wczesne macierzyństwo

[joja2]

Urodzilo mi sie dziecko w wieku 20 lat. Bardzo to przeżyłam. przez lata wracałam do tego, jak to byc mogloby gdyby to sie nie wydarzylo. ubolewalam, rozkładałam na czynniki pierwsze. Dzis mam 30 lat, a syn pyta, kiedy bedize mial brata. Znajomi mieli dizeci tak klo 26-27 roku zycia, czesto mają juz drugie/sa w ciązy. Mnie ta mysl o ciazy i dziecku odrzuca.
Jak wróce do przeszlosci - która nie byla ciezka, bo finansowo bylo mi lepiej, mialam tez pomoc, której nie mialabym teraz (mieszkamy oddzielnie, sami sie utrzymujemy.. nikt nam nie kupi łóżeczka, czy ubranek, gdy dziecko wyrośnie, o prezentach jakie byly wcześniej nie ma mowy, bo najbardziej hojna częsc rodziny- 2 ciotki i moja matka umarły). Maler dzieci mnie roztkliwiaja, ale nie tylko ja mam ta fobie.
W rodzinie mam brata, ktoremu dziecko ur. sie gdy mial 19 lat, teraz maja po 35 i bardzo dobre warunki zyciowe, a dziecko wywołuje u nich wstręt.

Jka to jest u b. mlodych rodzicow po latach?

[lidiak1]

Z obserwacji znajomych oraz rodziny widzę, że między takim wpadkowym dzieckiem w wieku 18-20 lat a ewentualnym kolejnym rodzeństwem jest spora róznica wieku, taka z 10- 12 lat. Albo nie mają kolejnych dzieci wcale.

[nataliam2]

Ja pierwsze dziecko urodziłam gdy miałam 21 lat. Usamodzielniliśmy się jeszcze przed narodzeniem syna.
Po 2 latach i 2 miesiącach urodziłam drugie dziecko. Już nie z wpadki ale planowane.
Młodsze ma teraz 3,5 roku. Planuję kolejną ciążę ale tak za 4-6 lat a potem szybko kolejną, żeby znów była mała różnica między dziećmi. 4 dzieci to moje marzenie. Mam stałą pracę, mąż też. Własne mieszkanie, w planach dom i właśnie kolejne dzieci.

[guderianka]

20 lat to nie jest bardzo młody wiek

Ja pierwsze dziecko urodziłam mając 21 lat, drugie-27 lat, trzecie 4 tyg temu (mając 33 lata)-jak się domyślasz nie mam dzieciowstrętu, wrecz przeciwnie

[andaba]

W życiu nie pomyślałabym, że 20 lat to wczesne macierzyństwo.
Ja miałam 21 przy urodzeniu pierwszego dziecka, i urodziłam jeszcze czworo, większość dość szybko jedno po drugim.

Nie chcesz dzieci, nie lubisz maluchów - bywa, ale nie we "wczesnym" macierzyństwie tu sprawa, tylko w charakterze i upodobaniach, mam sporo koleznek, które urodziły dzieci w wieku 15-19 lat i żadna nie poprzestała na jednym.

[czar_bajry]

Jak urodziłam pierwsza córkę miałam lat 17 , jak druga przyszła na świat miałam 21 a syna urodziłam w słusznym wieku lat 32:
Teraz mając 40 lat jestem babcią
Uwielbiam dzieci i nigdy ale to nigdy nie czułam do nich wstrętu, nigdy też nie postrzegałam życia w kategorii ...co by było gdyby...

[jamesonwhiskey]

, mam sporo koleznek, które urodziły dzieci w wieku 15-19 lat i żadna nie

to ze jestes patologia i takich masz znajomych nie znaczy ze wszyscy tak zyja

[kura28]

No mi też się wydaje że dość wczesne. Zdaje się że obecna średnia wieku matek rodzących pierwsze dziecko to ok. 26-27 lat. W wieku 20 lat to ja byłam jeszcze szczeniarą na dziennych studiach, mieszkającą z rodzicami i zarabiającą tylko na "waciki". Ewentualne dziecko wtedy wydawało mi się zupełną abstrakcją i końcem świata. Szczerze współczułam koleżance ze studiów, która wpadła i nie byłam w swoich uczuciach odosobniona. Podobnie myślało większość moich znajomych. Dopiero na forum spotkałam się z wpisami kobiet które świadomie zdecydowały się na macierzyństwo tak wcześnie.

[utopjjjja]

Poniżej 20 roku życia to patologia.

[czar_bajry]

Jakoś nie czuję się patologią ale jak wiadomo na forum można się dużo dowiedzieć- o sobie też

[utopjjjja]

Trudno, zebyś sie czuła. Wystarczy, ze za taką uchodzisz w ogolnym odczuciu.


czar_bajry napisała:

> Jakoś nie czuję się patologią ale jak wiadomo na forum można się dużo dowied
> zieć- o sobie też

[utopjjjja]

kura28 napisała:

> W wieku 20 lat to ja byłam jeszcze
> szczeniarą na dziennych studiach, mieszkającą z rodzicami i zarabiającą tylko n
> a "waciki".

Nieee. nie żartuj, totalne zinfantylnienie!
chyba dziewicą nie byłaś!!

[kura28]

Słabo ci wychodzi to trolowanie.

[utopjjjja]

A tobie udawanie cnotki niewydymki

kura28 napisała:

> Słabo ci wychodzi to trolowanie.

[kura28]

A w którymś miejscu udawałam? Nie przypominam sobie. EOT.

[martishia7]

Znam trzy dziewczyny, które zorganizowały obie potomstwo w przedziale 17-18, mniej więcej w tym samym czasie rodziły. Ich dzieci mają teraz ok. 10 lat, kolejnych dzieci nie mają.

[znowuniedziela]

oja2 napisała:

> Urodzilo mi sie dziecko w wieku 20 lat. Bardzo to przeżyłam. przez lata wracała
> m do tego, jak to byc mogloby gdyby to sie nie wydarzylo. ubolewalam, rozkładał
> am na czynniki pierwsze. Dzis mam 30 lat, a syn pyta, kiedy bedize mial brata.
> Znajomi mieli dizeci tak klo 26-27 roku zycia, czesto mają juz drugie/sa w ciąz
> y. Mnie ta mysl o ciazy i dziecku odrzuca.
> Jak wróce do przeszlosci - która nie byla ciezka, bo finansowo bylo mi lepiej,
> mialam tez pomoc, której nie mialabym teraz (mieszkamy oddzielnie, sami sie utr
> zymujemy.. nikt nam nie kupi łóżeczka, czy ubranek, gdy dziecko wyrośnie, o pre
> zentach jakie byly wcześniej nie ma mowy, bo najbardziej hojna częsc rodziny- 2
> ciotki i moja matka umarły). Maler dzieci mnie roztkliwiaja, ale nie tylko ja
> mam ta fobie.
> W rodzinie mam brata, ktoremu dziecko ur. sie gdy mial 19 lat, teraz maja po 35
> i bardzo dobre warunki zyciowe, a dziecko wywołuje u nich wstręt.
>
> Jka to jest u b. mlodych rodzicow po latach?

Ja Cię za to doskonale rozumiem mam dzieciowstręt, choć dziecko urodziłam kilka lat później od Ciebie, lecz było nieplanowane....Nigdy więcej ciąży i dzieci!

[katus118]

Ja urodziłam pierwszą córkę, jak miałam lat 16. Teraz moja córka ma 20 lat, ja 36 - i drugie dziecko w drodze.
Na więcej (powyżej 40) nigdy się nie zdecyduję.

[vikama]

pierwszy raz zostałam mamą jak miałam 20 , drugie planowane było po 3 latach udało się po 5 być może zdecydujemy się jeszcze na kolejne za jakiś czas, mnie wczesne macierzyństwo wcale nie zniechęciło do dalszej prokreacji, wręcz przeciwnie utwierdziło w przekonaniu że bycie rodzicem może dawać dużo satysfakcji i siły w stawianiu czoła codzienności.
--
Moje skarby: Kacper(2004), Alicja(2009)

[alfa36]

Znam kilka małżeństw, w ktorych wczesne macierzynstwo skutkowało jednym dzieckiem, ewentualnie drugim w okolicach czterdziestki.

[pudelek09]

ja pierwsze urodzilam w wieku 21l,planowane,po 2latach staran.O drugie chcialam sie starac jak miala miala pol roku,ale mieszkanie itd..wiec jak miala niecale 3lata zaczely sie starania,problemy,leczenie przez ponad 10lat..i mamy roznice 14lat i 5minut,za 2 lata jeszcze jedno.Ale ja zawsze chcialam miec szybko dzieci,najlepiej trojke

[green_shamrock]

urodziłam córkę jak miałam niespełna 19 lat ( bez 4 m-cy ) było bardzo ciezko ,finansowo i życiowo ,szybko dojrzałam
teraz mam 29 lati 1,5 rocznego szkraba na stanie i jest super ) ale tez dojrzewałam do tj decyzji i mimo ze teraz finansowo jest lepiej to życiowo/pomocowo gorzej , wtedy mieszkałam w Pl i miałam jakąs rodzine co choć czasami pomagała teraz jesteśmy daleko i sami ,ale sobie radzimy
to co dostrzegam każdego dnia ,to jak inaczej przeżywam macierzyństw teraz niż wtedy ,inaczej ,zreszą M też , co nie znaczy ze 10 lat temu było źle ,nie było tylko zupełnie inaczej
ale moze poprostu Wy juz nie chcecie miec dzieci i to też jest ok,

[mika_p]

Urodziłam Pierworodnego kilka miesięcy po 20. urodzinach. Z odpowiednim mężczyzną, tylko kilka lat za wcześnie. Nie rozpatruję, co by było gdyby, bo syn jest świetny i mąż idealny dla mnie; a jak już mnie bierze na refleksje, to mi wychodzi, że to było dobre zrządzenie losu, bo nie ma pewności, ze związek na odległość (studia w różnych miastach) wytrzymałby próbę czasu. Siłą rzeczy, odległośc została zniwelowana do zera. Drugie dziecko było planowane 4-5 lat po pierwszym, ostatecznie różnica wynosi 7 lat.
Ale ja byłam pewna, że ciąża zmieniła tylko kolejność zdarzeń, obecnie syn ma 14 lat, a ja wkrótce będę obchodzić 15. rocznicę ślubu.

Kilka lat później mój rówieśnik szybciej niż planował został tatusiem, matka dziecka też miała wówczas koło 20 lat. Miedzy ich córkami jest 5 lat różnicy, niedawno obchodzili 10. rocznicę slubu.

[lolinka2]

wydawało mi się, że wczesne-b.wczesne macierzyństwo to 14-18 lat

Też miałam 20. Chcieliśmy, planowaliśmy ciążę - wyszła zgodnie z planami.
Druga córka przyszła nam trudniej - znaczy z zajściem w ciążę był problem, bo staraliśmy się w sumie prawie 2 lata. Finalnie po 4.5 od pierwszego porodu druga córa przyszła na świat.

Pod względem rozważania "co by było, gdyby..." problemu nie mieliśmy (ani ja, ani chłop) żadnego, bo to nie była wpadka. Absolutnie mnie dzieci nie odrzucały - wręcz mniej mnie odrzucały, gdy N. już była niż wcześniej (np. mocno zrewidowałam swój stosunek do karmienia piersią).

W sumie, gdyby nie kwestia czasu, kasy i trochę też zdrowia, to mocno kombinowałabym nad dzieckiem nr 3. Aczkolwiek rozsądek podpowiada, że lepiej nie, a chłop to wręcz głośno to powtarza, że NIE i że 2 to wystarczająca ilość dzieci.

[asia.xyz]

Ja urodzilam pierwsze wczesnie i bylam zadowolona z bycia mama. Mysle ze to zalezy od sytuacji i predyspozycji. Zawsze lubilam dzieci. Mialam wsparcie i pomoc, dobre warunki mieszkaniowe i moglam kontynuowac nauke. Jakkolwiek macierzynstwo dawalo mi duza radosc to przez okolo 7-8 lat nie myslalam o kolejnym dziecku. Zdawalam sobie sprawe ze do dwojki trodniej znalezc opieke jesli sie chce gdzies wyskoczyc, truniej podrorzowac i ogolnie trzeba byc bardzo zorganizowanym. teraz mam panne 18 lat i dwoje maluchow i ochote na wiecej.

[makahopsa]

siostra mojej przyjaciółki wzięła ślub jak miała 18 lat i 1 dzień. 10 miesięcy później urodził im się pierwszy syn. dzisiaj mają 6 synów z różnicą wieku, mniej więcej co 2-3-4 lata
teraz jest leciutko po czterdziestece, niedługo zostanie babcią, a nadal z mężem rozważają kolejną próbę na córeczkę
babka jest zdrowa, sprawna, oboje dobrze zarabiają, mają duży dom. ciekawi mnie, bo spotykamy się od święta, czy się zdecydują

ja osobiście się nie znam, dzieci urodziłam późno, mając 35 i 37 lat.
ja mogę już tylko ubolewac nad tym, że będę za stara do opieki nad wnukami.....

jednak.... jak kogoś od dzieci odrzuca - nie powinien ich sobie sprawiac, jak ktoś oczekuje, że inni pomogą (mama/ciocia) w opiece nad dzieckiem czy finansowo - imo też nie powinien.
co to za pomysł, żeby mamy, teściowe, czy ciocie finansowały nasze dzieci?

[alfa36]

makahopsa napisała:

>
> ja osobiście się nie znam, dzieci urodziłam późno, mając 35 i 37 lat.
> ja mogę już tylko ubolewac nad tym, że będę za stara do opieki nad wnukami.....
E, młodsze nie będą sie zajmowały, bo będa pracowały. Ty jednak masz większe szanse

[przystanek_tramwajowy]

Nie chcesz mieć kolejnego dziecka, więc sprawa jasna. Najgłupsze, co można zrobić, to zajść w ciąże "bo dziecko chce mieć brata." A jak będzie dziewczynka to oddasz, bo syn chciał brata?

mnie wczesne macierzyństwo rozbestwiło

[yoko0202]

zbliżam się do 40-ki, mam pełnoletnie potomstwo.
choć wychowywałam ją bez jej ojca, było fantastycznie.
jeszcze na fali totalnej młodzieńczej beztroski, nie przejmowałam się pierdołami, nie analizowałam godzinami składu materiału, z którego wykonany był kocyk, zarwane noce wcale nie dawały mi w kość, nie załamywałam rąk, gdy wracała z podwórka utytłana błotem, nie wpychałam na siłę marchewki z groszkiem, po prostu byłam przeszczęśliwa, że ten mały człowieczek jest ze mną, i starałam się, żeby było nam jak najlepiej.
młoda była wielką atrakcją wśród moich znajomych, bo nikt inny nie miał jeszcze dzieci, więc cioć i wujków było do urąbania, aż się czasami musiałam upominać, żeby wreszcie oddali mi dziecko. ogólnie luz blues.

obecnie jest jeszcze lepiej.
odchowane, wychowane, samodzielne, mądre, piękne, o dobrym sercu i w ogóle naj
żadnych więcej dzieci, robię co chcę i kiedy chcę, sporo pracuję ale i sporo z tego mam, pracuję głównie w domu więc sama ustalam godziny, przed południem chodzę na rower albo na siłownię, łażę z psem, jem co chcę, rzadko gotuję bo szkoda mi czasu, jak upiorę to mam czyste, a jak nie upiorę to świat się nie skończy, wyłażę z domu na spontanie w sobotę w nocy bo ktoś ze znajomych ogłosił mobilizację, że jedziemy pić wino na starówkę, jak mnie najdzie ochota to mogę po prostu we wtorek o godz. 13.30 spakować się, zabrać laptopa, psa i internet mobilny i pojechać gdzieś na mazury parę dni popracować z dala od warszawskiego zgiełku.
Jestem maksymalnie zadowolona, zrelaksowana i szczęśliwa.
nie ma takiej opcji, żeby moje życie choć trochę przypominało to, co mam teraz, gdyby w międzyczasie pojawiły się kolejne owoce miłości.

no ale co kto lubi
mam znajomą, która po niedawnym rozwodzie sama chowa trójkę, duży rozstrzał wiekowy, ale i tak twierdzi, że jak się kiedyś napatoczy przyzwoity gentleman to może jeszcze jedno sobie strzeli
a inna z kolei wpadła niedawno z drugim (syn 17-letni) i przeraźliwie ją to zdołowało, nie wiem co to będzie z nią szczerze mówiąc.
[z góry uprzedzam wszelkie 'życzliwe' komentarze na zasadzie 'jak to można wpaść z dzieckiem w takim wieku' - w ogólności, tu w grę wchodziły kwestie medyczne i niemożność stosowania wielu z dostępnych środków anty]

[nenia1]

Jako studentka dorabiałam przez wakacje na poczcie, pracowała ze mną dziewczyna, która pierwsze dziecko urodziła mając 17 lat, mając lat 26 miała już dzieci pięcioro i z tego co wiem na tym poprzestała - więc jak widać "dzieciowstręt" nie jest regułą.