Sama sobie żle zrobiłam:-(

[zumaminka]

Tak czekałam na ten moment a kiedy nadszedł to nie mogę przywyknąć.Chodzi o to
że posłałm córkę do przedszkola i jest mi strasznie smutno nie mogę sobie
miejsca znaleźć odliczam czas do jej odbioru.Miało byc tak pięknie ona w
przedszkolu a ja czytam, gotuję,sprzatam ale nic z tego nie wychodzi bo ja
popadam w jakiś stan pasywny.Nic mi się nie chce łzy same ciekną.Córka się
cieszy z przedszkola a ja najchętniej bym ją z tamtąd porwała.Tak sobie
myślę,że to chyba chormony ciążowe mi coś z głową robią.Miałyście może coś
podobnego?Pocieszcie jakoś pliss.Czy któraś z was miała 4 latnie dziecko i
noworodka w domu razem?tzn Czy da się pogodzić opiekę nad 2 dzieci bez
zbytnich poświęceń(kiedy to starsze nie chodzi do przdszkola?)

[natiz]

Kochaniutka, uszy do góry! Kiedy byłam na urlopie macierzyńskim to miałam dwoje
dzieci w domu, ale urlop się skończył i jedno ruszyło do babci, a drugie do
przedszkola... Poszły sobie w świat moje maluchy.
Ciesz się, że mała lubi chodzić do przedszkola, tam się usamodzielni, zawrze
pierwsze przyjaźnie - nauczy się żyć w społeczności, czego przy maminej
spódnicy nie osiągnie niestety. Nie zabieraj jej stamtąd! Wkrótce się
przyzwyczaisz. To trudne, kiedy dzieci już nas tak bardzo nie potrzebują i
odchodzą...

[inez21]

Nie martw się,ja też z początku się tak czułam jak mój synuś z wielkim płaczem
szedł do przedszkola.Teraz już się przyzwyczaił i bardzo lubi
przedszkole.Myślę,że dzieki kontaktowi z rówieśnikami o wiele szybciej się
rozwija,nauczył się też wielu rzeczy,ma kolegów i kolezanki,czasem jak po niego
zachodzę to mówi: mamo czemu tak wcześnie przyszłaś?
U mnie tez jest tak różnica wieku między dziećmi.Jak mały się urodził to starszy
miał 4 lata.Teraz mają 5 lat i rok
Myślę,że naprawdę trudno jest pogodzić potrzeby noworodka i 4 latka,bo każdy na
swój sposób jest wymagajacy i potrzebuje zainteresowania.
Kiedy starszy idzie do przeszkola mam trochę czasu dla siebie,mogę zająć się
młodszym,posprzątać,ugotować obiad.

Jeśli twoja córeczka jest zadowolona i dobrze się zadoptowała w przedszkolu to
nie rezygnuj! Będzie to z korzyścią dla niej i dla ciebie
A jak się urodzi maluszek to nie bedziesz miała czasu tęsknić za starszą
córeczką,a czas kiedy będzie w przedszkolu przeleci ci bardzo szybko))

Pozdrawiam!!!!

[gemmavera]

Też tak miałam, ale ze spaniem. Jak nauczyłam Zuzkę spania w swoim łóżku, to
tak mi się źle bez niej zasypiało, że przez pierwsze kilka dni miałam ochotę ją
zabierać do siebie.

Ale pomyśl sobie, że to nie Tobie ma być dobrze, tylko dziecku. Jeśli Twoja
Zuzia chce chodzić do przedszkola, to nie możesz jej tego pozbawiać w imię
własnego dobrego samopoczucia, to po pierwsze.
A po drugie - uwierz mi, jak sie urodzi Twoje dziecko, to będziesz się cieszyć,
że Zuzia chodzi do przedszkola, naprawdę. I jej będzie łatwiej, bo będzie miała
już swoje przedszkolne sprawy - nie będzie od Ciebie tak zależna i łatwiej
zniesie pojawienie się brata/siostry.

Nie zabieraj jej z przedszkola - zobaczysz, że za kilka dni się przyzwyczaisz
(no, może za kilkanaście, biorąc pod uwagę ciążowe natroje ).
Trzymaj się dzielnie - i pamiętaj, żeby nie pokazywać Zuzi, że się tak miotasz.
Pozdrawiam cieplutko )
gemma

[mieszkowamama]

Ciesz się szczęściem córki w przedszkolu i nie zabieraj jej tego. Niedługo
urodzisz, zajmiesz się maleństwem, a córci czas poświęcisz po jej powrocie z
przedszkola. Ja też miałam różne jazdy hormonalne w ciąży i po porodzie. To
minie, a teraz rycz, ile wlezie (no bo kiedy potem).
Głowa do góry