Co siędzieje z ludźmi?

[montechristo4]

Jestem towarzyska, mąż też. Lubię ludzi, lubię swoich znajomych i
sąsiadów. Często zapraszam gości - na imprezę, na kolację, albo po
prostu na kawę. Ale zauważyłam, że działa to jednostronnie,
niestety. Tzn. do nas przychodzą bardzo chętnie, ale u siebie już
nie są skłonni robić czegokolwiek. Lubię gości, ale też chętnie
wpadłabym do kogoś na kawę czy kolację. Mam zrezygnować ze spotkań?
Ale wtedy, w pewnym sensie zrobię też krzywdę sobie, pozbawię się
kontaktu z ludźmi, których lubię. A wpraszać się do kogoś nie umiem.
Co mam powiedzieć - skoro Wy byliście u nas na kolacji 10 razy, to
teraz my przyjdziemy do Was? Dodam jeszcze, że znajomi to nie jest
jedna czy dwie pary, tylko więcej osób.
Czemu wszyscy zrobili się tacy wygodni i leniwi?

[agatar-m]

1. za dobrze gotujesz
2, nie trzeba po sobie sprzatac
3. macie drogi alkohol, którzy oni nie kupują
4. mogą sie wyrwać ze swojego domu, dzieci zostawić...

[masha_qrella]

idzcie do restauracji - kazdy placi za siebie
wtrac, ze nie chce ci sie gotowac;p

[morgen_stern]

Czemu, to nie wiem, ale taaak, ludzie nie lubią się "narobić" dla gości, do
kogoś to tak, owszem.
Możecie przestać zapraszać i zacząć rzucać uwagi w stylu: "Mmm.. chętnie
spróbowałabym, Basiu, twojej słynnej zapiekanki.." albo "lubię wasze mieszkanie,
jest tam taki miły klimat, dawno u was nie byłam tak w ogóle.." itd

[realsiud]

Gdyby ktoś mnie spytał,co wolę,to jasne,że iść do kogoś-ubrać
sie,umalować i wyjsć.Bez sprzątania i gotowania.Ale tak sie przyjęło
w kręgu moich znajomych,że zapraszamy sie na zmianę.Średnio raz w
miesiącu.I tak być powinno..

[gagunia]

Znam ten ból. W czasach studenckich i wczesnomałżeńskich to my byliśmy
organizatorami imprez i spotkań. Zapraszaliśmy do sienie, organizowaliśmy
wypady, informowaliśmy o koncertach itp itd. Po pewnym czasie zaczęło nas to
wkurzać. Jak do nas wpaść to fajnie, ale żeby zaprosić to już nie.
Zrezygnowaliśmy więc z organizowania ludziom czasu i się skończyły cotygodniowe
wizyty. Szczerze mówiąc nie brak mi tego.

[montechristo4]

ja ostatnio nawet starałam się być asertywna: przestałam zapraszać
na kawę i obiecałam sobie, że żadnych więcej imprez....
Ale brakuje mi ludzi. Rozmowy tel to jednak nie to samo.
No wkurza mnie to niesamowicie, ale nie widzę innego wyjścia, tylko
zacisnąć zęby i już. Albo pozrywać kontakty.
Niesamowite dla mnie jest też to, że oni jeżeli nie przychodzą do
nas to siedzą w domu. Młodzi ludzie i pozamykani w 4 ścianach...

Morgen - nie przejdzie mi przez gardło tekst o zapiekance
Swoją drogą, mogłabyś ruszyć tyłek na zadupie. Obiecuję, że nie będę
Cię dręczyć o rewizytę

[fajka7]

Piszesz, ze czesto zapraszasz gosci, ze lubisz, ze fajnie. No to
goscie korzystaja, przekonani o Twojej dobrej woli.
To nie oznacza, ze automatycznie oni tez maja polubic zapraszanie i
urzadzanie kolacji, jesli faktycznie nie przepadaja za tym.
Brak Ci troche konsekwencji.
Odpowiedz sobie na pytanie czy zapraszasz ich dla rewanzu, czy
dlatego, ze lubisz spotkania w swoim domu.
Jestes pewna, ze oni oczekuja od Ciebie wystawnych kolacji, czy to
po prostu zwyczaj, ktory sama wprowadzilas?
Masz prawo zmienic zdanie, czuc sie zmeczona regularnym
organizowaniem imprez, chciec spedzic czas inaczej, ale nie obwiniaj
gosci za to, co sama im zafundowalas.
Po prostu nie rob nastepnej kolacji, zaproponuj wyjscie do knajpy, a
nawet zapytaj - dobry przyjaciel sie nie obrazi- czy dla odmiany
nastepnym razem nie moglibyscie sie spotkac u kogos. Ale licz sie z
tym, ze nikt z Twojego towarzystwa nie da sie wkrecic w taka
tradycje jaka Ty wprowadzilas, bo to jest spore obciazenie, sama
wiesz.
Mysle, ze troche sie zagalopowalas z tymi imprezami, zaczelo Ci to
doskwierac, nikt tego nie zauwaza, no bo skad maja wiedziec, skoro
zawsze jest fajnie, a Ty nie narzekasz, a brak Ci odwagi, zeby
pokazac, ze tak naprawde wcale Ci to na dluzsza mete nie odpowiada.
Ale to nie jest wina gosci.

[drinkit]

Zgadzam się z załozycielka wątku - tez to zauwazyłam. Ludzi
(niektórych) cechuje biernosc, tzn. jak ja zapraszam, ja organizuje
wyjscia, informuje o wernisazach czy koncertach to b.chetnie. ALe w
druga strone to nie dziala. I siedza w domu.

fajka7 napisała:
> Odpowiedz sobie na pytanie czy zapraszasz ich dla rewanzu, czy
> dlatego, ze lubisz spotkania w swoim domu.

Wiesz co, jakby nie było, ale sa pewne niepisane zasady towarzyskie
i jedna z nich brzmi "rewanż".

[fajka7]

"Wiesz co, jakby nie było, ale sa pewne niepisane zasady towarzyskie
> i jedna z nich brzmi "rewanż". "

Wybacz, ale uwazam, ze to kompletna bzdura.
Owszem, czasami funkcjonuja takie uklady, o ktory piszesz, ze jacys
tam znajomi spotykaja sie na zmiane w roznych domach, jest scisla
rotacja i generalnie regulamin obowiazuje, ale nie jest to zadna
zasada OGOLNIE przyjeta.
To wszystko zalezy od wielu czynnikow: rodzaju relacji, warunkow
mieszkaniowych, temperamentu i wzajemnego zrozumienia wsrod
przyjaciol, okolicznosci zyciowo finansowych i wielu innych.
I pisze to z punktu widzenia osoby, u ktorej odbywaja sie spotkania
najczesciej. Tylko, ze ja zapraszam wszystkich, gdy po prostu czuje
sie na silach, a jak sie nie czuje, a spotkac chce, dzwonie do
jednych czy drugich i pytam czy by sie nie spotkali, ale u nich, a
do tych trzecich co mieszkaja w kawalerce nie dzwonie, bo i tak
bysmy sie nie zmiescili- w zwiazku z tym ci sa zawsze zapraszani,
tyle ze nikt nie ma o to do nich pretensji, bo niby jak?

[drinkit]

Pisząc "rewanż" mam na myśli nie tylko rewanż lokalowy (bo istotnie - jak
piszesz - nie każdy ma ku temu warunki), ale rewanż w zaangażowaniu. Tzn. ze nie
mam być wyłącznym animatorem czasu wolnego moich znajomych, od każdego oczekuje
pomysłów i propozycji.

To im to powiedz

[lila1974]

kurcze, czy to jest taki problem?

Nie pojmuję, na prawdę ... imprezujecie z jakimiś obcymi ludźmi z
ulicy, czy z przyjaciółmi? Przypuszczam, że jednak z tymi drugimi,
to dlaczego wyczuwam w postach takie poświęcenie?

[fajka7]

Nie uzylabym slowa rewanz opisujac, to o czym teraz mowisz. To po
prostu zaangazowanie, wspoldzialanie, wspolpraca, zrozumienia -
sprawa normalna w gronie zaprzyjaznionym na powaznie.
Ja po lekturze tego watku dochodze do wniosku, ze w tym gronie nie
wszyscy sa ze soba szczerzy (no autorka z pewnoscia nie jest,
postepuje wbrew sobie) i jest jakis problem z komunikacja.
Nadal nie wiem czy ta sytuacja dotyczy bliskich przyjaciol czy
zwyklych znajomych, a to zupelnie rozne sprawy.

[montechristo4]

dotyczy znajomych. Mam problem z komunikacją widocznie; nie potrafię
zaproponować wproszenia się do kogoś. Bardzo lubię moje koleżanki,
mamy o czym gadać, ale delikatne sugestie (np. chętnie
zobaczylibyśmy Wasze mieszkanie po remoncie) skutkują tylko
obietnicą zaproszenia, zdzwonienia się itd. Czyli żeby się widywać -
muszę zapraszać.
Lubię gości, ale po prostu czasami czuję się zmęczona, bo to na mnie
spoczywa obowiązek dbania o znajomość. Dzwonimy do siebie, spotykamy
się na neutralnym gruncie (praca, place zabaw),ale na pogadanie w
domu - tylko u mnie.

dokładnie

[lila1974]

Jeśli zapraszam, bo lubię, to mój wybór.
Nie oczekuję niczego w zamian.

Jeśli czujesz się wykorzystywana - odpuść na jakiś czas.

Mamy z mężem duże grono znajomych, przyjaciół i żadnego problemu.
Chcę kogoś zaprosić to zapraszam, bez oglądania się, czy on mnie też
zaprosi. Nikt nikomu nie wylicza, ile razy zaprosił a ile byl
zaprasany.

Nie ma również problemu z organiacją imprez. Jesli mamy ochotę na
spotkanie w większym gronie, to rzucamy hasło (nie że my tylko
ogólnie) - impreza składkowa - jeden da chatę, inny sałatkę, jeszcze
inny przyniesie wódeczkę ... a bywa, ze się spotykamy na miejscu po
czym część osób jedzie po zakupy a druga część gotuje.

Wsystko jest kwestią dobrych relacji międy ludźmi.

[vibe-b]

jest mozliwa opcja, ze Twoi znajomi wcale az tak bardzo nie lubia do
ciebie chodzic, a przyjmuja zaproszenia z grzecznosci. Dletego tez
nie czuja sie w obowiazku rewanzowac, bo poswiecaja sie
wystarczajaco , odwiedzajac cie

[montechristo4]

Nie doczytałaś: to nie chodzi tylko o kolacje. O zwykłą kawę też.
Może rzeczywiście nie jestem aż tak lubiana, jak mi się wydaje. Alw
skoro koleżankoi wpadają kilka razy w tyg na kawę, to chyba mogę
oczekiwać na zaproszenie w drugą stronę?
Imprezy często odbywały się również przysłowiowych paluszkach.
Z drugiej strony -oni nigdzie nie chodzą, oprócz wizyt u nas. Czy
tak trudno zaprosić kogoś na piwo do domu?

Montechristo

[malila]

może u Ciebie w domu jest zbyt czysto?)

nie rozumiem

[lila1974]

pretensji.

Zapraszasz dla rewanżu, czy dla przyjemności?

Nie znoszę opcji coś za coś.

[fajka7]

"ja ostatnio nawet starałam się być asertywna: przestałam zapraszać
na kawę i obiecałam sobie, że żadnych więcej imprez....
Ale brakuje mi ludzi. Rozmowy tel to jednak nie to samo. "

Doczytalam to powyzej- sama ich zapraszasz.
A oni nie zapraszaja Ciebie.
Tobie sie chce wyjsc.
To jesli chcesz byc asertywna, to zamiast chowac glowe w piasek, nie
zapraszac, zamykac dom na 4 spusty, czyli uciekac jak sie da, otworz
pyska i powiedz glosno i wyraznie: Danusiu, wpadamy do Was na kawe,
nie chce nam sie juz naszych 4 scian ogladac. Co Ty na to?

Mnie tu na kilomter wali, ze Ty nie umiesz sobie tego po prostu
zalatwic i nigdy tego typu bezposrednie slowa z Twoich ust nie padly.
Zgadlam?
Zadaj sobie pytanie czy ci ludzie to Wasi przyjaciele, czy nikt
ciekawy i trzeba po prostu towarzystwo zmienic.
Bo jesli to pierwsze, to tak jak Ty nie masz odwagi zapytac czy
moglabys do nich przyjsc, tak oni moga nie miec, zeby Cie zaprosic.
Naprawde moze tak byc.

[kasia_kasia13]

vibe-b napisała:

>
> jest mozliwa opcja, ze Twoi znajomi wcale az tak bardzo nie lubia do
> ciebie chodzic, a przyjmuja zaproszenia z grzecznosci. Dletego tez
> nie czuja sie w obowiazku rewanzowac, bo poswiecaja sie
> wystarczajaco , odwiedzajac cie

W takiej sytuacji znajomi nie powinni przyjmowac zaproszen. Jak ja do kogos nie lubie chodzic, zawsze grzecznie sie wymiguje.

[vibe-b]

kasia_kasia13 napisała:

> vibe-b napisała:
>
> >
> > jest mozliwa opcja, ze Twoi znajomi wcale az tak bardzo nie
lubia do
> > ciebie chodzic, a przyjmuja zaproszenia z grzecznosci. Dletego
tez
> > nie czuja sie w obowiazku rewanzowac, bo poswiecaja sie
> > wystarczajaco , odwiedzajac cie
>
> W takiej sytuacji znajomi nie powinni przyjmowac zaproszen. Jak ja
do kogos nie
> lubie chodzic, zawsze grzecznie sie wymiguje.



To nie zawsze jest takie proste ja na przyklad nie lubie chodzic
do niektorych czlonkow rodziny meza i jak moge to sie migam, ale nie
zawsze sie da- w koncu zeby nie robic mezowi przykrosci to ide. Ale
zeby jeszcze ich w moim domu znosic- o co to to nie

[eilian]

może po prostu ogranicz wysiłek, jaki wkładasz w takie spotkania, zaproś, ale
tylko na kawę, albo zarządź przyjęcie składkowe, ewentualnie spróbuj się wprosić
("to może następnym razem spotkamy się u Was?", czy coś w tym stylu).
Oczywiste dla mnie jest, że jeśli ktoś mnie zaprasza, to wypada odwdzięczyć się
tym samym a jeśli nie mam ochoty urządzać przyjęć to sama zaproszeń nie
przyjmuję. Więc Twoi znajomi faktycznie trochę wygodniccy, może niepotrzebnie im
na to pozwoliłaś, może myślą, że Ty to uwielbiasz.

[e.logan]

Wiesz no to u mnie jest zdecydowanie inaczej.Owszem lubie imprezy u
znajmych ale wole u siebie.Mam 3 dzieci, spory dom i jak je zmoze
zawsze znajdzie sie pokoj by je polozyc (nie tylko moje) .Odpada tez
stres z sasiadami w bloku albo,ze cos zniszcza. Zdecydowanie wole
gosci u siebie niz pojsc gdzies. Gotowac lubie a ostatnio utarlo sie
u nas uniwersalne dania tzn . zakaski + zestaw na cieplo czyli
(chinszczyzna albo pozna obiadkolacja z frytkami , devolajem i
surowka, albo cos w tym stylu, ale gotowy zestaw dla kazdego.)

[hanalui]

A u mnie i moich znajomych jest zwyczaj ze impreze urzadza sie tam
gdzie wiecej miejsca, jest bardziej przytulnie, opitych gosci da sie
gdzies ulokowac coby nie musieli sie wlec do domu lub wykosztowywac
na taksowki po nocach. Jakos nie bylo nigdy problemu z zarciem bo
zwykle byly to imprezy zrzutkowe samoistnie, ktos przynosil wino,
ktos piwko, inny cos mocniejszego, ktos salatke, ktos jakies ciasto,
ktos jakies mieso zamarynowane coby dalo sie wrzucic na grila lub do
fondue. Szczerze powiedziawszy kazdy cos przynosi, bez proszenia
przez kogokolwiek, zwykle informuje sie tylko pania domu co sie
przynosi zeby juz nie kupowala przypadkiem ...zwykle jedzenia jest i
tak zdecydowanie za duzo
Sprzatanie...tez kazdy czul sie zobligowany do wniesienia jakiegos
wkladu...wieksze rzeczy do zmywarki, delikatne ktos zmywal, ktos
wynosil smieci, ktos porzadkowal podlogi ...itd. Zwykle jednodniowe
imprezy konczyly sie kolo 17-18 dnia nastepnego
I co najdziwniejsze towarzystwa imprez sie nieco zmienialy na
przelomie lat i nawet krajow, a zwyczaj zawsze pozostawal ten
sam...nie wiem moze dobieram podobnego pokroju ludzi bez wzgledu
na narodowosc da sie znalezc podobnych

hanalui

[lila1974]

Mamy tak samo.
Na przestrzeni lat przybyło zaprzyjaźnionych ludzi wokół nas, a nic
się nie zmieniło w kwestii imprez. Jestem przekonana, że to właśnie
o to "podobieństwo" chodzi.
Jak również o "powinno" "nie wypada" - u nas niczego nikt nie
wymaga, ani się nie dąsa, że nie wypada.

[luxure]

Ja na ten przykład sobie odpuściłam, ostatnio pisałam o tym w wątku o wizytach
dzieci w domu.
Też lubię ludzi, też lubię jak ktoś do nas przyjeżdża, cieszy mnie że dobrze się
u nas czują. Ale czemu do k. n. to działa tylko w jedną stronę? "Przyjedźcie do
nas koniecznie. Jakoś się zdzwonimy - wpadnijcie do nas kiedyś" A jak co do
czego, to albo chorzy albo baaardzo zajęci. Zawsze kończy się na tym, że wpadają
do nas. Bo u nas tak miło, bo tak fajnie, bo dzieci mają takie super warunki do
zabawy.
Ja już mojemu powiedziałam, że mam dość, że może wypadałoby żeby teraz nas do
siebie co poniektórzy zaprosili. Tym bardziej że tacy jedni, którzy lubią się u
nas gościć często i gęsto, byli u nas w tym roku z 20 razy a my u nich w ogóle
raz. Na Sylwestra w zeszłym roku i to tylko dlatego że Młody się zwyczajnie
wprosił (mają syna w tym samym wieku).
Tak sobie myślę czy nie skończyło by się na tym, że oczekując na zaproszenie a
sami do siebie nie zapraszając, w ogóle nie zerwalibyśmy tej znajomości? W sumie
nie wiem, czy nie lepiej?

[guderianka]

Nie mam takich spostrzeżeń

[kol.3]

Jeśli miałabym znajomego, który chętnie przychodzi ale nigdy nie
zaprasza do siebie, też bym pewnie go przestała zapraszać po jakimś
czasie, chociaż w moim kręgu towarzyskim utarł się zwyczaj
wzajemności.
Jeśli ktoś nie ma ochoty się rewanżować, nie powinien przyjmować
zaproszeń, albo spróbować wyjaśnioć sprawę, że chętnie wpadnie na
kawę ale nie na kolację, co zwalnia od kosztownego i czasochłonnego
rewanżowania się. Nie do przyjęcia jest, żeby być u kogoś
wielokrotnie a samemu nie zaprosić.

[lila1974]

kol.3 napisała:

"Nie do przyjęcia jest, żeby być u kogoś
wielokrotnie a samemu nie zaprosić."

Dla Ciebie nie do przyjęcia - dla mnie żaden problem.
Jesli kogoś lubię, to go zapraszam i nie oczekuję, że w rewanżu on
mnie również zaprosi.

[luxure]

> Jesli kogoś lubię, to go zapraszam i nie oczekuję, że w rewanżu on
> mnie również zaprosi.

Kochana..raz, drugi, piąty czy dziesiąty nie było dla mnie problemu również. Ale
jak na do widzenia mówi się do kogoś "no to się zdzwonimy kiedyś jakoś to
wpadniecie do nas" po czym za tydzień czy dwa a jakże owszem dzwonią, ale z
zapytaniem czy nie mamy planów bo by do nas przyjechali no to...halo? Uważasz że
to jest w porządku?

[lila1974]

Nie przeszkadzało by mi to.
Zakładam, że to sympatyczni ludzie skoro się z nimi kumplujesz, więc
w czym problem?

Czy może zwykłe charpie, ktore przychodzą najeść się i napić na Twój
koszt?

[kol.3]

Chodzi mi o ogólnie przyjęte normy dobrego wychowania.

[fajka7]

"Chodzi mi o ogólnie przyjęte normy dobrego wychowania."

No to ogolnie przyjete normy na poziomie szczegolow roznia sie tym,
ze rozni ludzie maja rozne oczekiwania i zadowalaja ich rozne
rozwiazania.
Nie ma czegos takiego jak "nie do przyjecia jest"- wszystko co
ludzie przyjma i ich satysfakcjonuje jest do przyjecia.
W moim gronie, podobnie jak u Lili, problemy, ktore opisujecie sa
totalnie abstrakcyjne i nigdy nie mialy miejsca.
Jedyny problem z gosmi jaki miewam, to niepunktualnosc, a to na
zupelnie inny watek.

[lucerka]

Ja jestem taka osoba, ktora niechetnie organizuje "herbatki, kawki czy
obiadki". Owszem, milo mi pojsc do kogos lub do restauracji -i nie
chodzi o finanse. Zapraszajac jednak kogos raz na jakis czas nie
oczekuje rewanzu, oczekuje tylko, a raczej mam nadzieje, ze ta osoba
bedzie sie dobrze czula u mnie w domu a nie, ze mnie zaprosi do
siebie.

[lucerka]

acha, nie przyszlo mi do glowy, ze ktos zapraszajac mnie nawet ten 20
raz z gory sie wscieka, ze ja go nie zapraszam. Wydawalo mi sie, ze
zaproszenie jest bezinteresowne....

[luxure]

Zaproszenie jest bezinteresowne, ale będąc 20 raz u kogoś po prostu WYPADAŁOBY
zaprosić go chociaż raz. Zwykła kultura osobista wego wymaga.
Bardzo wygodne jest "niechętne organizowanie u siebie herbatek, kawek i
obiadków". Nie trzeba się wysilać, co podać na obiad czy kolację dla 10 osób,
potem to przygotować spędzając w kuchni pół dnia, nie trzeba potem po tym
wszystkim posprzątać.
Właśnie tak podejrzewam, że moi znajomi są po prostu osobami takimi jak Ty, że
jest im to po prostu mało wygodne i po co się wysilać jak się można wkręcić do
kogoś.

[vibe-b]

luxure napisała:

> Zaproszenie jest bezinteresowne, ale będąc 20 raz u kogoś po
prostu WYPADAŁOBY
> zaprosić go chociaż raz. Zwykła kultura osobista wego wymaga.
> Bardzo wygodne jest "niechętne organizowanie u siebie herbatek,
kawek i
> obiadków". Nie trzeba się wysilać, co podać na obiad czy kolację
dla 10 osób,
> potem to przygotować spędzając w kuchni pół dnia, nie trzeba potem
po tym
> wszystkim posprzątać.
> Właśnie tak podejrzewam, że moi znajomi są po prostu osobami
takimi jak Ty, że
> jest im to po prostu mało wygodne i po co się wysilać jak się
można wkręcić do
> kogoś.

Ale to nie zawsze jest takie czarno biale. Podam za przyklad moich
tesciow- oni od kilkudziesieciu juz lat maja takie regularne
imprezki (obiad, deser, alkohol itd) i zwykle odbywa(lo) sie to tak:
kazdy po kolei z grupy znajomych organizuje u siebie. Niedawno moja
tesciowka, ktora miala dosc tych nasiadowek sie "zbuntowala" i
stwierdzila ze ona ma dosc ukladania swojego czasu wolnego pod
dyktando tego rytmu. Przestala zapraszac do siebie i zeby nie bylo z
ich strony takich wlasnie wymagan rewanzu, przestala tez chodzic do
innych. No to tamci zaczeli jojczyc ze dlaczego nie przychodzi w
gosci. No to poszla pare razy dla swietego spokoju. I co? Ano tamci
znowu, ze skoro u innych byla, to teraz jej kolej impreze zrobic
Do czego zmierzam: nie kazdy ma takie same potzreby imprezowania,
spotykania sie jak ty, inni moga to sobie inaczej wyobrazac. Wiec
co? Wolalabys zeby w takim razie zupelnie odmowili spotkan z toba,
skoro ty oczekujesz rewanzu, aa im sie nie chce rewanzowac? Byloby
lepiej?
Swoja droga podziwiam osoby ktore w obecnych zabieganych czasach
maja czas , obok pracy zawodowej, opieki nad dzieckiem, spedzania
czasu z rodzina, ze maja jeszcze czas na spotkania z kolezankami
kilka razy w tygodniu a do tego inne rodzaje grubszych imprez. Jak
wy to robicie , to ja nie wiem.

[lila1974]

Przychylam się ku Twoim spostrzeżeniom - nie każdy ma jednakową
potrzebę spotkań i po prostu przyjmuję to do wiadomości.
I zapraszając znajomych nie kieruję się kluczem - ci się
zrewanżowali to zaproszę, a ci nie więc nie zaproszę.

vibe-b napisała:
Jak
> wy to robicie , to ja nie wiem.

Po prostu ... spontanicznie - jestem zwierzę stadne
Zresztą mając taką fajną paczkę to aż grzech się z nią nie
spotykać ... nawet pozornie nudny wypad na grzyby jest świetną
okazją, by kontynuować spotkanie leśne na gruncie domowym

Swoje dzieci również staram się tak wychowywać - człowiek jest ważny
i mily kontakt z nim.

[kol.3]

To co piszesz jest szalenie szlachetne, ale postępując właśnie w
taki szlachetny sposób wdałam się kiedyś w chory układ z osobą,
która chętnie u nas bywała a nigdy nie zapraszała. Osoba ta
zaproszona parę razy w ramach jakichś większych imprez, zaczęła
wpadać do nas często. Mimo iż mieszkała bardzo daleko zaczęła
organizować sobie zajęcia w pobliżu naszego domu, a po zajęciach do
nas - na obiad, na kolację z dzieciakami lub bez itp. Wpadała bez
uprzedzenia albo stawiając nas przed faktem dokonanym. Za którymś
razem nie wpuściłam i po sprawie.
Od tego czasu mam uczulenie na takich ludzi.

[lila1974]

Tutaj również nie widzę problemu - czujesz się jawnie wykorzystywana
to po prostu ucinasz znajomość ... zrobiłas prawidłowo czyli

[hanalui]

vibe-b napisała:
> nie kazdy ma takie same potzreby imprezowania,
> spotykania sie jak ty, inni moga to sobie inaczej wyobrazac. Wiec
> co? Wolalabys zeby w takim razie zupelnie odmowili spotkan z toba,
> skoro ty oczekujesz rewanzu, aa im sie nie chce rewanzowac?

To po pierwsze. A po drugie sa zwyczajnie osoby ktore organizuja
imprezy w lepszy sposob niz inni.
Ja mam taka kolezanke...imprezy u niej to byla bajka i wcale nie
chodzilo ze sie na to wykosztowywala, bo jak mowilam wczesniej byly
to zwykle zrzutki. Ona tylko nadzorowala organizacje...sama nie wiem
jak...po prostu robila to dobrze, lubila to i dobrze sie z tym
czula. Czesto imprezy ktore nawet nie byly u niej w domu a u kogos
innego byly wlasnie ze tak powiem nadzorowane i organizowane przez
nia. Ludzie ja prosili by pomogla, doradzila...a sprowadalo sie do
tego ze brala to we wlasne rece. Byla i jest swietna organizatorka,
wie co kiedy, co ludzi nie znudzi, jaka muzyka itd.
Moze wiec niektorzy jesli maja zorganizowac cos u siebie a nie za
bardzo to potrafia wola zaoszczedzic innym nudnego ogladania tv czy
smetnego gadania i wola sprawe oddac w rece kogos z pasja kto sie na
tym zna

[montechristo4]

Niektóre z Was mają rację - co innego impreza nawet składkowa, co
innego zwykłe spotkanie.
Ja naprawdę nie wymagam robienia przyjęć na moją cześć, spraszania
znajomych, żebym czuła się doceniona, ale chyba mam prawo czuć się
źle, skoro po 10 czy 20 imprezach oczekuję na kawę u znajomych, ale
takie zaproszenie nie pada!
To nie jest tak, że coś za coś, ale naprawdę mam wrażenie
wykorzystywania. Szkoda mi zrezygnować, bo wtedy przestaniemy się
spotykać w ogóle.
Generalnie chyba jest tak, że każdy siedzi w swoim domu i więzi
międzyludzkie się rozluźniają.....

[hanalui]

montechristo4 napisała:
> ale chyba mam prawo czuć się
> źle, skoro po 10 czy 20 imprezach oczekuję na kawę u znajomych,
ale
> takie zaproszenie nie pada!

Czy na zwykla kawe do znajomych trzeba miec zaproszenia ? Nie
wystarczy telefon co dzis robia i ze za chwile u nich bedziesz ?
Co to masz za znajomych ze wymagane sa zaproszenia, rezerwowanie
terminow na zwykla kawe i gadanie o dupie maryni.
Czy takie spotkania nie powinny wynikac z potrzeby serca, a nie z
musu bo rewanz?

[montechristo4]

no widzisz ja tak nie potrafię. Zadzwonić i powiedzieć - to będę za
godzinę. Zwykle jest tak, że spotykamy się przy jakiejś okazji, w
pracy albo z dziećmi na placu zabaw. Ja rzucam zaproszenie na kawę.
Jeżeli milczę, to rozchodzimy się każda w swoją stronę. Dlaczego tak
jest? Nie wiem

[fajka7]

"no widzisz ja tak nie potrafię. Zadzwonić i powiedzieć - to będę za
> godzinę. Zwykle jest tak, że spotykamy się przy jakiejś okazji, w
> pracy albo z dziećmi na placu zabaw. Ja rzucam zaproszenie na
kawę."

Czyli zgadlam.
Szkoda, ze nie potrafisz- moze niekoniecznie za godzine, ale
powiedzenie przyjaciolce- "chetnie wpadlabym do Ciebie na kawe"
buduje wlasnie bliskosc. Oczekujesz zaproszenia- rozumiem, ale tak
trudno komus bliskiemu wyartykulowac swoje oczekiwania z drugiej
strony?
Chcesz zerwac przyjaznie nie przekonawszy sie, gdzie tkwil problem?
Dasz sobie glowe uciac, ze to problem nierozwiazywalny, a oni sa
beznadziejni i tylko zyskasz pogoniwszy ich ze swojego zycia?

Widzisz- wiele osob postrzega wizyte innych w swoim domu jako duzy
wysilek. Ze komus bedzie sie chcialo do nich przychodzic. Wiele osob
boi sie zaprosic kogos do siebie, bo boja sie odmowy- odrzucenia po
prostu. I to nie jest rzadki problem. Zaproszenie do domu jest
przedsiewzieciem intymnym, wymaga odwagi.
Jesli Twoi znajomi to wartosciowi ludzie, przyjaciele, na relacji z
ktorymi Ci zalezy - pomoz im i sobie i przelam ten zwyczaj.
Chyba, ze zle dobralas towarzystwo i otaczaja Was faktycznie jakies
leniwe niereformowalne sępy, ale na to ja rady nie znam, bo sie z
takimi nie zadaje.

[burza4]

hanalui napisała:

> montechristo4 napisała:
> Czy na zwykla kawe do znajomych trzeba miec zaproszenia ? Nie
> wystarczy telefon co dzis robia i ze za chwile u nich bedziesz ?
> Co to masz za znajomych ze wymagane sa zaproszenia, rezerwowanie
> terminow na zwykla kawe i gadanie o dupie maryni.

według mnie koleżanka ma jak najbardziej normalnych znajomych. Na
każde spotkanie powinno się umawiać, a nie wpraszać; a tym bardziej
informowac, że "się za chwilę będzie".

> Czy takie spotkania nie powinny wynikac z potrzeby serca, a nie z
> musu bo rewanz?

tzw. dobre wychowanie takie kwestie reguluje bezlitośnie.
Przyjmowanie zaproszeń wymaga rewanżu. Koniec, kropka. Niekoniecznie
dokładnie w tej samej formie czyli kolacja za kolację. Nawet jeśli
wiemy koleżanka woli jednak organizować przyjęcia u siebie w domu,
człowiek na poziomie wie, że wypada zaproponować rewizytę.

pomijając kwestie organizacyjno-logistyczne, nakład pracy - jest
jeszcze kwestia kosztów, które spadają wiecznie na jedną parę.

[saraanna]

Ja mam sporo takich znajomych,co do mnie często wpadają,a ja do nich
bardzo rzadko,jakoś mi to nie przeszkadza,co najwyżej mają przynieść
ze sobą jakieś ciacho albo sześciopaka.Imprezki z rewanżem to tylko
dla rodziny, dla znajomych większy spontan.

------
Gdy czegoś bardzo pragniesz,cały Wszechświat sprzęga się by Ci to
dać * Paulo Coelho *

[hanalui]

saraanna napisała:

> Ja mam sporo takich znajomych,co do mnie często wpadają,a ja do
nich
> bardzo rzadko,jakoś mi to nie przeszkadza,co najwyżej mają
przynieść
> ze sobą jakieś ciacho albo sześciopaka.Imprezki z rewanżem to
tylko
> dla rodziny, dla znajomych większy spontan.
>

No ja wlasnie tez tak mam....kiedys nawet z moim exchlopakiem sie
smialismy ze prowadzimy "dom publiczny" tyle sie ludzi przez
niego przewijalo.

[hanalui]

burza4 napisała:

> hanalui napisała:
>
> > montechristo4 napisała:
> > Czy na zwykla kawe do znajomych trzeba miec zaproszenia ? Nie
> > wystarczy telefon co dzis robia i ze za chwile u nich
bedziesz ?
> > Co to masz za znajomych ze wymagane sa zaproszenia, rezerwowanie
> > terminow na zwykla kawe i gadanie o dupie maryni.
>
> według mnie koleżanka ma jak najbardziej normalnych znajomych. Na
> każde spotkanie powinno się umawiać, a nie wpraszać; a tym
bardziej
> informowac, że "się za chwilę będzie".

No coz..widocznie mamy roznych znajomych. Moi sa luzni i normalni,
umowienie sie z nimi to wlasnie telefon i nie musza wyciagac
kalendarza i wciskac mnie jak dentysta miedzy godzine 13 a 13.30 za
3 tygodnie w natloku zajec.A zdarza sie im ze czasem sa zajecie i
nie moga, maja inne plany i dla nikogo nie stanowilo to dotychczas
problemu.
I kurcze, i oni tak do nas dzwonia i my do nich. I do glowy by mni
nie przyszlo ze to wpraszanie...to moi znajomi, przyjaciele...
Czy ci ludzie nie sa waszymi znajomymi? O czym z nimi gadacie skoro
ugadanie sie do wizyty stanowi problem?

>
> > Czy takie spotkania nie powinny wynikac z potrzeby serca, a nie
z
> > musu bo rewanz?
>
> tzw. dobre wychowanie takie kwestie reguluje bezlitośnie.
> Przyjm-owanie zaproszeń wymaga rewanżu. Koniec, kropka.
Niekoniecznie
> dokładnie w tej samej formie czyli kolacja za kolację. Nawet jeśli
> wiemy koleżanka woli jednak organizować przyjęcia u siebie w domu,
> człowiek na poziomie wie, że wypada zaproponować rewizytę.
>
> pomijając kwestie organizacyjno-logistyczne, nakład pracy - jest
> jeszcze kwestia kosztów, które spadają wiecznie na jedną parę.

Widzisz...tu juz nawet nie o przyjeciech mowa...ale o zwyklej
kawie...na ktora nawet nie wypada pojsci niezapraszanym
oficjalnie .
Faktycznei cos zlego dzieje sie z waszymi znajomymi.
Moze ja mam jakies starej daty dinozaury ktore nie robia z takich
pie...problemow, a moze po prostu za dobrze sie znamy i kazdy
potrafi wygarnac co mu na sercu lezy to raz, 2 - sa na poziomie i
nigdy problemow z organizacja i rewanzami nie bylo (a moze po prostu
nikt nigdy tego nie wyliczal )

[burza4]

z szacunku do gości i dla własnego komfortu wolę być przygotowana na
spotkanie, a nie np. oderwana od prania czy farbowania odrostów. Luz
luzem, ale jeśli mi ktoś się melduje znienacka, a ja siedzę w dresie
i z odbdrapanymi pazurami, bo własnie coś robiłam - to jest to dla
mnie sytuacja wysoce irtująca. Nie lubię i nie stosuję
opcji "jesteś? to ja wpadnę za kwadrans", a już wpadanie bez
zapowiedzi doprowadza mnie do furii, nawet jeśli osoby lubię.

co cię dziwi, w tym że ustala się terminy, choćby w to samo
popołudnie, a nie zaskakuje kogoś znienacka? czy to ogranicza
możliwości wyboru tematów, że pytasz o czym rozmawiamy? wg ciebie
coś złego się dzieje ze znajomościami, bo niektórzy zachowują się
kulturalnie i oczekują tego od innych? dziwne...

[hanalui]

burza4 napisała:

> z szacunku do gości i dla własnego komfortu wolę być przygotowana
na
> spotkanie, a nie np. oderwana od prania czy farbowania odrostów.
Luz
> luzem, ale jeśli mi ktoś się melduje znienacka, a ja siedzę w
dresie
> i z odbdrapanymi pazurami, bo własnie coś robiłam - to jest to dla
> mnie sytuacja wysoce irtująca. Nie lubię i nie stosuję
> opcji "jesteś? to ja wpadnę za kwadrans", a już wpadanie bez
> zapowiedzi doprowadza mnie do furii, nawet jeśli osoby lubię.

No widzisz...a moi znajomi sa luzni i moge im czy oni mi
odpowiedziec: Nie jestem zajeta/ robie pranie/ ide do sklepu czy
boli mnie glowa/za 15 min to nie ale za 2 godziny czemu nie .. i
nikt nie ma o to pretensji, i nigdy nikogo nie zaskoczylam nagle
przy praniu ani sama zaskoczona prze nikogo nie bylam .

Z innej beczki za to fure razy zaskoczylam moich znajomych dzwoniac
do nich na komorke (o przyzwoitej porze poludniowej) a oni akurat
poigrywali w lozku ...i co powinnam tez nie dzwonic, czy umawiac
sie na dzwonienie rowniez? (zawsze mnie tez zastanawia czemu
ludzie wtedy tel odbieraja...to tak na marginesie )

> co cię dziwi, w tym że ustala się terminy, choćby w to samo
> popołudnie, a nie zaskakuje kogoś znienacka? czy to ogranicza
> możliwości wyboru tematów, że pytasz o czym rozmawiamy? wg ciebie
> coś złego się dzieje ze znajomościami, bo niektórzy zachowują się
> kulturalnie i oczekują tego od innych? dziwne...

No ale czy dzwonienie do kogos nie jest wlasnie forma ustalenia
terminu i godziny?

trochę obok tematu...a trochę nie...:)

[kali_pso]

Kiedy sięgam pamięcią jakieś 10-15 lat wstecz widzę dom rodziców
pełen ludzi- imieniny mamy, święta, niedzielne wizyty i rewizyty
itd. Wychowałam się między gromadą bliskich sobie osób( pomijam
moich rodziców.
Nawet nie zauważyłam kiedy to się skończyło..brak czasu,
pieniędzy.....?

Macie podobne doświadczenia- widzicie jakąś różnicę w relacjach
ludzkich?

[volta2]

tak, ja widzę różnicę, u nas w domu rodzinnym rozluźnienie przyszło
wraz z rokiem 89. szalejąca inflacja, nagłe bezrobocie i inne
problemy kapitalistycznego dnia codziennego spowodowały decyzję
nestorów rodziny, że od teraz to imieniny u każdego z braci będą
tylko raz w roku, a imienin żon nie będzie się obchodzić, bo to za
kosztowne sprawy...
i tak nagle zamiast u cioci tej czy innej być 2 razy w roku
widzieliśmy się o połowę rzadzej.
bo u nas jest tak, jak to ktoś już napisał wcześniej, przyjmujesz
zaproszenie to znaczy że oczekujesz rewanżu i nie ma zmiłuj. zasada
ta dotyczy nie tylko rodziny ale również znajomych i dotyczy zakresu
dużych imprez i codziennych kawek(tu już mniej restrykcyjnie, ale
jednak).

nasi znajomi na szczęście bywając u nas rewanżują się zaproszeniem
do siebie, nie zawsze jest to jeden do jednego, czasem to idzie
mniej regularnie, ale jednak. jak u kogoś nie bywam w domu - staram
się nie zapraszać(czasem się nie da - wiadomo, zbyt bliska rodzina i
inne takie).