Czy powinnam się wtrącić???

[anja_mama-kuby]

Szkoda, że nie ma forum dla ecioci, bo o tym chciałam porozmawiać.

Nie wiem, czy powinnam się wtrącić, proszę pomóżcie. Co wy byście zrobiły?

Jest w rodzinie męża dziewczynka 5-letnia, córka męża brata. Od kiedy zaczęła
chodzić, coś tam ma z nóżkami - iksy. Na początku było to prawie niewidoczne,
bo była dość pulchna. W tej chwili te jej iksy wyglądają potwornie, bo
naprawdę od kolanek nóżki się rozchodzą na boki, a przy tym jest też duże
płaskostopie, dosłownie stopy opierają się na wewnętrznych krawędziach. Jest
taką dość potężną kobietką. Moja mama jest fizykoterapeutką i zajmuje się
skoliozami u dzieci, więc zna się na tego typu wadach. Mówiła szwagierce, jak
mała miała 1,5 roku, później trzy, że trzeba to skorygować, ale ona nawet z
nią nie poszła do ortopedy, żeby to sprawdzić!
Nigdy nie dbała o to, żeby nosiła odpowiednie obuwie, więc nosiła różne
badziewie (np. sandałki z pianki, tenisówki). Zamiast mówić szwagierce: kup
jej odpowiednie buty (choć w tej chwili to nie wystarczy), pokazuję jej,
jakie buty i kapcie kupuję Kubusiowi (Bartek z wysoką cholewką, kapcie
Tombutu). Popatrzy i kupi jej też Bartka, ale niskie i ciężkie! Wydaje na nią
troche forsy, więc nie pieniądze są tu problemem.
Przecież, jak Sandra będzie większa, to nie założy żadnej spódniczki, będzie
się wstydziła takich nóg. Poza tym będzie coraz trudniej to skorygować. Poza
tym w ich rodzinie ze względu na to, że szwagierka ma ładne długie nogi, nogi
w ogóle mają duże znaczenie. I będzie małej ciężko.
Co ja mam zrobić w takiej sytuacji? Zaprowadzić ją sama do ortopedy? To jest
do zrobienia. Ale jaka będzie reakcja mamy Sandry? A jak w odwecie zacznie
mi się też wtrącać w wychowanie Qbcia? Żeby mi pokazać, że ona też może...
Pomóżcie!!!

[e.beata]

a co na to brat męża??????
a co na to lekarz rodzinny /chyba widział dziewczynkę?!/??????
a co na to reszta rodziny?????

Jż. zabierzesz małą na siłę do lekarza zrobisz błąd. Nie masz takiego prawa.
Wydrukuj szwagierce kilka, ale krótkich artykułów o skoliozie. Pogadaj ze
szwagrem.

[anja_mama-kuby]

No więc właśnie: ani lekarz rodzinny nie zwraca uwagi (a przynajmniej ja o tym
nie wiem), a tym bardziej reszta rodziny. W przedszkolu w zeszłym roku
powiedziano jej, że powinna chodzić na basen tzw. korekcyjny, ale szwagierka ją
wypisała z basenu w ogóle.
Co mnie dziwi, to ten lekarz, może wychodzi z założenia, że samo przejdzie? Są
jeszcze tacy lekarze.

lekarz rodzinny

[odalie]

Znam ten typ lekarza rodzinnego!!! Nasza pani pediatra przez ponad dwa lata (od
kiedy młoda zaczęła chodzić i widać było, że coś nie tak) wmawiała nam, że wada
bioder i stępu u naszej córeczki jest czystą fizjologią!

Rodzina trochę nam zwracała uwagę, że mała dziwnie stawia stopki... no, może
nie było to takie ewidentne, jak u Twojej krewniaczki, wada w sumie dla laika
dość ukryta. My wszystkie niepokojące objawy (np. siad płotkarski czy ból nóżek
przy chodzeniu) zgłaszaliśmy pediatrze! a ona wmawiała nam, że to fizjologia.
Prosiliśmy o skierowanie do ortopedy. Wiem, że takie skierowanie kosztuje
przychodnię, ale gdyby chociaż pediatra powiedziała szczerze, że nie widzi
potrzeby wypisania skierowania, ale nie, pani pediatra wmawiała nam, że w ogóle
wszystko jest w porządku - dlatego nie czuliśmy potrzeby iść prywatnie i w
dobrej wierze uciszaliśmy rodzinę, że jest dobrze, że to przejściowe! W końcu
nie jesteśmy specjalistami, a komuś trzeba przecież uwierzyć.

Jak mała nam zachorowała na różyczkę i była osłabiona po chorobie, zaczęła się
potykać o własne nogi... akurat byliśmy w innym mieście u dziadków (zresztą
dziadek lekarz, tyle że nie pediatra ani ortopeda) - jak nas dziadki pogoniły
do ortopedy, to wprost awantura była, ale my już oczywiście nie
protestowaliśmy - i co się okazało? że mimo pozytywnego wyniku badania w wieku
dwóch miesięcy, mała ma dysplazję bioder i to silną, oraz koślawość stępu.
Dostała wkładki do butków (wcześniej i tak nosiła dobre buty od Tomasińskiego,
ale to było za mało) i od razu, jak za dotknięciem różdźki, zaczęła lepiej
chodzić i nie męczyła się tak bardzo, nie kazała się nosić...

Konsultowało ją potem trzech różnych ortopedów w tym miejscowa sława, i wszyscy
przyznawali rację, że wada małej była zbyt duża, aby nie wzbudzić niepokoju
pediatry (zwłaszcza, że się rozwijała, a nie cofała).

[adzia_a]

Właśnie - co na to ojciec dziecka? Może on bardziej zainteresuje się tematem?
Ja bym zapytała otwarcie, czy nie widzi, że dziecko ma krzywe nóżki. Podając
przy tym przykład kuzyna mojego męża, który ma dziś 23 lata i naprawdę cierpi z
tego powodu - nie z przyczyn estetycznych, tylko zdrowotnych. Męczy się przy
dłuższym wysiłku fizycznym, a zważywszy na fakt, ze jest rolnikiem - nie rokuje
to najlepiej na przyszłość...
Przykłady chyba najlepiej działają.

[adzia_a]

PS. Dodam, że na temat bucików nie mówiłabym nic - po pierwsze, na tym etapie
same buciki nic nie załatwią, po drugie - bo rzeczywiście mogą to potraktować
jako wtrącanie, po trzecie - jesli udałoby się namówić ich na wizytę u
ortopedy, to on im doradzi w tej kwestii.

[anja_mama-kuby]

Dzięki bardzo za porady.
Ojciec dziecka właśnie - nic. A i tak bardziej z nich dwojga dogaduję się ze
szwagierką.
Właśnie to też problem, bo gdybyśmy byli zaprzyjaźnieni, to bym to jakoś im
powiedziała, wiedziałabym, że potraktują to jako troskę, a nie - wtrącanie się.
A w sytuacji, jaką mamy między sobą (wieczne dąsy bez powodu), nie mogę nic
powiedzieć, bo nie wiem jak na to zareagują. Praktycznie w tym gronie wszystkie
moje wypoweidzi są przekręcanie i przeinaczane, wybrałam już drogę
postępowania z nimi - nie odzywam się bez powodu. Ale te nożki Sandruni
mnie "bolą"!

[stynka2]

Na pewno nie zostawiaj Sandry bez pomocy! Wygląda na to, że jesteś jedyną
osobą z jej najbliższego otoczenia, która zdaje sobie sprawę z tego poważnego
problemu. Napisałaś, że masz możliwość zaprowadzenia Sandry do ortopedy. Ja na
twoim miejscu nie zastanawiałabym się ani chwili. Zrobiłabym to jak
najszybciej pod jakimś pretekstem, np. możesz powiedzieć, że i tak się tam
wybierasz ze swoim dzieckiem, to przy okazji możesz zabrać ich dziecko.
Napisałaś, że stosunki między wami nie są najlepsze, więc o co chodzi? O to,
że będą jeszcze gorsze? Nie sądzę. Pamiętaj, myśl Sandrze, za kilka lat będzie
Ci za to wdzięczna. Przecież dla dziewczynki nogi są bardzo ważne i niedługo
może być za późno. Napisz koniecznie, czy udało Ci się coś zrobić w tej
sprawie. Trzymam za Ciebie kciuki, no i za małą Sandrę.
Pozdrawiam - Mama Justysi

[adzia_a]

No tak, ale co dobrego może wyniknąć z zaprowadzenia dziecka do ortopedy ? już
pomijając fakt, że rodzice mogą mieć - uzasadnione - pretensje...Przecież nie
będzie tak, że lekarz położy na nią ręce i uzdrowi - niestety, w tym wieku
skorygowanie wady wymaga na pewno ćwiczeń korekcyjnych, i to wielomiesięcznych.
Ktoś musi je z małą wykonywać...

[stynka2]

Z wizyty u ortopedy może wyniknąć wiele dobrego. Przede wszystkim stwierdzi,
czy rzeczywiście Sandra ma tak poważną wadę, oceni jakie są rokowania i
skieruje na ewnentualne dalsze leczenie. A tego, jak wynika z listu mamy Kuby,
żaden lekarz dotychczas nie zrobił. Może jak rodzice Sandry zobaczą czarno na
białym to, co napisze lekarz na temat jej schorzenia zmobilizuje ich do
działania. Być może lekceważą oni ten problem z niewiedzy m.in. Nie wyobrażam
sobie rodziców, którzy wiedząc jakie skutki wywoła zaniedbanie leczenia,
zlekceważą zalecenia lekarza. Może jednak warto spróbować. Chyba kochają swoje
dziecko?

[anja_mama-kuby]

Dziewczyny, jesteście wspaniałe! Wlałyście dużo otuchy w moje serce ciotki!
Na razie nie będzie radykalnych posunięć z mojej strony (jestem trochę tchórzem
i boję się reakcji); na razie dam mamuni Sandry info nt. nóżek dziecięcych,
wad, leczenia, zapobiegania...
Zobaczymy, co z tym zrobi...
Dzięki bardzo