Jeść by żyć czy żyć by jeść?

[dirgone]

Lubię jeść, jak każdy. Lubię dobre jedzenie, ale znalazłoby się u mnie na
dalszej pozycji, jeśli chodzi o rzeczy ważne w moim życiu. Mogłabym przez dwa
tygodnie żyć o chlebie i wodzie i pewnie bym nie płakała. No bo nie płakałam -
ten chleb i woda (lub w wersji bogatszej - ryż i herbata) pojawiały się
wielokrotnie w moim życiu (ach, te studia). Dzisiaj trzeci dzień jem sałatkę
grecką. Mogłabym tak przez następny miesiąc.

Nie za bardzo lubię odkrywać nowe smaki. Trudno mnie wyciągnąć do restauracji,
bo zawsze znajdę milion fajniejszych rzeczy, które mogę kupić zamiast obiadu.
Na wakacjach nie jem, to znaczy zapycham się czymś szybko, żeby nie czuć głodu.
Mój ojciec, wybitny smakosz, załamuje nade mną ręce zawsze, bo takie mało
wyrafinowane podniebienie mam.

A wy?
Jeść by żyć czy żyć by jeść?

Przyznam, że zainspirowały mnie te teksty o gotowaniu na wakacjach (prędzej by
mi ręce odpadły, niż bym coś ugotowała). Możecie współczuć moim dziecią.

[lucerka]

Po trosze zyje zeby jesc a odkrylam to przechodzac na diete. Ale pracuje nad tym.
Z drugiej strony kuchnia jest czescia kultury. Tacy Wlosi np. biesiaduja
godzinami przy zastawionym stole i ten rzeczony zastawiony stol jest pretekstem
do spotkan rodzinnych.

[guderianka]

Lubię jeść, lubię gotować i przyrządzać potrawy, lubię
eksperymentować

[mathiola]

niestety bardziej żyć by jeść niż jeść by żyć....
Natomiast mam problem z odkrywaniem nowych smaków - wszystkie
osławione ekskluzywne potrawy (z wyjątkiem sushi) głęboko mnie
rozczarowały dotąd i podchodzę do nich z dużą nieufnością. Więc jem
to co lubię, a niestety jeść lubię....

[kali_pso]

Mam podobnie jak Ty
Na codzień jedzenie to przykry obowiązek- ale czasami włącza się we
mnie poszukiwacz magicznych smaków i zapachów i lubię coś nowego
upichcić.

[dirgone]

Ostatnio problem mam straszny, bo teść mi z lubym mieszkanie weekendami
remontuje. Dla mnie miejsca w remontowanym pokoju już nie ma(chociaż się dobijam
razem z kotą uporczywie), więc mam przykry obowiązek ugotowania im czegoś.
Teściowa, znając chyba moje zdolności kulinarne, daje teściowi obiad, który
muszę tylko podgrzać, ale ostatnio nie dała.

No i uznałam, że jestem tragiczna, bo zawsze myślałam, że do gotowania potrzebny
jest przepis. Ale ja nawet jak mam sól wyliczoną co do miligrama, to nie
potrafię. A nie potrafię, bo sama mam olewczy stosunek do smaku. Kartofle mogę
zjeść posolone i nieposolone, niedogotowane lub rozgotowane, wszystko mi jedno.
Zjem wszystko to, co sama sobie zrobię, ale inni będą po tym spędzać długie i
neiszczęsne godziny w toalecie. Ja nawet odgrzać porządnie tego obiadu od
teściowej nie potrafiłam.

Próbuję się nauczyć gotowania barszczu czerwonego, ale chociaż gotowałam go już
ze 30 razy, to nadal wychodzą mi pomyje. I ja te pomyje zjem bez rozpaczy
żadnej, za to lubego z daleka skręca na sam widok. A on kurza twarz do czego się
nie dotknie, nawet jak jakieś danie z kosmosu robi, to od razu mu wychodzi.

Luby mnie pociesza, że za to sałatki bardzo dobre robię. Sama zaczynam współczuć
moim dziecią.

[nenia1]

Cóż, ja sądzę, że ze smakiem jest jak ze słuchem absolutnym, jedni sie z tym rodzą, inni nie, choć zdarza się, zazwyczaj z wiekiem że człowiek może stać się wiekszym smakoszem. Może to zalezy od zdolności rozpoznawania smaków przez posiadane kubki smakowe, nie wiem.
Ja uwielbiam poznawać nowe potrawy, niespotykane połącznia smaków
na talerzu, dla mnie podróżowanie jest ciekawe nie tylko poprzez odmienne krajobrazy, zwierzeta, ale również poprzez poznawanie lokalnej kuchni, często specyficznej i zupełnie odmiennej.
To niesamowite jak ludzie są pomysłowi jesli chodzi o jedzenie.
He, mam to szczęście, że nie tyję, ale też nie tyle lubię jeść, ile lubię jeść dobrze. I nigdy się nie przejadam. Jem dla rozcierania smaku na podniebieniu, dla delektacji, nie żeby się zapchać.

Dirgone,co Ty tak z tymi dziećmi?

[minerallna]

Na końcu każdego postu.
Coś mnie ominęło,o czymś nie wiem?
Zacięłaś się czy jak ?

[dirgone]

No bo to fatalnie miec taka matke,co nei potrafi gotowac. Ja na miejscu innych
bym sobie teraz zazdroscila, bo u mnie w rodzinie kazdy potrafi gotowac
rewelacyjnie. Oprocz mnie,oczywiscie. Ja mialam i mam raj jedzeniowy, a moje
biedne dzieci (ktorych jeszcze nie mam), jak ze mna kiedys zostana same na
chwile, to nie wiem,co beda jadly...
Ostatnio, w ramach myslenia o dziecku, rozwazam wlasnie takie rzeczy i wychodzi
mi,ze nie bede tak dobra matka, jak moja mama.

[yola.d]

Dirgone , no to tak od serca wspolczujem Twoim dziecio (phy , nie
mam polskich "zakretasow" , a powinno byc na koncu takie "a" z
ogonkiem na dole - coz ... ) , bo wspolczujem tak samoz mojemu
dziecienciu , jako ze ja-matka rowniez nie gotuje , a to kurczecie
moje juz ze mna prawie 5 lat przezylo ... chude bardzo , ale zdrowe
takie jakies ...

[minerallna]

Ech,to Wać Panna troszku przesadza
Chociaż z drugiej strony ?
Jakby co mogę Ci parę lekcji gratis dać,hihihi...
Tez się kiedyś uczyłam,a w mojej pierwszej zupie pomidorowej łyżka stała
pionowo,tyle mąki żeby zgęścić dałam DD

[lilka69]

ale lubie jesc.

lubie dobre, znane potrawy. wole nic nie zjesc niz byle co.

[18_lipcowa1]

uwielbiam jesc
nie moglabym byc na diecie chociaz czasem probuje ale raczej
ograniczam niz zmieniam potrawy
nie moglabym byc wegetarianka - kocham mieso, uwielbiam ryby, owoce
morza, sosy, ryz, makarony, wszystko co na slono, ostro
pizze, kebaby
lubie tez warzywa i owoce

raczej wole zjesc mniej niz np wiecej a cos czego nie lubie
wole zjesc kawalek pizzy niz fure salaty

ale staram sie pilnowac, bo apetyt mam wprosc zabojczy
lubie jesc i nie bede liczyla kalorii albo zamawiala w restauracji
lista salaty i patrzyla nienawistnym wzrokiem na tych ktorzy wcinaja
karkowke.

lubie grillowane rzeczy, srodziemnomorskie, chinskie, tajskie itp

ale nie po to by sie obzerac, smakowac - to lubie,
smakowac ,probowac, zachwycac sie - nie lubie stanu totalnego
zapchania zoladka.

[lola211]

Doceniam smaczne jedzenie, lubie nowinki, jestem otwarta na
eksperymenty.Czesto odwiedzam knajpki, lubie jesc, nie przepadam
natomiast za pichceniem.

jestem tym,co jem

[kotbehemot6]

jedzenie ma być i jest przjemnością. Lubię jeśc przy nakrytym stole,starm sie
nie jeśc byle jak i w pośpiechu. Lubię eksperymentować(chociaz więcej
eksperymentów kuchennych ma na koncie mąż),lubie próbować,włączać nowe potrawy
do jadłospisu.