TA data

[konwalka]

przeczytałam kiedys, że każdgo roku, jednego dnia, mijamy date własnej smierci
i czy tego dnia cos czujemy...
to była jakaś tam romantyczna domowa filozofia, ale skupiając sie na członie pierwszym
no kurna- mijamy
Bogu dzieki nie wiadomo, kiedy to
ale mnie tak swiadomosc troszke podżera od środka
tyle, ze ja zawsze mialam jazdy okołosmierciowe

[mamaemmy]

też mam takie jazdy...juz nawet jako mała dziewczynka wyobrażałam sobie swój własny pogrzeb..

[konwalka]

niefajne to, ale za bardzo nie mozna nic zrobic chyba

[mamusia1999]

mozna wlaczyc rozum i toczyc dialog z wlasnym lekiem. ze bez smierci zycie straciloby urok. no bo ile warty jest romantyczny wieczor w odjazdowym miejscu, jesli moze takich byc jeszcze dziesiatki?

[mamaemmy]

konwalka napisała:

> niefajne to, ale za bardzo nie mozna nic zrobic chyba

Możesz-żyj tak jak ja-aby Twoim epitafium było NIE ŻAŁUJĘ .
Niczego

[3livka]

Mozna to poprostu zaakceptowac. Co bysmy nie robili, śmierć jest jedyną pewną rzeczą jaka nas czeka.

[mamaemmy]

3livka napisała:
śmierć jest jedyną pewną rzeczą jaka nas czeka.

i podatki hahah

[konwalka]

i emerytura zusowska!

[3livka]

O tego to juz nie jestem taka pewna

[rhaenyra]

ze co ?

[kol.3]

Coś w tym jest. Kiedy umarł mój ojciec (12 września) moja teściowa była wyjątkowo rozstrojona, przeżywała, niemal popłakiwała, biegała po mieszkaniu, jakby nie mogła sobie znaleźć miejsca.
W sumie dziwiłam się, bo wielkiej przyjaźni nie było, ot rzadkie odwiedziny, zdawkowe telefony z życzeniami. Zmarła tego samego dnia, tyle że 14 lat później.