bitwa o dziecko z teściową

[kassiik]

Czesc dziewczyny! Wiem że to głupi temat jak na forum o niemowlaku ale juz
mnie tak to nurtuje ze moze ktoras z Was miala podobny problem i to jakos
rozwiązała. Tesciowa caly czas wyrywa mi dziecko z rak. Nigdy nie pyta sie
czy moze i nawet nie oznajmia mi ze ja bierze tylko wyrywa mi ja. Na poczatku
pomagala mi kapac, ale teraz juz daje sobie sama rade a ona nadal przychodzi
i po kapieli doslownie wpycha sie przed dziecko lezace na przewijaku, odpycha
mnie na bok i zaczyna ubierac. Wyciagnelam ciuszki do ubrania a ona "O nie
tych nie weźmy te". Takich przykladow moge przytaczac setki. Zawsze zale sie
mezowi i on nawet jak krzyczy na nia to do niej nic nie dociera. Nie
wspominając nawet ze ostanio przywłaszczyla sobie moje buty i w nich chodzi.
Mam juz dosyc tej glupiej baby. Przed slubem byla dla mnie taka milutka i
dobra. WYSZŁO SZYDLO Z WORKA!!! Poradzilyscie sobie z podobną tesciowa? Nie
chce tez zeby sie obrazila i nie wiem co robic. Pozdrawiam

[ade1]

tak naprawde jedyne rozsadne rozwiazanie to otwarcie jej o tym powiedziec zeby
nie wyrywala ci dziecka- ale najczesciej dziewczyny nie decyduja sie na
wypowiedzenie takiego zdania bo sie boja ze sie obrazi, krepuja sie itd i
problem trwa. tylko kategoryczna twoja wypowiedz ( ryzyko takie ze tesciowa
obrazi sie na amen) moze cos zmienic

[alpepe]

najprostsza rada nr 1: wyprowadzić się, najlepiej daleko od mamusi
nr2: obrazić ją tak, żeby jej noga nie postała u was, chyba, że mieszkacie
wszyscy w jednym mieszkaniu...

[lilia06]

I ty sie jeszcze boisz ze ja urazisz... . dziwie ci sie. jakby baba chodzila
w moich butach i tak zachowywala sie przy dziecku to chyba sama bym ja
odepchnela. przeciez ty jestes matka i ona nie ma prawa tak sie zachowywac!!
musisz jej stanowczo i zdecydowanie powiedziec co o tym wszystkim myslisz a jak
znowu sie to powtorzy wypros ja z pokoju!

a tak na marginesie to tyle jest kawalow o tesciowych i tak sie przyjelo ze
miedzy zieciem a tesciowa zwykle sa napiete stosunki. a nikt nie mowi o relacji
tesciowa - synowa.. ja za swoja tez nie przepadam:/.

[magdasg1]

Moja teściowa powidziała mi kiedyś, że szyuje pokoik dla mojego synka jak ten
ucieknie z domu he he he, podobno za "dorośle" ubieram dziecko itp. Niestety
nie obyło się bez awantury i teraz teściowa jest super!(z daleka od nas)

[1monika]

Moja teściowa też jest teraz super. Przy pierwszym dziecku chciała trząść
wszystkim i doprowadziło to do mega awantury. Pół roku temu urodziłam drugie
dziecko i to co powiem jest święte. Teściowa nie narzuca się i jak już się
spotkamy to jest ogólnie sympatycznie. No ale awantura była na cztery fajery.
Mój mąż wyprosił ją z naszego mieszkania.
Było minęło. Już się odgniewała i zmieniła o 180 st.
Powodzenia w bojach.

[uszi007]

ja nie wiem co jest z tymi tesciowymi. u mnie bylo podobnie. Jak bylam w ciazy
juz wtedy powiedziala mi "mlode matki zachowuja sie egoistycznie bo mysla, ze
dziecko rodzic sie dla nich. Ale dziecko rodzi sie dla swiata" Tak samo
wyrywala mi dziecko, nosila na rekach, mowial mi co mam ubrac itd. Nawet z tymi
butami to samo tez w moich chodzila (choc ich nie lubialam).
Nie wytrzymala i zaczelam jej mowic szczerze co o niej mysle. Tlumaczylam jej,
ze ona byla najlepsza matka dla swoich dzieci a ja jestem najlepsza dla
swojego. Nic do nie jej niestety nie docieralo. Teraz nie mam problemu bo
mieszkamy za granica. Ale kazde wakacje w Polsce sa dla mnie koszmarem.
Powodzenia

[aleks32]

Moja teściowa i teść, ile razy zwracali się do mojego synka, mówili nasz synuś.
Wyprowadziłam z błędu mówiąc, że to jest mój synek, a ich wnuczek i proszę by
się tego trzymali, ponieważ jeszcze mnie ludzie na języki wezmą, bo mam dziecko
z teściem, a nie z jego synem. Jak całowali mojego synka po rączkach, też
wypowiedziałam się na ten temat i tego problemu już nie ma. Został jeszcze
jeden: gdy chcę pocałować synka lub go dotknąć, a on w tym czasie znajduje się
na rękach u teściowej, ta odwraca się z dzieckiem ode mnie. Też powiem wprost
co o tym myślę.

[anaesthes]

Dam Ci podobną radę jak inne dziewczyny: najlepiej jasno jej powiedz, że jej
zachowanie Ci nie odpowiada. Im wcześniej to zrobisz, tym lepiej dla Ciebie To
jest jedyna szansa na normalną sytuację w domu. A jeśli nie zrozumie- trudno.
Załóż zamek w drzwiach i nie wpuszczaj przy kąpieli, ubieraniu itp.
Miałam taką samą sytuację po urodzeniu dziecka, ale pogoniłam całe towarzystwo.
Były strrrrrrraszne awantury, wszyscy sie poobrażali łącznie z moim mężem, ale
im przeszło. I teraz jest super
Z całego serca życzę Ci powodzenia i wytrwałości w tej wojnie

[weronikarb]

Kassik obrazi się na bank.
Jednak nie na długo, kocha wnusię i nie będzie mogła bez niej wytrzymać
Porozmawiaj, zrób mega awanture, bo nie będzie lepiej, będzie gorzej.

Na mnie teściowa nie raz się obrażała, szantażowała że nie bedzie opiekowac sie
synkiem.

Tylko raz jej powiedzialam, że o opieke nie prosilam (mialam zamiar dac do
zlobka), sama o to prosila i że jesli bedzie w kazdej rozmowie tym szantazowac,
to ja zrobie to samo.
Nie posluchala przy nastepnej awanturze od nowa te same argumenty - ostatnim
razem nie widziala go przez 2 tyg. (a mieszkamy w jednym domu).
Jestem dorosla i rozmawialam z nimi jak z doroslymi ludźmi (przed slubem i
przed porodem), oni nie trzymaja sie swoich słów to ja im przypominam

I co ciekawe mieszkam tam 4 lata i tylkko raz tesciu sie ze mna kłócił
(ze szwagierka non stop)
Chyba tylko te tesciowe takie niereformowalne
Ale ja będę chyba jeszcze gorszą dlatego najczęściej pozłoszczę sie, wygadam
mężowi lub na forum - a tesciowa zostawiam w spokoju
Ale to przychodzi z czasem

[kamea78]

To u mnie było podobnie, jeszcze skarżyła się mężowi, ze zabraniam jej dostepu
do dziecka. Buhahaha. Teraz też czasami robi mi na złość i bierze małą pod
pretekstem spaceru do jej głupiej siostrzyczki, której nie cierpię. "Bo wiesz,
ciocia X nie ma dzieci i chciałaby się trochę pobawić z małą..." (Chyba małą).
To niech sobie zabawki kupi jak chce się bawić, bo jeśli ktoś nie rodzi dla
zachowania figury to jego sprawa, a ja nie mam obowiązku wydawać dzieci na
świat, żeby ciocie się dzieckiem pobawiły. A najgorsze, gdy ciociunia zaczyna
mnie pouczać co do opieki i wychowania. HELP!!!

Złośliwym Paniom i Ich Równie Złosliwym Komentarzom DZIEKUJEMY. Zadzwonimy, jak
zaistnieje potrzeba.

[amidalalala]

Skąd ja to znam...

[blesa1]

Taaaaaaaaaaaaak... tylko nie wiem dlaczego tak się dziwnie składa, że wszyscy do
których mówię, z którymi rozmawiam, nawet ci najbardziej oporni rozumieją co się
do nich mówi, a teściowa z reguły nie kuma... Piszecie: "powiedz jej wprost"...
To rewelacyjna metoda, ale pod warunkiem, że nie trafia w próżnię. Matka mojego
męża po prostu nie słucha albo nie słyszy. Swoją drogą zastanawiam się czasem
jak można być tak odporną na prawdę mówioną w oczy. Nie mam problemu z tym, że
wyrywa mi dziecko, bo Mała drze się u niej jak opętana, więc już nawet rąk nie
wyciąga. Ale maskara jest z radami których mi udziela i pościgiem za mną i za
małą z kocem "bo dziecko jest małe i musi być przykryte". To jest największy
problem - dogrzać dziecko, bo mu zimno, bo ma zimne rączki (powtarzałam już
tysiące razy jak to jest z ciepłotą rączek u niemowląt - groch o ścianę). A ja
dostaję cholery. Na spacerze na mojej Córce zawsze ląduje koc i to złożony na
cztery warstwy, buda wózka się zamyka żeby broń Boże nie dostało sie tam
powietrze itd itp... I nie może się nadziwić że dziecko się drze... A sama
oczywiście chodzi w bluzeczce na ramiączka, bo "tak dziś gorąco"... Długo z
tym walczyłam, przemawiałam, prosiłam, urządzałam takie awantury, że mało za nóż
obie nie chwytałyśmy... Wszystko bez skutku... Zaczęłam stosować wobec niej taką
metodę jak ona wobec mnie, czyli olewać, tzn. nie odzywam się, tylko poczekam,
aż Babcia przykryje Małą, aż wszystkie rogi koca pochowa szczelnie do wózka i po
prostu odkrywam Córkę bez słowa. Tak samo robię jak zamyka w domu wszystkie
okna. Pozwalam jej to zrobić, po czym robię taką samą drogę jak ona i wszystkie
otwieram... I tak jest ze wszystkim... Złości się przy tym jak cholera, ale
skoro to jest jedyna reakcja jaką mogę wywołać to niech będzie chociaż taka...
Wolę jej złość niż totalną ignorancję... A opowiadać o wszystkich epizodach
mogłabym przez całą noc... Pozdrawiam i polecam metodę nieugiętej olewki - czyli
pozwolić zadziałać Babci, po czym zrobić wszystko po swojemu. To trudne, bo
najchętniej nagadałabym jej nieraz, ale skoro nie działa "nagadanie", radzę
sobie milczeniem. Działa.

[dwa_kotki]

osz ja też mam sajgon moja natomiast jak jej cos nie pasuje to zaczyna
płakac i skarzy sie swojej drugiej córce. ) złośliwa kobieta .zrobiła kiedyś
taki numer ze mój mąż kupiłsobie koszulke na której był symbol motocyklowy
jakaś tam czaska . i nic poza tym na to ona zabrała mu ją i powiedziała ze nie
bedzie w niej chodził dodam ze byliśmy juz małżeństwem a mąż ma 26 lat ;D . no
i zabrała ją usiadła na krześlę i zaczeła płakać ze on ją tą koszulką krzywdzi
<ściana> . . do tego jeszcze dochodzi ciągłe podkreślanie ze jesteśmy dzicmi a
ja gotuje napewno zupki 'z proszku' hehe co do dzidzi to oczywiście jest
wszystko zle robione.moja cierpliwość jest na włosku ...

[amoszyn]

Ja mam podobny problm, ale nie z teściową, tlyko z matką. Wszystko wie
najlepiej o wszystkim musi decydować, wszystko skomentować.

duzo jej zawdzięczam - zajmuje się małym i dzięki temu mogłam wrócic do pracy,
ale czasem trafia mnie szlag. Np wczraj - mały ma troszkę katar, ale nie
gorączkuje itp. poszłam na wszelki wypadek do lekarza i ten powiedział, że to
najprawdopodobniej jest alergia. Mama oczywiście autorytatywnie twierdzi, że
wielepiej, że mały jest chory. Faszeruje go jakimis syropkami, nie wyprowadza
na spacer - bo chory. Wrrrr. nic do niej nie dociera.

Kedyś małemu odparzył się pośladek - smarowała to mlekiem (modyfikowanym!!!) -
zaczęło się coraz brzydsze robić, a ja nie wiedziałam czemu. W końcu się
przyznała i mogłam to normalnie wyleczyć maścia na odparzenia a nie jakimiś
dziwnymi sposobami domowymi.

Przykłady mogłabym mnożyć, ale nie chce mi się uż denerwować. Rozglądam się za
żłobkiem.

[scarletta84]

ja mam podobnie.mimo iz tesciowa mieszka 160 km od nas to i tak jest zazwyczaj sajgon. jak bylismy
u nich to wieczorem oznajmila ze to ona wykapie mala i to jeszcze po swojemu - tradycyjnemu. my
kapiemy mala normalnie jak czlowieka, a nie jak mieso zawiniete w tysiac pieluch... niewazne. w
kazdym razie zapienilam sie strasznie, po czym spokojnym tonem stweirdzilam ze to bardzo milo ze
mamusia nawet nie pyta nas o zdanie w kwestii naszego dziecka, tylko stweirdza fakt. zrobilo jej sie
glupio, no ale nie zabralam jej coreczki z rak tylko poczekalam co bedzie dalej. wziela mala i zaczela
wkladac do wydy zawinieta jak baleron w tysiac pieluch z nawet nosa nie bylo widac. corka nadmieniam
tego nienawidzi i zaczela protestowac. mamusia mocno zdziwiona co ona sie tak drze - przeciez
twierdzilismy ze mala uwielbia kapiel - bo tak rzeczywiscie jest. ja daelj spokojnym glosem ze moze
niektore dzieci nie toleruja zmiany zwyczajow i ze bardzo zle takowe znosza. na koniec miarka sie
przebrala bo tesciowa wsadzila niuni ucho pod wode czego nie wytrzymal moj maz siedzacy obok
wanienki (ja nie chcialam sie zblizac by jej nie przylozyc od samego poczatku...). zaczal sie doslownie
na nia wydzierac co ona robi i czy ich (w sensie jego i jego siostre) tez tak torturowala... ja cicho.
scenka rodzajowa zakonczyla sie dokonczeniem kapieli przez tate i oddaniem coreczki mamusi do
wytarcia. na koniec wysiadly korki i zgaslo swiatlo tak zeby dodac dramaturgii. i babcia przynajmniej
miala zajecie bo pobiegla organizowac prad.
od tamtej pory ani slowa o jej kapaniu.
zreszta takich sytuacji bylo kilkanascie, kilkadziesiat sama nie wiem. jest zboczona na punkcie wiary -
czytaj nawiedzona i kazala nam nazwac corke wiktoria maria, zeby miala patronke w matce boskiej.
moj maz nie wytrzymal i stwierdzil ze po jego trupie. no i coreczka ma jedynie wdzieczne imie wiktoria.
awantura byla jak nie wiem, lacznie z dzwonieniem przez nia do mojej mamy u ktorej kompletnie nie
znalazla poparcia. ich dziecko ich decyzja. uwielbiam moja mame.
wkurza mnie tez ze jak tesciowa nie moze czego zalatwic u tomka (moj maz) to dzwoni do mnie. jak ja
tez odmowie to dzwoni do mojej mamy (!!!). bardzo nam sie to nie podoba, z moja mama wlacznie.
niedlugo tez jej spokojnie acz dobitnie powiem co na ten temat sadze.
zorganizowala nam tez juz pierwsza rocznice slubu - do kosciola a pozniej na obiad rodzinny z nimi.
maz tylko stweirdzil by zadzwonila i powiedziala jak bylo, bo my akurat planujemy w tym czasie wyjazd
za granice. temat skonczony.
wiec chyba musisz byc po prostu twarda. powiedz jej dobitnie stanowczo ale kulturalnie i spokojnie.
rob swoje a jej na kazdym kroku uswiadamiaj ze to nie jej dziecko. tylko twoje. ja poki co daje rade.
tyle ze mi maz pomaga bo tez go wkurza. kilka razy stwierdzil jej ze jest chora psychicznie on ma
slabsze nerwy niz ja )))
pozdrawiam mamy i ich maluszki

nie wyobrazam sobie tego

[ab_78]

jak ty mozesz nie reagowac. Nie masz jezyka? Weszla Ci na glowe i robi co chce.
Powiedz jasno ze to TWOJE dziecko. Niech sie obraza, to lepsze niz sytuacja
jaka masz teraz. Nie chodzi o to zeby Twoj maz na nia krzyczal, tylko o to
zebys z nia jak rowny z rownym porozmawiala. I odizoluj ja od dziecka na jakis
czas jak nie podziala. I jasno jej powiedz dlaczego to robisz.

[kura17]

a moze by tak wyluzowac i skorzystac z tego, ze tesciowa zajmuje sie dzieckiem?

dac jej kapac malucha samej, niech potem ubierze, a Ty sobie odpocznij w innym
pokoju nie patrzac jej na rece - w koncu wszystko jedno, w co dziecko ubierze, o
ile nie za cieplo/zimno...

wyrywa z rak? no i dobrze.. "super mamo, ze zajmiesz sie maluszkiem, to ja sobie
teraz wyjde z domu, aby..." i rzeczywiscie wyjdz i zrob cos przyjemnego dla
siebie. takie chwile tylko dla siebie trzeba cenic.

nie lepiej "wykorzystac" tesciowa, niz sie na nia wsciekac?...

``````````````````
kurczak: 03.03.05

[espressoo]

ja się jeszcze nie biję, ale niedługo zacznę

do tej pory stosuję niezbyt dobrą zasade uniku (chyba jestem tchórzem), czyli
jak najrzadziej spotykać się z teściową Co jest dośc trudne bo teściowa
należy do upierdliwych i łatwo nie odpuszcza, raz na tydzień musi zobaczyć
wnuka, jak nie to marudzi, że "tak dawno go nie widziała".

Mój problem polega na tym, że teściowa jak przychodzi to widzi u małego tysiąc
potencjalnych chorób (jest przerażona tak małym dzieckiem, jej syna wychowała
babcia, kąpała, przewijała bo teściowa się bała).
Więc jak juz nas odwiedzi to słyszę:
coś mu charcze w płucach
ma cos w nosku
chyba mu źle pieluche załozyłaś bo się kręci
ta gumka w spodniach go uciska
a co on tak rączkami rusza? (ku.., a co ma jak słup soli leżeć)
przykładów mogę mnożyc tysiące

A to, że uszka mu przewieje, bo nie sa szczelnie zakryte (najlepiej w lecie
wełniane nauszniki nosić i to na czapkę) to słysze 40 raz na spacerze, jak się
ze mną wybierze. Z kocem jest podobnie, żadne argumenty nie pomagaja zakrywa go
po samą szyję. A ja za chwile odkrywam. Głupota.

Wiem, że czeka mnie awantura lub poważna rozmowa, mam nadzieję, że już wkrótce
chcę to miec za sobą.

[doras2]

cześć,przczytałam wasze wypowiedzi i mam wrażenie jakbym czytała o swojej
teściowej z przed sześciu lat.Przy pierwszym dziecku miałam niewiele do
powiedzenia,na początku było mi wygodnie,bo piekielnym porodzie trochę
odpoczynku mi się przydało,ale gdy wypoczęłam chciałam zajmować się
dzieckiem,karmić piersią,a ta zawsze uważała,że skoro dziecko płacze to
znaczy ,ze glodne i trzeba dać butelkę,rezultat chorendalna nadwaga u
dziecka,jak wzywaliśmy lekarza do małej,to była obrażona ,że nie wołalismy jej
do pokoju,a przecież ona wychowuje dziecko,bo ja pracuję,przykłady można
mnozyć.tak było przez trzy lata,nie pomagały rozmowy ,prośy ,grożby,jak grochem
o ścianę.Wyprowadziliśmy się i ....teściowa nie dawała za wygrana,ąż zrobiłam
taką awanturę,że nie widziała dziecka przez prawie miesiąc i.. pomogło.Teraz
mam drugie i taaaką dooobrą teściową,że stawia mnie za przykład innym młodym
mamą.AWANTURA JEST KONIECZNA.A buty powiedz głośno,że nie masz na nowe ,niech
teściowa sie dołozy,może przestanie cudować.powodzenia

[mynia0]

to nie temat jest głupi, tylko niektóre babcie...

ja krótko i na temat - skoro już pozwoliłaś na takie zachowanie pozostają Ci 2
wyjścia - albo cierpieć dalej, albo powiedzieć babci że to Twoje dziecko i to
Ty będziesz o nim decydowac. jasno , prosto i zwięźle. bez awantury nie masz
żadnych szans.

[tweety_bird]

Powiedziałabym otwarcie i bardzo spokojnie, że chcę zająć się swoim dzieckiem, a
jeżeli teściowa chce mi pomóc, to nie w ten sposób. I żeby się nie obrażała, ale
Tobie po prostu wielką przyjemność sprawia opieka nad swoim dzidziusiem i
chciałabyś częściej przebywać z córką sam na sam. Jak się obrazi, to naprawdę
dziwna z niej kobieta...

[oza74]

moja koleżanka miała podobną sytuację,ale nie miała odwagi przeciwstawić się
teściowej i niestety teraz za to płaci,jej kontakt z 8-letnią dziś córką jest
trudny. dziś żałuje,że nie potrafiła jej się przeciwstawić. ja też miałam
podobną sytuację,zareagowałam stanowczo, obraziła się, ale przeszło jej po 2
dniach. bierz sprawę w swoje ręce już teraz bo potem będzie trudniej

[czudna]

Ja mam tak samo! Synek od początku był mi dosłownie wyrywany z rąk, wyrywany od
piersi (jak np. rozpłakał się na brzuszek) z tekstem, ze juz nie chce jeść. Na
każdej imprezie jest non stop na rękach lub kolanach mojej teściowej. Nawet
dziadek mego męża raz zwrócił jej uwagę i spytał czyje w końcu to dziecko i
kazał oddać młodym. Nie mam już siły do tej kobiety. Uczy go mówić każdego
słowa (oczywiście najczęściej baba), mama nie przeszło jej NIGDY przez usta.
Ostatnio ja wróciłam po dwóch godzinach i chciałam wziąć synka i przytulić to
dosłownie nie chciała go puścić. Zresztą zawsze jak dziecko przy niej wyciąga
do mnie ręce ( bo oczywiście ona go trzyma) to wychodzi z nim wtedy do drugiego
pokoju, albo obraca się np. do okna i zabawia jakąś atrakcją. Współczuję, wiem
o co chodzi. Nie wiem co z tym robić. Chyba nie ustępować.

[casjopeja1]

Kasik musisz sie zdecydowanie postawic , i to nie raz ale az do skudku !!! Moze
po jakims czasie cos do niej dotrze a nawet gdyby sie obraźiła to też dobrze.
Jak wepchnie sie nastepnym razem przed dziecko to ty zrób to samo !!! Życze
powodzenia

[anetakor]

powiem tak: kiedy czytam tego typu posty to jestem trochę bardziej pocieszona,
że nie tylko ja jestem w konflikcie z teściową. Tylko u mnie było zupełnie co
innego: sama w domu całymi dniami, zero znajomych, bo się przeprowadziłam, a
ona nawet nie zadzwoniła, żeby zapytać czy czegoś nie potrzebuję, a jak już
przyjeżdżała, to żeby sprawdzić czy wszystko jest posprzątane ibezczelnie
potrafiła zaglądać w każdy kąt. Jak coś było nie tak to zaraz obgadywała mnie w
swojej rodzinie co to za kobieta jestem, co domu nie potrafi utrzymać. Nieważne
było to, że czasem nie potrafię sobie palcem do tyłka trafić. Miarka się
przebrała na chrzcinach miesiąc temu, kiedy to przy wszystkich obnosiła się z
tym jaka to ona jest super babcia - wnusio na rączki, czego normalnie nie
robiła i wogóle jej chore gadki. Oj się działo, moje nerwy puściły. Teraz jest
wielce na mnie obrażona, a ja..... szczęśliwa!!!! To najpiękniejszy miesiąc, bo
przestała przyjeżdżać. Odwagi kobiety, nie dajcie się zagnębić. A niech się
obrazi, po cholerę Wam ktoś taki?

[tyg22]

Naprawde wspolczuje. Coprawda mnie wlasnie czeka mieszkanie z tesciowa(za
tydzien przeprowadzka) ale ja z nia nie rozmawiam wogule i na cale szczescie do
spraw dziecka sie nie wtraca, ale nie wiem jak to bedzie jak razem zamieszkamy,
dobrze ze maz stoi po mojej stronie i mnie wspiera i rozumie. Ciezko mi cos
poradzic, najlepsza bylaby rozmowa ale z tego co napisalas to chyba do niej nic
nie dociera. Zycze wytrwalosci. Powodzenia i pozdrawiam

[steffan]

na pewno nie powinnas dalej tego ciągnąć. proponuje wyjście pośrednie - czyli
nie zajmowanie się dzieckiem razem. jeżeli ona się zajmuje dzieckiem, to ty
wychodzisz, odpoczywasz albo zajmujesz się swoimi sprawami. jeżeli ty zajmujesz
się dzieckiem, to ona nie sterczy ci nad głową, tylko u siebie w domu zajmuje
się swoimi sprawami. wykorzystaj to, że chce ci pomóc, ale bądź tez stanowcza,
jezeli masz inne zdanie. moja teściowa tez jest wredną, głupią babą i uważa, że
wszystko robię źle, ale nie wyobrażam sobie takiego zachowania, jak opisujesz.
i może moja postawa jest tak jednoznaczna, że ona po prostu nie śmie zrobic
czegoś wbrew mnie.

[on-na]

Co byś nie powiedziała, jakbys nie powiedziała - teściowa i tak będzie Ci miała
za złe. Ja przestałam ze swoją rozmawiać, bo każdą moją wypowiedż przedrzeźniała
ironicznym tonem. Np. ja mówię, że w łazience musi byc ciepło (mała miała wtedy
z tydzień) i czy teściowa nie mogłaby zamknąć drzwi od swego pokoju, gdzie
balkon otwarty na oścież. A ona od razu: "Dziecko musi mieć ciepło! No, no, no!"
i wywracanie oczu do nieba, jaka to jej się krzywda dzieje, że balkon trzeba
zamknąć na te parę minut (a był środek zimy, mieszkanie niedogrzane, 17
stopni!). Byłam kłębkiem nerwów. Na szczęście już nie mieszka z nami. I wcale za
nią nie tęsknimy.