O tożsamości

[krwawy.lolo]

Ja widzę siebie niejako od środka takiej speckuli, odkąd sięga moja pamięć, wycinkowo, fragmentarycznie. Mam świadomość bycia tą samą osobą, tym samym Lolem odkąd w ogóle pamiętam. Z oczywistymi dziurami we wspomnieniach. Próbowałem to wytłumaczyć, nie udało mi się.
Chodzi mi o świadomość bycia tą samą (nie taką samą) kreaturą niejako od urodzenia.
Pomocy!
Czy eMatka wie, o co mi chodzi?

[szorstkawelna]

Masz z tym jakiś problem czy o co ci chodzi?

[krwawy.lolo]

Mój "problem" to nieumiejętność wytłumaczenia, o co mi chodzi..

[alexandra1984]

ja za to mam wrazenie ze moja tozsamosc nie istniala, dopiero kilka lat temu zaczelam ja odkrywac - wczesniej bylam czlowiekiem marionetka i choragiewka, ktora lubila, robila i mowila to co inni.

[alexandra1984]

ale i tak nie wiem o co Ci chodzi

[asfiksja]

Chyba wiem, o co ci chodzi, ale ja tak nie mam, długo byłam kimś innym.

[abecadlowa1]

To ułuda. Nie przywiązuj się do mysli, że przez całe życie jesteś tą samą osobą.

[javio]

A ja zastanawiam się gdzie byłam, kiedy mnie nie było. I gdzie będę, kiedy mnie znów nie będzie.

[alpepe]

Alpepe wie. Moja mama ma 80 lat, ale nadal jest tą samą Terenią (imię zmienione), co 74 lata temu, kiedy to Andzia skarżyła na Terenię matce Tereni, że Terenia się na nią pokrzywia.