Swięto Zmarłych

[asia_grzes]

Odkryłam wczoraj z zadowoleniem,że Wernerek swiadomie już chodził na groby
krewnych.Przy każdym grobie robił po swojemu znak krzyza i pokazywał,ze tam
ktoś śpi.Był zafascynowany tłumem ludzi,mnóstwem zapalonych zniczy.
Pewnie długo jeszcze potrwa zanim będzie kojarzył kto gdzie leży,jakie są
powiazania rodzinne.Zwłaszcza,że wyznajemy zasadę,ze tego dnia należy
uwzględniać wszystkich zmarłych z rodziny-nie tylko najbliższych,co jest
chyba rzadkie obserwując pozostałych krewnych .W zwiazku z tym odwiedzamy 14
grobów z rodziny męza.Niestety do mojego miasta rodzinnego mamy za
daleko ,ale tam jest moja mama.
A Wy jak podchodzicie do tego Swięta?chodzicie tylko na groby najbliższych
czy rowniez i dalszych kuzynow,by upamiętnić ich modlitwą i zapalonym zniczem?

[mamamikolajcia]

My chodzimy na groby wszytskich zmarłych z naszych rodzin, no przede wszystkim
z rodziny męża, bo dalsi zmarli z mojej rodziny są pochowani poza Częstochową.

Wczoraj nie byliśmy z Misiem na rzadnym cmentarzu bo mały się rozchorował ale
jak byliśmy w niedziele na grobach mojego dziadka i wujka to Mikołajek bardzo
to przeżył.
On ostatnio coraz więcej rozumie i zaczął dopytywać się o śmierć, umieranie i
prawie się popłakał. Mówił, że smutno mu, że mój dziadek nie żyje, że jak żył
to on (czyli Mikołajek) był szczęśliwszy (mały oczywiście nie pamięta mojego
dziadka, zmarł jak ja miałam 7lat). Potem dopytywał się, czy oni będą jeszcze
żyć, czy się spotkamy. A potem zaczął pytać o nas, czy my umrzemy. Jak
wracaliśmy do domu był bardzo smutny...

A Wy rozmawiacie z dziećmi o śmierci i uemiraniu? Co im mówicie?

Mamomikołajcia

[kejtka1]

Na razie nie poruszamy takich tematów z Jasiem (Natalka jest na to zdecydowanie
zbyt mała) ponieważ w Święta Wielkanocne moja mama opowiedziała mu o tym jak
Chrystus został ukrzyżowany, to było dla niego zbyt duże przeżycie, popłakał
się a potem jeszcze wstawał w nocy z płaczem. Doszliśmy do wniosku, że póki on
sam nie zacznie to i my nie będziemy poruszali tematu umierania.

Masz ślicznego synka.

[kejtka1]

A drugie maleństwo już jest na świecie?

[mamamikolajcia]

Jeszcze nie. Linijka jest wg. terminu pierwszego USG, termin wg OM miałam we
wtorek. Ale dzidzi się nie spieszy, jeżeli nic się nie będzie działo to 8.11
mam się stawić w szpitalu.

[luccio1]

Twój Miś od tamtego czasu ma nieco więcej lat - chyba musi być już w szkole...
To tylko takie moje małe wtrącenie, za które Cię przepraszam: ja też od dzieciństwa jestem Misiem (Mama - stosownie do tego - była Dużą Niedźwiedzicą).

[kejtka1]

My w tym roku nigdzie nie byliśmy z tego względu, że dzieci się przeziębiły. W
Warszawie i tak nikogo nie mamy na cmentarzu a z wyjazdem byłoby ciężko.
Asia_grześ gratuluję ci takiego mądrego synka. Nie sądzę, żeby dziecko w tym
wieku miało jakąś świadomość życia czy śmierci ale skoro tak twierdzisz...

[margarettka]

Ignaś skończy 2 latka i 8 miesięcy. Byliśmy z nim na cmentarzu, ale bez
poruszania tematu śmierci. Moim zdaniem jest zbyt may i nie widzę sensu w
tumaczeniu mu tak trudnych spraw. Przyjdzie czas i na to. Teraz najważniejsze
byy dla niego świateka, stawianie lampek, ot jak zabawę to potraktowal... I
chyba tak ma być przynajmniej w tym wieku, bo nawet jak tumaczyąm mu, że nie
mzożna wchodzić na nagrobki, to widziaam, że nie pojmuje dlaczego i nie sądze,
żeby coś mu pomogo tlumaczenie, że ktoś tam leży/usnąl czy jakkolwiek, po
prostu jest za maly. Jak zapyta, to mu chetnie wszystko wytlumacze.

[margarettka]

przepraszam za literówki, klawiatura odmawia wspolpracy przy pisaniu Ł

[asia_grzes]

nie chodzi mi o to,ze maly rozumie juz czym jest śmierc,ale szybko
zapamietał,ze tam ktoś śpi.pokazuje "csii"przy grobie dziadka,cioci.
mysle,ze to na razie wystarczy.
pozdrawiam gorąco.
ps.chyba nie jest glupi moj synek-ma prawie dwa latka a liczy juz do pieciu.i
w niczym tu nie przesadzam.

[kejtka1]

Ja wcale nie mówiłam, że twój synek jest głupi. A co do liczenia...no cóż każde
dzicko rozwija się indywidualnie ale nie jest to jakaś fenomenalna
umiejętność.

Małpki w kąpieli

[justimic]

świadomie dziecko poznaje temat życia i śmierci około 6 roku życia a nawet
jeszcze później... moja Ola ma 6,5 i też do końca nie zdaje sobie z tego sprawy...

co do liczenia, pisania, itp. itd. to też liczenie do 5 przez dwulatka nie ma
nic wspólnego ze świadomym liczeniem i rozumieniem...

do kejtki

[asia_grzes]

Ja nie mam zadnych pretensji.Po prostu wykorzystuję każdą okazję,by pochwalic
sie swoim synkiem.Werni jest wcześniakiem,mieliśmy ogromne problemy
neurologiczne i zwiazane z tym miesiące cwiczeń,zabaw.Tym bardziej cieszy nas
jego rozwój i wszystkie osiągnięcia.Widzi a zanosiło się na upośledzenie pod
tym względem,rozwija sie prawidłowo fizycznie ,intelektualnie.To cieszy.
pozdrawiam wszystkich goraco

Wszyscy Święci + Zaduszki

[luccio1]

Tak właśnie - prawidłowo - nazywano u mnie w domu zawsze oba następujące po
sobie początkowe dni listopada.
Oczywiście, bywałem w te dni na cmentarzu wraz z Rodzicami, od kiedy tylko
zacząłem dobrze chodzić, zatem mając 4-5 lat. Było to jeszcze przed r. 1960. I
znicze były inne - "blaszaki": naczyńka jak w dzisiejszych podgrzewaczach,
tylko z grubszej blachy, a i knoty mocniejsze, dające silniejszy płomień.
Bardzo ładnie wyglądały, kiedy stały zapalone na mogile ziemnej, na "polance",
którą Tato wystrzygł nożyczkami (były w domu takie, używane specjalnie na
Zaduszki). Najpierw chodziliśmy, a właściwie jeździliśmy tramwajem na Cmentarz
Rakowicki, na groby obojga Dziadków ojczystych, z których nikogo nie zdołałem
zobaczyć (Babcia umarła 10 miesięcy przed moim urodzeniem, Dziadek - całe
13 lat). Potem Tato odszedł, ledwo zdołałem zakończyć I rok studiów; kilka lat
temu także Mama - teraz Oboje są u Dziadka - w jednym grobie ojciec, syn i
synowa. Przybyło też grobów na innych cmentarzach krakowskich - od Pasternika
do Borku Fałęckiego.
Ale już wtedy, kiedy jako mały chłopczyk chodziłem na Rakowice do Babci i
Dziadka, wiedziałem, że naprawdę są nie tam - tę wiedzę ugruntowaną tak
wcześnie zawdzięczam drugiej Babci, nie prawdziwej, lecz "przyszywanej".

[luccio1]

Nie tak dawno temu - tuż przed Wszystkimi Świętymi - przedłużałem drugi z moich grobów rodzinnych: ten, w którym leży Babcia Ojczysta, Ciocia i Stryj (wg zstępowania pokoleń: Matka z Dwojgiem najstarszych Dzieci).
Cmentarz Rakowicki w Krakowie. Poszło 1400 zł (dokładnie 1360) - za to grobu mają nie ruszyć do 27 października 2032. Aby w ogóle przyjęto ode mnie pieniądze, musiałem się legitymować "papierami", że 1) jestem synem swego Ojca, i 2) że Ojciec jest Synem Swej Matki.
To dla mnie jeden punkt za tym, aby, gdy odejdę, "opakowanie " pozostałe po mnie spalić; być może dożyję czasów, gdy Dzieci będą mogły po prostu rozsypać popioły gdzieś w terenie.

"Przedsmak" Zaduszek

[luccio1]

Byłem dziś na "moich" grobach na Rakowicach położyć światła.
Byłem już pomiędzy 19 a 20, czyli w momencie, gdy dzień zamieniał się pomału w zmierzch; wychodziłem z cmentarza już prawie w nocy.
Światła - te "moje", i to, które dali inni ludzie Swoim Bliskim - jaśniały już prawie tak intensywnie, jak podczas popołudniowego obchodzenia Grobów na Wszystkich Świętych i w Zaduszki.