Moja teściowa i ja

[hermesia]

Cześć wszystkim!!! Gorąco pozdrawiam i cieszę się, że mogę się wyżalić i
prosić o radę.
Mam 4 miesięczną córeczkę, jestem bardzo do niej przywiązana, karmię ją
piersią i nie wyobrażam sobie innego życia. Mało wychodzę z domu, bo jeszcze
przyplątała się kolka, ale jakoś sobie radzę. Mam wspaniałego męża i wychodzę
z założenia, że to rodzice powinni zajmować się własnymi dziećmi, a
niekoniecznie babcie. Mieszkam z teściami w jednym domu. Mamy wprawdzie
osobne piętro, ale na jedno wychodzi. O każdej porze dnia teść albo teściowa
przychodzą nawet bez zapukania, bez względu na to czy dziecko śpi czy nie
śpi, czy karmię, czy nie, czy śpimy czy nie itp. Są to niby krótkie wizyty,
ale niezmiernie częste (najbardziej lubię, kiedy właśnie uśpię dziecko a tu
ktoś przychodzi i skrzypi drzwiami). Poza tym teściowa uważa się za wyrocznię
w sprawach wychowywania, ubierania, karmienia itp. Wie najlepiej, kiedy małej
się chce się spać, kiedy jeść i bezczelnie mi to oznajmia. Uważa, że to ona
najlepiej potrafi utulić dziecko i je uśpić. A ja jestem po prostu chora,
kiedy ona bierze maluszka na ręce. Już sama ustaliła, kiedy ja mam iść do
pracy, żeby tylko siedzieć z moją dzidzią. To straszne. Czasem wychodzimy
gdzieś z mężem a ona zostaje z dzieckiem, a mi się coś po prostu dzieje.
Dodam, że próbowaliśmy z nią rozmawiać, ale nie docierają żadne racjonalne
argumenty. Jestem załamana. Pomóżcie.

[aniael]

Myślę, że nie masz innego wyjścia - skoro racjonalne argumenty do niej nie
docierają, stanowczo daj do zrozumienia, że to TWOJE dziecko i to Ty najlepiej
się nim zajmiesz. Myślę, że jak kilka razy zrobisz teściowej na przekór, da
sobie spokój. Jak się brazi, to się później "odbrazi". Ja bym nie zniosła
takiej sytuacji, na szczęście mieszkamy z mężem sami i chociaż są tego minusy
(nie możemy wyjść swobodnie - moje dziecko ma 7 mies, żeby pojechać na wesele
za trzy tygodnie muszę kombinować opiekę do małej i mam z tym związane
wątpliwości), to jednak cenię sobie niezależność i święty spokój. Chociaż jest
trudno - bo rodzina mieszka daleko i nie ma NIKOGO, kto mógłby nas trochę
odciążyć w przypadku np mojej choroby, a mąż pracuje od rana do nocy.
Jeśli bierze dziecko na ręce - odbierz je pod jakimś pozorem parę razy.
Odnośnie pracy - powiedz, że to Ty podejmiesz decyzję, kiedy będziesz gotowa.
Jeśli będziesz pozwalać nadal na taką ingerencję - nie będziesz miała spokoju
nigdy.
Życzę odwagi i powodzenia.
Ania

[bzeebze]

rozumiem Cię, ale wydaje mi się, że jesteś przewrazliwiona.
I przykro tylko, bo to ty sie z tym męczysz, a nie teściowa, bo ona mysli, że
jest wzorową tesciową i babcią i zapewne jest z siebie bardzo dumna.Pamiętam,
że i mnie teściowie, chociaż nie mieszkamy razem kosztowali bardzo dużo nerwów
ze swoimi mądrościami i radami i planami (pierwszy wnuk-zwariowali, tym
bardziej, że oboje nie pracują i już z porodówki by mnie do roboty pogonili)
więc ja uważam, że spokojnie, życzliwie i bez wojen należy forsować swoje
stanowisko
jeśli będziesz wprost (podkreślam WPROST ale grzecznie i z usmiechem na ustach
bez nutki waleczności mówić czego oczekujesz, to w 95% przypadków osiągniesz to
czego własnie oczekujesz) A to naprawdę nie jest jakiś heroizm
to że przychodzą często, no cóż mieszkacie w jednym domu normalna sprawa że
macie wspólne sprawy, a trudno oczekiwać, żeby się zapowiadali, zastanów się
to chyba nie jest jakiś wielki nietakt
jeśli sprawa jest niepilna, powiedz milutko żeby przyszła z tym za godzinkę,
albo ty zejdziesz jak się mała obudzi
jak skrzypią drzwiami rób ostentacyjne ciiiii dopiero usnęła
jeśli przeszkadza ci ze biorą na ręcę po prostu nie dawaj co wyrwą?
ja mówiłam on chce być z mamusia i przytulalam bardziej, co mieli zrobić
uwierz ze tez mi to przeszkadzało
to że teściowa uważa sie za wyrocznię trudno, mnie wszyscy pouczają od
bezdzietnych ciotek, po sąsiadki, śmiej się z tego, ja zawsze miałam duży ubaw
jak teściu ze mną chciał dyskutować na temat karmienia piersią )))
czy badałaś sobie pokarm, czy aby dostatecznie wartościowy? Nie tato a gdzie to
sie bada tam gdzie sperme? ))
co do tego co chce twoje dziecko mów teściowej że to ty wiesz kiedy chce spać
albo jeść, bo tak i nie dyskutuj
może się uda
za jakis czas będziesz sie cieszyła, że masz babcie na miejscu, i bedzie ci
naprawde miło wiedząc że dziadkowie kochają twoje dziecko, tylko po prostu nie
wojuj
a dziecko jest twoje i to ty jestes dla niego najwazniejsza na swiecie

[mopek1]

Układy z teściową, zwłaszcza mieszkającą w tym samym domu to niezwykle
delikatna materia. Mam to szczęście, że moja jest wspaniałą kobietą i
absolutnie do niczego się nie wtrąca, a mimo mieszkania w jednym domu - nie
nadużywa częstotliwości odwiedzin, zawsze puka i pyta czy może )) No ale
Twoja taka nie jest Powiem Ci tylko jak ja załatwiam "sporne" kwestie (bo
czasami nawet przy takiej sielance się zdarzają) - otóż zawsze proszę o
załatwienie takiej sprawy męża - w końcu to jego mama i łatwiej jej będzie
przyjąć słowa ewentualnej krytyki od niego niż odemnie. Mąż najlepiej wie w
jaki sposób jej coś powiedzieć, tak żeby się nie obraziła. System funkcjonuje
bardzo sprawnie - to samo dotyczy moich rodziców - tzn jeśli oni robią coś "nie
tak" zawsze ja załatwiam z nimi te sprawy, bo znam ich dłużej i wiem jak to
zrobić

[abakus2]

Nasmaruj drzwi, żeby nie skrzypiały.

[jula04]

Z teściami tak jak z rodzicami niewiele da się zrobić, szczególnie kiedy mają
charaktery niereformowalne. U mnie najlepszym lekarstwem na wszystkie mądrości
okazała się ignorancja i krótkie odpowiedzi typu "tak", "nie". Najgorsze było
to, że czasami te "mądralińskie" miały rację. Ponieważ zawsze wydawało mi się,
że tylko matka wie najlepiej czego potrzebuje jej dziecko, strasznie mnie
wkurzało kiedy okazywało się, że się mylę. Ciężko przyjmuje się porażki, kiedy
się jest ambitną mamą. W twoim wypadku powinnaś rozdzielić kilka spraw, twoje
uczucia wobec teściowej od tego jak potrafi zająć się dzieckiem, bo to może
wcale nie iść w parze. Jeżeli twoja córka jest z nią szczęśliwa, uśmiechnięta,
dobrze się czuje, a ty wiesz, że jest bezpieczna, to to co teściowa myśli o
sobie nie ma wielkiego znaczenia. Napisałaś, że jesteś bardzo przywiązana do
córki, ale z twojej wypowiedzi wynika, że powinnaś z tym przywiązaniem trochę
uważać, bo "coś ci się dzieje" kiedy teściowa jest z dzieckiem, albo "jesteś
chora" kiedy ona bierze ją na ręce. Natomiast nie wiadomo dlaczego tak jest i
wygląda jakbyś była o coś zazdrosna. Jest jedna rzecz, której nie zmienisz,
teściowa zawsze będzie babcią, a ty zawsze będziesz mamą, która dla twojej
córki bedzie najważniejsza. W twojej sytuacji trudno coś doradzić, bo mieszkasz
razem z teściami i jak pisałaś rozmowa nic nie zmieniła. Najlepiej naoliwić
drzwi i założyć zamek . A tak na serio to musisz znaleść swój własny sposób,
żeby się tym nie przejmować, bo nie da się tak żyć na dłuższą metę. Powinnaś
spojrzeć na to z innej perspektywy, czy w tym konflikcie tak naprawdę chodzi o
ciebie, czy o dziecko.

[73nikusia]

Witajcie

A czy Wy troszke nie przesadzacie.
Ja tez mam tesciowa OK. Ma oczywiscie odpalki czasem ale ogolnie jest fajna.
Twoja tesciowa jest wkoncu babcia malej a babcia jest bardzo wazna osoba w
zuciu dziecka. Moze nie takiego malutkiego ale pozniej staje sie czasem
wzorem ... Tak samo dziadek ... czasem ten nawet bardziej szczegolnie dla
chlopcow.

Dam Wam przyklad. Synek mojego brata bardzo kochal swojego dziadka a mojego
tate. Niestety bardzo krotko cieszyl sie nim, tylko 7 lat. W zeszlym roku moj
tato zmarl. Stafanek bardzo to przezyl. W tym roku na dzien babci i dziadka do
szkoly jak co roku zapraszali swoich dziadkow. Dzieci mojego brata maja jeszcze
jednego dziadka ale nie utrzymuja z nim kontaktow. Moja mama, babcia Stefka,
mowi do niego zaprosc drugiego dziadka ... Stefek na to "Babciu ja mialem tylko
jednego dziadka ... bardzo go kochalem, teraz bede gral dla dziadkow innych
dzieci, bo ja juz nie mam dziadka"

Lzy poplynemu mi jak o tym slyszalam
Nie wolno zle nastrajac dzieci do dziadkow.

Pozdrawiam i zycze zrozumienia z obu stron
Nika

[aniael]

Oczywiście, że nie można źle nastrajać dzieci do dziadków, ale z tego co
zrozumiałam Hermesi nie przeszkadza to, że małą ma kontakt z babcią, tylko
fakt, że teściowa ingeruje w jej sprawy - babcia to babcia, ale to nie ona ma
wychowywać dziecko, mówić kiedy śpiące a kiedy nie śpiące, a już dyktowanie
matce kiedy ma iść do pracy dla mnie jest niedopuszczalne. Ona nie ma tu nic do
powiedzenia. Ja tutaj widzę problem. Skrzypiące drzwi nie są chyba
najistotniejszym problemem, tylko to, że są one otwierane bez pukania w różnych
momentach. To brak poszanowania czyjejś prywatności.
Pozdrawiam

[ybc]

A ja Hermesię rozumiem. Sama mam podobną sytuację: mieszkam z teściami. Dużo przeszłam i mogłabym długo o tym pisać. Jedno mogę powiedzieć: nie ma co liczyc na to, że teściowa się zmieni. To Ty musisz zmienić swoje podejście do całej tej sytuacji. Ona będzie sie na pewno obrażać, gdy będziesz zwracać jej uwagę, ale przecież nie chodzi o to, żeby robić wszystko tak, żeby ją zadowolić. Nie można też przesadzać, w końcu ona jest babcią i robi to wszystko z miłości do wnuka. To wszysko jest trudne, sama wiem bardzo dobrze. Najlepsze wyjście to sie wyprowadzić... A drugie - nabrac dystansu do tego i - o ile to mozliwe - podchodzić z humorem. Pozdrawiam serdecznie.

[agenciara1]

Witam! Wiem o co Ci chodzi. Mimo tego, że nie mieszkam z teściową zaczynałam
przechodzić to samo. Piszę, że "zaczynałam", bo w porę się opamiętałam.
Denerwowały mnie te ciągłe uwagi na temat wychowania dziecka, denerwowało mnie
to, że wszystko ma być tak jak ona chce. Zawsze argumentowała to tym, że
przecież ona tak robiła, więc tak ma być. Przerwałam to. Gdy dawała mi rady, z
którymi się nie zgadzałam odpowiadałam, że ja robię inaczej, że ja uważam
inaczej, że każde dziecko jest inne, że w życiu każedj kobiety jest czas na
macierzyństwo i teraz przyszła kolej na mnie. Babcie bardzo często chcą pobyć
jeszcze raz mamai. Dlatego tak bardzo wczuwają się w swoje role. Mojej mamie i
teściowej nie podobało się imię mojego synka. Postawiliśmy na swoim. Teraz już
jest dobrze. Teściowa dalej ma uwagi, ale kieruje je tylko do mojego męża. To
mi pasuje. Bo się tak już nie denerwuję. Nie wiem jak to załatwisz, ale życzę
powodzenia.

[yoyo11]

A ja Cię bardzo dobrze rozumiem!
Nie mieszkam z teściową, ale nasze spotkania - raz czy dwa razy w tygodniu
przyprawiają mnie o globusa!
Moja teściowa jak tylko sie dowiedziała, że jestem w ciąży to zaczęła mnie
zasypywać tekstami typu: zobaczysz jak Ci będzie ciężko, może się do was
przeprowadzę, nie dasz rady, nie będziesz nic mogła robić przez pierwszy
miesiąc... Na wszytskie tego typu stwierdzenia padało moje odwieczne: "nie
dziękuję"
Po porodzie okazało się, że wszystko czym zasypywała mnie moja teściowa jest
nieprawdą.
A jak jest teraz kiedy mała ma 6,5 miesiąca?
Teściowa:
dlaczego ona cały czas chce być tyko z Tobą
dziecko nie może się tak przywiązywać
czemu ona nie chce być noszona
dlaczego nie chcesz, zebym z nią została
czemu jej nie położysz spać, jest śpiąca
a po co bierzecie tam z sobą dziecko, przecież lepiej żeby zostało ze mną
co to za dziecko, tylko mamusia i nikt inny

I zachowanie, które doprowadza mnie do szału: moja mała ogólnie nie lubi gdy
jak jestem w domu to mnie nie widzi. Są dwie osoby, które w pełni akceptuje: ja
i niania. Jak znikam jej z pola widzenia to najpierw jęczy, a potem płacze. A
moja teściowa w takich momentach odchodzi ode mnie dalej, zeby mnie moje własne
dziecko nie widziało! I w czystej formie histeria. Mówię jak do człowieka: ona
nie lubi jak mnie nie widzi, a moja teściowa swoje

Ponieważ bardzo długo starałam się być wyrozumiała i delikatna, a to jednak nie
trafiało, to przeszłam do argumentacji bezpośredniej, która odnosi skutki i
wszystkim ją polecam.

Mamo, nie zostawię jej na noc i nie pójdę na imprezę ponieważ nie jestem na to
gotowa. Ona Cię nie zna i nie wiem jak zareaguje gdy obudzi sie w nocy (zresztą
z nikim bym jej nie zostawiła)
Mamo, ona nie lubi być noszona, bo jest jej niewygodnie, nigdy jej nie
nosiliśmy, usiądźcie i bawcie się na siedząco
Mamo, a skąd Ty wiesz, ze jej się chce spać?

I z seri najbardziej skutecznych:
Mamo, a czy ty zostawiałaś swoje dzieci? (oczywiście brak odpowiedzi)
Wiesz mamo wydaje mi się, że nie zaspokoiłaś w młodości swoich potrzeb jako
matka, bo tak tylko byś ją nosiła na tych rękach i ściskała..oooo zobacz jak
się krzywi, jest jej niewygodnie, posadź ją na kanapie.
Wiesz mamo, każda kobieta ma czas na to by spełnić się jako matka, teraz nastał
mój czas i to ja jestem matka mojego dziecka, więc nie oczekuj ode mnie innego
zachowania.

Reasumując
Teściowe są pokr ęcone (ja też taka będę)
Albo im się nie podoba, że się dzieckiem nie zajmujemy i je co chwile gdzieś
zostawiamy, albo mają pretensję o "nadopiekuńczość" - tylko czy chęć
przebywania ze swoim własnym dzieckiem i nie akceptowanie wtykania paluchów w
nie swoje sprawy to nadopiekuńczość??

[aniael]

yoyo11 napisała:
?
>
> Reasumując
> Teściowe są pokr ęcone (ja też taka będę)
> Albo im się nie podoba, że się dzieckiem nie zajmujemy i je co chwile gdzieś
> zostawiamy, albo mają pretensję o "nadopiekuńczość" - tylko czy chęć
> przebywania ze swoim własnym dzieckiem i nie akceptowanie wtykania paluchów w
> nie swoje sprawy to nadopiekuńczość??
>
>

Nic dodać nic ująć! Bardzo mądry list

[hermesia]

Chciałam wszystkim serdecznie podziękować. Jakoś mi teraz łatwiej to wszystko
znosić. Pozdrawiam