A kto nie może wytrzymać z własną matka?

[juska2]

Bo ja niestety mieszkam z moją i już nie mogę. Z każdym dniem jest coraz
gorzej. Do niedawna pracowała i nie było jej całymi dniami, teraz siedzi w
domu i doprowadza mnie do szału. W kuchni tłok, nie mam jak obiadu ugotować,
zagląda mi w gary, wtrąca się do wychowania dzieci, karmi je cukierkami, nie
lubi mojego męża (co okazuje mu dość dobitnie), blokuje łazienkę i mnóstwo,
mnóstwo innych rzeczy. Chyba sama pójde do pracy żeby z nią nie przebywać (na
razie pracuję w domu) bo inaczej zwariuję. A na własne M niestety brak
perspektyw((((((((((Jak ja mam z nią żyć? J.

[chimba]

przepraszam, ale to mieszkanie Twojej mamy, jak rozumiem?

[juska2]

Niestety.

[lusia8]

U mnie było tak samo, mama w domu, ja na wychowawczym, nienawiść do mojego
męża.Moja mama do tego jest pedantką i zabawki rozrzucone przez dziecko
doprowadzały ją do furii. Życie jak w koszarach. Doszło do takiej sytuacji, że
ja wylądowałabym w psychiatryku, dziecko nabawiłoby się nerwicy, a do tego
napewno nie byłabym już mężatką. Postawiliśmy wszystko na jedną kartę. Mąż
znalazł lepiej płatną pracę, wzieliśmy kredet na mieszkanie i od dwóch lat
czuję, że żyję. Mam swoje mieszkanie a z mamą widuję się raz na jakiś czas i
jest dobrze. Szukajcie innego rozwiązania, razem żyć się nie da.

[chimba]

Słuchaj, powinnaś dziękować za to, ze masz gdzie mieszkac i nie wyrzuciła Cię z
domu. Niestety to bardziej jej mieszkanie niż Twoje i niestety to ty powinnaś
dostosowaś się, chociaż rozumiem, że cię to boli, ze jesteś skrępowana, ale z
drugiej strony to co mama ma siedzieć cicho i nic nie robić, nie chodzić, nie
myć się itp. bo Ci przeszkadza. A ze daje dzieciom cukierki toć to nie taka
wielka zbrodnia. Co do lubienia Twego męża - może ma podstawy do takiej
postawy.

[kubusala]

Ja też nie wytrzymałabym z matką, która we własnym domu panoszyłaby się w
kuchni i zajmowała łazienkę. Współczuję Ci bardzo, a nie możesz Jej wywalić
gdzieś?

[chimba]

Możesz porozmawiać z mamą i powiedziec jej coś takiego - Mamo przeszkadzasz mi,
czy nie mogłabyś łaskawie pójść do domu starców, a mieszkanie na mnie zapisać?

[lusia8]

Nie oceniajcie tej sytuacji tak krytycznie. Naprwdę wierzę w to, że mama może
wykończyć człowieka i zgasić całą rodość życia. Ja byłam swojej mamie bardzo
wdzięczna, że u niej mieszkaliśmy, przy każdym spotkaniu wypomina mi, że gdyby
nie ona to...Ale szczerze, są ludzie z którymi nie da się wytrzymać. Mama
zniszczyła mi pierwsze lata mojego małżeństwa i radość z posiadania dziecka.
Ciągłe łzy. Dobrze, że mam to już za sobą.

[chimba]

To jedyna rada - wyprowadzić sie, mozna nawet wynająć jednopokojowe mieszkanie,
przynajmniej na razie.

[eewwa]

czasami i sytuacja nie pozwala na wynajęcie nawet najmniejszego pokoiku wiem
coś na ten temat przeszłam piekło z teściową , trzeba zacisnąć zęby i żyć
dalej ...może rozmowa pomoże

[juska2]

No właśnie. Moja niestety należy do osób, z którymi ciężko sie dogadać( to
wynika z jej trudnego dzieciństwa) i uwierzcie, że wielokrotnie próbowałam się
z nią jakoś porozumieć, ale bez dłuższych efektów. W życiu bym jej nie wysłała
do domu starców, bo przedewszystkim nie jest stara, ma 49 lat, poza tym mój
ojciec też tu mieszka i z nim mam świetny kontakt. Problem to całkowicie różne
charaktery. Z moją siostrą ona się dobrze rozumie, ale to może dlatego, że
siostra osobno mieszka.

[lusia8]

Całkowicie się ztobą zgadzam. Moja sytuacja była bardzo podobna. Z tata
dogadywaliśmy się świetnie, żadnych konfliktów. Od kąd mieszkamy osobno to
stosunki między nami są zdecydowanie lepsze. Może dlatego, że gdy mnie mocno
wyprowadzi z równowagi to zaciskam zęby i poprostu wracam do swojego domciu.
Może moglibyście zamieszkać u kogoś innego?

[lola211]

Sarkastyczny ton w wypowiedziach wynika zapewne z braku tego typu
doswiadczen.Wspolne mieszkanie to wedlug mnie horror.Moja matka jest bardzo
ciezka we wspolzyciu, dawno sie od niej wyprowadzilam.W ubieglym roku
przebywalam z córka u niej przez 2 tygodnie.Jak ktos pisal- koszary.W kuchni
nie daj Boze cos przestawic, w lazience pochlapac, wszystko robic szybko, bo
ona akurat w tym samym czasie chce sobie zrobic herbaty albo sie umyc.Po 3
dniach awantura, bo nie wytrzymalam takiej upierdliwosci.
Dodam, ze w warunkach pozadomowych to bardzo fajana kobieta, ale po wejsciu za
próg zmienia sie w dozorce, brrr..

[chimba]

lola211 napisała:

> Sarkastyczny ton w wypowiedziach wynika zapewne z braku tego typu
> doswiadczen.Wspolne mieszkanie to wedlug mnie horror.Moja matka jest bardzo
> ciezka we wspolzyciu, dawno sie od niej wyprowadzilam.W ubieglym roku
> przebywalam z córka u niej przez 2 tygodnie.Jak ktos pisal- koszary.W kuchni
> nie daj Boze cos przestawic, w lazience pochlapac, wszystko robic szybko, bo
> ona akurat w tym samym czasie chce sobie zrobic herbaty albo sie umyc.Po 3
> dniach awantura, bo nie wytrzymalam takiej upierdliwosci.
> Dodam, ze w warunkach pozadomowych to bardzo fajana kobieta, ale po wejsciu
za
> próg zmienia sie w dozorce, brrr..

A ja mieszkam z teściami i jakoś nie w głowie mi marudzenie, choć mogłabym, a
jestem wdzięczna, ze zapewnili mi dachnad głową

[lola211]

To wszystko zalezy od ludzi.Ja wcale nie twierdze, ze nie mozna sie
dogadac.Owszem, mozna, ale sa przypadki nader czesto, ze bez konfliktow sie nie
da.Wiem co pisze.Sa po prostu ludzie zatruwajacy zycie domownikom.Moja matka
byla taka od zawsze, dom to nie byla przystan, miejsce do ktorego milo sie
wraca.
Ja wychodze z zalozenia, ze sa wazniejsze rzeczy w zyciu niz ciagle sprzatanie
i ulozone w rzadku buty.Dla mojej matki zas takie drobiazgi stanowia sens zycia
i chora jest, gdy ten porzadek zostaje zaburzony.Nie da sie normalnie mieszkac
w takim domu.Boisz sie ruszyc z obawy, ze zaraz bedzie krecic nosem, robic
miny, zwracac uwage.Jak dlugo mozna tak wytrzymac?

[juska2]

To jest właśnie ta różnica charakterów. U nas to znów ja lubię porzadek ,
oczywiście bez przesady. Moja matka jest natomiast straszną bałaganiarą. Ale o
to akurat nie ma kłótni, bo ja poprostu wszystko co mi przeszkadza potulnie
sprzatam czasem tylko kląc pod nosem, tylko czemu ja mam te wszystkie jej wady
znosić, a ona nie może nawet zaakceptować mojego męża?

[cocollino1]

miałam sie nie odzywać, ale oczywiście nie dałam rady. Pytasz dlaczego masz
znosić wady mamy? No chyba to naturalne, dlatego, że to Ty mieszkasz u Niej.
Mama jest u siebie, wiec mysle ze ma prawo zachowywac sie po swojemu, no bo
niby gdzie ma sie tak zachowywac jak nie u siebie w domu. Tutaj rada jest taka.
Albo zaciskasz zabki i akceptujesz mame z wadami i mieszkasz z nia, jestes jej
wdzieczna ze ci pomogla, albo i mysle ze to w zasadzie jedyne wyjscie
wyprowadzacie sie i zyjecie po swojemu, nikt Wam nie przeszkadza. Zreszta jak
moze przeszkadzac mama, ktora jest u siebie. No ja tego nie moge pojąć.

[juska2]

No np. tak, że mimo wielu próśb by tego nie robiła, pali przy moich dzieciach (
przy dziecku mojej siostry nie), zostawia mi totalny syf w kuchni do
sprzatnięcia, (inaczej nie mam jak obiadu ugotować), pasie moje dzieci
słodyczami, udając potem, że same sobie wzieły itp itd. Mogłabym długo
wymieniać. Poza tym nie mieszkam u niej tylko z nią, bo nic tutaj nie mam za
darmo, tylko płacę ciężkie pieniądze (bez naszego wkładu w czynsz rodzice też
nie utrzymaliby mieszkania).

[cocollino1]

no to skoro ten układ sie nie sprawdza, to cięzkie pieniadze trzeba umiescic we
wlasne gniazdo, nie zwsze bedzie to wlasnosciowe, rozumiem to, ale ula max
podala propozycje. To chyba naprawde jedyne rozwiazanie.

[kalina_p]

no faktycznie te ciężkie pieniadze lepiej ładowac w czynsz i kredyt swojego
mieszkania...

juska...

[kalina_p]

jak to sami by nie utrzymali? Taki czynsz wysoki czy nmieszkanie duze? jak
duze, to moż pomyslcie o zamianie na 2 małe - dla rodziców, żeby mogli sami sie
utrzymac i dla Was drugie...nawet, gdyby cos trezba bylo doplacic, to juz
kredyt mniejszy, niz na cale mieszkanie...Może to jest jakis pomysl?

[juska2]

Tak właśnie jest. Duże i czynsz wysoki bo w prywatnej kamienicy. Myśleliśmy o
zamianie, ale nie mam pojecia czy w takim przypadku to możliwe, a dodatkowo
moja matka jest przywiązana do tego mieszkania, bo wczesniej mieszkali tu jej
rodzice i nie wiem czy dałaby się przekonać.

[chimba]

juska2 napisała:

> Tak właśnie jest. Duże i czynsz wysoki bo w prywatnej kamienicy. Myśleliśmy o
> zamianie, ale nie mam pojecia czy w takim przypadku to możliwe, a dodatkowo
> moja matka jest przywiązana do tego mieszkania, bo wczesniej mieszkali tu jej
> rodzice i nie wiem czy dałaby się przekonać.

tzn. ile macie pokoi?

[juska2]

Cztery, ogółem ponad 100m.

[chimba]

juska2 napisała:

> Cztery, ogółem ponad 100m.

To macie dużo przestrzeni i nie mozecie dojść do porozumienia?

[juska2]

No niestety. I nie chodzi tu o brak miejsca.

[kalina_p]

a jak sie wyniesiecie to jak je utrzma? To iech japrzekona.
O zamiane musisz sie dowiedziec u wlaśicila? Nie wie, gdzie ale dzialaj...
Moze np. zamienic na mniejsze dla rodziców + dopłata. Albo sprzedać i kupic dla
rodziców i dla Was?
Nie wiem, cokolwiek wymysleć...Bo wszyscy zwariujecie w koncu...mama pewnie tez
ma dosyc, zreszta pisalam tu juz post, co myslę o mieszkaniu u rodziców...
Rozmiem, ze nie każdy ma mozliwośc miec od razu swoje mieszkanie ale teraz
powinnas chyba na przyslowiowych uszach staną...A do gminy sie tez zgłosić? Te
TBSy?
Powodzenia w każdym razie!

[juska2]

Dzięki. Chyba zacznę rzeczywiście działac bo żal mi mojej rodziny, całej.

[kalina_p]

pogadaj z mama, co mysli o zamianie...skoro sami by nie utrzymali to chyba i
tak innego wyjścia nie bedzie miala...Podowiaduj się w gminie, moze pomoga
(zalezy, gdzie mieskasz...).

[kubusala]

lusia8 napisała:

> Nie oceniajcie tej sytuacji tak krytycznie. Naprwdę wierzę w to, że mama może
> wykończyć człowieka i zgasić całą rodość życia. Ja byłam swojej mamie bardzo
> wdzięczna, że u niej mieszkaliśmy, przy każdym spotkaniu wypomina mi, że
gdyby
> nie ona to...Ale szczerze, są ludzie z którymi nie da się wytrzymać. Mama
> zniszczyła mi pierwsze lata mojego małżeństwa i radość z posiadania dziecka.
> Ciągłe łzy. Dobrze, że mam to już za sobą.

Pewnie znowu wyjdzie na to,że się wymądrzam, ale może warto na to spojrzeć z
innej-drugiej strony? w końcu to nie mama Wam życie przewraca ale Wy mamie?
Kobieta dorobiła się mieszkania, urodziła dziecko i to jest to czego chciała,
ale czy chciała w domu mieć również zięcia i wnuki?
Może zastanówcie sie zanim zwalicie się ze swoimi rodzinami mamie na głowie, a
potem narzekajcie. Moim zdaniem kobieta jest u siebie, ma prawo zajmowac
łazienke i grzebać w garnkach. Zięcia lubić nie musi, tak jak wiekszość z Was
nie lubi swoich teściowych.

zgadzam się!

[ula_max]

otóż to, nie musze nic tu dodawać. Należy zacząć żyć na własną ręke, na
własnych śmieciach. Nie da się? Da się da.

[juska2]

Ale jak może macie pomysł? Z dwójką małych dzieci wziąć kredyt? Ja zarabiam
niewiele, mąż średnio. To spore ryzyko.

[ula_max]

wynajem, TBS...

[kubusala]

A gdyby mama nagle wywaliła Was z domu?? Ma prawo? Ma. Ech dziewczyny,
decydujecie sie na dzieci nie mając dachu nad głową, a potem najgorsza jest
mama, bo przeszkadza, bo zawadza, najlepiej jakby sie wyniosła i zostawiła Wam
mieszkanie.
Takie wypowiedzi jak Wasze to motywują mnie do pracy! Muszę szybko zarobić i
kupic mieszkanie, dla syna, bo jak niedajboże nieboraczek zwali mi sie z
rodzina na głowe i będzie jęczał,że mu zawadzam,że jestem trudna, ze robie
tłok to wiecie co? w w łeb sobie palnę.

[juska2]

Wiem doskonale o czym mówisz i uwierz nigdy nie chciałam być dla kogokolwiek
ciężarem, ale sa ludzie zaradni i trochę mniej zaradni i ci drudzy też chyba
mają prawo mieć dzieci.

[kubusala]

juska2 napisała:

> Wiem doskonale o czym mówisz i uwierz nigdy nie chciałam być dla kogokolwiek
> ciężarem, ale sa ludzie zaradni i trochę mniej zaradni i ci drudzy też chyba
> mają prawo mieć dzieci.

Alez oczywiście,że każdy ma prawo miec dzieci, ale dzieciom trzeba zapewnić
bezpieczeństwo. Co by było gdyby mama nagle wyrzuciła Was z domu???

Ja mam koleżanke, która mieszka w duzym domu z teściową, żrą się, niemalże
biją. A na moje pytanie dlaczego się nie wyniesie to mówi mi: a gdzie mam iśc
na pokój z kuchnią??
No więc moja dewiza jest taka: choćby pokój z kuchnią a kibel na półpiętrze ale
na swoim.

[juska2]

Pewnie masz racje, na pewno tak. Biore sie wiec za robotę, bo chyba od czegoś
czeba zaczać.

[lusia8]

<My to ryzyko podjeliśmy. Kredyt z dwójką dzieci. Mąż na głowie stanął żeby
znaleźć lepszą pracę i się udało. Jesteśmy szczęśliwi i nie żałujemy. Albo
podejmujecie ryzyko i żyjecie jak ludzie sami albo zęby zaciskacie i tyle.

[juska2]

Zazdroszcze odwagi. Zaczynam się nad tym rozwiązaniem poważnie zastanawiać. Mój
biedny mąz wciąż powtarza, że długo tego nie wytrzyma i ciągle namawia mnie na
jakiś ruch w kierunku samodzielności. Moja matka mu nawet "dzień dobry" nie
odpowiada rano ...

[lusia8]

To i tak delikatnie, ja o sobie pisac nie będę ale uwierz, był dużo gorzej.
Musieliśmy poprostu ratować nasze małżeńswto, naszą rodzinę.

[juska2]

Nie rozumiem jak kochająca matka może robić takie rzeczy własnemu dziecku. U
nas na poczatku było świetnie, mówiła, że nawet jak byśmy mieli 5 dzieci, to
jest i będzie dla nas zawsze tutaj dom i,że zawsze nam pomogą. Ale za jaką
cenę?

[lusia8]

Generalnie jest tak,że jak żyje się pod wspólnym dachem z rodzicami to trzeba
mieć dużo wyrozumiałości i tolerancji w sobie, trzeba bardzo często przymykać
oko na niektóre sprawy i to zarówno jedna jak i druga strona.

[zona_wojtka]

juska2 napisała:

> Nie rozumiem jak kochająca matka może robić takie rzeczy własnemu dziecku. U
> nas na poczatku było świetnie, mówiła, że nawet jak byśmy mieli 5 dzieci, to
> jest i będzie dla nas zawsze tutaj dom i,że zawsze nam pomogą. Ale za jaką
> cenę?
Może na początku nie miała możliwości przewidzieć, że tak bałaganicie? Piszesz
o walających się na podłodze zabawkach. Plus łazienka...
Kiedy ja jestem u swoich rodziców, to sprzątam po dzieciach kiedy coś gdzieś
leży; bawią się w jednym pokoju. U mnie w domu zabawki są wszędzie. Ale to u
mnie...
Ale ja wiem od swojej mamy, że sprzątanie na okrągło nie tylko po sobie, ale po
dwójce moich dzieci to dla niej zbyt wiele. Dla mnie to oczywiste.

[juska2]

Musiałaś coś pokrecić, bo u nas to właśnie JA sprzatam po wszystkich.

tez się zgadzam

[kalina_p]

i w takich sytuacjach zawsz bardziej współczuję mamie, która na stare lata ma
sajgon w domu...zamiast spokoju i luzu. Nie wybrazam sobie, zebym miala z mężem
i dzieckiem mieszkac z mama czy tesciami. Glupio by mi bylo...Moze ona ma swoje
pory snu, może chce latac w samym staniku? A tak nie może...
A rada? Jak najszybciej cos kupic, wynajać, wziąc kredyt, wystapic do gminy o
przydzial...cokolwiek.

[lola211]

> i w takich sytuacjach zawsz bardziej współczuję mamie, która na stare lata ma
> sajgon w domu...zamiast spokoju i luzu. Nie wybrazam sobie, zebym miala z
mężem
>
> i dzieckiem mieszkac z mama czy tesciami. Glupio by mi bylo...Moze ona ma
swoje
>
> pory snu, może chce latac w samym staniku? A tak nie może...
> A rada? Jak najszybciej cos kupic, wynajać, wziąc kredyt, wystapic do gminy o
> przydzial...cokolwiek.

Dlatego ja przewidujaco juz mysle o tym, by moje dziecko mialo mieszkanie jak
tylko dorosnie.Moi rodzice nie mieli mozliwosci, by zapewnic trojce dzieci
jakikolwiek start,gdybym nie wyprowadzila sie do faceta, to musieliby mnie
znosic u siebie, trudno.


Wynajem, kredyty- pewnie, tylko nie w sytuacji, gdy zarabia sie marnie, gdy co
jakis czas zostaje sie bez pracy- weźcie to pod uwage dziewczyny, bo tak zyje
sporo rodzin.A na mieszkanie z przydzialu czeka sie latami.

[lusia8]

Ciekawa jestem czy też byś tak piasała gdybyś musiała przez to piekło przejść.
Czasami sytuacja zmuszą człowieka do tego, aby żyć pod jednym dachem wspólnie z
rodzicami. Ale nikt nie ma prawa zatruwać drugiemu człowiekowi życia i znęcać
się nad nim psychicznie. Lola, bardzo ciekawy opis życia z mamą. Tak jak bym
pisała o sobie.

Ja. Czyli dialogi na cztery nogi.

[yenna_m]

Ja: Mamo, logopeda twierdzi, Ze Michał (4,4 lat), tak jak myslałam.
Matka: Wymyśliłaś sobie. Masa dzieci w tym wieku mówi niewyraźnie.
Ja: Logopeda sugeruje zbadać dziecku słuch. Bo może wada wymowy z tego wynika.
Matka: Nie wpieraj choroby dziecku. Nie wymyślaj sobie.
Ja: Ale on uwielbia oglądać TV podkręcone jak najgłośniej.
Matka: Bo to Wasz wina. Bo macie donośne głosy i dziecko się do hałasu
przyzwyczaja.
Ja: Ale wiesz, gdybyś mu nie podała wtedy tego smoczka (wtedy=dziecko pól roku
obywało się zupełnie bez smoczka i babcia po pół roku nie ssania smoczka się
zlitowała, bo młodszy prawie 2 lata syn ze smoczkiem ciągle i starszakowi było
z tego powodu przykro) to możliwe, że rozwój mowy byłby inny.
Matka: Bo trzeba było obu na raz zabrać smoczek a nie tylko jednemu.
Ja: No to jak ja mam z tobą rozmawiać, skoro każdą wstępną diagnozę logopedy
podważasz? Rozumiem, że odpuszczam i niech dzieciak nadal ma kompleksy z powodu
wady wymowy? (dzieci mu dokuczają)
Matka: Yyyyy.... eeeee.... aaaaa...

Inną razą:
Ja: Mamo, Michal ma powazne ataki kaszlu po wysilku fizycznym. Michał od kaszlu
zwraca nocami. Możliwe, że to astma.
Matka: Weż dziecku chorób nie wymyślaj. Bo wykrakasz.

I tak jest za każdym razem.

Dobrze, że z niami nie mieszka.
Bo wtedy można byłoby tylko harakiri popełnić.

Najgorsze, że te wszystkie teksty powodowane są ogromem dobrej woli. I totalną
niechęcią do podjęcia prób zrozumienia tego, co się do mojej matki mówi. Bo ona
niestety też ma swoją wizję swiata...

Heh...

[yenna_m]

yenna_m napisała:

> Ja: Mamo, logopeda twierdzi, Ze Michał (4,4 lat), tak jak myslałam MA POWAZNĄ
WADĘ WYMOWY. (tak mialo byc. to tak, jak się pisze na forum i jest się
rownocześnie ciągnionym za ubranie przez dzieci)

[lola211]

Wierz mi, ze to duzo mniejszy problem niz przeginanie w druga strone.Ja staram
sie nie wyolbrzymiac, dziecko ma pare schorzen, a moja mama roztacza od razu
przede mna wizje przeszczepu nerek w przyszlosci.Bardzo pocieszajace, no nie? A
gdy dostawalam skoku cisnienia, slyszalam zaraz o wylewach, ktore sie zdarzaja,
w zwiazku z czym cisnienie skakalo mi jeszcze bardziej.Nie ma kobita wyczucia,
w przeciwienstwie do mojej tesciowej, ktora umie sie zachowac w takich
sytuacjach i zamiast dolewac oliwy do ognia- pomoze.

[cocollino1]

a tu to masz racje, tez tak slysze czasem i to jest gorsze od mowienia ze
wymyslam choroby.

[kalina_p]

moja mama czasem tez ma takie tendecje: cieplo na dworzu, mała w dresiku a mama
krzyk, żebym jej natychmiast kolana kocem przykrła, bo reumatyzmu dostanie albo
maly kaszel i juz, że zapalenie płuc...Na szczęście z nia nie mieszkam
A jakbym mieszkala? I to u niej w domu? Siedzialabym cicho i była
wdzieczna...chyba.

[yenna_m]

Acha, mój mąż, gdy nie umiem dogadac się z matka, cytuje pewną sentencję, którą
od kogoś usłyszał i mowi wtedy z filuternym blyskiem w oku "lepszy wlasny mąż
niz wlasna matka"