:(((((((((((((((((((((((((((((((( (((((

[lost30]

Wlasnie strasznie poklocilam sie z mezem, od jakiegos czasu sie nie uklada.
Bardzo mi smutno, on poszedl do pracy, ja siedze i placze(((Tesknie za
synkiem, nie mieszkam w Polsce juz tu dluzej nie wytrzymam. Wyjechalismy tu
zarobic na mieszkanie, chyba juz tego zaluje. Od miesiaca moj synek jest w
Polsce ,mial tam zostac do konca marca. Ja juz nie daje rady, codziennie doly:
( Przepraszam, ze w ogole pisze ale nie mam z kim porozmawiac, a jest mi
naprawde bardzo ciezko, nie wiem juz co robic planuje kupic bilet i wyjechac
stad tylko co dalej? Mam juz pooprostu dosc wszystkiego tak bardzo chcialabym
synka przytulic teraz.

[monia145]

Współczuję Ci, ale decydując się na rozłąkę liczyłaś sie chyba z podobnymi
emocjami?
Jesli możesz skrócic pobyt to to zrób, jeśli nie, to trudno... i pancerz na
grzbiet. Do marca niedaleko...
Mieszkacie za granica na stałe?
Czy to synka zawieźliście do Polski?

[dlania]

Troche Ci współczuje, troche Ci zazdroszczę.
Ja wybrałam odwrotnie: mam męża i dzieciarnie przy sobie, prawie nigdy nie
rozstaję sie z nimi na dłużej niż 8 godzin. Za to już 9 lat tułamy sie po
wynajetych mieszkaniach i prawdopodobnie bedzie tak do końca życia (bo przeciez
nie będe sie pocieszać myśla, że za jakieś 20-30 lat odejda nasi rodzice
i "zwolnią" nam mieszkanie...). Samochód mamy 20-letni. Ogólnie bida.
Cos za coś - nikt nie powiedział, że wybór będzie prosty.

[lost30]

Chwilowo tu mieszkamy, chcemy wrocic do kraju tylko ze nie mamy mieszkania wiec
chcielismy choc troche odlozyc, masz racje wiedzialam na co sie decydowalam
tylko wiesz to sie wszystko nawarstwilo tak, synka nie ma, z mezem sie kloce
ciagle i w pracy i w domu ( tak sie sklada ze pracujemy razem i ja jestem mozna
powiedziec <<nad nim>>, w domu znowu konflikty o bzdury bo oboje bardzo
tesknimy za synkiem bardzo i to chyba w nas siedzi, ciezko sie dogadac. Nie
wiem juz co robic wracac sama? Razem bedzie ciezko szukac pracy no i nie mamy
gdzie mieszkac. Teraz miala do nas przyjechac tesciowa z synkem w kwietniu i
mielismy tu zostac razem do konca roku ale ja nuz nie wiem co robic, czuje sie
tu strasznie samotna, jak widze jego pusty pokoj to poprostu nie moge i jeszcze
te klotnie z mezem i w pracy nieszczegolna atmosfera, wszystko prawie na
>>nie>>ale co robic wracac znowu do mamy? wiem ze rozowo nie bedzie bo nie bylo:
( pozdrawiam

[monia145]

Ja bym została..i przede wszystkim postarajcie sie jakoś uzdrowić Wasze
relacje..bo chyba masz rację, że to te kłótnie pogłebiaja frustrację. Z jednej
strony rozłąka z dzieckiem, z drugiej strony kłótnie z partnerem...musicie sie
wspierać, bo macie tam tylko siebie. Pogadaj z mężem, może coś go dręczy, może
rzeczywiście ta Twoja "nadrzędna " pozycja zawodowa....w końcu pracujecie dla
Waszego wspólnego dobra i tylko razem możecie przejść przez ten trudny dla Was
okres.

Do monia145

[lost30]

Ja tez sobie tak tlumacze, ale wiesz sa takie chwile ze ja mam juz tak dosc ze
odechciewa mi wszystkiego, tyko wlasnie wtedy sobie mysle, ze moze to byc
poczatek konca naszego malzenstwa, a tego nie chce bo juz troche jestesmy razem
( wczoraj minelo 11 lat )i kocham meza, ale to chyba przeze mnie te klotnie
jestem bardzo zazdrosna o niego chociaz on nigdy nic nie zrobil,,,ja chyba
troche przesadzam ale moze to dlatego ze mam tu tylko jego ? Nie wiem co zrobic
zeby zdystansowac sie do tego wszystkiego, bardzo dziekuje za podtrzymanie na
duchu.

[pesteczka5]

Rozłąka z dzieckiem wydaje mi się niewarta niczego, ale jestem sobie w stanie
wyobrazić, że w życiu bywają różne sytuacje. Tym niemniej, starałbym się tak
urządzić to wszystko, żeby koszty operacji nie przytłoczyły Was i nie
spowodowały rzeczy, które będą niedowracalne.
A teściowa nie może przyjechac już? Skąd taki pomysł, żebyście oboje rozstali
się z synkiem? Emigracja jest trudna, a rozłaka z dzieckiem w ogóle nie mieści
mi się w głowie. Chcę powiedzieć, jednym słowem, że stan w jakim się
znajdujesz, jest konsekwencją Waszego bardzo trudnego wyboru i nie dziwi...
Pogadajcie o tym oboje, zróbcie ponowny rachunek zysków i kosztów, być może
trzeba będzie zweryfikowac plany.
Powodzenia, trzymam kciuki.

[m.fiorella]

ja na twoim miejscu zrobilabym wszystko zeby jak najszybciej byc z dzieckiem,
sciagnij tesciowa z dzieckiem jak najszybciej do was,albo samo dziecko,albo
wracaj, ja bez dziecka nie moglabym zyc, bez meza tez, ale moaz dorosly poradzi
sobie, a dziecko?

[agnieszkamodras]

Mam nadzieje, że dziś masz się lepiej?

[wobbler]

Jest takie powiedzenie:"Chcacemu nie dzieje sie krzywda".
Kwestia wyboru-kasa,albo rodzina...

[denea]

Może da się dziecko ściągnąć wcześniej ?
A z zazdrością spróbuj trochę odpuścić bo z tego co piszesz to jest chyba
trochę problemem w Waszym związku. Jeśli robisz mu sceny i to bez powodu to
faktycznie może go to wkurzać. Jeśli nie możesz się powstrzymać to spróbuj
trochę żartem, trochę komplementem...
Mam nadzieję że ten trudny czas szybko się dla Was skończy.
Pozdrawiam

[net79]

polonian.co.uk/pomoc_socjalna_i_podatki/zasilki_w_uk.html
Nie wiem gdzie siedzisz, ale jeżeli Angli to tam masz wszelkie dodatki na
dziecko, nianię i mieszkanie. Może zciagnijcie młodego wczesniej. nawet twoja
mame mozesz zarejestrowac jako nianię tylko nie pamietam gdzie. I dostaniesz
wtedy częściowy zwrot kosztów niańki. Oboje na jakis czas rozstaliscie się z
czymś najcenniejszy w zyciu, i obojgu wam ciężko. Powinniście się wspierać, bo
na obczyźnie łatwo rozwalic związek. Siądźcie razem i znajdźcie najleprze
rozwiązanie, jak małego sprowadzicie, tez dostaniecie na niego dodatek. Teraz
to kryzys, nie warto dorzucac jeszcze chorobliwej zazdrości, bo... po co jak
nie ma o co.