weekendowe małżeństwo

[alicjakom]

zacznę od tego że nam się nie przelewa, jak to się mówi od 1-go do 1-
go, no pojawiło się swiatełko. lepsza praca. Co prawda mąż zarobi
dwa razy więcej, ale będzie w "delegacji" . do domu będzie
przyjeżdzał na weekend. Mamy malutkie dziecko ( 4 miesiące) i nie
wiem jak taka rozłąka odbije się na naszym związku. Czy któraś z was
to przechodziła bądz przechodzi. Jak sobie radzicie? ( ja jestem w
UK i nie mam tu nikogo bliskiego). Czy wasze związki przetrwały. Co
robić zgodzić się na tą pracę czy może niech szuka dalej pracy gd

[alicjakom]

może niech szuka pracy gdzieś blisko, żebyśmy byli razem. no i jak
odbije się to na moim synku. Tata raz w tygodniu

[soemi]

Znam wiele małżeństw żyjących właśnie tak z konieczności. I tu wiele
zależy od Was, sytuacji będzie od Ciebie wymagała dużej
samodzielności, zostaniesz sama na 4-5 dni w tygodniu. Czy zdołasz
sobie poradzić nie tylko fizycznie, ale i psychicznie. Czy nie
będziesz miała podświadomie za złe mężowi, że zostawił Ci dom i
wszystko z nim związane wraz z dzieckiem. On będzie całą tę sytuację
odczuwał inaczej, zajmie się pracą, a do domu bedzię przyjeżdżał z
myślą o weekendowym odpoczynku. I jak długo ma trwać taka praca? Czy
po jakimś czasie Wasze małżeństwo nie będzie opierać się na
oczekiwaniu na partnera by wyrzucić mu wszystkie złości nagromadzone
w ciągu tygodnia. Takie sytuacje są trudne ale do rozwiązania.

[arnikaarnika]

bez sensu - pracuje się tylko po to by mieć za co cieszyć się
sobą ,a praca która powoduje rozłąkę i dezorganizację rodziny to bez
sens

[arnikaarnika]

Chcesz wiedzieć na serio - to wasz związek nie przetrwa - jest to
rozwiązanie góra na rok

[anetina]

z doświadczeń znajomych i rodziny - nie polecam tego sposobu na
dłużej niż kilka miesięcy

[noovaa]

mój M. pracuje po 12h. Jest w domu 2h dziennie i jest tak wyczerpany że i tak
dzieckiem go już nie męczę. Czyli też tak jakby jest tylko w weekend. Mała widać
że chce być z nim ile może (ma roczek) ale nie odbija się to na jej zachowaniu...

[arnikaarnika]

Co ty porównujesz ! To tak jak by ktoś ci powiedział że przez pięć
dni w tygodniu głoduje i je tylko w wekendy ale za to do oporu - a
ty na to że jesz co prawda codziennie ale po dwie kanapki więc też
praktycznie głodujesz - no ale empatia to pewnie twoje drugie imię

[mysiam]

nie znam na szczęscie tego uczucia "małżeństawa weekendowego" z
autopsji,ale mamy wielu bliższych i dalszych znajomych tak
funkcjonujacych.Owszem część żwycięsko przetrwała ten okres,inni sie
męczą jeszcze i czekaja kiedy to się skończy ,a jeszcze inni ....nie
wytrzymali-znam przynajmniej 3 przyklady rozpadu małżeństwa wlasnie
z tej przyczyny
My póki co dzielnie się trzymamy i nie dajemy się)
Tzn mąż juz 4 krotnie mial propozycje awansu ,ale wiązalo się to
wlasnie z przebywaniem 5 dni w Warszawie(my z Katowic).Większe
pieniadze,lepsze stanowisko....ale nas to nie bawi
Sęk jednak w tym ,ze kiedys odrzucenie takie oferty moze znaczyc
zwolnienie go z pracy...coż ,nie ta ,to inna....
po trupach do celu nie będziemy dązyć ....

[arnikaarnika]

brawo mysiam !

[marzeka1]

Znam związki, które tego nie przetrzymały, na krótką metę, przy dużej determinacji i wyrozumiałości z 2 stron- to ma sens, na dłuższą metę- nie.

[beniusia79]

nie polecam. moj kuzyn jest tylko w weekendy w domu. jest
przepracowany, zestresowany, nerwowy i chorowity, nie ma ochoty
zajmowac sie dziecmi, dzieci go denerwuja, ma pretensje do zony, ze
je rozpiescila i zle wychowuje a jego zona jest wykonczona tym, ze
sama musi dawac sobie rade z 2 malych dzieci. oni sie juz tak do
takiego zycia przyzwyczaili, ze nie potrafia ze soba spedzic nawet
calego tygodnia. gdy kuzyn byl 3 tyg na chorobowym, jego zona
powiedziala mi, ze czeka juz tylko az on sobie pojedzie. dla mnie to
nie jest zaden zwiazek...

[pyza_uk]

Ja na twoim miejscu zachecila bym meza do tej pracy, jak sie okaze
np. po miesiacu, ze fajna, to bym sie po prostu przeprowadzila z
rodzina do nowego miasta. Nie piszesz nic o swojej sytuacji - czy
macie wlasny dom, czy wynajmujecie? Jak wlasny, to troche gorzej,
jesli wynajmujecie - to jaki problem? Macie w obecnym miejscu
zamieszkania jakis super przyjaciol czy rodzine? Co was tam trzyma?
Rozumiem, ze ty nie pracujesz, a dziecko malenkie wiec nie wiaze sie
to ze zmiana twojej pracy i dziecka szkoly.
Dziewczyny pisza, ze zwiazki na odleglosc nie sa zdrowe - prawda.
Ale frustracja wywolana sytuacja finansowa tez moze zle wplynac na
zwiazek.

[patssi]

My jesteśmy już 2 lata oddzielnie..niemąż w UK, ja od dwóch lat , no od roku z
córką w Polsce...latamy do taty gdy tylko jest czas i okazja
(studiuję dziennie)...jeszcze pół roku musimy się pomęczyć...nie polecam
nikomu...jest potwornie ciężko psychicznie a tym samym fizycznie...Wy macie
jeszcze małe dziecko..i można jeszcze podjąc dużo decyzji i wiele
zmienić..możesz się przprowadzić z maleństwem tam ,gdzie mąż bedzie
pracował...weekend to i tak sporo porównując z moją stytuacją,ale wiem że to
mało czasu..bardzo mało...

Zdecydujecie jak najszybciej co robić...moja córka narazie wie że tatko raz jest
a raz go nie ma...
teraz od 3 mies jesteśmy razem...Młoda skończyła 2 czerwca rok..boję się co
będzie gdy wysiądziemy niedługo w Pl bez taty (

Postarajcie się jednak być razem bo wbrew pozorom ma to duży wpływ na relacje
dziecka z ojcem...nie wpomnę już o waszych stosunkach...

powodzenia..

[kropencjaa]

nic nie zaszkodzi jeśli w obecnej cięzkiej sytuacji finansowej
spróbujecie, odbijecie się trochę od przyslowiowego "od 1 do 1" i
jednocześnie zobaczycie jak to się odbija na Waszym związku i
relacjach ojca z dzieckiem. Decyzja o wyjeździe nigdy nie jest na
amen, zawsze może wrócić!!!
Mój mąż pracuje za granicą 1,5 roku, narazie dajemy radę. W domu
jest albo co 2 tyg. na weekend, albo co 3 na cały tydzień. Nie
zamierzamy spędzić tak całego życia, ale nie mamy też zamiaru ledwo
wiazać końca z końcem. Ktoś tu powiedział, że to bezsens - bezsensem
też jest trwać w martwym punkcie i nie próbować robić nic by to
zmienić. Z pracy zawsze mozna zrezygnować i wrócić, a tutaj jeszcze
nie każdy ma możliwość pracować za godziwe pieniądze.
My dajemy radę, przede wszystkim określiliśmy czas - na jak długo,
albo ewentualnie co chcemy osiągnąć. Znam małżeństwa, które i latami
tak trwają, niektórym świetnie to wychodzi, niektórym oczywiście nie
wyszło- na pewno trzeba być na to przygotowanym i dojrzałym i
przejść przez wiele "za i przeciw" zanim wspólnie podejmiecie
jakąkolwiek decyzję.

[arnikaarnika]

Dziewczyny a co z sexem ! Raz na tydzien . Tak sie nie da .

[mijaczek]

Moi rodzice od 26 lat tak zyja. Pozostawie to bez komentarza.
Jak moj maz mis ei oswiadczal to powiedzialam, ze zgodze sie po warunkiem, ze
nigdy nie bedzie w delegacje wyjezdzal... ja nie potrzebuje "obrozy" na palcu
przypominajacej mi o mezu, tylko meza.

[alicjakom]

mieszkanie wynajmujemy, ale nie będę mogła się przeprowadzić, bo
jego delegacje będą zmienne tzw. miesiąc tu, miesiąc tam.
JUŻ RAZ SIĘ ROZTALIŚMY W UBIEGŁYM ROKU OD WRZWŚNIA DO KWIETNIA, ON
BYL W UK JA W POLSCE, TERAZ JESTEŚMY RAZEM W UK. ROZTANIE TO NIE
WYSZŁO NAM NA DOBRE. DO TEJ PORY MAM DO NIEGO ŻAL ŻE ZOSTAŁAM SAMA W
CIĄŻY. POZATYM CORAZ GORZEJ NAM SIĘ UKŁADA WIĘC MOŻE TAKI WYJAZD NAS
URATUJE. NIE WIEM CO MAM MYŚLEĆ.

[mijaczek]

alicjakom napisała:

>
>

ROZSTANIE TO NIE
> WYSZŁO NAM NA DOBRE.

[...]

. POZATYM CORAZ GORZEJ NAM SIĘ UKŁADA WIĘC MOŻE TAKI WYJAZD NAS
> URATUJE. NIE WIEM CO MAM MYŚLEĆ.


sorry, ze zapytam, ale czy ty jestes tak glupia czy masz rozdwojenie jazni????????

a potem zalozysz watek... "pierwszy wyjazd zepsul nasze malzenstwo, ale
myslalam, ze drugi wyjazd wszystko naprawi. jak to sie moglo stac???"

[beniusia79]

watpie, ze taki wyjazd was uratuje. wrecz przeciwnie. sama rok temu
urodzilam, wiem wiec jak wazne jest oparcie i bliskosc oraz pomoc w
opiece nad dzieckiem w tym pierwszym roku. ten pierwszy rok zawsze
jest najtrudniejszy, wiele par poznaje sie na nowo i przechodzi
pierwszy kryzys. rozstanie w tym czasie nie jest najlepszym
pomyslem. ale to tylko moje skromne zdanie...

[beniusia79]

pierwszy raz slysze, ze wyjazd moze uratowac rozpadajacy
sie/nieukladajacy sie zwiazek....

[yola.d]

Ja przezylam w ten sposob rok , ale nasze dziecko bylo starsze : gdy
tatus zaczal wyjezdzac na cale tygodnie , coreczka miala skonczone 2
latka . W naszym wypadku nie odbilo sie to negatywnie na naszym
zwiazku , choc nie bylo mi lekko : tez mieszkamy za granica , ja nie
mam tu rodziny ani znajomych , a i z jezykiem kiepsko ... Ale
szczerze mowiac , gdyby dziecko bylo mlodsze , chyba byloby mi duzo
trudniej . Z drugiej strony moj partner bardzo sie staral w
weekendy . Ale ja mam to juz za soba : od razu wiedzialam, ze
bedzie to trwalo tylko rok i chyba to mi rowniez pomoglo jakos
przetrwac ...