Zaraz mnie zjecie żywcem, ale

[nisar]

jak słowo daję, współczuję mężom niektórych z Was.
Jak czytam, że on "tylko chodzi do pracy, na jakieś 10 godzin dziennie" (no
obija się leniuch obrzydliwie, a na dodatek świadomość że MUSI zarobić na
rodzinę niewątpliwie dodaje mu skrzydeł), a żoneczka nie zawsze ma czas
ugotować obiad (jakieś pół godziny dziennie, jeśli nie są to zamorskie
frykasy) bo PRZECIEŻ WYCHOWUJE DZIECKO, to słowo honoru wszystko się we mnie
przewraca.
Na miejscu męża zastanowiłabym się głęboko nad sensem takiego związku.

A teraz możecie mnie zabić.

[ala67]

he he postanowiłaś rozruszać forum?
ja sie zgadzam z Tobą, niech nas obie zabiją))

Mały kijaszek w mrowisko.... :))) n/t

[nisar]

[andaba]

No, ja cię nie zabiję, przed chwilą napisałam to samo.

[beata985]

zabijać Cię nie będęDD
ale ugotowanie obiadu zajmuje trochę więcej czasu. trzeba miec z czego upichcić-
zakupy, jak ktos nie ma sklepu pod nosem to przekichane, ugotowac, a potem
sprzątnąć cały ten chlew.

[beniusia79]

no, macie racje. w sumie jestesmy bezczelne, ze tak ciagle marudzimy na tych
chlopow. ci biedni mezowie zarabiaja na nas a my wydajemy te kase, czasem na
pierdoly. siedzimy tylko w domu i mamy tyle wolnego czasu, bo przeciez przy
dziecku nie ma tyle roboty. niektore z nas gotuja codziennie obiad, na ogol cos
szybkiego a powinnysmy ugotowac od czasu do czasu obiad z 3 dan. robimy
kanapeczki do pracy, niestety czasem przez trzy dni z ta sama szynka. ci biedni
mezowie... tak siedzimy w domu, czesto przy kompie, przy telewizji. pijemy se
kawke, chodzimy na zakupy, mamy tyle wolnego czasu i jeszcze mamy pretensje do
szanownego malzonka, ze nie pomaga nam w domu. oj, jakie my niewdziecznice
jestesmy.

[bri]

Ja sie zgadzam. Ale też nie sądzę, żeby mąż miał prawo robić awanturę jak tego
obiadu czasem nie będzie albo żeby był całkowicie zwolniony w takiej sytuacji z
domowych obowiązków czy opieki nad dzieckiem.

[nisar]

Bri, to są dwie różne rzeczy.
Ale sorry - obiad jakikolwiek, bodaj parówki w sosie pomidorowym + makaron, jak
dla mnie po powrocie z pracy być musi. I nie wierzę, że przy przychówku
mniejszym niż trojaczki nie da się tego zrobić.

Choćby w czasie wygospodarowanym zamiast siedzenia na forum...

[bri]

Pewnie, że się da, ale mogę mieć inny plan na ten dzień, np. całodzienna
wycieczka, wizyta u kogoś, mogę się źle czuć, być chora itp. Coś się stanie jak
obiadu nie będzie i facet będzie musiał zrobić sobie kanapki?

[buzka262]

No wedlug niektorych to kanapki czy parowki sa niedopuszczalne.Nie rozumiem
tego.Ale ok , kazdy ma swoje zdanie na ten temat , tylko dlaczego krytykowane sa
te osoby ktore tych obiadow z pewnych przyczyn nie gotuja , nie codziennie.a
jesli ktoras nie umie gotowac to juz jest na maxa skreslona i powinna sama byc
?????Wy jestescie dziwne.

[rita75]

krytykowane s
> a
> te osoby ktore tych obiadow z pewnych przyczyn nie gotuja

to niech wezma sie za prace zawodowa

[buzka262]

nie rozumiesz tematu .....

[rita75]

mylisz się
podzial rol- ona w domu, on 10 godzin w pracy
- jej psim obowiazkiem jest zajac sie tym domem.

[buzka262]

hahahaha przestan

[rita75]

to tylko jasny i sprawiedliwy podzial rol....no chyba, ze pani na rowni z panem
zajmnie sie praca zawodowa, wtedy obowiazki domowe nalezy podzielic na pol.
Nie zdzierzylabym,gdybym to ja tylko pracowala zawodowo, w domu bylby maz-
wracam po 10 godzinach- w domu burdel na kolkach, nie ma czego zjesc, a mezulo
zbija baki na forum.

[buzka262]

Zbijasz baki na forum???? bo wydaje mi sie ze wiekszosc poprostu czerpie z tego
przyjemnosc i porady , ja tak samo.To co tutaj robisz??

[monia145]

Rozumiem, że takiej właśnie sytuacji udzieliłabyś odpowiedzi mężowi, który po
całym dniu wraca z pracy: " kochanie nie zrobiłam obiadu ale wiesz szukałam
porad i udzielałam ich..a jaką z tego miałam przyjemność?"

[buzka262]

Mozliwe , z tym ze moj mezus ma obiadek na stole codziennie i po co te nerwy???

[tigra8]

Przaz tygodzień byłam unieruchomiona- skręcona kostka i to paskudnie. Mąz
musiał przejąc wszystkie moje obowiązki. Już po jednym dniu był tak zmęczony,
że zasypiał z dziecmi na bajce. Po tygodniu kupił mi kwiaty, i powiedział, że
jeśli kiedykolwiek powie, że siedzącc w domu nic nie robię to mam mu prawo
strzelic w pysk. Dodam,że po tym tygodniu miałam więcej roboty niż po przejściu
huraganu.

[fergie1975]

nisar napisała:

> Ale sorry - obiad jakikolwiek, bodaj parówki w sosie pomidorowym + makaron,

łał, to już wiem co zrobię jutro na obiad i pojutrze i popojutrze, chociąz
nie, w niedzielę to zamiast parówek dam kiełbasę.
Znasz więcej takich fajnych przepisów?

[buzka262]

Moj maz jakos nie narzeka i nie musi zastanawiac sie nad sensem naszego
zwiazku.Gratuluje pomyslu na post :-0.Szok.

[kathia_25]

a ja właśnie nie gotuję obiadów,z bardzo prostej przyczyny-kiedyś gotowałam i
mąż nigdy do domu na ten obiad po pracy nie przychodził tylko sobie na piwko
łaził;więc jak enty raz obiadek wylądował w śmieciach powiedziałam że więcej nie
ugotuję

[agnieszkamodras]

Codziennie szykuję niemężowi obiad do pracy i dbam o to, żeby również na
wieczór zjadł coś ciepłego. Nie uwłacza mi to. Ba, lubię to. No chyba, że w
groszku jest gąsiennica.

[wieczna-gosia]

nisar napisała:

> jak słowo daję, współczuję mężom niektórych z Was.
> Jak czytam, że on "tylko chodzi do pracy, na jakieś 10 godzin dziennie" (no
> obija się leniuch obrzydliwie, a na dodatek świadomość że MUSI zarobić na
> rodzinę niewątpliwie dodaje mu skrzydeł), a żoneczka nie zawsze ma czas
> ugotować obiad (jakieś pół godziny dziennie, jeśli nie są to zamorskie
> frykasy) bo PRZECIEŻ WYCHOWUJE DZIECKO, to słowo honoru wszystko się we mnie
> przewraca.
> Na miejscu męża zastanowiłabym się głęboko nad sensem takiego związku.
>
> A teraz możecie mnie zabić.
>

Uwazam ze meza pracujacego 10 godzin zostawic bez obiadu nie mozna dlatego
zasugerowalam mu jedzenie w pracy. I od tej pory fakt czy zdarzylam zrobic obiad
czy nie- byl nieistotny

a moze zdazylam? ntxt

[wieczna-gosia]

[zona_mi]

wieczna-gosia napisała:


> Uwazam ze meza pracujacego 10 godzin zostawic bez obiadu nie mozna dlatego
> zasugerowalam mu jedzenie w pracy.

Takie tam, małe ziemniaczki

[szymama]

ja sie zgadzam. Ja po 12 godzinach pracy tez mysle tylko o obiedzie.
Przerabane, jesli moj maz zaproponowalby mi parowki
Staramy sie gotowac tak, zeby bylo na drugi dzien gotowe. Gotujemy na zmiane.
Jak ja mam chwile to gotuje, jak moj maz ma chwile to gotuje. Robie tez obiady
do zamrazarki np. pierogi, bigos, fasolke po bretonsku. Potem tylko odgrzewamy
to, na co mamy ochote. Moj maz to czlowiek nie wymagajacy nie wiadomo czego na
obiad. Robie czasami omlety z ziemniakmi, ryz z meem, a to na prawde nie wymaga
duzo czasu i poswiecen. nie rozumiem, jak mozna siedziec w domu z dzieckiem i
nie gotowac!!!!!

[mama_oli_i_tomka]

Nisar, jako żona niepracujaca zawodowo, mająca pracującego mężą, potwierdzam że
zrobienie obiadu to żaden problem. Fakt - przyznaję się, czasem i mnie się
zdarza, że nie ugotuję (zazwyczaj siła wyższa - syn chory, pogoda do bani, nie
ma jak wyjść) ale chyba mam męża przyzwoitego bo się nie wścieka (albo też na
tyle nieczęsto mi się to zdarza że nie ma o co kopii kruszyć).

Niemniej uważam, że zadbanie o pracującego meża nie stanowi problemu. No może w
pierwszych 2-3 miesiącach przy pierwszym dziecku może być gorzej. No wiadomo,
trzeba sobnie organizację usprawnić. Ale potem?

Pozdrawiam

[ledzeppelin3]

Eeetam. Nic nowego. Znów kobiety chcą sobie trochę podokopywać- pracujące nie
moga znieść niepracujących, rodzące przez cięcie rodzących naturalnie, karmiące
piersią karmiących butelką, grube chudych etc. Normalne ciąganie się za kudły
ogłupiałych patriarchatem kobiet

[lola211]

Gotowanie moze sie znudzic.Kiedys pichcilam cuda, bo lubie dobrze pojesc, ale
od paru lat po prostu mi sie nie chce- od czasu do czasu mam wene, ale
najczesciej gotuje cos na szybko.Bywa, ze w domu pelna lodowa, ale nic na
cieplo nie ma.Siedzac na wychowawczym zdarzalo mi sie po prostu nic nie
ugotowac, z czystego lenistwa- ja potrafie sie do tego przyznac zamiast
zaslaniac sie dzieckiem.Teraz, gdy pracuje potrafie lepiej sie zorganizowac-
dziecko musi zjesc obiad, gdy wroci ze szkoly i to mnie głownie mobilizuje.

[anna-pia]

No faktycznie, takiemu leniowi gotować to wstyd i hańba.
Od dzisiaj nie gotuję! Lepiej niech je w restauracji, wyjdzie 4x drożej co
najmniej, ale JA będę miała spokój. Tylko gdzie mam zamówić catering dla siebie
i dzieci, hę?

Uważam, ze stawianie sprawy "gotuję mężowi" jest kretynizmem. A kobieta
zajmująca się domem i dziecmi to co - nie ma prawa do ciepłego posiłku? A skoro
gotuje dla siebie, to i dla męża się znajdzie. Ostatnio mój zapytał, czy nie
jest mi lżej, jak on zje "na mieście". Niby jest, ale poprosiłam, żeby robił to
tylko w sytuacji "siły wyższej" typu spotkanie z kimś, bo jeśli on nie je obiadu
w domu, to mi się nie chce gotowac dla mnie samej (córka je w przedszkolu, synek
- mocno dietetycznie, fuj), a jedzenie kanapek 3x dziennie nie jest specjalnie
zdrowe.
Tak więc uważam, że dbanie o ciepły obiad dla męża jest jednocześnie dbaniem o
obiad dla nas samych, pracujacych zawodowo czy nie. Dlatego tak mnie wkurza
teściowa, kiedy daje coś "tylko dla syna, bo ty nie lubisz (no nie lubię), a nie
będziesz musiała obiadu gotować". Szlag mnie trafia - co to, ja gorsza jestem?!

[lola211]

> Uważam, ze stawianie sprawy "gotuję mężowi" jest kretynizmem. A kobieta
> zajmująca się domem i dziecmi to co - nie ma prawa do ciepłego posiłku? A
skoro
> gotuje dla siebie, to i dla męża się znajdzie.

Chyba, ze jedza co innego.Ja sobie nie smaze kotletow, nie jadam ziemniakow, a
facet i owszem.I trzeba robic oddzielne dania.Dziecko tez nie zawsZe zje to co
akurat my, wiec musze jej przygotowac cos innego.

[anetina]

Nisar masz rację
jesli ja mam wolne i posprzatam i zajmę się dzieckiem
i obiad przygotuję i kolację - M. pracuje 12 godzin

gdy M. jest w domu - to on sprzątnie, ugotuje coś, pobawi się dzieckiem

ale mnie wkurza tekst, bo nie mam czasu
czasu może brakuje, ale gotuje się przecież dla dziecka, dla siebie
dla męża nie zostanie?

poza tym, jeśli on tylko pracuje, zarabia na życie, należy mu się gorące
jedzenie
może być bałagan w domu - nie nie przy każdym dziecku się da sprzątnąć do końca

ale jedzenie ...
bez przesad

[buzka262]

Skonczcie juz ten temat bo sie nudno na forum robi , w kolko jedno i to samo ,
,,nie mam czasu'' , ,,gotuje , nie gotuje'' , masakra , nie macie wiekszych
problemow?????Zycze wszystkim mezom SMACZNEGO!!!!!!!!!!!!!!!!!

[buzka262]

acha i jeszcze jedno , jak wasi mezowie wroca z pracy to biegnijcie sie pozalic
ze sa matki i zony ktore w ogole nie gotuja , albo gotuja sporadycznie , a wy
jestescie takie cudowne.Koszmarrrrrrrrrrrr.Wrrrrrrrrrrr.

[anetina]

nie mamy problemów

chyba że za problem można uznać, co mamy wygrawerować na obrączkach

[aluc]

do roboty go zagnać, lenia jednego tylko 10 godzin pracuje, niż dziwnego, że
żonie się nie chce

obiadów staremu nie robię, stary je lancz (albo i nie) w ramach pracy, jakby
nakazał mi czekać na niego codziennie z obiadem, to zastanowiłabym się głęboko
nad sensem tego związku, zwłaszcza, że wczoraj przyszedł z pracy o drugiej w
nocy

[edycia274]

hm mój pracuje od 5 do czasem 20. ja raczej obiad zawsze mam, ale posprzatane
czasem nie..oj nie i strach patrzeć na syf.

[niutaki]

a ja kiedyś nie gotowałam obiadów, tak przez pierwsze pół roku po urodzeniu córki, nie było jak i nie mam zamiaru nikomu tłumaczyć dlaczego , za to robiłam mężowi rano kanapki do pracy i kawę, nie było to poświęcenie. Po prostu nie można każdego mierzyć tą samą miarką. Teraz też nie zawsze ugotuję, bo pracuję raz pół dnia, raz noc, a raz cały dzień i noc, jestem człowiekiem, nie robotem.

[niutaki]

acha i na forum nie siedziałam, wtedy nie mieliśmy netu.

[wieczna-gosia]

aluc niech se chlop lezanke wstawi do pracy, zamiast benzyne bez sensu spalac ))

[e_r_i_n]

Zgadzam się równiez. O ile w sytuacji, gdy kobieta i facet pracuja, nie dziwi
mnie brak obiadu itp., o tyle gdy kobieta jest w domu, IMO ugotowanie obiadu
mezowi powinno byc dosyc oczywiste. Tym bardziej, ze dziecko i ona sama tez cos
jedza.

zauwaz erin ze

[wieczna-gosia]

1. nie kazdy facet ma ochote na przecierana jazrynowa, nie mowiac o tym ze ja
mrozilam takie tarte obiadki. Sama jadlam kanapki albo jajecznice- jej sie nie
da zrobic na zas

2. moj wklad w wychowanie potomstwa polegal glownie na nieprzebywaniu w domu.

[e_r_i_n]

Coz, moim zdaniem przygotowanie czegokolwiek ciepłego dla faceta, ktory nie ma
mozliwosci zjedzenia na stołówce , nie jest czyms niemozliwym dla srednio
rozgarnietej osoby .

[bunny.tsukino]

Pif , paf nie żyjesz.
A na serio, to czasami dobija rutyna. Mi miło było, gdy zamiast po raz n-ty
gotować mogłam się poobijać a na wieczór iść z mężem i dzieckiem do restauracji,
choćby na coś nie wyszukanego. Ale było to i-n-n-e.

[agao_72]

mój mąż nigdy nie pracował po 10 godzin dziennie. taki szczęściarz - bo
pieniądze z pracy ma dość dobre. jak byłam na macierzyńskim, to zdarzało mi się
nie ugotować obiadu - bo_mi_się_nie_chciało. ale lojalnie go ostrzegałam, że
nie ma obiadu i ma zahaczyć o pierogi (sklep z pierogami) po drodze do domu. z
resztą u nas jest problem kuchenny - ja nie dotknę się do surowego mięsa, a on
jest mięsożerny. więc, wszelkie rzeczy mięsne sam sobie gotuje.
teraz oboje pracujemy i najczęściej obiad gotowany jest wieczorem i odgrzewany
dnia następnego. albo gotujemy coś na szybko - najczęściej włoskie lub chińskie
dania.

[selavi2]

A jakim cudem robisz obiad w pol godziny?
Gotuje od 17 lat i zawsze to jest najmniej 40 minut!
Nadmieniam, ze nie jadam gotowcow ani nie stosuje polproduktow.

[aluc]

aglio olio peperoncino robię tyle ile się makaron gotuje, znaczy w porywach do
13 minut

[wana]

Popieram w całej rozciągłości!!!!

Co amją powiedzieć te, które: pracują, wychowyją, gotują, ...itp?
Pozdrawiam
wana

[wieczna-gosia]

> Co amją powiedzieć te, które: pracują, wychowyją, gotują, ...itp?

poniewaz z wychowania nie chce rezygnowac a z pracy nie moge (eee.... nieee...
chyba z pracy nie chce a z wychowania nie moge.... eeee....zreszta mniejsza...)
postanowilam zrezygnowac z gotowania. Gotuje stolowka. I stolowka i ja jestesmy
szczesliwe )

[janka007]

wana napisała:

> Co amją powiedzieć te, które: pracują, wychowyją, gotują, ...itp?

Że są samotnymi matkami.

Wersja II:
Że są frajerkami na własne życzenie, skoro nie umieją się po partnersku
podzielić obowiązkami.

[joanna_poz]

również popieram.

pracuję zawodowo, codziennie robię obiad (tylko 2 danie, średnio wymyślne,
często z półproduktów, czas przygotowania 30-60 minut max).

nie bardzo wyobrazam sobie, abyśmy po całym dniu pracy nie zjedli tego obiadu.

i lubię ten wspólny wieczorny obiad nie dla samego jedzenia (choż też), ale
dlatego, że w ciągu całego szalonego dnia mamy wreszcie spokój, czas dla
siebie, żeby pogadać, odpocząć.

[janka007]

> pracuję zawodowo, codziennie robię obiad (tylko 2 danie, średnio wymyślne,
> często z półproduktów, czas przygotowania 30-60 minut max).
>
> nie bardzo wyobrazam sobie, abyśmy po całym dniu pracy nie zjedli tego obiadu.

A wyobrażasz sobie, że to mąż robi obiad?

[joanna_poz]

>
> A wyobrażasz sobie, że to mąż robi obiad?

a dlaczego miałabym sobie nie wyobrazac?
akurat w moim domu nie jestem jedyną użytkowniczką kuchni, garnkow i patelni..

[janka007]

To macie po dwa obiady dziennie? Odśwież sobie może to co wcześniej sama
napisałaś, żeby się nie plątać w zeznaniach.

[joanna_poz]

wiesz, w kuchni przygotowuje się jeszcze inne posiłki, nie tylko obiady, także
sniadania, kolacje, podwieczorki, tudzież inne przekąski.

ale wychodząc naprzeciw Twojej dociekliwości uściślę:
CODZIENNIE jemy obiady, które ZAZWYCZAJ przygotowuję ja. Bo faktycznie tak źle
nie mam, żebym codziennie musiała je robić sama.

[janka007]

Ach, teraz to już jest źle, jak musisz je codziennie robić sama? Ale niedawno
byłaś dumna z tego że robisz je codziennie i "nie wyobrażałaś sobie, żebyście
mieli ich nie zjesć". Ciekawe zmiany następują w rozłożeniu akcentów.

[joanna_poz]

nadal moja wyobraźnia nie ogarnia, abyśmy po 8-10 godzinach pracy nie mieli
ochoty na zjedzenie obiadu. tym bardziej jeśli nie jemy niczego ciepłego w
godzinach pracy. ot, takie głodomory z nas, co lubią zjeść po całym dniu obiad,
wypić do niego dobre wino i poprawić deserem

no ale nie wykluczam, ze są tacy, co faktycznie jeść nie potrzebują...

a akcenty widzisz Janko, tam gdzie ich nie ma.
jakos nigdy nie pomyślałam, ze fakt codziennego przygotowania obiadu mógłby
mnie przyprawić o dumę tudzież o cierpienie

[janka007]

Akcenty wynikają moja droga z kontekstu i to dość jasno. W każdym razie
relacje "codziennie robię obiad" do dość częstej pomocy małzonka w kuchni w
waszym małżeństwie zafascynowały mnie.

[joanna_poz]

małżenstwem przez te 10 lat nie jesteśmy (i nigdy nie byliśmy).
i może dlatego jeszcze cały czas po prostu chce nam się robić i jeść te
śniadania, obiady i co tak jeszcze pichci się w kuchni, bez traktowania tego
jako przysługi tudzież łaski na rzecz drugiej strony.

[janka007]

Słusznie, niemąż i nieżona przecież w każdej chwili może odejść. Trzeba się
starać.

[ala67]

Gdyby mój mąż prezentował postawę: obiad mi sie należy, i jeszcze wybrzydzał -
toby go niekoniecznie dostawał. Albo by i dostawał, ale w takiej atmosferze, że
odechciewałoby sie mu go jeść.
Ale że on zjada, co mu dadzą, chwali pod niebiosa, a jedyne, co ma mi do
zarzucenia to to, że gotuję za dobrze (i przez to on tyje, bo sie nie może
ograniczyć) - to mi sie zwyczajnie chce mu ten obiad ugotować

A jak mnie leń dopadnie, to sie zjada cokolwiek albo pizzę zamawia i też dobrze
jest

[buzka262]

Wlasnie zrobila mezowi nalesniki z serkiem waniliowym))))Skrytykujecie
?????No bo przeciez facet powinien cale zycie konkrety jesc )

[burza4]

wcale nie uważam się za osobę zorganizowaną, i takie np. prasowanie zawsze
czekało lepszych czasów, niemniej jednak podstawowe czynności domowe pt.
zakupy, sprzątanie i obiad nie stanowiły nigdy probmemu. Co prawda - robiłam to
bardziej z myślą o sobie (bo lubię zjeść ciepły posiłek), a nie ówczesnym mężu,
więc i poświęcać się nie musiałam.

Co więcej - miałam mnóstwo czasu na czytanie, pamiętam jak z nudów zaliczyłam
nawet "Emancypantki" Prusa

więc też niespecjalnie do mnie przemawia tekst "nie mam czasu
sprzątnąć/ugotować, bo przecież DZIECKO". No to co z tego? problem z
wyskoczeniem do kosmetyczki to rozumiem, bo opiekę dziecku trzeba zapewnić, ale
do sklepu?

[bri]

Zaczniej w wolnych chwilach robić szkolenia dla gorzej zorganizowanych matek

[bj32]

Ja tam i kanapeczki do pracy mężowi robię i obiady gotuję, i w ogóle fajna ze
mnie żonka. Tylko z tym czasem nie trafiłaś, bo zrobienie powiedzmy 200
pierożków zajmuje mi pół dnia, ale dzięki temu potem jest ileś dni, kiedy nie
gotuję wcale, albowiem pierożki wyciągam z zamrażarki i tylko odgrzewam. Nie
dość, że troskliwa jestem, to jeszcze zapobiegliwa i sprytna. A przy tym
skromna, hihihi.

[ledzeppelin3]

...a dla faceta i tak najważniejsza jest laska z połykiem

[buzka262]

hehehehehehehehehehehhehehehehe.Jedna szczera na maxa osoba na forum
Pozdrawiam Cie ledzeppelin3 Duza buzka.

no tak...

[nanuk24]

ale facet, ktory ma 200 pierozkow w zamrazalniku moze zapomniec o lasce z
polykiem;-D Zona przecie zmeczona tym lepieniem i nie bedzie speniac
idiotycznych zachcianek mezaPP

[bj32]

Żonie lepienie pierożków nie wpływa na stopień zmęczenia i chętnie *dowolne*
zachcianki męża potem spełni. Mąż akurat woli nieco inne doznania niż laska z
połykiem, a jakie nie będe tu pisać, bo mogłybyście pozazdrościć;P

[babka71]

dlaczego masz numer 3??
ale w sumie się zgadzam dobry obiad, super seks z żoną , a nie z kochanką na
boku "To podstawa wyżywienia Ludzkości"!!!
A ludzie czyli faceci tak mają...nic im więcej do szczęscia nie potrzeba.he
he!! taka natura ten gatunek ludzkości tak ma od urodzenia i co robić??
Trzeba to zaakceptować

[ledzeppelin3]

> dlaczego masz numer 3??
Trójka kojarzy mi się z wypiętym tyłkiem

[monia145]

A mnie z cyckami

[ledzeppelin3]

Byle nie mlecznymiP

[aluc]

no patrz, a przed wojną to preferowali takie z kościaną rączką

[net79]

Odpowiem przeczytaną dzis tekstem

Cytat:

"Mój przyjaciel otworzył szufladkę w komodzie swojej żony i wyjął z niej mały
pakiecik owinięty w bibułkę. To - powiedział - nie jest zwykle zawiniątko - to
jest Jej bielizna osobista. Wyrzucił opakowanie skrywające zawartość i
przyjrzał się jedwabnej, wykończonej koronką bieliźnie. Kupiłem to Jej, kiedy
pierwszy raz pojechaliśmy do Nowego Jorku, 9-10 lat temu. Nigdy jej nie
założyła, czekała z tym na jakąś specjalną okazję! Więc dobrze - pomyślał,
dzisiaj zdarzyła się ta odpowiednia okazja. Zbliżył się do łóżka i ułożył
bieliznę przy jej głowie. Niedługo zaczną ubierać ją do trumny. Po krótkiej
chorobie wczoraj zmarła.

Potem patrząc w moją stronę powiedział: "Każdy dzień, który przeżywasz jest tą
specjalną okazją. Nasze okazje już minęły. Nie warto było zostawiać wszystkiego
na potem."

Te słowa zapadły mi w pamięć, mam je ciągle na myśli. One zmieniły moje życie.

Teraz więcej czytam, a mniej sprzątam. Siadam na tarasie i rozkoszuję się urodą
okolicy bez poczucia winy, że nie wypieliłem ogródka. Spędzam więcej czasu z
moimi bliskimi i przyjaciółmi, a mniej pracując. Zrozumiałem, że życie to
ciągłość doświadczeń, które trzeba przeżywać w radości, a nie próbować je
przetrwać lub ścierpieć. Już niczego nie odkładam na potem. Piję codziennie z
moich antycznych, kryształowych kieliszków. Zakładam nowe ubranie na zakupy w
supersamie, jeżeli tylko zdecyduję, że mam na to ochotę.

Nie zachowuję moich najlepszych perfum na specjalne imprezy, tylko używam ich
codziennie, kiedy pragnę poczuć je na sobie.

Zdania zaczynające się od "pewnego dnia", "kiedyś" znikają z mojego słownika.
Jeżeli coś jest warte zobaczenia, usłyszenia lub przeżycia, chcę to zobaczyć,
usłyszeć i przeżyć teraz.

Nie wiem co zrobiłaby żona mojego przyjaciela, gdyby wiedziała, że nie będzie
jej tu dzisiaj między nami i przyjmiemy to z taką nieświadomą lekkością. Mam
nadzieję, że poszłaby zjeść do restauracji chińskiej - jej ulubionej.

To te malutkie, nie zrobione rzeczy, najbardziej by mnie bolały gdybym
wiedział, że moje godziny są już policzone. Byłbym niepocieszony, że przestałem
widywać się z moimi dobrymi przyjaciółmi, odkładając to na "najbliższy czas",
że nie napisałem listów, które miałem zamiar posłać już jutro. Byłbym
niepocieszony i smutny, że nie mówiłem wystarczająco często moim braciom i
dzieciom jak bardzo je kocham.

Od już i teraz nie staram się opóźnić, przeczekać ani wstrzymać niczego co
mogłoby wprowadzić mnie w dobry humor, dać powód do radości i śmiechu i każdego
dnia powtarzam sobie, że dzień dzisiejszy jest wyjątkowy. Każdy dzień, każda
godzina, każda minuta - nią jest!

[hossa76]

nisar napisała:

> jak słowo daję, współczuję mężom niektórych z Was.
> Jak czytam, że on "tylko chodzi do pracy, na jakieś 10 godzin dziennie" (no
> obija się leniuch obrzydliwie, a na dodatek świadomość że MUSI zarobić na
> rodzinę niewątpliwie dodaje mu skrzydeł), a żoneczka nie zawsze ma czas
> ugotować obiad (jakieś pół godziny dziennie, jeśli nie są to zamorskie
> frykasy) bo PRZECIEŻ WYCHOWUJE DZIECKO, to słowo honoru wszystko się we mnie
> przewraca.
> Na miejscu męża zastanowiłabym się głęboko nad sensem takiego związku.
>
> A teraz możecie mnie zabić.
>


Taaaa, sensem związku jest wpieprzanie żonkowego obiadu;-DDDD

Jak mam ochotę to gotuję - dla własnej przyjemności, a jak nie to nie. I
śmieszą mnie rozważania na temat żarcia jako głównego punktu
małżeństwa/związku. Proponuję do codziennego rytuału dołączyć również obmywanie
stóp i podawanie kapciuszków (po tej cieżkiej pracy przecież mu się należy...)
Bo przecież my, darmozjady i lenie siedzące w domu z dzieckiem, powinnyśmy na
kolanach witać naszego wybawcę, który na nas ciężko pracuje, i dzięki któremu
mamy wikt i opierunek...;-DDDDDDDD

[lola211]

> Bo przecież my, darmozjady i lenie siedzące w domu z dzieckiem
O, w koncu ktos prawde napisal..

[denea]

Racji w tym trochę jest. Jasne że jak człowiek chory/tysiąc innych względów to
facet od zjedzenia kanapek nie umrze, ale przypomniała mi się sytuacja
ekstremalna. Znajomy miał żonę i dwoje dzieci, wstawał rano i szedł po zakupy,
szedł do pracy, potem wracał do domu i ewentualnie mógł zjeść jakiś ochłap (np.
rosół ze skrzydełkiem z kurczaka bo małżonka zeżarła resztę) lub też nie mógł
bo obiadu żadnego nie było. Potem szedł do drugiej pracy a wieczorem jeszcze
kładł dzieci spać, zmywał gary, takie tam. Babka nie pracowała, całe dnie
kawka, sąsiadki, ploteczki i zakupy. Oprócz tego była głupkowata, wredna i
niezbyt piękna.
Kto zgadnie jak się ten związek zakończył ??

Oooo, las rąk ;P

[denea]

A skończyło się tak, że ona sobie przemyślała ten związek, znalazła kochanka i
rozwiodła się z mężem twierdząc że jest małomówny, wiecznie go nie ma a poza
tym nie zaspokaja jej seksualnie.
Mąż długo był w szoku i rwał włosy z głowy.
Morał z tego taki że nie samym obiadem człowiek żyje ))))

[nisar]

Jeżu, ten mąż to chyba faktycznie dziwny był...
A morał z tego taki, że nie można rezygnować z siebie na rzecz innej osoby, bo
rzadko która doceni. Większość będzie pomiatać.

Z moim poglądem na temat karmienia męża, który pracuje na rodzinę, nie ma to
nic wspólnego, ofkors.

[michasia24]

zyli dlugo i szczesliwie??? ))))