Typ kury domowej

[renkag]

Jestem typem kury domowej. Kurcze (!), 3 lata siedziałam w domu z dziećmi i
dobrze mi z tym było. Mam wyższe wykształcenie, pracuję w zawodzie, ale jednak
zawsze jak pracuję to coś jest nie tak. Za to naprawdę dobrze czuję się w
domu. Fakt, żde na wychowawczym, trochę "łapała fuchy" w domu i w sumie to mi
wystarczyło. Nie jestem też typem samotnika, bo lubię spotykać się z ludźmi,
gadać, ale w swoim otoczeniu mam wielu znajomych i nie potrzebuję chyba pracy
abyn tam szukać przyjaźni. Moja praca jest naprawdę fajna, jak już tam jestem,
to lubię robić to co robię i jest ok. Ale teraz jestem na zwolnieniu lekarskim
i znowu mi się zatęskniło, że mi najlepiej być kurą domową, wtedy czuję się
"na miejscu". Cholercia, jakie to niepopularne w tych czasach. Oczywiście nie
jest tak, że siedzę w domu to tylko sprzątam czy gotuję - tak naprawdę to z
obowiązków robię tyle co muszę, a poza tym czytam, bawię się z dzieckiem,
robię biżuterię z koralików, ozdabaiam przedmioty technika decoupage itp. No,
ale nie mogę rzucić pracy przecież, muszę zbierać na emeryturę. Poza tym mam
dobrą pensję i warunki pracy, jestem tam doceniana itp. To nie chodzi o
miejsce pracy tylko o moją mentalność. I jak ja z takim podejściem dopracuję
do emerytury?

[marzeka1]

Nie wiem jak, a to jednak ważne.
Osobiście nie wyobrażam sobie siebie jako kobiety tylko domowej, muszę i lubię pracować.

[mathiola]

Ja też siedzę w domu i robię tyle ile muszę, ale czy jestem typem kury...? Chyba
nie. Ale ja inne pytanie mam: a co z tą biżuterią robisz? Pytam bo sama zaczęłam
tworzyć i wszystko fajnie, tylko nie wiem po co mi tyle kolczyków

[demonii]

Jak masz jakieś fajowe to sprzedawać zacznij

[mathiola]

a ja tam wiem, czy one fajowe... tak se dłubię Dopiero się wprawiam, jeszcze
mi ten drut się średnio ładnie zagina. I w ogóle A poza tym ktoś to kupuje w
ogóle? Po co jak samemu można za grosze zrobić?

[renkag]

Biżuterię rozdaje wszystkim znajomym w prezencie, tak samo jak pudełka i inne
"decoupagowe" wytwory

[mamazwyboru]

To ja Was chyba przebiję tym siedzeniem w domu.Ja tak siedzę już 10
rok.....Dyplom w szufladzie.
Żartuję sobie, ze jestem mgr Kura Domowa.
Lubię obowiązki Kury, ale koooooocham ludzi i kiedy dzieci są chore
umieram z tęsknoty za Swiatem.
Chyba jest mi dobrze w takim układzie,i tak jest wygodniej dla
wszystkich.
Może jest jakieś forum dla Kur, Kwok,Gospodyń-jak zwał tak zwał?

[marghe_72]

mamazwyboru napisała:

> To ja Was chyba przebiję tym siedzeniem w domu.Ja tak siedzę już
10
> rok.....Dyplom w szufladzie.
> Żartuję sobie, ze jestem mgr Kura Domowa.
> Lubię obowiązki Kury, ale koooooocham ludzi i kiedy dzieci są
chore
> umieram z tęsknoty za Swiatem.
> Chyba jest mi dobrze w takim układzie,i tak jest wygodniej dla
> wszystkich.
> Może jest jakieś forum dla Kur, Kwok,Gospodyń-jak zwał tak zwał?

ee, ja jestem lepsza
co prawda siedzę nieco krócej od Ciebie
ale nawet nie mam dyplomu w szufladzie - znaczy się jeszcze go nie
odebrałam (!!). NIe powiem ile lat temu się obroniłam..
No i mam 1 potomka
więc bywa, że się obojam że hej

to tak jak ja!

[loola_kr]

Tez uwielbiam być w domu z dziećmi...
też mam super pracę
też tęsknię do bycia w domu...
też robiłam koraliki z bursztynów, turkusów i też rozdawałam je rodzinie i
koleżankom
a do tego uwielbiam gotować i piec to teraz piekę do pracy, tam dużo łakomczuchów...

i cały czas po cichu myślę, jak tu zrezygnować z pracy... zająć się domem,
dziećmi...

[marghe_72]

Poproszę o definicję typu kury domowej
zabaczę czy się łąpię

[marta_st1]

Ja też pracuję, ale gdybym nie musiała to wolałabym zostać z dziećmi
w domu.
Pracę mam taką sobie i właśnie dlatego mnie tak do niej nie ciągnie.
Gdybym lubiła swoją pracę i byłabym z niej zadowolona to pewnie
światopogląd zmieniłby mi się. Nie cierpię wstawać o 6:00 i w ogóle
w domu jest tyle do zrobienia a ja nigdy nie mam czasu, albo mi się
nie chce.
Wywnioskowałam już dawno, że jestem typem kury domowej i co? I
dobrze mi z tym!

[hancik5]

A ja Wam zazdroszczę, bo chciałabym być Kurą Domową. Marzy mi się robienie na
drutach, pieczenie ciast, dbanie o dom...Mam dwojaką chyba naturę, lubię
pracować, a jednocześnie lubię dom...

[emwu55]

ja z takim podejściem na pewno nie dopracuję i chyba będę musiała
zejść z tgo padołu przed wiekiem emerytalnym

[renkag]

O, jak miło, że nie jestem sama Ja też cały czas po cichu szukam "pretekstu"
jak zrezygnować z pracy. W ogóle nie mogę się pogodzić z myślą, że praca to już
tak na wiele lat, wydaje mi się, że to jakaś sytuacja tymczasowa. I tak już 4
rok jeżdzę rano 40 km do roboty i myślę, jakie to bez sensu... dla mnie

[frodolin]

ja też jestem typem kury domowej, nie byłam dopuki nie pojawiły się
dzieci, poprostu nie wyobrażam sobie aby ktoś inny mógł się nimi
opiekować, za rok kończy mi się wychowawczy i naprawdę nie wiem jak
poradzę sobie z powrotem do pracy, moja praca nie jest zby twórcza i
rozwojowa, kiedyś myślałam o karierze ale teraz naprawdę są rzeczy
ważniejsze, pozdr.

[jablkowy.sad]

I ja się dołączamDo końca to nie wiem czym charakteryzuje się tak
naprawdę kura domowa,ale też najchętniej zostałabym w domu.Nigdy nie
miałam jakieś wyjątkowej potrzeby ,by być wsród ludzi,w
pracy.Wystarczają mi kontakty z przyjaciółmi spoza pracy,natomiast
pracę i kontakty z ludzmi z pracy traktuje jak ciężki obowiązek a
nie przyjemność.Prawdziwe szczęście to dla mnie spędzanie czasu z
rodziną,spacery,zabawy z synem,beztroska-to mnie naprawdę
uszczęśliwia.A nie wstawanie o 5 rano i powroty o 17,zmęczona i nie
mająca juz siły na nic.

[lupobianco]

i ja, i ja : ) dopóki nie urodziłam dziecka (czyli 4 miesiące
temu nie wyobrażałam sobie siedzenia w domu, najbardziej bałam
się nie opieki nad noworodkiem itp. tylko tego siedzenia w domu
(pracowałam do końca ciąży, 2 tyg. przed porodem poszłam na
zwolnienie i świrowałam) a teraz kombinuję jakby tu jeszcze zostać w
domu : ) do pracy muszę iść, ale chyba zminiejszę sobie etat.
Nie znam charakterystyki kury domowej i nie wiem czy się łapię, bo
sprzątania niecierpię : ) Marzy mi się 3-letni urlop
macierzyński : )

[lupobianco]

myślałam, że tylko ja jestem taka leniwa ; P też nie odebrałam
dyplomu (ile to już lat : ) myślisz,że teraz nam go jeszcze wydadzą,
nie ma przedawnienia bo chyba powinnam odebrać po tylu latach : )
a ktos mnie straszył,że po 5 już nie dadzą : )

[marghe_72]

lupobianco napisała:

> myślałam, że tylko ja jestem taka leniwa ; P też nie odebrałam
> dyplomu (ile to już lat : ) myślisz,że teraz nam go jeszcze
wydadzą,
> nie ma przedawnienia bo chyba powinnam odebrać po tylu
latach : )
> a ktos mnie straszył,że po 5 już nie dadzą : )

Biały wilku
może trzeba będzie znów magisterkę pisać?

auuuu

[lupobianco]

ooooo nieee, ja mogę najwyżej przepisać ; )

[maziq]

A ja to może i chciałabym być taką kurą domową, ale niestety nie
potrafię. Powiem szczerze że jak nie miałąm dziecka to w ogole nie
miałam np ciśnienia na pracę, karierę. Będąc w ciązy nie moglam się
po prostu doczekać urlopu miacierzyńskiego i poważnie myślałam o
wychowawczym.
Wyobrażałam sobie jak to będzie błogo i wspaniale chodzić na
spacerki z dzidziusiem, nie myśleć o pracy i mieć wszystko w d...
A tu nic z tego. MOże dlatego że moja córcia była chyba dość ciężkim
przypadkiem, spacerki to był ciągły stres że zaraz zacznie płakać
tak że w całym parku ludzie ogłuchną I ogólnie zajmowanie się
dzieckiem było dla mnie po pierwsze ciężkim zajęciem, po drugie
strasznie brakowało mi kontaktu z ludźmi, poczucia że się nie
rozwijam zawodowo itd. I mimo tego że w międzyczasie mój maż zmienił
pracę na taką ze zupełnie nie musiałąbym ja wracać do pracy to ja po
prostu marzyłam o powrocie. I wróciłam, i jestem zadowolona, i nawet
myślę o zmianie pracy. Prawdę mówić to choć kocham moją córcię
bardzo to myślę ze nie najlepiej się chyba sprawdzam i radzę sobie w
roli mamy