo jej nie pozna i...
następnego dnia zjawiła się, żeby iść z wnuczką na spacer...
A nie przesadzaj z tym chodzeniem, bo ja też tak podchodziłam do sprawy i w
końcu wylądowałam w szpitalu z kroplówką frnoterolu i wtedy dopiero nie mogłam
się ruszać !!!

[malwes]

Przeczytaj i zobacz, że niestety wiele osób jest w podobnej sytuacji. To
okropne ale niestety często na pomoc najbliższych nie możemy liczyć ((


forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=567&w=11974332&a=11974332

boze tylko wspólczuc takiej rodziny

[saba76]

moja mam zabiera nawet teraz dzieci do siebie od czasy d czasu Czy potrzebuje
czy nie
Jak trzeba to tresciowa potrafi ubrac sie i przyjsc w ciagu chwili popilnowac
zebym mogla isc


Życze ci donoszenia i zdrowego dziecka dla synka tez buziaki
Na pocieszenie ja przeszlam 2 zagrozone ciaze i kazda skończyłam w 42 tyg
wywołaniem przez podanie oksytocyny
1 tez ze skurczami tyklo ze w 16tyg

[w_ania]

Jeju co za pokręcone społeczeństwo!!!! Niestety tak jest że nawet najbliższy ci
nie pomoże tylko domknie wieko truny. To jest straszne ale tacy są Polacy. Jak
za granicami Polski spotkasz Polaka to lepiej go unikaj bo albo na ciebie
doniesie albo ci coś ukradnie - straszne nie ale taką mamy opinię o sobie
samych.
Z rodziną to często dobrze się wychodzi na zdjęciach.
Ja mam to szczęście że dziadkowie zwariowali na pukcie wnuczki ale też nie było
łatwo. Teściowa przez 12 miesięcy widziała wnuczkę 3 razy. A teraz zwariowała
na jej punkcie dzwoni i pyta kiedy przyjedziemy.(miłe)
Bardzo ci współczuję że masz taką sytuację ale widzę że rozwiązanie znalazłaś.
Mam mi powtarzała pamiętaj nie uzależniaj się od drugiej osoby i też radzę
sobie w miarę możliwości sama. Przecież nie zmusisz dziadków do pomocy ani
siostry czy babci. Pani przyjdzie pomoże posprząta zajmie się Kacperkiem i
łaski nie robi bo jej płacisz. A wygadywanie kto ma więcej pracy jest nie na
miejscu - olej machnij ręką i działaj sama. - licz na siebie. Dasz radę będzie
o.k. Zobaczysz Humor ci się poprawi.A prawdziwych przyjaciów poznajemy w
potrzebie kiedy trzeba coś bezinteresownie zrobić dla drugiej osoby. Ty
przekonałaś się jak możesz w przyszłości liczyć na innych.
Ania