Praca nie ma żadnych pozytywów oprócz pieniędzy

[echtom]

Z wątku obok. Naprawdę wszyscy tak myślą?

[aqua48]

Czy ktokolwiek chodziłby do regularnej pracy na osiem godzin dziennie gdyby nie potrzebował pieniędzy? Tyle jest innych fajniejszych sposobów spędzania czasu..

[bergamotka77]

Nie wiem- miałam prace I to nie jedną, w której się świetnie czulam, uwielbiałam to co robiłam, lubiłam szefa i wspolpracownikow i była super atmosfera, dużo się śmialismy i dużo się działo. Teraz już takich miejsc nie ma - wszędzie parcie na wyniki, większy stres i większe obciążenie pracą, również w weekendy i święta co mnie wkurza...

[rosapulchra-0]

Pani bergamota po dwóch fakultetach, a wali orty takie, że oczy bolą..

[kira02]

A moze cos na temat, Rosa? A z Bergamotka sie zgadzam

[rosapulchra-0]

Na temat napisałam niżej. Czytanie całego wątku się kłania

[bergamotka77]

rosapulchra-0 napisała:

> Pani bergamota po dwóch fakultetach, a wali orty takie, że oczy bolą..
>

Gdzie są te moje orty podaj rosa przykłady a nie insynuacje. I zacznij jeść warzywa i owoce to będziesz zdrowsza u NHS nie zbankrutuje

[thank_you]

Mój eks mawiał - nie przepracowałem w życiu ani jednego dnia, bo zawsze robiłem to, co kocham.
Szczęściarz.

[obrus_w_paski]

Skopiował to od Konfucjusza

[lieu]

A może to Konfucjusz😉

[cauliflowerpl]

Sama praca jako taka - owszem. Podzielam pogląd, że jakbym nie musiała pracować i zabezpieczać sobie przyszłości, to spędzałabym czas inaczej.

Wszystkie pozytywne aspekty, jakie ma moja praca W PORÓWNANIU Z INNYMI, mogłabym śmiało uzyskać w innych okolicznościach, niekoniecznie wstając codziennie o szóstej trzydzieści.

[zlababa35]

Tak myślę .

[aguar]

Już dawno to odkryłam

[triss_merigold6]

Moja praca chwilami generuje wartość dodatkową w postaci mocno perwersyjnej rozrywki i dostarcza tematów do obgadywania znanych i (nie)lubianych.
W domu się nudzę.

[menodo]

W domu się nudzę."
To wiadomo - bo trollujesz także w weekendy.
Ale skandalem jest, że jako urzędniczka administracji centralnej (tak się tu kreujesz przynajmniej) nudzisz się także w pracy, trzepiąc posty na ematce

[liisa.valo]

Zależy. Kiedy pracowałam dawno temu przy obsłudze klienta, to rzeczywiście mało widziałam tych pozytywów. Początkowo to jeszcze o atmosferę szkło, potem się tak pogorszyło, że traktowałam ją tylko finansowo. Teraz mam fajnie: poznaję fajnych ludzi, robię to, co lubię, ale gdybym miała być obsługą sekretariatu to pewnie bym nie lubiła.

[gulcia77]

"Wszyscy" to wielki kwantyfikator. Akurat ty to wiesz. Ale, bogiem a prawdą, osób, które znalazły swoją niszę, w której lubią to, co robią i, jednocześnie, czerpią z tego dochody, jest mniejszość. Tak, wydaje mi się, że dla większości pracujących jedynym pozytywem pracy są pieniądze.

[triss_merigold6]

Do tego służy praca. Jeśli jest przyjemna, zgodna z wykształceniem/predyspozycjami, w otoczeniu sensownych ludzi to bonus. Aczkolwiek, gdybym miała wskazywać, to zdecydowanie preferuję bonusy w postaci nagród finansowych, gruszy, dopłat do wypoczynku dzieci, trzynastki.

[gulcia77]

Mam DG, więc grusze, trzynastki etc. mnie nie dotyczą. Ale lubię to, co robię.

[slonko1335]

Cóż gdybym wygrała w totka moja noga by w biurze więcej nie stanęła, znalazłabym dużo lepszych zajęć ale tak w sytuacji gdy nie wygrałam w totka praca ma jeszcze inne pozytywy oprócz pieniędzy....

[adriana.la.cerva]

Mysle podobnie jak Aqua48 - znalazlabym sobie inne zajecia na te 8 h dziennie. A tak musze zaiwaniac bo kasa ...

[lauren6]

Ja widzę drugi pozytyw, mianowicie dzięki pracy mozna się rozwijać zawodowo i zarabiać jeszcze więcej pieniędzy

[adriana.la.cerva]

Wiesz co, zgodze sie z Toba tylko pewnie jest jakas rzasza osob mojego pokroju ktorym juz sie nie chce rozwijac, Jeszcze po stuadiach mialam zapal a teraz cenie sobie czas wolny niz zasuwanie na kolejne szkolenie czy konferencje.

[3-mamuska]

Niby mozna rozwijać sie zawodowo, ale pomysł czy gdybys nie musiała pracować czy nie rozwijabys sie w innej dziedzinie życia.

Brak pracy nie oznacza braku zainteresowań, rozwijania.
Pozytywne cechy pracy oprocz kasy maja tylko ludzie tacy którzy mlkochaja swoja prace lub praca jest ich pasja hobby. Wtedy tacy ludzie to szczęściarze.

Choć wątpię ze całe zycie człowiek moze byc zafiksowany na punkcie jednej rzeczy.

[lauren6]

> Niby mozna rozwijać sie zawodowo, ale pomysł czy gdybys nie musiała pracować czy nie rozwijabys sie w innej dziedzinie życia.

Oczywiście, że bym się rozwijała w innej dziedzinie, ale nie byłoby z niej pieniędzy, albo aż tyle pieniędzy, które mam z pracy zawodowej.

> Brak pracy nie oznacza braku zainteresowań, rozwijania.

Nie musisz mi tego tłumaczyć. Gdybym trafiła 6 w totka to pierwsza rzecz, którą robię, to składam wypowiedzenie

[fifiriffi]

lauren6 napisała:
Gdybym trafiła 6 w totka to pierwsza rzecz, którą
> robię, to składam wypowiedzenie

no widzisz , a ja nie

[lauren6]

Moja praca, rozwój osobisty daje mi satysfakcję, ale nie ukrywam, że gdybym nie musiała zarabiać zajmowałabym się w życiu zupełnie innymi kwestiami. Zdecydowanie nie nudziłabym się.

[fifiriffi]

tak to chyba ma kazdy

[rosapulchra-0]

Całkiem niedawno tak powiedział mój znajomy. On chodzi do pracy nie po to, aby się rozwijać, uczyć czegoś nowego, ale tylko i wyłącznie zarabiać.

[slonko1335]

Bo rozwijać się i uczyć czegoś nowego można bez problemu i bez pracy-trzeba mieć tylko na to skądś pieniądze

[kura17]

> Bo rozwijać się i uczyć czegoś nowego można bez problemu i bez pracy-trzeba mieć tylko na
> to skądś pieniądze

kurcze, ja mam takie "zainteresowania", ze potrzeba na nie bilionow dolarow/euro nie zarobie tyle, wiec musze "siedziec" w pracy, hehe

[yamilca197]

Ja tak uwazam.

[aankaa]

wszyscy - pewnie nie. Ci 30-40 to mają jeszcze wdrukowany "rozwój" itp, starsi (no, może nie spoglądający na księżą oborę) to raczej spokój, kasę i wdupiemanie robienie wyników przez 22 h/dobę przez 7 dni w tygodniu

[dziennik-niecodziennik]

Nie. Tylko ludzie ktorzy pracy nie lubia.
Ja swoja prace bardzo lubie, niezależnie od pieniedzy.

[purchawkapuknieta]

czyli gdybys nie musiala pracowac, to to, co obecnie robisz, robilabyś za darmo, dla przyjemności?

[dziennik-niecodziennik]

Tak.

[tola1990]

to ja mam tak samo i tak, jakbym nie musiała pracować, to robiłabym to za darmo dla przyjemności

[tiszantul]

> to ja mam tak samo i tak, jakbym nie musiała pracować, to robiłabym to za darmo
> dla przyjemności

co ciekawe, osoby deklarujące, że lubią swoją pracę nie mówią, czym się zajmują. Są tylko ogólnikowe zapewnienia o bardzo ciekawej, sprawiającej przyjemność, rozwijającej pracy. Konkrety do tej idyllicznej wizji jakoś wyjątkowo nie pasują. Za to przynajmniej wiemy, jakie nastroje dominują w porannym szczycie komunikacyjnym - radość, satysfakcja i przeczucie cudownej przygody.

[leanne_paul_piper]

Ja mogę powiedzieć - jestem tłumaczką, proof-readerką i lubię swoją pracę.
I nie jeżdżę komunikacją, za to rzucam kur#ami rano, jak stoję w korku na hopkach na wysokości BlueC (co tam się ostatnio dzieje, to przechodzi ludzkie pojęcie).

Kim jesteś??

[taki-sobie-nick]

To teraz nie ma korektorów, są proof-readerzy? Specjalnie wyszukałam, bo mnie zatkało.

Litości...

[leanne_paul_piper]

Ale ja nie jestem korektorem, tylko proof-readerem, mam to wpisane w opisie stanowiska zresztą

[hermenegilda_zenia]

Proof-reader to coś więcej niż korektor, to przede wszystkim weryfikator tłumaczenia i jego poprawności zarówno językowej, jak i na poziomie treści.

[babcia.stefa]

Zgodnie z normą to się po prostu weryfikator nazywa.

Proofreader to sprawdza poprawność składu (DTP).

[tola1990]

może chcą trochę prywatności zachować?

[dziennik-niecodziennik]

Jestem farmaceutka. Pisalam o tym wiele razy.
Tak, moglabym pracowac za darmo (pod warunkiem ze mialabym zapewnione utrzymanie rodziny z innego zrodla). Pracowałabym tez bedac obrzydliwie bogata.
Jestem nienormalna i kocham swoja prace. Choc realia czasem bolą. Ale coz, takie czasy.

[echtom]

Ja nigdy tego nie ukrywałam. Kataloguję książki w bibliotece, dodatkowo zajmuję się tłumaczeniami, z czego najbardziej lubię literackie, a w sezonie oprowadzam wycieczki, żeby odpocząć komputera i mieć jakiś kontakt z ludźmi

[sta-fraszka]

Gdybym nie musiala pracowac, robilabym to co robie i tak. Moze w innym wymiarze, moze jako wolontariusz, ale na pewno bym robila.
I zeby nie bylo ogolnikowo - jestem wykladowca akademickim, poza tym prowadze (prowadzilam na poprzednim uniwersytecie, obecnie ogarniam, by moc znowu prowadzic) zajecia pokazowe/warsztaty z fizyki dla dzieci.

[fil.lo]

Ja mam pracę, którą lubię. Gdybym wygrała w totka, to na pewno chciałabym w niej zostać na jakieś pół etatu. Daje mi dużo satysfakcji, choć jest trudna i bywa stresująca.

[aqua48]

fil.lo napisał(a):

> Ja mam pracę, którą lubię. Gdybym wygrała w totka, to na pewno chciałabym w nie
> j zostać na jakieś pół etatu. Daje mi dużo satysfakcji, choć jest trudna i bywa
> stresująca.

A nie wolałabyś poświęcić reszty swego życia na poznawanie nowych dziedzin, nowych miejsc i ciekawych ludzi i rozwijanie być może jakiegoś swego ukrytego talentu?

[dziennik-niecodziennik]

Czemu zakładamy ze jedno wyklucza drugie?

[fil.lo]

Zgadzam się z tym, co pisze niżej Dziennik-niecodziennik - wydaje mi się, że spokojnie można pogodzić jedno i drugie, zwłaszcza pracując mniej. A gdybym miała wielki niedosyt podróży etc., to wzięłabym bezpłatny urlop - roczny/dwuletni... U mnie w pracy jakoś by to przeżyli, zresztą, kto bogatemu zabroni A co do rozwijania moich talentów, to właśnie to robię w pracy

[fragile_f]

Ja lubię chodzić do pracy. Czasami robię sobie 4-dniowy weekend i czwartego dnia mnie roznosi

Gdybym wygrała w totka, to pracowałabym jako wolontariusz. Może nie 5 dni w tygodniu, ale na pewno min. 3 dni

[joa66]

Należałoby się zapytać dlaczego tak wiele osób, które odchodzą na emeryturę zaczyna cierpieć na depresję i czy na pewno z powodu mniejszych dochodów.

[3-mamuska]

joa66 napisała:

> Należałoby się zapytać dlaczego tak wiele osób, które odchodzą na emeryturę zac
> zyna cierpieć na depresję i czy na pewno z powodu mniejszych dochodów.

A moze dlatego ze poza praca zawodowa nie maja na nic czasu,i ona staje sie sensem ich życia ,bo musza zarabiać na zycie ,a potem nie potrafią inaczej.

[slonko1335]

dochody, zdrowie, , opieka zdrowotna i socjalna w Polsce, odchodzący na tamten świat bliscy i przyjaciele. Jak widzę wycieczki niemieckich emerytów i zawalone nimi kurorty to nie jestem przekonana czy ta depresja jest wszędzie...

[joa66]

Te badania sa robione na całym świecie. I "wycieczki niemieckich emerytów " tego nie wykluczają.

[slonko1335]

Myślę, ze jednak są kraje gdzie ludzi z depresją jest wiecej i są takie gdzie jest ich mniej, chociaż z drugiej strony jeszcze ją trzeba zdiagnozować i iśc do lekarza wiec sumie nie wiem w której grupie byłaby Polska co nie zmienia faktu, że moim zdaniem najwieszy wpływ na nią ma pogorszenie zdrowia i starzenie się.

[joa66]

Ale ludzie starzeją się też w pracy Jest wiele zawodów, w których ludzie pracują nie tylko do wieku ustawowego, ale i dłużej. I póki pracują jest ok. Mimo starości i chorób.

[triss_merigold6]

To te wyjątki, które w pełni realizują się w pracy.

[slonko1335]

Ale zwykle przestają pracować z powodu zmęczenia, wypalenia, nie nadążania, chorób i wtedy niestety dochodzi świadomość tego, że zostało już mniej niż więcej a jeśli jeszcze całe życie harowało się i na tym mniej wcale nie jest tak różowo albo uznało ise, ze nie było warto a teraz już za późno żeby to zmienić to deprecha gotowa...

[joa66]

Badania zwykle mówią coś innego

[slonko1335]

ale co innego-czynników ejst całe mnóstwo i większość jest związana z pogorszeniem zdrowia i sprawności:
"Wśród najpowszechniejszych czynników sprzyjających depresji u osób starszych są zarówno czynniki psychospołeczne, jak i uwarunkowane biologicznie.
Do pierwszej grupy zaliczyć można poczucie izolacji i wyobcowania, rzadki kontakt z dziećmi, z przyjaciółmi, przewlekły stres lub przejście na emeryturę, obciążające wydarzenia życiowe, żałobę, pogorszenie sprawności ruchowej, związane z wiekiem pogorszenie funkcjonowania zmysłów, kłopoty z pamięcią, nieporadność. – Z kolei do uwarunkowanych biologicznie czynników ryzyka zalicza się organiczne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego (np. na tle patologii naczyniowej – udary), współistnienie chorób somatycznych – np. chorób układu krążenia, zaburzeń gospodarki lipidowej i hormonalnej, a także stosowanie różnych leków, które same w sobie mogą mieć działanie depresjogenne, np. beta-blokery używane w leczeniu nadciśnienia tętniczego czy sterydy stosowane w chorobach autoimmunologicznych

[joa66]

Większość o tyle, że jest niekończona liczba chorób i niedomagań.

A przejście na emeryturę jest niezależnym czynnikiem.

No i właśnie ciekawe dlaczego.

[slonko1335]

ale zbiega się w czasie z powyższymi i to też często głowne powody decyzji o przejściu na emeryturę..

[joa66]

Ok, badania mówią coś innego - m.in. o roli/pozycji w społeczeństwie, ale wszystko jedno.

[lauren6]

Może dlatego, że na emeryturę przechodzi się w wieku, gdy człowieka zaczynają dopadać choroby, a coraz więcej osób w otoczeniu zaczyna umierać?

[purchawkapuknieta]

dlatego, że całe zycie tyrali i nie mieli czasu na nic poza praca. na emeryturze nie wiedzą "jak to sie robi".

[koronka2012]

Zasadniczo się zgadzam. Gdyby nie kasa, to bym żyła szczęśliwie zupełnie inaczej.

To, co MOŻE nieść pozytywy to są czynniki pośrednie, wcale nie powiązane z pracą związkiem przyczynowo-skutkowym (można je sobie zapewnić inaczej) np.:
- satysfakcja z osiągnięć (notabene z czasem przemija, ileż można się sprawdzać?)
- fajne życie towarzyskie (zależy od konkretnych okoliczności i nie musi być powiązane z pracą) itd.

[mary_lu]

Na ciuchy tylko do pracy, logistykę dzieciową podyktowaną godzinami pracy, jedzenie w pracy i paliwo na dojazdy wydaję więcej niż zarabiam Za rok będę zarabiać kilkakrotnie więcej, ale to już nie będzie to... uwielbiam swoją pracę, jest lekka, ciekawa, mam kontakt z fajnymi ludźmi. Uwielbiam się stroić rano, a potem przez 8 godzin szczerzyć się i ględzić.

[sylwadomowa]

Ja tak myślę, choć dosyć lubię to, co robię. Ale jeszcze bardziej lubię nie pracować zawodowo i mieć luz - wtedy robię wszystko, co lubię, nie rezygnuję z bogactwa doświadczeń na rzecz zamknięcia się w jednej głównie aktywności.

[leanne_paul_piper]

Praca bywa fajna i rozwijająca. Ileż razy już musiałam wyjść poza granicę swojego komfortu, to nie zliczę. A to imo pozytywna mimo wszystko strona pracy.

No i ile fajnych miejsc już zobaczyłam dzięki swoim pracodawcom. Ileż to wina się przelało.
Mój obecny teraz też mnie wysyła na szkolenie za granicę, niestety podejrzewam, że głównie po to, by mnie faktycznie szkolić.

[muchy_w_nosie]

Lubię swoją pracę, ale wolałabym pracowac po 5-6h dziennie, nigdy dłużej. Chciałabym mieć do pracy na 8h i kończyć o 13h czasami 14h, móc iść do sklepu na szybkie zakupy spokojnie odebrać dziecko po 14h, iść na spacer, coś ugotować i cieszyć się życiem. Codzienna praca po 8h mimo że w świetnych godzinach 7-15 mnie dobija, jest mi przykro że syn odbierany ze szkoły o 15:30 prosi żeby go odbierać szybciej bo zostaje sam i się nudzi. Uważam, że większość rodzin inaczej funkcjonuje niż moja rodzina, kobiety albo nie pracują albo na część etatu albo pracują w domu, nie rozumiem jak na 60 dzieci świetlicowych o 15:30 jest 3 czasami 4 dzieci.

[tiszantul]

> Codzienna praca po 8h mimo że w świetnych godzinach 7-15 mnie dobija

takie stwierdzenie to luksus. Przy większych obciążeniach pracą i dodatkowym braku perspektyw na odmianę losu ludzie zaczynają opowiadać, że uwielbiają swoją pracę.

[hermenegilda_zenia]

O biedny frustrat Tiszantul zarabiający najniższa krajowa na trollowaniu na forach sprzedaje prawdę objawiona o swoim życiu. Szczerość godna podziwu.
Pracuje na swoim między 10 a 12 godzin dziennie, przy całkowitym braku perspektyw na odmianę losu - jestem całkowicie załamana 5-cyfrowymi zarobkami i urlopami zagranicznymi średnio co 2 miesiące. Idę sie wieszać.

[lauren6]

To jest akurat znane zjawisko psychologiczne. Jeśli ktoś codziennie musi wykonywać czynność, której nie znosi, to jego mózg zaczyna sam sobie wmawiać, że to co robi jest super interesujące. Taki mechanizm obronny.

[leanne_paul_piper]

>Codzienna praca po 8h mimo że w świetnych godzinach 7-15

O matko, a dla mnie to byłyby godziny koszmaru, serio, chodziłabym chyba jak zombie.
Ostatnio pracowałam w systemie zmianowym 08:30 - 16:30 oraz 10:00 - 18:00 i to są fajne godziny. Zdąży się człowiek wyspać, a dodatkowo oblecieć urzędy, szewca, krawcową i wszystko, co tam potrzeba.
W sumie najbardziej typowe 9-17 są najgorsze, ani się człowiek nie wyśpi, ani nic nie załatwi.

[muchy_w_nosie]

Uwielbiałam pracować od 9 do 17 jak nie miałam dziecka, teraz moje poczucie odpowiedzialności za drugiego człowieka nie pozwala na porzucenie go od 8 do 18 w szkole.

[pole_koniczyny]

>Lubię swoją pracę, ale wolałabym pracowac po 5-6h dziennie, nigdy dłużej.

O to, to. Teraz pracuję po 10h dziennie i to jest naprawdę za dużo, żeby czymkolwiek się cieszyć.

Poza pieniędzmi dobra praca daje też pewien prestiż, aczkolwiek to mocno subiektywne - jednym może zaimponować wykształcenie i stanowisko, dla innych liczy się tylko wysokość twoich zarobków i możesz nawet być striptizerką o ile to popłatne, jeszcze dla innych będziesz zimną karierowiczką.

Liczy się też aspekt towarzyski - w moim bliższym środowisku praktycznie nie ma ludzi, którzy nie pracują zawodowo i temat pracy jest mocno obecny w rozmowach. Czułabym się zupełnie wyobcowana nie pracując.

No i samoocena - mnie dowartościowuje, kiedy coś wymyślę i rozwiążę w pracy konkretny problem. Sprawy domowe też mnie cieszą, ale nie dają takiej satysfakcji.

[eulalia_bardzo_przecietna]

Moja praca ma 2 pozytywy: daje mi pieniadze i pozwala nie zdziczeć w domu. Do plusow moge zaliczyc tez bardzo dogodny, szybki dojazd i brak nadgodzin. Reszta to same minusy- stres, wieczne bycie w niedoczasie, poczucie ze robie cos, do czego nie mam za bardzo serca ani zadnych wybitnych umiejetnosci w tym zakresie. Gdybym jutro wygrala w totka, pierwszą decyzja byloby odejscie z pracy.

[lellapolella]

Zastanowiłam się nad pytaniem i doszłam do dość wstrząsającego wniosku: moja praca ma same plusy oprócz pieniędzy

[echtom]

W mojej największym minusem jest teraz wczesne wstawanie, bo finansowo się poprawiło