mój mąz mnie wk...wia

[olim99]

Wiecie co opadam z sił. Mój mąłzonek nie pomaga mi w obowiązkach domowych.
Wczoraj wydzierałam się sto razy zeby wziął płaczące dziecko spod drzwi bo
się kąpałam. Synek płąkał bo chciał wejśc, ale nie mogłam pozwolic na to bo
zaraz pochlapałby się w wodzie.Doipero był sam po kąpieli, przebrany.
Mąłżonek sidział sobie przed komuterem i nic. Moje krzyki WEŹ DZIECKO , tylko
to krzyczałam doprowadziły do tego ze powiedział ty debilko.
Aż miałam chęc go za to strzelic w r...normalnie.
Od wczoraj nie odezwalam się juz słowem, on też.Wyszedł dzis do pracy
obrażony, ja nie zaczepiałam go , bo po tym słownictwie juz nie podejdę
pierwsza.
Co sądzicie o tej sytuacji? Obiadku żonka pod nos nie poda, kanapeczek nie
zrobi. Nie mam ochoty z nim się widziec.

[mamulka-kubulka]

oj jak ja to znam niestety nic nie poradze bo sama nie potrafie dotrzec do mnswojego. Jedyne co to nie podchodz pierwsza bo pózniej powie Ci ze sama do niego przyszlas. Straszny typ

[olim99]

ja nie podejdę do niego pierwsza, po tym jak powiedział ty debilko.
nie będzie mnie poniżał.

[mik5]

Obiadku i kanapeczek nie podawaj, ale z tą debilką to odrobineczkę,
odrobineczkę go rozumiem, skoro się wydzierałaś. Synkowi się chyba nic nie
stało, że troche poplakał, chyba że doszło do jakiejś histerii, też musi sie
nauczyć że mama czasem gdzieś na chwilę odejdzie.
Mam nadzieję, ze się pogodzicie niedługo, życze by mąż przyszedł z kwiatkiem!

[emwu55]

mój mi pomaga, na punkcie syna ma świra i chętnie sie nim zajmuje i generalnie
robi wszystko tylko trzeba mu powiedzieć, a czasami jak coś zrobi to siadam i
płaczę. Najgorzej jest jak pomyśli, bo jak nie myśli to mu lepiej wychodzi.
Ogólnie oferma jakich mało. Wykonuje polecenia, kompletnie bez samodzielności.
Sama nie wiem co gorsze. Czasami to go leję ze złości i wrzeszczę używając
słownictwa bo mnie nerwy noszą.

[lolinka2]

emwu, ja wiem co przeżywasz bo mam podobnie, a jak zarządzi to czasem ręce
opadają. Powiem ci tak- szanuj kazdy przejaw samodzielności i operatywności
choćbyś musiała z zaciśnietymi zębami po cichu poprawiać, ciesz się tym, którego
masz, bo sie okaże ze jakiejś potrzeba było wsparcia (ojca dla dziecka,
kucharki, sprzątaczki, dofinansowania) i zaoferowała cielęcy zachwyt w zamian,
to nie upilnujesz... I niestety mówię to z doświadczenia. Cięzko jest być
przebojową kobietą, tzn błyskotliwsza od męża, bo wtedy najprzeciętniejszy
wydaje się wyjatkowa ofermą. Doceń kogo masz, bo- poczytaj sobie- dziewczyny tak
nie mają...

[escribir]

A mój gotuje obiady- ale mam doooooooobrze!

[oxygen100]

eeee... dramatyzujesz. Zawsze mogl powiedziec Ty pie..na dziwko

[your_and]

Syneczek rozpieszczony jak mamusi do łazienki na chwilę nie pozwala wyjść...
pewno mąż wogóle nieprzyzwyczajony żeby sie nim zająć bo uważasz że ty i tak
wszystko robisz sama najlepiej.
Krzykiem osiągniesz tylko to co osiągnęłaś, ściągniesz na siebie agresje.
Obiadku, kanapeczek nie bedzie - kupi sobie na mieście , gorzej jak on w ramach
rewanżu wypłaty ci nie przyniesie bo poszło "na to czego nie dostał w domu"

[pampeliszka]

Your_and, czy Ty masz w domu niemowle? Bo chyba nie do konca wiesz, jak np.
wyglada lek separacyjny...Wcale sie nie dziwie, ze sie dziewczyna chciala
spokojnie wykąpac, bez wrzaskow, gdyby moj maz nie zareagowal i nie wziął małej
w takiej sytuacji, tez bym sie wkurzyla. I nie przepraszala pierwsza, bo niby za
co? Ze chciala, zeby sie zajal wlasnym dzieckiem?

[olim99]

pampeliszka napisała:

> Your_and, czy Ty masz w domu niemowle? Bo chyba nie do konca wiesz, jak np.
> wyglada lek separacyjny...Wcale sie nie dziwie, ze sie dziewczyna chciala
> spokojnie wykąpac, bez wrzaskow, gdyby moj maz nie zareagowal i nie wziął
małej
> w takiej sytuacji, tez bym sie wkurzyla. I nie przepraszala pierwsza, bo niby
z
> a
> co? Ze chciala, zeby sie zajal wlasnym dzieckiem?


no właśnie, łaski nie robi ze zajmie się swoim dzieckiem, tlyko niestety daleko
ma do tego.
Ja muszę wydzierać się , już niedługo zedre gardło, bo spokojnie on nie rozumie.
A później muszę słuchaj wyzwisk, bo chciałam się wykąpac.

[your_and]

> Ja muszę wydzierać się , już niedługo zedre gardło, bo spokojnie on nie rozumie
> A później muszę słuchaj wyzwisk, bo chciałam się wykąpac.

To że bedziesz wrzeszczeć głośniej wpłynie najwyżej że bedzie chciał sie
wyprowadzić żeby mieć spokój. Osiągnieciu porozumienia i pomocy przy dziecku
tylko zaszkodzi. I twojemu gardłu i nerwom przy okazji.

> no właśnie, łaski nie robi ze zajmie się swoim dzieckiem,

Jesteś na najlepszej drodze żeby stacił ochote na zajmowanie się. Bo hormonalnie
w odróżnieniu od ciebie nie ma tego wpisane. Ciebie goni instynkt macierzyński
i skręca cię jak dziecko płacze. On musi chcieć żeby sie zajął i czy bedzie
chciał zależy to głównie od relacji miedzy wami.

i właśnie dlatego się rozwiodłam....

[scania81]

miałam dość takich przepychanek, teraz mam normalne zycie z normalnym
mężczyzną. mało tego: dzięki niemu ja tez wynormalniałam, zaczęłam czuc się
kobieco a teraz rozwijam sie zawodowo.
i mimo, ze tez mamy małe sprzeczki, to są tak błahe, że wręcz przyjemność mi
sprawia godzenie sie z nim później...

gdyby któraś z was juz sie zdecydowała na rozwód badż chociaż separację, zeby
wasi "panowie" zrozumieli, ze tez jestescie istotami ludzkimi, ze swoimi
uczuciami, marzeniami i nalezy wam się troszke luzu, chociaż zeby sie spokojnie
wykapać, to mogę pomóc w pisaniu pozwów.

mój nr gg 7272355.

pozdrawiam i zycze duzo siły, cierpliwosci oraz wiary w siebie.

Irena

[wesolek11]

A dla mnie rozwód to ostateczność! Łatwiej jest się rozwieść, niż popracować
nad sobą. Nie ma gwarancji, że następny związek będzie lepszy. Chyba, że
faktycznie jest tragicznie, przemoc fizyczna, psychiczna, alkoholizm, itp.
A takie tam porozrzucane skarpety, niepozmywanie czy siedzenie przed kompem i
nie zajmowanie się dzieckiem, sprawy błahe, można pogadać i dojść do
porozumienia.

[scania81]

powiedz szczerze:
ile znasz par, które potrzfiły się dogadać, bo to był tylko stres zawsze
towarzyszący rodzinie z małymi dziećmi, a ile znasz osób po rozwodzie, które z
innym partnerem ułozyły sobie zycie?
myslę ze wyjdzie po połowie, wiec nie ma co generalizować.
każdy chyba czuje czy nie da rady juz dłużej, bo zrobi coś głupiego, albo że
jest jeszcze cień szansy....

[wesolek11]

Znacznie wiecej znam takich, którzy dogadują się niz rozwodza. I w miarę dobrze
żyją. I są to pary, które mają po 2 dzieci, razem pracują, wychowuję dzieci,
nie w głowie im osobne wyjścia i imprezy. Przy małych dzieciach i pracy to cały
tydzien jest tajfun i uwijanie się z robotą, a nie obwinianie jedno drugiego i
obciązanie wszystkimi obowiązkami!
Może ja żyję w takim otoczeniu, ale spotykamy się z fajnymi małżeństwami, są w
nich sprzeczki, kłótnie, ale nikt o rozwodzie nie mysli.

[olim99]

ja nie znam nikogo kto jest po rozwodzie. Ale znam dużo par po slubie
szczęsliwych, ja też kiedyś byłma szczęsliwa.Ale nie zgodzę się ze jest po
połowie.Nie prawda.

[renia68]

mój też!

[pampeliszka]

Z mojego otoczenia po rozwodzie jest jakies 50% par,w wiekszosci bez dzieci, na
szczescie. Ja uwazam, ze mozna sie dogadac- sami mielismy przez jakies 2 m-ce po
pojawieniu sie dziecka ciagly kryzys, na szczescie wyszlismy z tego i teraz jest
ok, a cora niedlugo skonczy 10 m-cy...

[olim99]

a u nas juz dziecko dużo większe i dalej kryzys

[kazia212]

u mnie też dziecko starsze-prawie dwa latka- a kryzys rozwija się

[your_and]

Była o tym dyskusja na etata. Starystycznie ponad połowa par która sie rozstaje
robi to w wzajemnych zranień wyniesionych z kryzysu pierwszego dziecka i na
wszystkich wypowiedziach psychologów terapeutów rodzinnych podkreślają że to
najcieższy kryzys gdyż ani jedna ani druga strona nie widzi w nim krzyny swojej
winy.

[dzoaann]

u mnie po pierwszym dziecku było w miarę,zdażały się kłótnie,ale godziłiśmy się
szybko i namiętnie.Po drugim dziecku,z dwoma maluchami w domu,trudniej było i
doszło do prawdziwego kryzysu.Wyrzuciłam męża z domu,wniosłam sprawę o
rozwód...to koszmarne przeżycie
Ale dopiero wtedy mąż zauważył co traci.I mimo iż kłóciliśmy się potwornie to
po dzieci zjawiał się reguralnie i zaczął mi pomagać w trudniejszych
sytuacjach.Po okolo pół roku takiego zawieszenia zaczęliśmy rozmawiać,emocje
trochę opadły i potrafiliśmy bardziej zrozumieć tę drugą stronę.Po roku
zamieszkaliśmy znów razem.Znów musieliśmy się docierać,ale codzienne problemy
przestały być takie ważne,zrozumieliśmy oboje,że ważni jesteśmy my
Teraz po trzech latach cieszę się ,że jesteśmy razem,dzieci mają normalnego
tatę ,a nie weekendowego i tamtego w ogóle nie pamiętają.
Po wielu latach uzyskalismy jakiś kompromis,ale cena była słona

[koralik12]

U mnie sytuacje są podobne. Też mnie to wkurza. Jak idę się wykąpać to wcześniej
muszę z mężem negocjować że zajmie się dzieckiem tak żeby nie wyło pod drzwiami.
Na jego tłumaczenia że dziecku nic nie będzie jak chwilę powrzeszczy, mówię że
JA chcę chwili spokoju i relaksu w wannie. Wtedy się zajmie. Ale jakbym nie
poprosiła i wytłumaczyła (n-ty raz) to byłoby jak u Ciebie. Czuję się często
jakbym miała dwoje dzieci. Roczne i jakiegoś rozwydrzonego nastolatka z którym
trzeba się użerać a nawet jak coś zrozumie i w duchu przyzna rację, to i tak coś
pod nosem musi pomamrotać.
I nie wiem co ci poradzić...

skąd Wy bierzecie takich facetów???

[kalina_p]

kurcze, nie rozumiem - nagle po slubie stal sie chamem i prostakiem? A przedtem
co, anioł?
Nie wytrzymalabym z takim typem.

[wesolek11]

To samo pytanie chciałam zadać!

[your_and]

A może to zwami nagle coś nie tak?
Faceci zawsze pisza ze nie ma nic bardziej zakakującego jak kobieta zmienia sie
po urodzeniu dziecka...

[pampeliszka]

Wiecie co, moj mąz sie po urodzeniu dziecka odciął od problemow, nie mogl sie
wyspac, nie mogl sie przyzwyczaic, ze juz nie jest dla mnie najwazniejszy, ze
obiad bedzie albo jak mi pomoze, albo jak mala zasnie wreszcie. Problemem bylo
dla niego podanie mi herbaty, kiedy karmiłam małą. I to nie byly jego normalne
zachowania, bo wczesniej zawsze był uprzejmy i pomagał wszystkim staruszkom
dookoła, nie tylko mnie. Ale pogadalismy kilkanascie razy (bez krzykow)i
faktycznie to, co ja załatwiałam hormonami, on musiał chciec w sobie znalesc. I
znalazł. Your_and nawet niegłupio mowisz, choc po pierwszej wypowiedzi
pomyslalam, ze przeciwnie, sorki. A teraz Malgosie uwielbia, z wzajemnoscia zreszta.

[your_and]

Dzięki pampeliszka. Panuje na tym forum oczekiwanie że mężczyżni powinni
zachowywać sie zupełnie jak kobiety. To niemożliwe. To wy sie zmieniacie po
urodzeniu dziecka i wasz stosunek do mężczyzn. Oni tylko czasem nie potrafią sie
dostosować do nowej sytuacji...

Najpierw słuchanie i próba zrozumienia innych dopiero potem staranie się by być
zrozumianym. (7 nawyków szczęśliwej rodziny wg. S.R.Conveya)

[olim99]

your_and napisał:

> Dzięki pampeliszka. Panuje na tym forum oczekiwanie że mężczyżni powinni
> zachowywać sie zupełnie jak kobiety. To niemożliwe. To wy sie zmieniacie po
> urodzeniu dziecka i wasz stosunek do mężczyzn. Oni tylko czasem nie potrafią
si
> e
> dostosować do nowej sytuacji...
>
> Najpierw słuchanie i próba zrozumienia innych dopiero potem staranie się by
być
> zrozumianym. (7 nawyków szczęśliwej rodziny wg. S.R.Conveya)



to może pomożesz zrozumiec, albo przetłumaczyć to mojemu mężowi.
Jak ja mam do niego mówic?
mówiłam "kochanie zrób mi herbatkę albo zajmij się synkiem"
Było to około 5-10 razy za każdym razem kiedy grzecznie się odnosiłam.
Ja za każdym razem proszę grzecznie, no ale jak za setnym razem dalej kupra nie
ruszy, nie słucha mnie to co? lizać go ze szczęscia jak piesek?

[koralik12]

Nie powiedziałabym o moim mężu że jest chamem i prostakiem. Nie jest ideałem.
Zawsze wiedziałam że jesteśmy zupełnie inaczej wychowani i mamy bardzo różne
charaktery. Nie żałuję że za niego wyszłam. A że mnie czasem, albo nawet często
wkurza w różnych sytuacjach, to nie zmienia faktu że w innych jest nieoceniony.
Ma wady i zalety jak każdy.

[agysa]

Ja uważam, że każdy człowiek ma wady i trzeba je zaakceptować a jak się nie
umie to niestety ciągle będzie dochodzić do spięć.
Któraś z Was pisze zdziwiona, że przed ślubem niby był ok a teraz zchamiał, to
się często zdarza, faceci jak chcą zdobyć to są kochani, troskliwi a jak już to
im się uda nagle zmianiają skórę. A ja bym Ci radziła porozmawiać z mężem na
spokojnie o swoich odczuciach i przemyśleniach ale na spokojnie bo w razie
czego to Ty będziesz górą i to On będzie Cię musiał przepraszać.
Pozdrawiam

[wieczna-gosia]

e tam kalina, nie wiesz ze to szczescie dla kobiety, jak moze obiadek podac,
poprac i uprasowac? I poki jest nas tylko dwoje, to czlowiek spokojnie da rade.
A pozniej mu reki zaczyna brakowac do prasowania, na twarz leci z niewyspania. A
maz w szoku, no bo wczesniej bylo, a teraz nie ma.

Moj maz tez ma tendencje do moszczenia sobie gniazdka. Nie ma natomiast
warunkow, oraz nie posiada dobrego egzemplarza na zone ))
Chociaz i tak "wrabia" mnie w drobiazgi, szybko sie przyzwyczaja ze tak jest a
ja czasami daje sie zlapac.

Na przyklad caly poranny rytulal ablucji- przyzwyczail mnie ze to ja mu wlaczam
wode rano, i szykuje skarpetki. I dlugo tez uklad funkcjonowal, ja bylam
wkrecona nieswiadomie. Dopoki nie przestalam wstawac o 6 rano i on mnie kiedys
obudzil zebym mu nalala wody i znalazla skarpetki- czujesz? Od tej pory
skarpetek nie tykam ) ale pewnie za jakis czas okaze sie ze jestem wkrecona w
jakims innym drobiazgu tylko jeszcze nie wiem )))

;)))

[kalina_p]

moj sam skarpetki znajduje, ze szczęscie. Za to ja mu zawsze robie rano kawę,
jak kiedys nie zrobilam, to zapytał "kawy nie mamy?", myślał, że się skończyla
i dlatego nie ma, hehehe...
Ja bardzo dużo robie sama i jemu - kanapki, obiady, czesto sama załatwiam
zakupy, sprzatanie, spacery z psami, bo mam na to po prostu czas i ochotę (mam
jedno tylko dziecko). Prasowac nie umiem - prasuje on.
Ale mąz zawsze stara sie pomóc, zawsze jak poprosze, to i podlogi umyje a takie
cos, jak zajecie sie dzieckiem w czasie, kiedy ja np. chce sobie wyjśc, czy
nogi wydepilować, czy wejśc na forum to najnormalniejsza sprawa pod słońcem i
nie wyobrazam sobie, żeby bylo inaczej.
Nie wiem, czy i jak mogłabym żyć w jednym domu z facetem, który by nie
współuczestniczył w "prowadzeniu domu", w wychowaniu dziecka i w dodatku po
chamsku sie do mnie odnosil. Chyba bym zwiała

[your_and]

wieczna-gosia napisała:
> ) ale pewnie za jakis czas okaze sie ze jestem wkrecona w
> jakims innym drobiazgu tylko jeszcze nie wiem )))

Mamusia pewno przyzwyczaiła. I jeszcze była szczęśliwa ze może synusiowi chociaż
tak trochę nieba przybliżyć. Teraz ty jesteś mamusia i zobaczymy jakie
oczekiwania we wkęcanie twój egzemplarz wyniesie w domu.

Dopóki nie było dziecka, przygotowanie obiadku było przyjemnością (a mąz był
jaki uprzejmy), teraz dla dziecka robi sie z przyjemnością, a dla męża z musu.

I kto tutaj sie zmienił?

(dobra, przepraszam za ironię)

[koka04]

Nie kto sie zmnienil, tylko sytuacja sie zmnienila. Tak dla niej jak i dla
niego. Logiczne wiec jest, ze nie bedzie kobieta kolo faceta skakac bo
obowiazkow ma wiecej. Logiczne jest rowniez, ze facet powinien pomoc bo to tez
jego dziecko.

o, przepraszam! U mnie odwrotnie

[kalina_p]

dla męża robie z przyjemnościa, a że dziecku przy okazji smakuje to, co mężowi -
bardzo sie cieszę.
I bardzo sie cieszę, że dziecko od urodzenia spi samo w swoim łóżeczku, że
wieczory i noce dzięki temu mamy tylko dla siebie.
Natomiast zgadzam się, że sporo kobiet po urodzeniu dziecka "odstawia" męża,
niestety...

[wieczna-gosia]

> Mamusia pewno przyzwyczaiła. I jeszcze była szczęśliwa ze może synusiowi chocia
> ż
> tak trochę nieba przybliżyć. Teraz ty jesteś mamusia i zobaczymy jakie
> oczekiwania we wkęcanie twój egzemplarz wyniesie w domu.

owszem zdaje sobie z tegfo sprawe, ze przyzwyczajenia moj maz wyniosl z domu. I
on tez sobie zdaje z tego sprawe. I stara sie tych przyzwyczajen nie zmieniac,
ale niestety nie trafila mu sie zona aniol i mozna ja co najwyzej w skarpetki
wkrecic. Koszule zona mu uprasuje raz na rok.

> Dopóki nie było dziecka, przygotowanie obiadku było przyjemnością (a mąz był
> jaki uprzejmy), teraz dla dziecka robi sie z przyjemnością, a dla męża z musu.
>
> I kto tutaj sie zmienił?
po pierwsze nie lubie gotowac niezaleznie od odbiorcy. Dla dziecka ogotwac wole,
bo lubie robic nalesniki, a moj maz nie lubi nalesnikow Nigdy nielubilam i
jesli cokolwiek sie w naszym zwiazku zmienilo w ciagu tych lat to:
1. bezdzietna nie gotowalam w ogole albo raz na tydzien a teraz gotuje codzien
bo mam neimowle w domu. Niemowle pojdzie do zlobka i skoncza sie domowe obadki-
dzieci jedza w placowkach, moj maz je w pracy.
2. zdarza mi sie uprasowac mu koszule. Kiedys mi sie nei zdarzalo.
3. gotuje duzo bardziej zaawansowanie niz wtedy gdy mnie poznal.

Czyli w przypadku mojego meza, jesli cops sie zmienilo to na lepsze.

Nie zmienilo sie natomiast jedno- jestem takim klasycznym przykladem jedynaczki
egoistki. Mam pewiem obszar osobisty w ramach ktorego lezy tylko pewna ilosc
czynnosci wykonywanych dla kogos. Robie to ty chetniej im bardziej sa one
spontaniczne. Jesli moj maz zaczyna zbytnio oczekiwac ich wykonania- staje
okoniem, buntuje sie i rozdaje kopniaki. Poniewaz on tez jest jedynakiem
egoista- nasz zwiazek jest bardzo harmonijny- poniewaz na fprmy przymusu
reagujemy identycznie.

Ot na przyklad zmywarka pojawila sie w moim domu wtedy gdy zarzadalam
partnerstwa w kwestii zmywania ))))

[mamamonika]

Wiecie co - jesteście wcielone anioły, albo ja jestem totalnie wredna i
niekobieca... Albo mam w domu mężczyznę a nie rozpieszczone bachorzysko
P.s. - gdybym Mojemu Mężczyźnie nalała wody do wanny i przyniosła skarpetki,
zaraz by podjechało pogotowie na sygnale w celu dostarczenia mnie prosto na
tomografię komputerową

hmmm a to nie jest zwykla uprzejmośc?

[kalina_p]

wiesz, ja np. lubie, kiedy ktos mi robi kawę czy nalewa wody do wanny na
kąpiel. Ja to robie mężowi a on mnie.
Takie mile gesty, przyjemne i świadczace o wzajemnej milości i trosce.

[your_and]

> Takie mile gesty, przyjemne i świadczace o wzajemnej milości i trosce.

Nie chciałem wyjśc na głupka, ale mi też moja miła nalewa wody do wanny... A
innym razem, choć rzadziej nalewam dla niej ja. I staram się wtedy pamietąć o
rozstawieniu i zapaleniu świeczek i miłym olejku po ręką...

dokladnie :)))

[wieczna-gosia]

ja wstawalam o 6. I tak. Co miszkodzilo? Kiedy przestalam wstawac o 6 cos co
bylo zwykla uprzejmoscia mogloby sie stac moim obowiazkiem. Ale sie nie stalo
dzieki postawieniu sprawy jasno ))

Ja wbrew pozorom bardzo lubie czynic cieple gesty w kierunku meza. Nie lubie
kiedy sa one oczeiwane. Mala roznica, ale jednak.

[mamamonika]

Co innego uprzemość i chęć sprawienia drugiej stronie przyjemności, co innego
procedura i oczekiwanie takiej "obsługi"... Też bardzo lubię robić
miłe "niespodzianki", ale nie wyobrażam sobie, żeby ktoś z nas mógł tego od
drugiego wymagać. Tzn wstawać bladym świtem, bo JA tak lubię. Tym bardziej
doceniam, jak mój mąż wstanie, a on jak ja (a dla mnie wstawanie rano to
naprawdę horror )
Dużo lepiej smakuje, jeśli widać, że taka rzecz wychodzi z serca...

ha, z tymi skarpetkami to cos musi byc...

[kasiulka25]

...bo mój też probował mnie wpakować w podawanie na rano to skarpetek, to
tshirta, to koszuli, ale się nie dałam po pierwszej prośbie wytrzeszczyłam
oczka i zapytałam czy ma nagłą amnezję, że nie pamieta co gdzie leży. Odpuścił
na kilka dni i znowu probował. Tym razem mu dokładnie i logicznie wyjaśniłam że
przygotowywać rzeczy do ubrania to mogę dziecku, a nie dorosłemu facetowi - i
nie wynika to z mojego lenistwa, czy braku chęci pomocy - po prostu uważam że
samodzielne ubieranie to czynnosć na tyle prosta że prawie trzydziestolatek bez
pudła sam sobie powinien poradzić.

okazuje się że sam sobie radzi z ubieraniem czasem tylko jak wieczorem idzie
sie kąpać to wola żeby mu podać jakiś drobiazg typu większy ręcznik czy gatki


--Kaśka--

AtoAleks

[olim99]

on jest aniołem jak nie musi pomagac, przed śłubemprzecież nie mieliśmy
obowiązków, był taki wspaniały, my dziecka nie mieliśmy przed śłubem, więc skąd
miałam wiedziec ze będzie tak jak jest teraz? przewidziec?

[agnes0101]

Reasumując, napiszę banał, nie ma ludzi idealnych, co tyczy się zarówno kobiet
jak i mężczyzn. Od nas tylko zależy jak siebie wychowamy nawzajem. Bo to nie
jest tak że tylko my musimy ustawić naszych mężczyn, my również musimy w
pewnych kwestiach dojść do kompromisu. Do tego służą rozmowy, tłumaczenia,
czasami owesz i kłótnia, ale konstruktywna bez zbęnych epitetów, bo nie
wyobrażam sobie by mój mąż powiedział do mnie "spie..........alaj" czy temu
podobne. Dostał by poprostu w twarz. Jeszcze jedno, co to znaczy że mąż nie
pomaga przy dziecku? Dla mnie to niedopuszczalne, nawet gdy wyniósł to z domu,
tzn. mamuśka wszystko na tacy podawała. Tak był wychowany mój mąż, jednak od
samego początku naszej bliższej znajomości wiedział że ze mną nie będzie tak
lekko. Po urodzeniu dziecka również początkowo się wymigiwał z różnej pomocy,
ale ja akurat jasno stawiam sprawę i poprostu się nauczył. Nie jest oczywiście
idealny, po często mnie wkurza i owszem ale kwestia zaangażowania w pomocy przy
dziecku czy w domu mamy już przerobione na tysiąc razy i tu nie mogę narzekać.
A ty dziewczyno zastanów się czy chcesz rzeczywiście coś zmienić. Jeśli tak to
do roboty.

moze i tak...

[ula_max]

moze masz męża nieroba, dwie lewe ręce i buraka który nie chce się zajmować
WASZYM wspólnym dzieckiem. Zakładam ze był przy poczęciu.
A moze nie. Nie będę oceniać. Ale napisze jedno. A nie da się tej chwili
spokoju w wannie, z lampką winka, dobrą książką zorganizowac jak dziecko spi?
No chyba ze w ten spokój odgrywasz się na mężu i ostentacyjnie IDZIESZ DO WANNY
BO CHESZ MIEĆ CHWILĘ SPOKOJU (nie nie włączył mi się przez nieuwage caps lock).
A dziecko służy do przepychanek i prowadzenia wojny podjazdowej. Naprawdę nie
da się inaczej?

[gruba_dynia]

Wg mnie kobiety popełniają błąd nadskakując swojemu mężowi od pierwszego dnia
małżeństwa. Znam wiele kobiet na czele z moją mamą, która od wejścia ojca do
domu stoi w pogotowiu: tu obiadek, tu gazetka itd. On tego nie docenia, ona
czuje sie nic nie warta. Podobno w życiu powiela się to co wyniosło sie z domu
rodzinnego, albo działa na zasadzie przeciwieństwa. U mnie wystąpiło to drugie
zjawisko. Nie robię tego z premedytacją, nie jest to mój świadomie założony
plan. Być może przez lata patrzenia na rodziców podświadomie się buntuję, zanim
zdąże o tym pomyśleć. Mój mąż nie jest przyzwyczajony do obiadów na zawołanie
ani innych usług gospodyni domowej. Gotujemy wspólnie, sprzątamy wspólnie.
Lubie zrobić mężowi coś miłego, troche go porozpieszczać ale właśnie tak to
jest przez niego traktowane, jako miła niespodzianka np. jak jest gotowa
kolacja kiedy późno wraca z pracy. Dlatego uwazam że jeśli lada moment pojawi
się dziecko, mąż nie odczuje boleśnie zmiany w domu. Nie poczuje się też nagle
przygnieciony obowiązkami, bo dzielił je do tej pory równo ze mną.

[mamamonika]

U nas jest dokładnie tak samo - nic dodać nic ująć

[your_and]

Problem zaczyna się wtedy kiedy z przyjemnościa nadskakuje sie mężowi, a po
pojawieniu sie dziecka całe nadskawiwanie przelewa się nagle na maleństwo...
I ma sie jeszcze wielki żal do męża ze on dąsa sie że coś nie tak, mało nie chce
w tym uczestniczyć, bo natura nie wyposzażyła go w odczuwanie z tego przyjemności...

I potem narzekania, ale sie ten facet zmienił, abył taki miły, uczynny...

[oneway9]

oj zebys sie nie rozczarowala, ale to dobrze ze jestes optymistka; mam chyba w
porownaniu z wami bardzo duzy staz malzenski (16lat..), ale nigdy nie powiem,
ze juz wiem co robic zeby bylo dobrze, zycie niesie tyle niespodzianek.. a jak
ktos sie mnie pyta co robimy ze wygladamy na tak swietnie dobrany zwiazek -
milcze i tylko uzmiechamy sie do siebie z mezem bo swiat nigdy by nie uwierzyl
przez co przeszlismy i wlasciwie wciaz przechodzimy czasami, wystarczy, ze nie
przespie kilku nocy; jedno co moge powiedziec- nie rozpamietuje juz awantur i
tego co powiedzial on lub ja w gniewie, trzeba poczekac na nastepny dzien...

[lila1974]

A ja nie czekam na drugi dzień.
Nie położę się spać w gniewie, bo wtedy trudniej byłoby mi osiągnąć
porozumienie. Nie rozpamiętuję, nie cedzę każdego słowa.
Jesli coś mi leży na wątrobie to mówię to mężowi w miarę normalnie, bez
skakania mu do oczu.

Wieczorem, kiedy już nasze obowiązki śpią, mamy czas, by wytłumaczyć sobie
ewentualne pretensje.

O skarpetkach i nie tylko

[edorka1]

E tam. Nie myśl ze są małżonkowie idealni. Jak ugotuje zupę i skarpetki ma gdzie trzeba (i wie gdzie) i dziecka przypilnuje gdy się kąpiesz to ma inne wady. ZAWSZE jest coś co wq...wi.
A co do skarpetek, serio coś w tym jest.
Mój M wie gdzie ma, ale już nie wie gdzie sciąga. Zostawia pod fotelem np a rano nowe bo jednodniowych nie nosi. A potem się dziwi że mu się odkurzacz zatkał . To mnie wkurza na maksa - te skarpetki - ale niereformowalne...

[edyta28_04]

jestem mezatka od 3 lat. do dnia porodu wszystko bylo takie...poukladane.
Spotkania ze znajomymi, czas tylko dla siebie, dla tego co sie lubilo i
chcialo. Przy takim trybie zycia problemy jakos tak przechodza bokiem. Urodzila
sie coreczka. Komu? Nam? Nie, tylko mi. Od poczatku wszystko musialam robic
sama, wstydzilam sie za meza kiedy ten nie potrafil odpowiedziec na pytania
znajomych (MEZOW kolezanek) o ktorej dziecko chodzi spac, ile wypija mleka...
Takich rzeczy nie wiedzial!!!! I tak jest do dzisiaj. Mialam wybor albo
odpuscic (w imie "mezczyzni sa z marsa kobiety z venus")albo wydzierac sie na
niego godzinami co i tak sie zawsze konczylo wyzwiskami. Troche to przypominalo
walke o swoja nie-zaleznosc. Moje zycie sie zmienilo. Nie ma mnie ,moich
potrzeb. Jest dziecko i ono liczy sie ajbardziej. A maz to taki "wieczny
kawaler" bez obowiazkow, problemow i strachu. Takim to dobrze cholera!!!!

[ciociapolcia]

Przecudowny watek .
U mnie podobnie, synek - wymarzony, ukochany itd., ale nie wie ile przy takim
roboty, tzn. nie wie nic. A ja gderam, jestem zlosliwa i opryskliwa... No bo
normalnie jeszcze sobie pedzelek w D wetkne i przy okazji "obowiazkow domowych"
pokoj odmaluje .
Feralne skarpetki... Tak cos w tym jest. Nie dosc, ze zazwyczaj zapomina zabrac
z szafy w sypialni (ktora do tego jeszcze jest na pietrze, a schody to niczym
K2 sie jawia wtedy), to brudne zostawia wszedzie. Po prosbie - wyrzuc do
prania, wyrzuca... obok pralki... a pralka w kuchni, wiec leza takie apetyczne.

Kryzys sie rozwija, do tego oszczednosci wprowadziliSMY (dodatkowy stres) bo,
nie -SMY, tylko kto? No kto oszczedza? Na sobie rzecz jasna...

Szkoda, ze grafik nie mozna zamieszczac, bo mam cos w temacie. Zacytuje wiec.

Co zona powiedziala:
Idz powies pranie, umow sie z dentysta na srode, poloz skarpetki na miejsce,
odbierz dzieci ze szkoly i przedszkola, nic nie mow, nie zapraszaj kumpli na
wieczor, zrob cos z kranem, bo cieknie.

Co maz uslyszal: (czytac tylko to co CapsLockiem!!!)
IDZ powies pranie, umow SIE z dentysta na srode, POLOZ skarpety na miejsce,
odbierz dzieci ze szoly I przedszkola, NIC nie mow, NIE zapraszaj kumpli na
wieczor, zRÓB cos z kranem bo cieknie.

[ania.freszel]

I bardzo dobrze. Nie odzywaj sie do pajaca! Debilke se znalazl. ZADNYCH
kanapeczek, obiadkow, prasowania gaci przez tydzien, o seksie nie wspomne bo
wiadomo ze szlaban. I nie odzywaj sie do niego. Tak Ci pisze bo mnie moj tez
dzis cisnienie podniosl. I tez bedzie kara

[pampeliszka]

Ale czasem trzeba isc na kompromis. U nas tez te skarpetki nieszczesne sa
wszedzie, ale ja je zabieram i wrzucam do brudnej bielizny i z glowy.Pranie tez
robie ja, maz chyba nawet nie bardzo by wiedzial jak sie pralke ustawia. Za to w
innych rzeczach mi pomaga- ja myje podloge, on odkurza, ja myje WC, a on wanne,
ja gotuje, on zmywa.Na zakupy jezdzimy razem. Da sie. A za od czasu do czasu
mnie wkurzy, to pewnie i ja jego tez...

[lolinka2]

Dziewczyny, współczuję tej biedy której same sobie napytałyście biorąc takich...
d**ków.
Dodam, ze właśnie siedzę przed komputerem, młoda słucha Kota w Butach na
magnetofonie, małż w kuchni produkuje mi kanapeczki ciesząc się ze zachciało mi
się jeść, posprzątał dzisiaj mimo choroby całe mieszkanie, zrobił zmywanie i
pranie, a wieczorem jak zwykle wykąpią sie z córcią i przeczytają ksiażeczkę. W
wolnych chwilach doszkala się jak prowadzic moja firmowa księgowość, mimo ze
pracuje w innym charakterze.

pochwala meza

[kontaminacja]

Chyba jestem mezczyzna... Moj maz wstaje wczesniej i robi mi kanapki do pracy, w weekendy rano zajmuje sie dzieckiem, zebym mogla dluzej pospac. Zbiera rozne czesci mojej garderoby po calym mieszkaniu i szuka tych egzemplarzy, ktorych nie moge znalezc. On sprzata mieszkanie (ja myje okna, bo maz ma lek wysokosci). Ja piore i prasuje, gotuje obiady (zmywa zawsze on) i robie wieksze zakupy (codzienne, podstawowe on). Dodatkowo, a moze przede wszystkim, cala logistyka rodziny zajmuje sie ja. I nie do pomyslenia jest dla mnie to, ze dzieckiem mialaby zajmowac sie tylko matka. Moj maz o corce wie wszystko i spokojnie moglabym ich na dluzej zostawic samych w domu. Mam nadzieje, ze nasz podzial obowiazkow jest chociaz mniej wiecej po rowno .

[teraz_asia]

Dlatego właśnie poinformowałam mojego ówczesnego chłopaka, że o ślubie nie ma
mowy, dopóki nie pomieszkamy ze soba co najmniej rok) Z domu rodzinnego
wyniosłam uraz do tych nieszczęsnych skarpet na podłodze i innych przejawów
niechlujstwa męskiego. Ślub odbył się po rocznym teście, zdanym pomyślnie.
Jesteśmy teraz trzynaście lat po ślubie, skarpetami nie rzuca. Tak na serio,
odkąd siedzę w domu czyli od trzech lat, mój mąż nie robi w domu nic.Wraca tak
późno, że prawdę mówiąc wolę, żeby tę godzinę czy pół spędził z dziećmi, a nie
na zmywaniu garów. Cały ten domowy kierat traktuję po prostu jako ekwiwalent
mojej pracy zarobkowej, dlatego z lekkim osłupieniem czytałam wcześniejsze
wątki pod hasłem mąz mnie lekcewazy, bo nie zarabiam. Przedyskutowaliśmy to rok
temu, kiedy zastanawiałam się nad powrotem do pracy, i zgodnie stwierdziliśmy,
że dopóki sytuacja finansowa nie zmusi nas do tego, zostanę w domu z dziećmi,
bo po prostu jest nam łatwiej żyć, tak jak teraz i on też docenia fakt, że
odwalam wszystko to co spadało wcześniej na nas dwoje po powrocie z pracy. Ale
to trochę nie na temat. Nie wiem jak akurat w tym przypadku, ale na przykład
mój facet bardzo nie lubi czuć się postawiony pod ścianą (dlaczego ona
koniecznie musi się kąpać akurat w momencie, kiedy ja muszę wysłac super pilną
wiadomość?).Zazwyczaj obydwoje stosujemy system wcześniejszego powiadamiania
(słuchaj, właże na godzine do wanny, rzuć okiem na potworki)i wtedy czujemy
się usprawiedliwieni. Na debilkę... nie wiem jak bym zareagowała, bo nie
bardzo wyobrazam sobie, że mój mąz mógłby się do mnie tak odezwać. Chyba bym
zrzuciła z balkonu jego rzeczy))

[your_and]

> Na debilkę... nie wiem jak bym zareagowała, bo nie
> bardzo wyobrazam sobie, że mój mąz mógłby się do mnie tak odezwać. Chyba bym
> zrzuciła z balkonu jego rzeczy))

Jaki sens ma takie napuszczanie sie???
Jak by facet na meskim forum napisał że daje na siebie wydzierać sie sto razy
babie do zdarcia gardła "relaksującej" się w wannie to by mu sie dostało że jest
skończonym pantoflażem i niemotą że se daje tak na łeb babie wchodzić,
niezależnie o co poszło i że on dopiero powinien ją pogonić...
Znając sytację tylko z jednej strony najgłupsze co można zrobić to namawiać na
eskalację konfliktu. Poradzić coś w kieruku rozwiązania nic nigdy nie zaszkodzi...

[pampeliszka]

a moze niech Twoj mąż przeczyta naszą dyskusje?

[ciociapolcia]

Ja wlasnie swojego delikatnie namawialam, ze tu smieszne rzeczy sa, co tu zony
pisza o mezach i co? Hahaha... "A czy ty wiesz co chlopy o swoich babach mowia?
Czym ich wk? Wlos by ci sie zjezyl! To co tu baby pisza, to sa jakies
pierdoly!"

Na koniec wieczoru poklocilismy sie, oczywiscie zeszlo na co? Na sex...
Boszszszzz! Co za przyziemnosc .

I tak drogie kolezanki w niedoli facet odbiera kare "niech zapomni o sexie".
Dziekuje, dobranoc .

[edyta28_04]

Dziewczyny!co Wy z tymi skarpetkami...? A papierki po slodyczach? upatrzy sobie
takiego cukiereczka, rozwinie a papierek spokojnie odklada. coz to sa kosze na
smieci? temat rzeka...miliony przykladow.

przestanmy narzekac na tych chlopow

[edycia274]

W koncu wyszlysmy za nich za maz, mamy rodziny, czy pomyslalyscie ze maz tez
moze miec zly dzien, moze miec "dola", tylko nic nie mowi, ze ma czasem dosc i
dopada go depresja? a My tylko narzekamy i narzekamy, moj maz, pracuje od rana
do poznego wieczora dzien w dzien, od 3 lat nigdzie nie wyjechalismy, pomaga
przy dziecku, pierze, gotuje , sprzata, narzekam czasem ale na to, z ema dla
mnie malo czasu, a teraz jak go przycisnelam dowiedzialam sie, z eon sie czuje
pusto, ze ma dosc, ma dola i wogole jest smutny, facetom tez sie przyda troche
naszego zrozumienia.pozdrawiam

[marcik_k]

Oczywiście że jak żadna z nas by nie miała problemów z własnym mężem wszystko
było by proste i nikt by nie narzekał ale niestety tak nie jest. Ja rozumiem że
mąż ma prawo być zmęczony po pracy, że może mu brakować czasu na swoje
zainteresowania że ma doła itp. Ale warnek jest jeden że on również mnie
zrozumie. Ja nie siedze w domu dla własnych przyjemności z ręką na sercu mówie
że wolałabym iść do pracy bo nie jestem osobą która jest przyzwyczajona do
siedzenia w czterech ścianach. Ale sytuacja jest taka że choćbym chciała to
narazie nie moge iśćdo pracy. To nieznaczy też że nic nie robie. Bo w domu
trzeba posprzatać poprać poprasować ugotować obiad pozatym nie można spuścić z
oka mojego rocznego szkraba który jest strasznie ruchliwy i łatwiej by mi było
wykonywać te obowiązki jak miał pare miesięcy niż teraz. Po całym dniu biegania
też chciałabym czasem usiąść i chwile odpocząć czy załatwić własne sprawy. I
oczekuje od niego że jak z pracy wróci zje obiad i oddychnie to posiedzi troche
z małym a tu nic. I jego gadanie że ja moge iść do pracy a on wtedy bedzie
siedział i się opiekował dzieckiem tylko że to nie jest takie proste w
rzeczywistości jak jemu się wydaje. Pozatym od urodzenia się nim nie zajmował
bo miał cięższą pracę teraz sytuacja się zmieniła bo pracę zminił więc nie jest
taki zmęczony jak wcześniej tylko że tak się przyzwyczaił. I to jest problem
nie wiem jak mam w nim obudzić jakiekolwiek instynkty ojcowskie. Potrzebe
spędzania czasu z dzieckiem itp.Jak kiedyś zostawiłam dziecko z nim i
pojechałam na zakupy to po przyjezdzie zastałam malucha w rękach teściowej
(przy czym tak nim sie zajęła że dziecko było chore przez następny tydzień).
Dlatego dziecka z teściami nie chce zostawiać bo oni się nie umieją nim zająć
chociaż pewnie mąż ma do mnie żal. Ale on tak samo to widzi tylko się nie chce
do tego przyznać nie wiem czemu.. Chciałabym żeby mi pomagał przynajmniej przy
dziecku reszty nie wymagam ale on woli pomyć gary czy posprzątać niż siedzieć z
małym. Moim błędem pewnie było że od początku go nie doganiałam do dziecka. Ale
może to da się jeszcze jakoś naprawić tylko ja nie mam pomysłu jak to
zrobić.Nie umiem mu tego przetłumaczyć nie da się tak jak by miał jakąś blache
w mózgu przez którą nic nie może do środka się dostać. Wszystkie rozmowy kończą
siętak samo.Może było by inaczej jakbśmy nie mieszkali z teściami wtedy
musielibyśmy polegać na sobie bo nikogo innego by nie było. Chociaż w takiej
sytuacji też by było to możliwe jakby teściowie zajęli się sobą a nie wtrącali
się i przyłazili non stop do nas bo to uciążliwwe.Powiem że doprowadza mnie to
do furii.

marcik_k

[edycia274]

Droga Marcik, rozumiem Cie, ja siedzialam cala ciaze w domu, nie moglam
pracowac,teraz musze siedziec z corka tez wdomu, nie moge isc do pracy
poniewaz ciagle z Nia odwiedzam kliniki, uwiez , z ejuz mam dosc siedzenia w
domu sama z nia od rana do poznego wieczora, mala jest w dodatku bardzo zywa
(podejrzewali adhd) wiec wogole mam czasmai dosc i zbiera mi sie na placz,nie
mam dla siebie czasu, nie mam kiedy isc na basen, czasem sie wyrwe z kolezanka
do pubu, o wyjsciu z moim moge pomarzyc bo nie ma co z Niki zrobic, i tak sie
zbiera , z e czasem rycze, dre sie itd, ale moj maz rozumie i pomaga mi tyle
ile moze, ale ja zapatzrona w swoje "doly" nie zauwazylam , z eon ma tez dosc,
tyraz dzien w dzien, nigdzie nie wychodzic ze mna, nigdzie nie mozemy wyjechac
w trojke, i dopiero teraz to mi powiedzial, ze czuje pustke i itd, wiec zanim
nie ktore mamy zaczna narzekac czasem z przesada niech spojrza na mezow czy oni
nie potzrebuja tez zrozumienia, pracujac kiedys na oddziale psychiatrii
wiekszosc pacjentow to mezczyzni!!!!!!!!!!z depresjami lub po probach
samobojzych ! oni maja slabsza psychike i tlumia wszystko w sobie, probujmy sie
z nimi dogadac..pozdr

[your_and]

> samobojzych ! oni maja slabsza psychike i tlumia wszystko w sobie, probujmy sie
> z nimi dogadac..pozdr

Przeważająca część tych nadwrażliwców to efekt wychowania nadopiekuńczych matek
w niepełnych rodzinach lub w rodzinach gdzie mężczyźni sie wycofali.
Psyhologowie o tym alarmują.
Dlatego dobre chęci żeby poświecić wszystko i dzieciom nieba przychylić zwraca
sie najczęściej przciw nim.
Nie ma lepszej inwetycji dla dzieci niż harmonijny związek, a to nie przychodzi
łatwo obu stronom...
Szczególnie w panującej tu admosferze mąż be! dziecko najważniejsze!

[your_and]

Mieszkanie z teściami może sie skończyć dobrze jedynie wyjatkowo sprzyjajacych
okolicznościach. Nie ma chyba poradnika który radzi innaczej niż unikać takiej
sytuacji jak ognia.

Ralacje poziome w rodzinie(mąż żona) musza być jednoznacznie silniejsze i
zadbane niż pionowe (mąż - teściowa, matka - dziecko) żeby małżeństwo mogło
przetwać i być szczęśliwe.
Bo nic nie niszczy małżeństwa badziej od środka jak świadomośc żony że mąż
zawsze zajmie stronę swojej mamusi w konflikcie, a męża ze że jest bocznym torze
po dziecku.

A obiegowo (i religijnie) realacja matka-dziecko (wiec także w konsekwencji
mąż-teściowa) jest święta i niepodważalna, tyle tylko że nie idzie w parze z
trwałością związków małżeńskich...

Faceci też często narzekaja na etata na swoje żony. I nie chodzi o nieumyte
kubki i papierki po cukierkach tylko o budowanie sensu bycia razem i uczucia
jego braku... Dobrze zeby choć niektóre z was miały tego swiadomość...