nastoletnia NIE ZNACZY ZŁA!

[mamusia_tymusia]

Poczytałam właśnie archiwalne posty. Przeraziło mnie to, co niektórzy sądzą
na temat nastoletnich matek!
Sama jestem jednocześnie szczęśliwą mamą 4-miesięcznego malucha i uczennicą
liceum. Osobiście raczej nie spotkałam się z nieprzyjemnościami, chociaż
oczywiście na ulicy ludzie się oglądali, kiedy jeszcze chodziłam z
brzuszkiem. No cóż... można się przyzwyczaić. Jednak zdaję sobie sprawę z
tego, że wielu ludzi uważa niestety mnie i dziewczyny w podobnej sytuacji za
życiowe nieudaczniczki z patologicznych rodzin.
Ja ani nie pochodzę z patologicznej rodziny, ani nie uważam się za
nieudaczniczkę!
Z moim chłopakiem cały czas jesteśmy razem i wspólnie wychowujemy naszego
synka! Do szkoły dalej chodzę i jakoś sobie radzę! W ciążę nie zaszłam po
pijaku, bo wcale nie piję! Nie zostawiam dziecka i nie biegam na imprezy! Nie
chodzę też na obcasach, w mini i z wyzywającym makijażem!
Proszę uwierzyć, że młodziutcy rodzice mogą wychować szczęśliwe dziecko tak
samo jak 30-letni małżonkowie!
Mi pomagali i pomagają wszyscy na około, ale są dziewczyny, które spotyka w
takiej sytuacji więcej złego niż dobrego! Zamiast im uprzykrzać życie trzeba
im pomóc!
Zdaję też sobie sprawę z tego, że mój wiek nie jest najodpowiedniejszy na
rodzenie dzieci, ale jeżeli już dziecko się poczęło to trzeba zrobić wszystko
żeby było mu dobrze, żeby było szczęśliwe!

re

[lidia23]

Masz rację ale powiedz co możesz mu dać oprócz miłości?

[mbwj88]

daj spokój teraz pomogaja jej rodzice ale kiedyś pójdzie do pracy
dziecko nieczego nei zamyka pójdzie dziewczyna na studai do pracy a dziecko
będzie miało zawsze młoda mamę
mi się śniło ze moja 18 letnia córka jest w ciąży ale to na szczęście tylko sen
bo zaraz wszystko organizowałam jej naukę studia opiękę dla dziecka
mam nadzieję ze jednka tak sie nei zdazry ale jak juz to jej pomogę ze wszyskich sił

[andaba]

Nie sądzę, żeby ludzie tak strasznie oceniali nastoletnie matki. Głównie zarzuca im się brak rozsądku - chyba przyznasz, że nie bezpodstawnie.
A poza tym - nastoletnia matka taka sama dobra jak dwudziestoletnia, tyle że jest jej trudniej, o ile nie a rodziny, która pomaga w każdej sytuacji.

[demarta]

lidia23 napisała:

> Masz rację ale powiedz co możesz mu dać oprócz miłości?

lidia, a jaka odpowiedź by cię usatysfakcjonowała? porsche i dom 400m2?

[wieczna-gosia]

ale pani kochana jakie wartosci????

nabijam sie
urodzilam majac 17 lat i jakos wyszlam na ludzi

wieczna

[demarta]

ale to takie subiektywne.... na ludzi, na ludzi, nagaj mi tu paru swiadków
twojego ludziostwa, to uwierzę.... może )))

[wieczna-gosia]

demarta )

moje osobiste subiektywne poczucie mie wystarcza.

inna sprawa ze fajkt posiadania tylu dzieci w oczach wielu moze swiadczyc o
czyms wrecz przeciwnym

[agnieszka_azj]

wieczna-gosia napisała:

> urodzilam majac 17 lat i jakos wyszlam na ludzi

Na jakich ludzi, pani kochana ??? Na patologię wyszłaś i tyle )) Stanowisz
kochaniutka zdecydowany antyprzykład

[mbwj88]

a dlaczego niby wyszła na patologię?

[agnieszka_azj]

Bo normalni ludzie nie mają tylu dzieci )) Nie wiesz ??? Więcej niż "parka"
= patologia ))

[adsa_21]

ja mialam 19.
i tez wyszlam)

[arnikaarnika]

a kedy zaczełaś ten .. no wiesz ?

[adsa_21]

noo.jak to kiedy, nie wiesz, nie domyslasz?
11 mialam lat, moze 12 i na dobry poczatek zrobilam to ze wszystkimi kolegami w
klasieD

[mamusia_tymusia]

Miłość to podstawa! Dzięki niej jest i będzie szczęśliwy! Poza tym nieczego mu
nie brakuje! Na razie utrzymują nas rodzice, ale już niedługo i ja i mój
chłopak będziemy zarabiać na siebie i na niego!

[mbwj88]

no i pięknie
repepty na szczęście nikt nei zna

ale musisz przyznać

[michasia24]

że niestety jest z tym różnie, niektóre młode mamy są tak bardzo
nieodpowiedzialne że aż głowa boli (sama znam takie przypadki) a niektóre są
super mamusiami (znam taki jeden). Narazie rodzice cię utrzymują, i mówisz że
niedługo wy będziecie - trzymam kciuki, ale pamiętaj że w życiu róznie bywa. A
tak wogóle to gratuluje smyka mój też ma 4 miechy

[mamciakam]

nic tylko zyczyc wam szczescia i miłosci z całego serca... gratuluje postawy a
resztą sie nie przejmowac "a niech se gadają co chca" wy wiecie swoje...

[justinka_27]

Eee tam, nie przejmuj się
Ja urodziłam mając 17 lat i nasłuchałam się (oczywiście pocztą pantoflową) jaka
to tragedia rodzinna ))
Dziś ta "tragedia" ma 12 lat jest szczęśliwa, przynosi świadectwa z
wyróżnieniem, ma mnóstwo zainteresowań, nie włoczy się po osiedlu z kumplami,
nie pije, nie pali, nie kradnie... a jak miło kiedy słyszę komentarze, że
wyglądam jak starsza siostra mojego nastolatka
Krytycznych spojrzeń na ulicy raczej sobie nie przypominam, jedynie dwie
babunie wielce oburzone na jednym ze spacerów z wózkiem i z moim 13 letnim
wówczas bratem, które "dyskretnie" zastanawiały się czy to ojciec dziecka...
ubaw mam z tego do dziś

[mamusia_tymusia]

Miło przeczytać coś takiego. Z całego serca wierzę, że nam się uda żyć tak jak
chcemy, że Tymek wyrośnie na zadowolonego z życia chłopaka, ale takie słowa
dodatkowo upewniają mnie w tym, że damy sobie radę! Dzięki!

[magdusinska]

Dobrze, że o tym piszesz. "Wiekowa" matka też może być nieodpowiedzialna i
niesamodzielna. Ja uważam, że sztuką i bohaterstwem jest to dziecko pokochać i
urodzić i wychować, a nie cichcem usunąć i zapomnieć. Powodzenia:0

[juleczka4]

Ja trzymam kciuki ,żeby Wam się wszytko ułożyło i napewno tak będzie.
Ty kończysz szkołe ,pójdziesz do pracy , Tymusia dacie do żłobka (chyba,że
macie inne rozwiąznie) ,chłopak napewno też bedzie pracował i szybko się
usamodzielnicie )
Po za tym macie rodziców ,którzy Was nie zostawią i zawsze pomogą , bo Was
wspierają od początku.

Trzymajcie się mocno razem ,a bedzie dobrze

Pozdrawiam i mocno ściskam

[kayah73]

Moja bliska przyjaciolka urodzila syna w wieku 16 lat. Teraz on sam ma 17 lat,
11-letnia siostre, przyjaciolka ma 2 fakultety, jej maz (ojciec obojga dzieci)
doktorat, tworza na prawde fantastyczna rodzine, stoja bardzo dobrze finansowo
(sami do wszystkiego doszli). Na prawde inteligentni, interesujacy ludzie,
bynajmniej nie patologia.

Mamusiu Tymusia, trzymam kciuki, zeby i Wam wszystko sie dobrze ulozylo! Bo na
pewno nie jest Wam latwo. Pozdrawiam!

[aluc]

pogadamy za 10 lat
świetlany przykład wiecznej znam z bardziej bliska znam przykład nieco mniej
świetlany, z bardzo porządnej rodziny, bo tej samej he he he

PS. dzieci mniej świetlanego przykładu mają się świetnie i z pewnością są
szczęśliwe

[arnikaarnika]

Oni byli dziećmi kiedy się pobierali ,panna młoda na tym zdjęciu jest w 7
miesiącu ciąży :
skafander-i-hiena.blog.pl/archiwum/index.php?nid=11320372

teraz mają świetną rodzinę ,trójkę dzieci dom i w wieku 26 lat skończone
studia .
Sądzę żę wiela z nas nienastoletnich żałuje że nie poszło ich drogą ,nie wyszło
za swoją pierwszą miłość...

[aguskin]

wiek o niczym nie świadczy ale wnętrze, znam bo mam w rejonie 16 i 17 letnie
matki które się staraja i im wychodzi i 35 które się nawet nie staraja,
jak leżałam na OCP w szpitalu niestety przez dlugi czas w ciązy leżała ze mną
16 letnia dziewczyna, (była taka drobniutka), fakt że ordynator sie brzydził
jej zbadać ze względów osobistych bo miał w jej wieku b. podobna córkę i czuł
się z tym okropnie, ale dziewczyna dzien po dniu zaskakiwała mnie swoim
rozsądkiem , o wszystko pytała czytała starała się bardzo i chłopak też, i
naprzeciwko leżała 24 letnia panna po założeniu szwu jeszcze trętwa od narkozy
pomimo nakazu dobę leżenia powiedziął pier.... musze zapalić i poszła, ta 16
letnia tak się przejęła ze tamta naraża swoje dziecko kłóciły się az
pielęgniarki przyleciały.
fajnie jest mieć młodych rodziców
to tylko gadanie w wielu krajach rodzą młodziutkie dziewczyny i w ich kulturze
to nie patologia tylko najlepsze rozwiazanie,
macierzyństwo normalną wew. krztałtującą się dziewczyne zmieni super mame,
a pozbawioną instynktu 30-paro- latke w depresyjną umęczoną matke " nie nadaję
się".
oczywiście cywilizacja nie przystosowuje większości do takiej odpowiedzialności,
wierzę że Wam i wielu się uda, bo chcieć to móc.

[burza4]

mamusia_tymusia napisała:

> Proszę uwierzyć, że młodziutcy rodzice mogą wychować szczęśliwe dziecko tak
> samo jak 30-letni małżonkowie!

Nikt tego nie kwestionuje, jednak statystyki są nieubłagalne - większość takich
związków się rozpada, łatwo pisać jacy to jesteście szczęśliwi, w sytuacji
kiedy wszystkie problemy spadają bardziej na waszych rodziców niż na was. Twoje
dziecko ma dopiero parę miesięcy, odezwij się za parę lat, to będzie to
wiarygodna informacja.

> Mi pomagali i pomagają wszyscy na około, ale są dziewczyny, które spotyka w
> takiej sytuacji więcej złego niż dobrego! Zamiast im uprzykrzać życie trzeba
> im pomóc!

Punkt widzenia zalezy od punktu siedzenia. Ja bym wolała, żeby mi nikt nie
musiał pomagać i wolałabym wiedzieć, że od nikogo nie jestem zależna, ty
nawołujesz do pomagania, bo takim matkom "ciężko" - cóż, jak ktoś sobie
spieprzył życie, to komu ma być ciężko? dziadkom?

na razie to ciężko jest twoim rodzicom, bo to na nich spadają dodatkowe
obowiązki, wy na razie bawicie się w rodzinę.

Wpadka to nie koniec świata, pewnie że nie ma co płakać nad rozlanym mlekiem i
trzeba po prostu jakoś inaczej zorganizować życie. Ale nie jest to również
żaden powód do radości, naprawdę nie ma tu czego gloryfikować.

[janka007]

burza4 napisała:

> Nikt tego nie kwestionuje, jednak statystyki są nieubłagalne - większość
takich
>
> związków się rozpada,

Możesz podac te statystyki? Bo nie widziałam takich. Są statystyki dotyczące
małżeństw zawieranych "z brzuchem", ale to z lekka nie to samo.

[anik801]

Znam dziewczynę,która urodziła w liceum.Mieszka z mamą i matka pomaga jej w
wychowaniu synka.Dziewczyna bardzo sympatyczna,studiujemy razem,ona pracuje.
Zawsze ładnie ubrana,uczesana.Malcha widziałam na zdjęciach-
zadbany,uśmiechnięty.Wiadomo,że będzie mu brakowało ojca.Jednak czasem tak się
zdarza i już.U nas we wsi było niedawno wesele-chłopak i dziewczyna w klasie
maturalnej.Dziewczyna ma trzyletniego braciszka,a teraz sama urodziła synka.
Oczywiście znam też takie nastoletnie matki,że lepiej nie mówić.Jednak
zastanówmy się,czy znamy kobiety w dojrzałym wieku,które są okropnymi matkami?
Ja znam-dorosłe kobiety,mające dzieci,które piją i dają tyłek na lewo i prawo!
Nie można tak segregować,że młode to złe,a te niby dorosłe to dobre.A poza tym
dorosłość zaczyna się według prawa w wieku 18lat.A my i tak patrzymy na 18latki
w ciąży jak na przestępczynie.Ja urodziłam córkę będąc trzy lata po ślubie i
mając 23lata-i tak wiele ludzi twierdziło,że to za wcześnie!Ponieważ wyglądam
na 17-18lat spotykałam się w ciąży z bardzo niemiłymi spojrzeniami!Niedługo
będę miała 27lat,a jak idę z córką,to widzę te dziwne spojrzenia!Nikt nie zada
sobie trudu najpierw sprawdzić ile mam lat,tylko od razu ocena!Moje dziecko ma
wspaniały dom,jesteśmy w stanie zapewnić jej z mężem praktycznie wszystko pod
każdym względem!Dlatego denerwują mnie takie spojrzenia lub komentarze! Dlatego
jak widzę młodą dziewczynę w ciąży nie patrzę na nią dziwnie,bo ona może mieć
więcej lat niż ja.

[bea.bea]

nie mam nic przeciw nastoletnim makom...ale...
..nie byłby to zapewne taki miły post gdyby ci wszyscy powiedzieli ci...masz
dziecko, chciałas dziecko, to sobie radź...

fajnie jest mieć dziecko gdy cały swiat jest ze mna, moge sobie chodzic do
szkoły, mam co do garnka włozyć, i w zasadzie nic w zyciu sie nie zmieniło ...no
doszla mała istotka...

...ale gdyby nagle trzeba było dorosnąc...tak całkiem dorosnąc...bo trzeba dać
dziecku jeść , zapłacic za mieszkanie, a i ubrać sie trzeba...to życie
nastoletniej mamy nie byłoby takie rózowe....byłoby bardziej DOROSłE

[anik801]

Tu się zgadzam!Dorosłe życie znaczy odpowiedzialne-ktoś może być odpowiedzialny
w wieku 17lat,a ktoś może mieć 30 i nie nadawać się do dorosłego życia!Trzeba
sobie zadać pytanie-czy potrafilibyśmy sami bez pomocy rodziców utrzymać siebie
i dziecko?Znam taką parę-ona miała 18,a on 17l gdy okazało się że zostaną
rodzicami.Super sobie poradzili!Oboje pracowali,sami się utrzymywali.Ona
zrezygnowała z pójścia na studia,a właściwie odłożyła to w czasie. Potem,gdy
dziecko podrosło zaczęła studiować.Dziś bardzo dobrze im się powodzi,mają dwoje
dzieci,fajne mieszkanko,fajne autko,oboje pracują.A wszyscy na początku ich
krytykowali,wróżyli że nic z tego nie będzie,itd.Byli naprawdę napiętnowani!A
teraz Ci,którzy najwięcej ich krytykowali mogą im tylko pozazdrościć!Ale to
zależy od ludzi.W tym przypadku chłopak stanął na wysokości zadania-pracował na
początku po 12godz.dziennie.Przy dziecku potrafił zrobić wszystko.I to jest
właśnie dorosłość-oni nie czekali,aż ktoś im pomoże,nie liczyli na rodziców.
Wzięli się w garść i stworzyli stabilną rodzinę,pomimo młodego wieku!

[wieczna-gosia]

> ...ale gdyby nagle trzeba było dorosnąc...tak całkiem dorosnąc...bo trzeba dać
> dziecku jeść , zapłacic za mieszkanie, a i ubrać sie trzeba...to życie
> nastoletniej mamy nie byłoby takie rózowe....byłoby bardziej DOROSłE

bea mysle ze 90% tragedii zwiazanych z nastoletnimi matkami wynika wlasnie z
postawy bliskich pt "dorosnij natychmiast i za mieszkanie plac". Bo rzecz cala
polega na tym ze nastoletnia matka nie jest dorosla. I fakt ze zachowuje sie
odpowiedzialnie w stosunku do dziecka jest jednym z aspektow tej doroslosci, ale
wiele innych jeszcze czeka.

I oczywiscie najlepiej miec dzieci bedac calkowicie doroslym i niezaleznym,
ktorego to warunku nie spelnia spora rzesza 30 z tego forum ) takze nie
demonizujmy nastoletniego macierzynstwa (po pierwsze jaki to procent w ogole?
5%? no dajcie spokoj) ale i nie przesadzalmy ze jest super.

Gdybym miala wybor to bym poczekala raczej te 4-5 lat )

[demarta]

wieczna-gosia napisała:

> Gdybym miala wybor to bym poczekala raczej te 4-5 lat )

a ja bym sie szybciej postarała i nie czekała te 4-5 lat, bo nie warto. jak
zaszłam miałam na karku 30-kę i stabilną pracę, z której (byłam pewna) mnie nie
wyrzucą. mały sie pojawił, macierzyński minął i... zwolnili mnie. a jak
oszczędnosci się skończą, to trochę też nas na to dziecko nie będzie stać. i
co, jestem chyba z tych niedojrzałych...PPPP

ale szybko babcią można zostać...

[nchyb]

mam kilka koleżanek, które nastoletnimi mamami były...
zdecydowana więksozść z nich bardzo odpowiedzialna, ale:
jedna moja koleżanka uroziła się gdy jej mama miała 16-lat. Oa sama urodziła
córkę również mając 16 lat. I tak jej mama została 32-letnią babcią.
Córka mojej koleżanki 4 lata temu (mając 16 lat) urodziła córkę. Pamiętam jak
ta koleżnka mi się żaliła, że jej córka bezmyślna i tak szybko ją babcią
uczyniła
Przy okazji, mama tej mojej koleżanki - mając niecałe 48 lat została PRABABCIĄ!
To jest dla mnie największy minus nastoletniego macierzyństwa ))

[aguskin]

co w tym dziwnego ze pomagaja, od tego ma sie bliskich i znajomych,
moja tesciowa od dawna nie zyje a mama mieszka daleko przyjeżdza na swieta,
moj syn jako jeden nieliczny zawsze chodził w ferie i wakacje do przedszkola,
pytałam wielu 19 matek z mojej grupy kto siedzi z ich dziecmi,
prawie wszystkie powiedzialy że mamy lub teściowie,
wiele babć bardziej pomaga starszym matka bo długo na wnuka czekały
i jak juz się taka 30 letnia córunia zdecydowała urodzić to święto cALA
rodzina skacze, bo ona do pracy musi bo kto ją później przyjmie,
i babki siedzą całe dnie i weekendy bo córunia po pracy zmęczona,

na pocieszenie ;-)

[gruba-buba]

Chyba żaden czas tak naprawdę nie jest super dobry na urodzenie dziecka, bo
zawsze krzyzuje nam jakieś plany, albo jest się jeszcze za młodym i w szkole,
albo właśnie zażyna się na studiach, albo traci czas, w którym można by było
już szarpać własną ścieżkę wielkiej kariery zawodowej. Takie popieprzone czasy,
że trzeba z czegoś zrezygnować, Ty akurat z przywilejów nastolatki, czyli
beztroski, imprez i szaleństw z kuplami po nocach, wyjazdów, waka cji i
innych. Ale dziecko podrośnie i nadrobisz czas, bo wcale nie prawda, że z
chęci imprezowania się "wyrasta". Ja jeszcze nie wyrosłam. Młódka nie jestem,
bo zanim zdecydowałam się na dzieci to odwalilłam cały szczegółowy plan z
wielkimi osiągnięciami włącznie. Teraz z perspektywy czasu zastanawiam się, czy
nie lepiej byłoby najpierw pomyśleć o dziecku, a potem dopełniać kolejne
punkty życiowych planów. Chyba jednak chodzi tu o to by umieć znaleźć się w
sytuacji i docenić to co mamy w tej chwili, a nie co moglibyśmy mieć gdyby...

I chyba nie wiek ma tu znaczenie, bo uwierz mi, że na te starsze matki też
patrzy się jak na wybryk natury. A często starszym mamom brakuje już sił do
wstawania po nocach i cierpliwości, zżartej podczas robienia wielkiej kariery w
zawodzie.

I na pewno bez względu na to w jakim wieku moja córka sama zostanie matką będę
ja wspierać i pomagać.

[mbwj88]

koleżanka z klasy córki mojej jest w ciąży-news dania

[nenia1]

Zdecydowanie nie ma sensu prawić kazań i wbijać w poczucie winy nastolatkę, która urodziła dziecko. W myśl zasady nie płakania nad rozlanym mlekiem, zwyczajnie na to zbyt późno, a dodatkowo takie "krakanie" może stać się samospełniająco przepowiednią - oczekując niepowodzenia wychodzimy mu naprzeciw.

Daleka byłabym jednak od gloryfikacji wczesnego macierzyństwa. O ile jeszcze przy wydatnej pomocy "starszyzny plemiennej" może młodociana mama i tata jakoś sobie poradzić, to pozostawieni sami sobie mają o wiele mniejsze szanse, niż rodzice po dwudziestce.

Fragment opinii EKES z 2005r.:

"Nastoletni rodzice częściej niż ich rówieśnicy żyją w ubóstwie i nie posiadają pracy. Dla przykładu, 45% kobiet w 15 krajach UE, które zostały nastoletnimi matkami, zamieszkuje w gospodarstwach o dochodzie w najniższym przedziale, podczas gdy jedynie 21% kobiet, które urodziły pierwsze dziecko w wieku dwudziestu kilku lat, znajduje się w tej grupie dochodu. 90% nastoletnich rodziców otrzymuje zasiłek z opieki socjalnej".

[mijaczek]

Dasz sobie rade.
Nie dobijajcie dziewczyny.
Nie prawcie tez kazan, bo ile jest ciaz z wpadek. I nie wazne czy zwiazki maja
czy nie maja blogoslawienstwa ksiezy... naprawde... slubne czy niueslubne
dziecko ma gleboko w pieluszce czy jego rodzice sa malzenstwem. Ono chce byc
kochane i mec zapewniony byt.
A wy przestancie byc swieto..e, OK?