dedykuje mojemu synkowi Julkowi

[pecja]

Moniko - zapalam światełko Towemu synkowi - Julkowi (*)

[kartoflanka]

Moniko, bardzo mi przykro. Przezylam historie podobna do Twojej. Tez o chorobie
mojego synka dowiedzialam sie po jego urodzeniu. Tez do konca mielismy
nadzieje, tez wyrzucam sobie, ze w krytycznym momencie poszlam spac...W tym
roku mina dwa lata, wciaz placze, ale jest lepiej. Trzymam za Was kciuki.

[ewamonika1]

Moniko,
przyjmij wyrazy współczucia Bardzo mi przykro.

e.

[ewa_mewa]

> Zgadzam się że nie jest to miejsce na taki post. Ja również bardzo Ci i innym
> matkom, które straciły dzieci współczuje ale jaki był powód żeby o tym pisać
> dziewczynom które są szczęśliwe w ciąży i czekają na swoje upragnione dziecko.

Udajesz, że nie wiesz, że ciąże są ronione, że rodzą się chore dzieci, że
dzieci umierają? Dopiero z tego postu się o tym dowiedziałaś? Do
niepełnosprawnych gdy widzisz ich na ulicy też masz pretensje, że wychodząc z
domu psują Ci - pełnosprawnej, zdrowej osobie - samopoczucie? A jak zobaczysz w
piaskownicy dziecko bez włosów i brwi też powiesz jego matce, że straszy "inne
szczęśliwe matki, które cieszą się swoim upragnionym dzieckiem" i to nie jest
miejsce dla chorego dziecka? Matki po stracie nie są trędowate, a strata
dziecka nie jest zaraźliwa, nic Ci nie grozi. Czasem myślę, że DLACZEGO
powinno przeprowadzić analogiczną kampanię do "Zobaczcie nas" (zresztą w dużej
mierze to robimy). Nasze dzieci nie zmarły Wam na złość. My istniejemy. Mijacie
nas na szpitalnych korytarzach, ulicach, w parkach, windach, urzędach i właśnie
na forach. Nie widzę powodu dla zamykania nas w getcie dla osób po stracie. I
nie widzę powodu dla którego przepustką do reszty świata miałoby być milczenie
o naszych zmarłych dzieciach. Poza wyznaczonymi miejscami (nie negując
sensowności forów specjalnie dla osób po stracie, grup wsparcia itd) tylko
żyjące i zdrowe dzieci mają prawo do tego by o nich mówić? A te, które nie
miały tyle szczęścia, to wynocha, idź między swoich, nie psuj nam samopoczucia
swoim nieszcześciem? Dziewczyna dopiero co straciła synka, a Wy ją pouczacie,
że nie wolno jej o tym tutaj mówić? Nie stać Was na słowo wsparcia, skupione
jesteście wyłącznie na sobie - trudno i szkoda. Ale nie mogłyście się
powstrzymać, żeby dziewczynie jeszcze dokopać? Takiej empatii i współczucia
chcecie uczyć własne dzieci?

Ewo Moniko, chyba czegoś nie zrozumiałaś. Nie masz prawa mnie w ten sposób
oceniać bo nic nie wiesz o moim stosunku do dzieci chorych, niepełnosprawnych i
ich rodziców. Uważam tylko, że forum p.t. "Ciąża i poród" nie jest miejscem na
post o stracie dziecka. Dlatego jest tyle zróżnicowanych tematycznie forów, żeby
każdy mógł się wypowiedzieć w najbardziej odpowiednim do tego miejscu. I nie
uważam żeby to było okrutne.
Czy będąc na weselu przyjaciółki opowiadałabyś jej jak bardzo jesteś
nieszczęśliwa po stracie kogoś bliskiego? Tak tak, zaraz sie odezwiecie, jaka to
ja nieczuła jestem... Ale bądźcie przez chwile naprawde szczere.

[kartoflanka]

"Ewo Moniko, chyba czegoś nie zrozumiałaś. Nie masz prawa mnie w ten sposób
oceniać bo nic nie wiesz o moim stosunku do dzieci chorych, niepełnosprawnych i
ich rodziców. Uważam tylko, że forum p.t. "Ciąża i poród" nie jest miejscem na
post o stracie dziecka. Dlatego jest tyle zróżnicowanych tematycznie forów, żeby
każdy mógł się wypowiedzieć w najbardziej odpowiednim do tego miejscu. I nie
uważam żeby to było okrutne.
Czy będąc na weselu przyjaciółki opowiadałabyś jej jak bardzo jesteś
nieszczęśliwa po stracie kogoś bliskiego? Tak tak, zaraz sie odezwiecie, jaka to
ja nieczuła jestem... Ale bądźcie przez chwile naprawde szczere."
poprzedni cytat byl z Melki nie z Ewymoniki...ale to szczegol.
szczerze? ok. Bardzo boli, kiedy ktos tak pisze jak ty. I tyle ....

[ewa_mewa]

kartoflanka napisała:

> "Ewo Moniko, chyba czegoś nie zrozumiałaś. Nie masz prawa mnie w ten sposób
> oceniać bo nic nie wiesz o moim stosunku do dzieci chorych, niepełnosprawnych i
> ich rodziców. Uważam tylko, że forum p.t. "Ciąża i poród" nie jest miejscem na
> post o stracie dziecka. Dlatego jest tyle zróżnicowanych tematycznie forów, żeb
> y
> każdy mógł się wypowiedzieć w najbardziej odpowiednim do tego miejscu. I nie
> uważam żeby to było okrutne.
> Czy będąc na weselu przyjaciółki opowiadałabyś jej jak bardzo jesteś
> nieszczęśliwa po stracie kogoś bliskiego? Tak tak, zaraz sie odezwiecie, jaka t
> o
> ja nieczuła jestem... Ale bądźcie przez chwile naprawde szczere."
> poprzedni cytat byl z Melki nie z Ewymoniki...ale to szczegol.
> szczerze? ok. Bardzo boli, kiedy ktos tak pisze jak ty. I tyle ....
>

Wiesz co, a mnie boli taka hipokryzja. Jeśli to jest OK, to według Ciebie czy na
forum "Strata dziecka" powinno się pisać o tym jak się jest szczęśliwą w ciąży?
Pewnie tak, bo przecież te co straciły dziecko nie mogą udawać że nie ma kobiet
które mają dzieci, nie?

[kartoflanka]

> Wiesz co, a mnie boli taka hipokryzja. Jeśli to jest OK, to według Ciebie czy
n
> a
> forum "Strata dziecka" powinno się pisać o tym jak się jest szczęśliwą w
ciąży?
> Pewnie tak, bo przecież te co straciły dziecko nie mogą udawać że nie ma
kobiet
> które mają dzieci, nie?

ale przeciez to nie jest to samo, tutaj wielkie szczescie a tu wielka tragedia.
Stawiasz miedzy tym znak rownosci? Nie wierze...
ale jesli juz tak chcesz...jestem mama po stracie, a teraz jestem w ciazy i na
forum "Chore strata" moge o tym pisac. Czyli analogicznie tak jak zalozycielka
watku: byla w ciazy, pisala na Ci.. ciaza sie zle skonczyla a ona o tym pisze,
na forum z ktorym byla zzyta...

[melka_x]

Do oceny Twojego stosunku do chorych/zmarłych dzieci i ich rodziców wystarczy
mi Twoja reakcja na forum. Jest jasna, czyli do getta z nimi, niech nie psują
mi humoru, współczuję im ale pod warunkiem, że nie plączą mi się przed oczami.
Innymi słowy, ale przekazałaś komunikat pt "mamy po stracie wynocha, już nie
dla was to forum".

Forum 'strata dziecka, chore dziecko' jest jak chyba nazwa jasno wskazuje dla
rodziców po stracie oraz rodziców dzieci chorych. Nigdzie nie widziałam
natomiast zastrzeżenia, że CiP jest zarezerwowana wyłącznie dla tych ciężarnych
i niedawnych położnic, których ciąża i poród przebiegły szczęśliwie. Kobietę,
która pisze, że właśnie na USG odkryto poważne wady płodu też wygonisz na inne
forum? Od momentu badania nie ma już prawa tu napisać? Jakaś część ciąż nie
kończy się dobrze i tego typu posty są tego odzwierciedleniem.

Sama kiedyś należałam do Klubu Radośnie Oczekujących i nie sądziłam, że moje
dziecko mogłoby umrzeć. Nie przyszłoby mi wtedy do głowy, żeby gonić z CiP te,
które los z owego klubu wyrzucił i które swoją obecność na forum zakończyły
smutnym postem. Wobec Moniki zachowałaś się więcej niż brzydko.

Na koniec prośba. Bądź ostrożniejsza w kontaktach z rodzicami po stracie mówiąc
im, że coś cię w ich reakcjach boli. Nie chciałabyś wiedzieć i w żadnym razie
Ci tego nie życzę jaki ból jest naszym udziałem.

[ewa_mewa]

melka_x napisała:

> Do oceny Twojego stosunku do chorych/zmarłych dzieci i ich rodziców wystarczy
> mi Twoja reakcja na forum. Jest jasna, czyli do getta z nimi, niech nie psują
> mi humoru, współczuję im ale pod warunkiem, że nie plączą mi się przed oczami.
>
> Innymi słowy, ale przekazałaś komunikat pt "mamy po stracie wynocha, już nie
> dla was to forum".

Wiesz co, brak mi słów na ten tekst. Jeżeli naprawde w ten sposób oceniasz ludzi
to jesteś żałosna i okrutna. Co ty sobie wyobrażasz, że kim jesteś? Bogiem?
Mówisz o tolerancji i zrozumieniu a zastanów się czy Ty sama próbujesz zrozumieć
innych, np tych o innych poglądach i czy probujesz te poglady zrozumieć czy
tylko dopowiadasz sobie do jednego slowa które usłyszysz pozostałą, pasującą Ci
całość?
Troche szacunku dla innych, naprawde.

[melka_x]

> Jeżeli naprawde w ten sposób oceniasz ludzi
> i to jesteś żałosna i okrutna. Co ty sobie wyobrażasz, że kim jesteś? Bogiem?

Nie sądzę, że jestem okrutna, żałosna na pewno. Wyobrażam sobie, że kim jestem?
Na pewno nie Bogiem, bo gdybym nim była, to moja córka byłaby ze mną. Wyobrażam
sobie natomiast, że jestem taką samą matką jak Ty, mimo że moja córka nie
żyje. I że inni rodzice po stracie czy rodzice ciężko chorych dzieci również są
takimi samymi rodzicami jak Ty. I jeszcze sobie wyobrażam, że w związku z tym
nie masz prawa Monice, mnie czy komukolwiek mówić, że to nie jest miejsce dla
nas.

I w jaki niby to okrutny sposób oceniam innych? Pisząc, że Twoje zwrócenie
Monice uwagi, że nie powinna tu pisać o swoim dziecku jest komunikatem dla
matek po stracie, że wynocha? A niby co to jest? Zaproszenie czy może wyrazy
współczucia? Powinnaś Monikę przeprosić. I powinnaś się zwyczajnie wstydzić.

[ewa_mewa]

melka_x napisała:

> > Jeżeli naprawde w ten sposób oceniasz ludzi
> > i to jesteś żałosna i okrutna. Co ty sobie wyobrażasz, że kim jesteś? Bog
> iem?
>
> Nie sądzę, że jestem okrutna, żałosna na pewno. Wyobrażam sobie, że kim jestem?
>
> Na pewno nie Bogiem, bo gdybym nim była, to moja córka byłaby ze mną. Wyobrażam
>
> sobie natomiast, że jestem taką samą matką jak Ty, mimo że moja córka nie
> żyje. I że inni rodzice po stracie czy rodzice ciężko chorych dzieci również są
>
> takimi samymi rodzicami jak Ty. I jeszcze sobie wyobrażam, że w związku z tym
> nie masz prawa Monice, mnie czy komukolwiek mówić, że to nie jest miejsce dla
> nas.
>
> I w jaki niby to okrutny sposób oceniam innych? Pisząc, że Twoje zwrócenie
> Monice uwagi, że nie powinna tu pisać o swoim dziecku jest komunikatem dla
> matek po stracie, że wynocha? A niby co to jest? Zaproszenie czy może wyrazy
> współczucia? Powinnaś Monikę przeprosić. I powinnaś się zwyczajnie wstydzić.



Wiesz co Moniko, poszperałam sobie po forum i niestety ziałaś tam czasem jadem
niczym Radio Maryja:

Re: za dużo forsy macie!!!
melka_x 01.03.05, 16:51 zarchiwizowany

> Znieczulenia lekarze prywatni cesarki na życzenie cuda wianki. świat dla
> bogatych. Dla tych co n9ie mają nic do roboty i na forsie śpią. Mówię to z
> zazdrości nie mówieże nie ale tez mi was zal że sobie kłopotow szukacie. Los
> jest złośliwy.

Ja jestem z tych, ktore stac na kremy na rozstepy, porod w prywatnej klinice i
kilka innych rzeczy. Moje dziecko zylo 2 miesiace. Sugerujesz, ze to kara za
kupowanie kremow i zlosliwosc losu, na ktora zasluzylam? Ze z powodu
przyzwoitych dochodow i adekwatnych do nich wydatkow sciagnelam sama na siebie
klopoty? Ze na to zasluzylam? I straszysz inne kobiety, ktore stac na wiecej
niz proszek, ze los tez im sie odplaci? Ze same szukaja klopotow? Przykro mi,
jesli nie starcza Ci na proszek, ale nie zmienia to faktu, ze takiej podlosci
dawno nie widzialam.


Przykre doświadczenia życiowe nikomu nie dają prawa do siania wszędzie złości,
nienawiści, do nadinterpretacji (czytaj wmawiania ludziom pogladów których nigdy
nie wypowiedzieli) Troche spokoju, naprawdę. Uspokój się, wszystkim jest przykro
że takie nieszczęścia się zdarzają ale to naprawde nie powód żeby wyładowywać
się na innych.
Proponuje rozejm, bo myśle, że obie myślimy podobnie tylko troche nas emocje
poniosły... Tylko błagam, pomyśl przez chwile o tym zanim odpowiesz.

pozdrawiam Cię,
Ewa

[ewa_mewa]

ojej, przepraszam nie Moniko, tylko Melko. Sory!

[tora99]

jezu... przeszlas wszelkie granice przyzwoitosci..

[melka_x]

Bez względu na to co o mnie myślisz na podstawie wyrwanego z kontekstu
fragmentu wątek poświęcony Juliankowi nie powinien być zaśmiecany wklejaniem
moich archiwalnych wypowiedzi na zupełnie inny temat. Bardzo przepraszam
Monikę, że pośrednio przyczyniłam się do tego. I bardzo proszę moderatora o
usunięcie tego postu Ewy_mewy jak również mojej odpowiedzi. Dziękuję.

Ewa mewa

[nanuk24]

Jestes zalosna az do bolu...

[kasiulka25]

Ewa - czy Ty zwariowalas?? Melka, zawsze wyrazająca swoje zdanie w sposob
bardzo kulturalny - jest chyba ostatnią osobą o ktorej mozna się wypowiedzieć w
taki sposob jak ty to zrobilas. Domagasz się od niej trochę szacunku?? to
zacznij od siebie i sama go zacznij okazywac. Zresztą - nawet gdyby Melka (i
kazda inna Matka po stracie) na podobny temat zaczela wypowiadac sie w sposob
bardzo ostry - jest to zrozumiale.Tak sądzę. Już na zawsze będzie im brakowalo
ich Dzieci, już zawsze będą za nimi tęsknić - i już zawsze będzie ich to
bolało.

brak mi słow naprawdę. Czy ludzie tracą zdolność do empatii?

Zielone

[e_r_i_n]

ewa_mewa napisała:

> Troche szacunku dla innych, naprawde.

Melka okazała Ci niezwykły szacunek. Osobom zachowujacym sie tak, jak Ty w tym
watku, srednio się nalezy.

:-((( czytam i płaczę:-( spij slodko Aniołku

[monalisa.pl]

[reniatoja]

Kurcze, ludzie, jak możecie rzucać się na Autorkę tego wątku, że tak nie wolno,
to nie to miejsce, przenieśc ten wątek itd... Jesteście bez serca, co to znaczy
nie wolno? Nie wolno napisac o swoim dziecku? Nawet jeśli zmarło? Ta matka też
była w ciąży, przeżyła poród i wszystkei zwiazane z tym emocje, a dodatkowo
została tak ciężko doświadczona przez los. Więc teraz co - nie wolno jej
wkraczać między Was, superszczęśliwe mamusie przy nadziei, bo Wam się humor
popsuje? Tak, zamknijcie się w kółeczku zachwytów nad swoim szczęściem i nie
daj Boże nie dopuscie do swojego grona kogoś, kto doswiadczył czegos
tragicznego, bo to nie to forum, tak nie wolno. Moja kolezanka straciła dwa
miesiace temu dziecko w 9 miesiacu ciąży - też powinnam ją opieprzyc, ze mi o
tym powiedziała, bo ja oczekuję na szczęśliwe rozwiazanie i mi się humor zepsuł
jak o tym usłyszałam, prawda?


Moniko, bardzo Ci współczuję, staraj się nie przejmować doatkowo komentarzami
tych, co piszą, że "tak nie wolno". Twój synek jest przy Tobie, chociaz
inaczej, niż byśmy tego chcieli. Pozdrawiam serdecznie.

też sie popłakałam

[mmalicka21]

dla mnie takie historie to cos nie do pomyslenia
chyba nie wiem co bym zrobiła gdfyby mnie cos takiego spotkało
zobaczyłam sobie ta stronę www.dlaczego.prg
koszmar
kobieta urodziła 2-kę dzieci oboje zmarło
potem jescze była dwa razy w ciązy które to ciąże też straciła
czasami człowiek narzeka że ma okropne zycie
jak czytam takiehistorie to sobie tak myślę
że musiałam byc strasznie wielką egiostką uważając że ja cierpię
moje cierpienia były niczym w porównaniu z cierpieniem tych matek których
dzieci odeszly
na prawdę szczerzę współczuję
płakałam strasznie jak to czytałam....jest mi potwornie przykro

[mamagai]

Jak to dobrze,że jednak większość z Was MA SERCE!

(*) Julkowi

[mrowka75]

Moniko - bardzo Ci współczuję.
To miejsce jest jak najbardziej dla Ciebie. Dla Mamy Anioła również.
Niestety w naszym życiu natykamy się na ludzi o małym, powierzchownym sercu.
Na ludzi głupich.

Życzę Ci przetrwania tych złych dni. I znalezieniem nowej nadziei.
pozdrawiam

A ja Cię, Moniko, rozumiem

[ania.silenter]

Byłam na krawędzi, moja dziecko było na krawędzi życia i śmierci. Życie
zwyciężyło. Ale ja już nigdy nie będę taka jak przed chorobą mojej Oli. I gdyby
stało się najgorsze pewnie też powiesiłabym taki post. Też chciałabym
opowiedzieć komuś o moim dziecku, zaznaczyć, że było, istniało...
[*] jeszcze raz dla Juleczka, śpij aniołku, słodkich snów...
pozdrawiam

[koza_w_rajtuzach]

o rany, poryczałam się.
Trzymajcie się dzielnie.

[ekaczmarczyk]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=585&w=17660187&a=17660187
Ja też kiedyś miałam podobny problem i pożaliłam się na tym forum nie dlatego
żeby kogos przestraszyć, ale dlatego że korzystałam z tego forum, szukałam
porad, może i sama radziłam...

Autorka też pewnie dlatego napisała, ale widocznie niektórzy tego nie rozumieją.
Teraz często bywam na forum STRATA DZIECKA-CHORE DZIECKO, a że jestem w ciąży
wróciłam tu spowrotem.
Autorka napisała o tym na forum Ci.. i teraz moze postapić tak samo jak ja.
Dlatego nie miejmy do Niej o to pretensji.

Pozdrawiam. Ewa

[gerandia]

Bardzo mi przykro tak nie powinno sie dziac jak to zniesc czy czlowiek jest w
stanie takie cos przezyc duzo sil i nie zapominaj ze masz jeszcze drugiego
synka a moze w przyszlosci pojawi sie ktos jeszcze zycze ci tego z calego serca
Trzymajcie sie !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[dzulka1]

Nie potrafię sobie nawet wyobrazić co czujesz. Mnie to nie dotknęło, mam juz
córcię, teraz jestem w 22tc. Dwa miesiące temu moja przyjaciółka poroniła w 3
miesiącu. Nie wiedziałam co jej napisać (mieszkamy daleko od siebie i głownie
komunikujemy się przez internet albo telefon), ale bardzo to przeżyłam.
Uważam, że za mało mówi się i pisze o stracie dziecka czy o chorobie dzieci.
Większość ludzi nie wie jak zachowac się w takiej sytacji, a przecież świat nie
składa się tylko z tych pięknych chwil, jest też w nim duzo cierpienia.
Serdecznie Cię pozdrawiam i życzę dużo siły.

[aniao3]

Kochana Moniko!
nigdy sie nie dowiemy dlaczego akurat nasze dzieci - te oczekwiane, upragnione,
wysnione, odeszly. Dlaczego smierc zwyciezyla nasza milosc do nich. Przed Toba
jeszcze wiele, wiele strasznych dni, morze lez i rozpaczy. Mam nadzieje, ze
dotrzesz kiedys do jego brzegu skad mozna na zmarle dzieci patrzec z takim
usmiechem z kropelka smutku: wspominajac jakie byly, jakimi je zapamietalismy...
Twoj Synek ma cudowna Mame - on o tym wie, i zawsze bedzie przy Tobie siedzac
Ci na lewym ramieniu.
Bardzo mocno Cie sciskam
Anka
ps - dawno, dawno temu czyli w 2004 r. nie bylo zadnego "getta" bo po prostu
nie bylo zadnej strony ani forum dla rodzico po stracie, ja tez zamiescilam
tutaj post pt "Smutna historia bez nadziei" Bardzo wtedy potrzebowalam pomocy i
zyczliywch slow innych mam. Za to ze wtedy byly przy mnie raz jeszcze im dzis
dziekuje. A osobom ktore takie watki urazaja proponuje by jak tylko sie
zorientuja w tresci nie czytaly dalej. I przeskocyzly natychmiast do
nastepnego, slodko-optymistycznego tematu. Ale prosze, nie piszcie mamom po
stracie ze zachowuja sie niestosownie, ze to nie tutaj ten post, ze nie
pasuja... My do konca zycia nie bedziemy pasowac do waszego zycia, ale
zrozumcie, ze my tez zyjemy, jestesmy obok i patrzac z naszej perspektywy, wy
nigdy nie bedziecie pasowac do naszego zycia.
Jedyna szansa dla nas wszystkich jest tolerancja, zrozumienie i gdy nie wiemy
co powiedziec - milczenie.
a

[mamamareczka]

... serce się kraja z bólu, łzy płyna po policzkach...
współczuje Ci z całego serca ale musisz być silna dla swojego drugiego synka
wierze że Aniołek czuwa nad Wami

[robin2510]

Przeczytałam że jesteś z Bydgoszczy , i że badało Ccię kilku lekarzy, i żaden
niczego nie zauważył???, Jeśli nie sprawiłoby to problemu lub jeśli pozwolisz
napisałabym do Ciebie na pocztę, też jestem z bydg, i u mnie jeden z
najlepszych lekarzy w naszym mieście nie zauważył ubytku w sercu u córki, Na
szczęście skończyło sie dobrze. Nie chciałabym jednak w tej chwili Wam
przeszkadzać ani rozdrapywać ran po stracie synka. Jak będziesz czuła sie na
siłach, to daj znać. Chciałabym tylko wiedzieć jacy to lekarze i w jakim
szpitalu rodziłaś. Pozdrawiam

[monikaz13]

Nie chcę nikigo straszyć, bo to nie jest reguła, jezeli ja miłam złe
doświadczenia z tymi lekarzami to nie znaczy że teraz każda ma się bać. Moją
pierwszą ciąże prowadziła dr Jagielska z biziela i ciąża zakończyła się ok.
Julka badała pani dr Jagielska, dr Wasileski równiez z biziela który jest
uważany za specjalistę w usg, lek. Małek ze szpitala nr2 oraz dr Dubiel ze
szpitala nr2 który badał mnie usg doplerowskim.

[robin2510]

rzeczywiście jedni z najlepszych w bydg,duzo o nich słyszałam az dziw mnie
bierze i nie mogę na prawdę ogarnąć tego jak to się stało ??? jak mogli
przeoczyć, rozumiem ze 1 lekarz ale nie tylu!!! U dr Wasilewskiego tez byłam, i
to w 26 tyg, nie wiem czy dziurki międzykomorami nie zauważył ???. Teraz juz
nie dociekam, skończyło się wszystko dobrze. Mimo tego zamierzam-jak kiedyś
będę w ciąży -iść do niego, ma w końcu najlepszy sprzęt. Jeszcze raz
pozdrawiam, i dzięki za odpowiedź.

[andzia115]

Łączę się z tobą w bólu... Pięknie wyraziłaś swoje uczucia. Naprawdę wspaniały
hołd dla Julka.

Całe szczeście, że po dnich złych, szybko przychodzą dobre. Ale pamiętaj, że
wszystko zależy od nas samych. Więc próbuj powoli zapomnieć i roztoczyć nową
wizję przyszłości swojej rodziny. Rodzina jest najważniejsza!

[zorka7]

Bardzo mi przykro z powodu waszej tragedii...
...
...

Melka_x napisała już wszystko, co mogłabym powiedzieć. Podpisuję się pod jej
postami po prostu.

nie ma takich słów... śnij malutki (*)

[sienaa]

[anka1888]

az sie poplakalamto straszne co was spotkalomoge tylko wspolczuc

Kochanemu Julkowi (*) (*) (*)

[meszkasloneczko]

[wesolek11]

[czajkax2]

(*)
Bardzo ci wspólczuję. Wiem jak to jest kiedy traci się dziecko(w moim przypadku
dzieci). Wiem tez ze nie ma słów ktore mogą pomóc w takiej chwili. Każdy
przezywa to po swojemu i w swoim czasie.

[100krotka9]

Nie znajduję słów pocieszenia.
Ból kiedyś minie.
Jestem z Tobą z Wami.

Śpij spokojnie Juleczku - malutki aniołku.

tak mi przykro :(

[panna.sarabella]

serdeczne współczucia... nie mam pojęcia jak sie czujecie i co przeżywacie -
obym nigdy nie miała poznac tych uczuc i oby Wam już nigdy to nie było dane.
A małemu Juleczkowi na pewno jest przy Panu Bogu dobrze.

zawsze czytam takie historie i zawsze potem bardzo żałuje ((

[siasiuszek]

W życiu nie czytałam nic smutniejszego. Jestem z tobą całym sercem i życzę wam
dużo siły.

[mamalesia]

Nigdy nie wiem, co w tak ciężkiej chwili mozna powiedzieć matce, by choc
odrobine ciepła wlać w jej serce.
Życzę całej Twojej rodzinie jak najwięcej siły.
Wspieramy Cię choc w taki sposób

[kachwi1]

kochana moniko, piękny post. dziękuję ci za przypomnienie, które rzeczy są
naprawdę ważne w życiu. a twój syneczek, mimo że nie byłaś przy nim cały czas,
na pewno czuł twoją miłość, i nadal czuje. nie martw się o niego, w niebie ma
się kto nim zaopiekować. teraz musicie być z mężem silni dla franka. ściskam
was wszystkich bardzo mocno.

a do pań, które uważają, że post moniki był nie na miejscu - dziewczyny!
opanujcie się! jak tak można! czy wyście powariowały! jeśli nie macie w ogóle
rozsądku, współczucia czy wyczucia taktu po prostu, to spójrzcie sobie na opis
forum emama. czy tam jest napisane, że forum jest zarezerwowane tylko i
wyłącznie dla szczęśliwych matek, którymi jedynym problemem jest fakt, że mąż
nie wyrzucił dzisiaj śmieci?
WSTYDŹCIE SIĘ!!!!!!!!!!!!

[rebeka77]

Bardzo mi przykro
Dla Julka (*)
Ja też mam Aniołka w niebie .I czy w związku z tym , wolno mi się dopisać ? Czy
może nie powinnam burzyć wesołej atmosfery na forum ...
Sorry , przeczytałam jakiś debilny post na początku...

(*) Zapalam świeczkę dla Twojego Synka

[begonia4]

Może Twój ukochany Julek bawi sie teraz w niebie z moimi dziecmi...
Przytulam Cię z całych sił.

Julkowi (*) (*) (*)

[lenka_13]

Spokój jego duszczce ....

a dla dzielnej mamy najcieplejsze uściski przesyłam i podaję ramię do
wypłakania się .....

[roksi23]

Aż się popłakałam....(*)

[jolilka]

też ryczałam.

[psylwia]

i ja też , dobrze , że mi przypomniałaś co jest najważniejsze
życzę Ci dużo wiary i miłości

A do osób, które są za nie umieszczaniem takich wątków tutaj- czytam to forum
codziennie i gdyby spotkało mnie coś złego i chciałabym się tym podzielić , to
zrobiłabym to właśnie tutaj
To okrutne co napisałyście

[hratli]

spij malutki...

[bertoldzik]

też ryczę,jestem całym sercem z Tobą...

[ciociapolcia]

Rozwalilo mnie to kompletnie.
Julku... Opiekuj sie nimi.
(*)

[verdana]

Bardzo, bardzo Ci współczuję. Pocieszyć nie jestem w stanie....
Ale współczuję także wszystkim dzieciom matek, które były na tyle okrutne,
by "wygonić" Cie z forum. Współczuję, bowiem urodzą się matkom, które nie mają
współczucia dla nikogo,procz siebie, a ich wlasne dobre samopoczucie jest dla
nich najwyższym dobrem.Czy ktos taki bedzie dobra matką, dobrym wychowawcą? mam
wątpliwosci...

Verdana, swiete slowa...

[ciociapolcia]

(*)

[eva123]

Kochana Moniko! Brak mi slow, ktore mogly by Cie pocieszyc, ukoic bol. Niech
Julek-Aniolek zawsze bedzie z Toba. Przytulam Cie mocno i modle sie za Twojego
Aniolka...
Ewa

[kornelcia75]

dla Julka[*]