czy stać mnie na drugie dziecko...?

[samanta31]

Wiem, ze to kazdego indywidualna sprawa i kwestia podejścia, ale
jestem ciakawa czy i Wy mialyscie takie dylematy, bo ja mam, mimo iż
bardzo pragne 2giego dziecka.
Mamy dwa mieszkania w centrum Warszawy, bez kredytu, oszczedności
ktore starczyły by na przeżycie 3 lat (choc z założenia są
przeznaczone na powiększenie mieszkania)...ale problem w tym, ze mąz
nie ma stałego wynagrodzenia oraz stosownego wykształcenia, poza tym
jest bardzo pracowity, ale wszyscy wiemy, że chęci nie wystarcza...
Ja jestem obecnie na wychowawczym, zostałam wychowana w tradycyjnej
rodzinie, moja mama siedziała ze mna całe życie w domu ja bym
chciała swoim dzieciom poświecić chociaż 3-4 lata i zostac z nimi w
domu

[meusus]

sądze ze ponad połowa społeczeństwa jest w duzo gorszej sytuacji niż
ty, z wynajmu jednego mieszkania w Warszawie macie pewnie tyle kasy
co niejedna rodzina zarobku, no i oszczędności ,których również
większość nie ma.

[samanta31]

nie prawda, wynajem mieszkania to 1200 zł
problem w tym, ze tu gdzie mieszkam dziecko nie "załapie sie" do
panstwowego przedszkola, bo maż nie ma stalej pracy tzn pracuje na
czarno, a prywatne to koszt ok 1000 zł, czyli dwoje dzieci = ok
2000...SZOK

[wilma.flintstone]

No to nie miej, skoro cie nie stac. Mamy cie przekonac, ze jednak
cie stac? Ty sama powinnas wiedziec najlepiej.

[szampanna]

> prywatne to koszt ok 1000 zł, czyli dwoje dzieci = ok
> 2000...SZOK
sądzę, że zanim drugie dziecko pójdzie do przedszkola, to pierwsze
już będzie w szkole?
Poza tym, nie rozśmieszaj mnie, jak mąż jest pracowity to wszędzie
się zahaczy, a wykształcenie nie przesądza sprawy w żaden sposób.
Mój od wielu lat nie pracuje w zawodzie.
Sytuacja finansowa, jaką kreślisz, jest dla mnie wprost rewelacjna -
ja nie wiem, czy bez dochodów przeżyłabym kwartał, a Ty w latach
liczysz... nie wspomnę o mieszkaniach. My mamy jedno mieszkanie, 3
kredyty i trzecie dziecko w drodze - chyba powinnam się pociąć
wzdłuż w takim razie
Już całkiem poza konkursem, gdyby Was przypiliło, to przecież możesz
pójść do pracy, nie? Większość dziewczyn nie stać na to, żeby
siedzieć na wychowawczym, choć też by chciały. A z państwowymi
przedszkolami to nie ma się czym podniecać - w zeszłym roku mój syn,
dziecko dwojga pracujących rodziców, nie dostał się z braku miejsc,
a w tym roku dzikim fuksem. Więc nie jest to rzecz przesądzająca
sprawę, żadną miarą.

[jaroosi]

Nie mam:
- oszczędeności,
-dodatkowych źródeł dochodu z wynajmu mieszkania,
a ostatnie dochody jakie będe mieć to macierzyński, po którym zostaje bez pracy.
Mąz pracuje na czarno a ja za 2 miesiące będe mamą 2 maleństwa. Może mam nie
równo pod sufitem, ale jestem szczęśliwa i wiem, wierzę, że dam radę
Przepraszam za konkluzję ale odnoszę wrażenie, iż część z nas nie wie co to
prawdziwe życie, trudności i szuka sobie wyimaginowanych problemów.

[kawka74]

> nie prawda, wynajem mieszkania to 1200 zł

Za wynajem mieszkania w centrum Warszawy bierzecie 1200 złotych??

[mamaemmy]

kawka74 napisała:

> > nie prawda, wynajem mieszkania to 1200 zł
>
> Za wynajem mieszkania w centrum Warszawy bierzecie 1200 złotych??
To Cie dziwi?Moja przyjaciólka tez tyle płaci-tyle,że ona wynajmuje

[kawka74]

Dziwi.
Mieszkanie na Żoliborzu - 2000. Trzypokojowe.
Mieszkanie na Ochocie - 1500 zł za kawalerkę (wnęka kuchenna, brak windy).
Twoja koleżanka ma farta albo wynajmuje na totalnym zadupiu.

[mamaemmy]

raczej ma farta

[adsa_21]

niemozliwe. wynajem mieszkania w wawie to wydatek rzedu 2000-2500
zlotych (2 pokoje). Wszystko zalezy od dzielnicy.
1200 to kosztowac moze jakas badziewna kawalerka na dalekiej
Bialolece.

[somebody1234]

Hehe pierdu pierdu...to nie wiem jakiś wątek w celu pochwalenia się chata w
centrum Wawy czy jak???
Ja CI kochana powiem tak...jak nie mieliśmy dzieci mieliśmy permanentny brak
kasy i wolnego czasu...teraz mamy dwójkę dzieci i paradoksalnie mamy i kasę i
tak zorganizowane życie że i czas na chwilę relaksu i przyjemności się znajdzie
i powiem szczerze że w sumie to...chciałabym trzecie dziecko...ale już chyba za
stara jestem...więc nie pitol tylko róbcie to dziecko , będziesz miała mniej
czasu na zajmowanie się głupotami i szukanie dziury w całym, pozdrawiam

[wakacyjna_iguana]

Nie wiem czy Ci to pomoże ale opiszę naszą sytuację, bo świadomie zdecydowaliśmy
się na drugie dziecko.
Nasza sytuacja jest taka: nie mamy własnego mieszkania a tylko lokatorskie ze
Spółki Mieszkaniowej i wogóle nie stać nas na jego wykup na własność, pokoje
mamy tutaj 2 z kuchnią i balkonem. Ja siedzę na wychowawczym bezpłatnym, z tym
że z końcem 2009 kończy mi się umowa o pracę więc i wychowawczy leciał mi już
nie będzie. Pracuje tylko mąż, córka ma 3 lata i we wrześniu będzie miała
siostrę-decyzja świadoma. Mąż nie zarabia kokosów - starcza nam od 1-go do 1-go
na styk ( w tym na utrzymanie 10-letniego samochodu) i od czasu do czasu
pomagają nam teściowie finansowo(ok.500 zł).

[wakacyjna_iguana]

Aha - zamierzam nie pracować jeszcze 3-4 lata, bo oboje z mężem uważamy że
miejsce matki jest w domu póki dzieci małe i ja sama widzę jakie to jest ważne
dla maleństwa. Moja mama też nie pracowała a tylko dorabiała szyciem (miała nas
troje) i było OK!

[samanta31]

rozumiem chęc zostania po raz drugi mama, bo sama bym chciała...ale
czy nie przeraza Was mysl, że tym dzieciom nie zapewnicie
odpowiedniego wykształcenia np dodatkowe kursy jezykowe, wakacje,
nie mam na mysli czegoś duzo poza stan, tylko to, czego ich
rowieśnicy doświadcza, a oni beda mogli tylko pozazdrościć

[margo_kozak]

malo kto jest pewny przyszlości za lat kilkanaście

dzieci mobilizuja do rozwoju
mnie to nie przeraża, bo żyje najblizszymi dniami, a nie latami.

[mama.rozy]

to może pomysl w ten sposób-czego bys chciała,żeby twojemu dziecku zazdroscili
rówieśnicy?zabawek?kursów językowych?ciuchów?spójrz na to od strony
dziecka,czasem to się przydaje.moja matka starała się mi zapewnić
wszystko,pracując ponad siły.dzisiaj jest zgorzkniałą kobieta,z którą nikt nie
chce rozmawiać.wolałabym mieć fajna mamę i czasem mniej prezentów.
sama mam troje dzieci,kredyt,nowotwór,cztery psy i trzy koty.
a inaczej patrząc-mam super męża,z nim troje cudownych dzieci,wesoły zwierzyniec
i puste konto,które musimy jakoś zapełniać.ale żyjemy.niczego nie żałuję.
pozdrawiam serdecznie,nie myśl tyle



no to nie mam sygnaturki...

[mondovi]

brawo za podejscie do zycia. zdrowia zycze z całego serca. pozdr

[adsa_21]

ja nigdy nie chodzilam na zadne kursy jezykowe, plywania i bog wie
czego jeszcze. Nie odbiegam jednak norma i inteligencja od innych,
ktorzy na takowe kursy uczeszczali.

[wakacyjna_iguana]

Tak, myślę o tym wszystkim, o obozach i kursach językowych i boję się bardzo -
ale wiesz gdybym żyła tylko tymi obawami to musiałabym nigdy nie mieć dzieci i
wogóle większość społeczeństwa musiałaby nie mieć dzieci
Powiedz kto z nas wie co będzie jutro? Życie zawsze będzie nieprzewidywalne. Np.
mój mąż miał w poprzedniej firmie umowę na stałe i niespodziewanie go zwolnili.
Trochę w szoku byliśmy bo jest jedynym żywicielem rodziny ale znalazł następną
pracę i tu też dali mu na stałe umowę. Nigdy nie wiesz kiedy stracisz pracę,
możesz w zyciu ją tracić wiele razy i wiele razy mieć nową. Ja wiele rzeczy
planowałam w życiu i nie wyszło, a za to otworzyły się inne drogi. Życie mnie
nauczyło (i filozofia mojego męża optymisty też), że po prostu nie można sobie
całego zycia z góry zaplanować, to jest NIEMOŻLIWE. Ostatnio czytałam taki
wątek, dziewczyna pisała, że mieli z mężem super firmę dobrze prosperującą
własną, kupę kasy, mieszkanie, super perspektywy i ona jest teraz w ciąży z
drugim zaplanowanym dzieckiem - a tu raptem co? - wspólnik męża okazał się
oszustem i zostali bez mieszkania z niebotycznymi długami, ściga ich komornik,
nie mają za co zyć mąż mysli o samobójstwie a ona nie wie co ma robić.
Oczywiście takiego obrotu sprawy się nie spodziewali!!!
Powiedz sama - kiedy jest pora w życiu na pierwsze czy drugie czy kolejne
dziecko? - otóż NIGDY, zawsze możesz się czegoś obawiać, takie jest życie.
Nawet jak stwierdzisz, że wg Ciebie nareszcie masz tyle pieniędzy że czujesz się
bezpiecznie - to może przyjść niespodziewana choroba np. dziecka i wtedy
spogląda się z innej perspektywy - możesz zapewnić swojemu dziecku studia na
Harwardzie a ono umiera.
Wiesz ja też kalkulowałam dokładnie tak jak Ty co do drugiego dziecka i nagle
straciłam tatę (zmarł nagle) a potem moja mama zachorowała na raka i jak była
już w bardzo ciężkim stanie, to ja poczułam, że w zyciu tak naprawdę liczy się
tylko miłość i drugi człowiek i poczułam wtedy że chcę drugie dziecko, że bardzo
go pragnę, powstało ono jakby z "nadmiaru" miłości mojej i męża Mąż już dawno
chciał tylko czekał aż i ja zechcę Po prostu czułam że tylko to jest ważne.
Moja mama odeszła rok temu, bardzo żałuję, że nie pozna swojej drugiej wnuczki,
ale mam sens życia - męża i dwójkę pociech

[puellapulchra]

Amen. Nie napiszę nic nowego, wyczerpałaś temat - iguana

[samanta31]

wakacyjna_iguana
to bardzo mądre co napisałas, własnie w tak dramatycznych sytuacjach
o jakich piszesz (ktorych rownież i ja doświadczyłam, a mianowicie
śmierć Taty) przekonujemy sie co w życiu najważniejsze-RODZINA.
Moje wątpliwości wynikaja zapewne ze środowiska w którym wyrosłam
tzn bananowych dzieci, oraz z faktu, iż jestem jedynaczka i nigdy mi
niczego nie brakowało stad obawa, ze nie daj Boże moim dzieciom
zabraknie

na 100% im czegos zabraknie!

[izazdo]

> Moje wątpliwości wynikaja zapewne ze środowiska w którym wyrosłam
> tzn bananowych dzieci, oraz z faktu, iż jestem jedynaczka i nigdy mi
> niczego nie brakowało stad obawa, ze nie daj Boże moim dzieciom
> zabraknie


Chocbys zarabiala 100 000 zl miesiecznie, Twoim dzieciom na 100% czegos w zyciu
zabraknie! Ludzka chciwosc jest absolutnie nie do poskromienia. Przeciez ZAWSZE
mozna chciec a) wiecej b) czegos drozszego i nawet dziecko milionera moze
zażądać cotygodniowych lotów w kosmos, na ktore rodzica nie bedzie stać. Albo
czegos innego, co z innych wzgledow niz finansowe nie bedzie mozliwe.

Owszem, pewne minimum jest potrzebne do spokojnego zycia, ale pieniadze raz są,
raz ich nie ma, potem znowu są, i znowy ich nie ma... Trzeba w czasie lat
tlustych pamietac o chudych i vice versa - oraz roztropnie gospodarowac tym, co
sie akurat ma. I umiec byc szczesliwym niezaleznie od tego czy jest sie na wozie
czy pod wozem. I tego trzeba nauczyć dziecka, bo inaczej jego zdrowie psychiczne
bedzie zagrozone!

Osobiscie znam czlowieka, ktory mial 3 firmy i 3 razy bankrutowal, czwarty raz
zaczal zycie z dobytkiem mieszczacym sie w jednej walizce (doslownie, wyszedl z
domu tak jak stal i mieszkal u znajomych), bedac juz po 40ce i... poszczescilo
mu sie tak, ze w pare lat zaczal zarabiac kilkaset tysiecy zlotych miesiecznie.
Ma czworo dzieci. Cala czworka poczeta przed zyciowa hossa.

[efidorek]

> jestem jedynaczka i nigdy mi
> niczego nie brakowało stad obawa, ze nie daj Boże moim dzieciom
> zabraknie

ależ zabrakło ci czegoś ważnego - rodzeństwa

[wieczna-gosia]

ja tez jestem jedynaczka i cale zycie czegos mi brakowalo. Mianowicie bylo to
rodzenstwo.

[alglinka]

Stac cie

[dziub_dziubasek]

nasze drugie dziecko pojawilo się gdy:
- mielismy kredyt mieszkaniowy (mamy zresztą nadal)
- mąz zarabiał 1200zł netto
- ja miałam tylko dorywcze zajęcia
- nie mieliśmy oszczędności
za to chcieliśmy by nasz synek mial rodzeństwo, by różnica wieku była własnie
2-3 lata.
Akurat u nas sytuacja poprawiła się gdy zaszłam w ciążę- znalazłam pracę, mąż
zmienił swoją na zdecydowanie lepszą, mamy oszczędności.
jakbym była w Twojej sytuacji to bym się nie zastanawiała 5 minut tylko zaczęła
starania.

[zuzanna56]

czyli jest tak:

dostaliście\odziedziczyliście dwa mieszkania
w jednym mieszkacie
drugie wynajmujecie
mąż pracuje na czarno
ma dochody ale może je stracić, czy tak?
z wynajęcia macie 1200 zł, tak?

zależy ile mąż zarabia...

to czy was stać, jednak musisz to sama wiedzieć
myślę, że wszystko tu zależy od pracy męża, czy jest w miarę
stabilna?

[olimpia_b81]

jasne,ze Cie nie stac, jak ty sobie to wyobrazasz?
za co kupisz ciuchy markowe dla nowego,sloiczki,przedszkole prywatne
za co oplacisz a sama na fryzjera nie bedziesz miala!!!???

przeciez dziecko to tylko wydatki!!ogromne!!!


bosze ludzie maja nie rowno pod sufitem,

[toniesamowite]

macie dwa mieszkania w Warszawie? tez bym tak chciala z samego
wynajmu mozna sobie spokojnie zyc w tym miescie

[triss_merigold6]

Pod warunkiem, że nie jest to wynajem za 1200 zł, bo za takie
pieniądze to można żyć mieszkając u rodziców, którzy karmią i płacą
rachunki.

[majan2]

Nawet nie wiem jak mozna zadac takie pytanie, szczególnie w waszej sytuacji.
Gdybyscie mieszkali w schroniksu dla bedomnych to rozumiem. Iguana dobrze to
wszytsko ujęła. Nie znasz dnia ani godziny!

[triss_merigold6]

O qr... i ja się zastanawiam nad drugim?!
Może mąż pomyślałby o legalnej pracy? Przecież facet nawet nie jest
ubezpieczony.
Wynajmujesz mieszkanie za frajerskie pieniądze, w stolicy można
wziąć więcej za lokal.
Jeśli myślałaś o tradycyjnej rodzinie to było wybrać partnera, która
zarabia sensownie i stale.
Mama siedziała całe życie? Nie te czasy.
Z takimi oszczędnościami lekkim twistem możesz mieć kolejne dziecko.

[samanta31]

co do tego mieszkania biore wiecej tzn 1600, ale po dokonaniu
wszystkich opłat wychodzi jakies 1200-1300.
Maż rożnie zarabia czasami 5000 czasami 2500, a innym razem NIC, bo
jak napisalam nie jest to stała praca, oczywiscie ze bedzie szukał,
a nawet szuka czegos na stałe, ale nie jest Polakiem i jest mu
cięzej niż nam...
Prywatne przedszkole nie jest moim "widzi mi sie" tylko
koniecznościa.
Ktoś trafnie napisała, ze sie obawiam, iż mi nie starczy na
fryzjera - TAK i nie widze w tym nic dziwnego, w koncu z życia
trzeba miec tez cos dla siebie, bo narobić dzieci, a potem klepać
biedę to nie problem!

[triss_merigold6]

To w takim razie nie stać Cię na kilkuletnie urlopy wychowawcze.

[samanta31]

a co do oszczędności to raczej nie są do ruszenia, w momencie gdyby
pojawiło sie 2gie dziecko musieli byśmy kupić wieksze mieszkanie
(chcę aby każde dziecko miało swoj pok)z 3 pokoi na 4

[denay]

aj
rozumiem, że punkt widzenia zależy od siedzenia
i nie zależy mi na licytowaniu, kto jak sobie poradził
ale faza pt. zmieniać mieszkanie z 3 na 4-pokojowe
przy drugim dziecku i takich warunkach o jakich piszesz
w moim mnniemaniu zahacza o fanaberie...

albo chcesz dziecka i się na nie decydujesz
albo nie chcesz
Po co mnożyć argumenty przeciw??
Tak w ogole to są jakieś "za"?

[samanta31]

oczywiście, ze są "za", ale przecież każda z nas czegoś pragnie, do
czegos chce dojść..
Przecież pieniądze zaoszczedziłam, nie po to zeby trzymac w banku,
lecz aby coś z nimi zrobic, poprawić byt mojej rodziny stad chęc
poprawienia warunków mieszkaniowych.
Czy Wy decydując sie na kolejne dziecko rezygnujecie z planów i
przychodzi Wam to z łatwościa?

[denay]

plany zawsze mają to do siebie,
że można je modyfikować, przesuwać w czasie
bo nieczęsto się zdarza, że to co sobie
założyliśmy w odległej przyszłości nie ulega zmianom.
Tyle, że akurat moja skromna osoba
nie wytrzyma 3 lat "siedzenia" w domu

[znowu_mama]

z tym mieszkaniem też bym się tak nie spieszyła. Przecież małym
dzieciom lepiej jest być razem w pokoju, bezpieczniej, weselej. Wam
łatwiej. Co do sytuacji finansowej - jeśli macie oszczędności, to
zmienne dochody nie powinny być problemem. A tego, co będzie za 10-
20 lat (wykształcenie dzieci) w najmniejszym stopniu nie
przewidzisz. Dla własnego spokoju, zamiast powiększać mieszkanie,
załóż fundusze przeznaczone na przyszłą edukacje swoich dzieci.

[madame_edith]

Odnoszę wrażenie, że Ty sama nie wiesz czego chcesz. Albo chciałabyś mieć
ciastko i je zjeść.
Mnie jak instynkt macierzyński powalił na łopatki to się jakoś specjalnie nie
zastanawiałam... Nie namawiam do takich działań broń Boże. Dziś sobie życia bez
mojej córy nie wyobrażam, ale ja naprawdę marzyłam o drugim dziecku, marzyłam
tak bardzo, że zagłuszyłam rozsądek i absolutnie nie żałuję. Te moje dzieci to
najważniejsze co mam na tym świecie.

[mondovi]

z takim podejsciem, moim zdaniem nie.

[samanta31]

Tak, mam mętlik w głowie, a to wszystko chyba przez to, że ciągle
slysze od Mamy i Babci "że nas nie stać".
One miały lekkie życie, ich męzowie mieli dobrą, stałą prace, a mama
mogła sobie pozwolić na to aby całe życie siedziec w domu i niczego
jej nie brakowało.

[wieczna-gosia]

a biorac meza za meza nie wiedzialas ze jest on inny od twojego ojca i dziadka????

[samanta31]

doskonale zdawałam sobie z tego sprawe, ale serce wygrało nad
rozsądkiem...

[wieczna-gosia]

skoro wybralas na wejscie inaczej niz mama i babcia to przestan odnosic swoje
zycie do ich zycia.

[juliza]

Siedzę na wychowawczym, mąż nie ma stałej pracy - zresztą nigdy nie miał, mamy
kredyt i samochód. No i urodziły nam się bliźnięta. Nie zdążyłam sobie zadać
Twojego pytania .

[undomestic_goddess]

Hmm, apetyt rośnie w miarę jedzenia. Tyle w temacie tego, czy dzieciom czegoś
aby nie zabraknie. Zabraknie na pewno. Zawsze komuś czegoś braknie. Jak już
napisano wyżej.

Czego inne dzieci zazdroszczą moim, to tego, że mają siebie, że między nimi jest
mała (względnie) różnica wieku, że mogą się razem bawić. Widzę miny jedynaków
nas odwiedzających.

Co do pokojów dla dzieci osobnych, zafundowałam swoim ten luksus. Pogardzili,
chcą mieszkać w jednym pokoju i najgorszą karą byłyby dla nich osobne pokoje.
Kiedyś może będą chcieli, ale teraz się rękoma i nogami zapierają. No ale to
moje, inne mogą mieć inne potrzeby. Na szczęście każdy ma te potrzeby inne i Ty
wcale nie musisz mieć więcej dzieci.

[e_r_i_n]

undomestic_goddess napisała:

> Widzę miny jedynaków nas odwiedzających.

No i jakież to są miny?

[kawka74]

Już Ty wiesz, jakie.
Czysta zazdrość na pewno i takie tam.
Bo wiadomo, że między rodzeństwem zawsze świetnie się układa, a nawet jak się nie układa, to w razie czego się ułoży. I tak dalej.

[kropkacom]

> Bo wiadomo, że między rodzeństwem zawsze świetnie się układa, a nawet jak się n
> ie układa, to w razie czego się ułoży. I tak dalej.

Mi się tam dobrze układa. I kłopoty z matką czy ojcem dziele na troje a nie mam
wszystko na głowie. Co do tematu, jeśli masz wątpliwości to Cie nie stać

[e_r_i_n]

kropkacom napisała:

> Mi się tam dobrze układa.

Mi też.
A moja koleżanka od 10 lat z siostrą nie rozmawiała.
I co z tego?

[kropkacom]

> I co z tego?

Wszystko i nic. Jak zwykle Ja bym nie chciała być sama i tyle wiem. A każdy i
tak wybiera sam i za swoje wybory jest odpowiedzialny też sam.

[e_r_i_n]

Jeśli bycie jedynakiem to dla Ciebie bycie samym, to nie mam więcej pytań

[kropkacom]

Tak, bycie jedynakiem oznacza że w wielu sytuacjach NA PEWNO jest się lub będzie
samym. Oczywiście jak się ma kiepskie układy z rodzeństwem to też tak może być.

[wieczna-gosia]

tak erin, dla mnie bycie jedynakiem to pewnego rodzaju samotnosc- samotnosc w
spedzaniu np. czasu choroby. Samotnosc w okresach gdy kazdy jest skoncentrowany
na rodzinie. Samotnosc teraz gdy moja mama moze zadzwonic tylko do mnie i tylko
ja w pewnych rzeczach moge jej pomoc. Nie twierdze, ze by;abym absolutnie
szczesliwa majac rodzenstwo, z ktorym pilibysmy sobie z dziobkow. Twierdze ze
mnie osobiscie brakowalo rodzenstwa. Byc moze bylam po prostu zle wychowywana.
Byc moze nie umialam zaakceptowac pewnego rodzaju samotnosci (bez innych dzieci)
w okresach, gdy ona w gruncie rzeczy po prostu jest naturalna. Byc moze
otaczajacy mnie dorosli byli kiepskimi towarzyszami- nie wiem

[kawka74]

Moja matka nie żyje, z ojcem mam kontakt taki sobie, rodzeństwa nie mam i nadal nie jest mi ono do niczego potrzebne. Myśl o rodzeństwie mierziła mnie, nie potrzebowałam innych dzieci, żeby się dobrze bawić, a na myśl, że takie inne dziecko mogłoby siedzieć mi na głowie 24h na dobę, dostawałam spazmów.
Któraś z nas najwyraźniej została źle wychowana ;p

[kawka74]

> Mi się tam dobrze układa.

"Państwo to ja", że tak zacytuję.

[kropkacom]

> "Państwo to ja", że tak zacytuję.

Nie. Napisałam już o co mi chodziło poniżej. Rożnie bywa a i mnie jest git akurat

[wieczna-gosia]

chwylunia kawka- ale samatha dziecka chce. Ja w ogole nie mam zalu do rodzicow
ze nie dali mi siostry czy brata, bo uwazam ze to decyzja rodzicow. Ale uwazam
tez ze wkrecanie sie w nadmierna spirale "czy zapewnie dziecku WSZYSTKO" tez
jest zle.

[kawka74]

Ale niech ona sobie chce i niech ma, co mnie to obchodzi.
Ja się tylko odnoszę do kwestii szczęścia, jakie z całą pewnością daje rodzeństwo, i opinii Kropki.

[kali_pso]

He,he..dobry komentarzp

[e_r_i_n]

Tia

[lola211]

Widzę miny jedynaków
> nas odwiedzających.

Czyli grymas przerazenia ?

Moja córka za kazdym razem, gdy wraca od kolezanki, ktora ma siostre
dziekuje mi, ze nie uraczylam jej rodzenstwem- nie ma wroga w domu,
z ktorym sie bije, szarpie i kłoci.Tak wlasnie zachowuja sie dzieci
moich znajomych- zero wspolnych zabaw, zwlaszcza jesli to dziewczyna
i chlopak.

[kropkacom]

> z ktorym sie bije, szarpie i kłoci.

Ja też tak miałam z siostrą czasami Dzisiaj się z tego śmiejemy.

[lola211]

> Ja też tak miałam z siostrą czasami Dzisiaj się z tego
śmiejemy.


Mnie takie wieczne szarpaniny z bratem skutecznie wyleczyły z opini,
ze rodzenstwo to super sprawa.Nie odczuwam i nie odczuwalam tego
dobrodziejstwa.

[wieczna-gosia]

Boze lola jak ja tego zawsze zazdroscilam rodzenstwom

[lola211]

Czlowiek zawsze marzy akurat o tym, czego nie ma- ja chcialam miec
swiety spokoj.

Lola, nie generalizuj

[pade]

Ja mam syna, prawie 11 latka i córę prawie 6 lat. Bawią się razem
rewelacyjnie, czasem są kłótnie, ale gdyby ich nie było
zastanawiałabym się czy wszystko z nimi w porządku Każde pamięta o
drugim, gdy np babcia coś kupuje młodszej, ta dopomina się o to samo
dla brata. Po prostu widać, ze się kochają, mała brata wręcz
uwielbia, a syn zawsze po powrocie ze szkoły pyta o siostrę, nie o
mamę czy tatę

[wana]

Ja mam tak samo: córa prawie 11 lat, syn, prawie 6 lat - tłuką się,
kłócą, obrażają, ale.... jak się jedno uderzy, to drugie leci
całować, jak jedno jest ze mną w sklepie i wysępi batonik, to sępi
też dla drugiego... Kochają się i już. mam nadzieję, że tak im
zostanie.

[lola211]

A gdzie niby generalizuje? Napisalam, jak wyglada rzeczywistosc
wsrod moich znajomych.

mnie by nie było stać

[sir.vimes]

przede wszystkim na bycie 4 lata w domu. Bo prozac jest chyba dość drogi

A czy stać CIEBIE na drugie dziecko? tak jak napisałaś - kwestia indywidualnego
podejścia.

Osobiście wolałabym zainwestować w coś część oszczędności, rozkręcić coś
swojego, nacieszyć się tym dzieckiem, które już jest i dopiero się zastanawiać
czy czegoś mi brakuje

Ale - jeżeli Tobie brakuje przede wszystkim drugiego dziecka - to chyba masz
odpowiedź Bo na tzw. chleb i masełko dla tego dziecka powinno wam wystarczyć.

A co do tego:

ale problem w tym, ze mąz
> nie ma stałego wynagrodzenia oraz stosownego wykształcenia, poza tym
> jest bardzo pracowity, ale wszyscy wiemy, że chęci nie wystarcza...

może naprawdę przemyślcie opcję zainwestowania części kasy we własną firmę?
Jeżeli maż jest pracowity powinno mu się bardziej opłacić niż nieregularne
zarobki u kogoś.

[emigrantka34]

A od kiedy to mozna wynajac mieszkanie w centrum Warszawy za 1200
zlotych ?
Oszczednosci na 3 lata zycia - ale zycia na jakim poziomie ?
Jestes w komfortowej sytuacji, nie rozumiem w ogole w czym problem.
Jestescie zdrowi, macie nieruchomosci i pieniadze.

[paolka_82]

Oczywiście, że cie nie stać. aby mieć dwoje dzieci musisz mieć najpierw trzy
mieszkania a do tego oszczędności na 13 lat minimum. Inaczej nawet nie zaczynaj
myśleć o drugim dziecku.
....naprawdę niektórym to sie w tyłku pierdy lęgną z braku prawdziwych
kłopotów...ech..

[sir.vimes]

"....naprawdę niektórym to sie w tyłku pierdy lęgną z braku prawdziwych
kłopotów...ech.. "

a za to inne, dzielne matki staną nawet w obliczu każdych kłopotów z wulgarnym
jęzorem jako orężem.

A dzieci, oczywizda, trza robić mimochodem, jakiekolwiek rozważania to kaprysy
nie znających życia hrabianek. Tia.

[paolka_82]

A dzieci, oczywizda, trza robić mimochodem, jakiekolwiek rozważania to kaprysy
> nie znających życia hrabianek. Tia.
> Rozważania typu mam dwa mieszkania -czy stać mnie na dziecko to jakaś
paranoja totalna.
Może niech autorka watku idzie do analityka to jej wyliczy tak jak zdolność
kredytową, stac ją czy nie. Jak jej wyjdzie że nie stać to może jest opcja na
raty...

[samanta31]

tak naprawde to za ile wynajmuje nie ma większego znaczenia, był
okres kiedy wynajmowałamłam za 2000 był taki kiedy za 1700 teraz
akurat za 1200, wszystko sie jakos bilansuje

[to_wlasnie_cala_ja]

wiesz co chyba pojęcia nie masz co to znaczy nie mieć kasy. 5000 męza plus
wynajem to niektórzy ludzie pół roku musza na to zarabiać.

[samanta31]

5000 mąż zarabił może raz czy dwa w roku, co z tego jak nielegalnie,
poza tym kolejny msc moze siedziec w domu

[samanta31]

czy nie boli Was to, ze nie zapewnicie swoim dzieciom odpowiednich
warunków mieszkaniowych w dorosłym życiu, że beda miały zły start
tzn np z kredytami na całe życie.
Czy myślicie wogóle o tym i czy jest to dla Was ważne?
Może gdyby było tylko jedno dziecko byłoby mu łatwiej, miałoby
wieksza pomoc z naszej (rodziców) strony

[kropkacom]

> czy nie boli Was to, ze nie zapewnicie swoim dzieciom odpowiednich
> warunków mieszkaniowych w dorosłym życiu, że beda miały zły start
> tzn np z kredytami na całe życie.

Nie boli. Większość ludzi ma taki trudny start. No cóż, życie. I nie chodzi o to
że ja miałam ciężko a dzieci mają też mieć. Po prostu rodzic który wpompowuje
niezliczoną ilość kasy i energii w te zabezpieczenia ma często potem żal do
dziecka że źle sobie życie
ułożył, że nie docenił.

> Może gdyby było tylko jedno dziecko byłoby mu łatwiej, miałoby
> wieksza pomoc z naszej (rodziców) strony

Na pewno. Co ma dostać dwóch dostanie jeden. Rachunek jest prosty. Ale czy tylko
to jest ważne?

[wieczna-gosia]

nie oli byc moze dlatego ze rodzice nie zapewnili mi ani warunkow mieszkaniowych
ani braku kredytow, a jedynaczka jestem. W ogole nie uwazam posiadania kredytow
za zly start. Za zly start start uwazam brak zdolnosci kredytowej jako takiej i
to tez nie zawsze

[gryzelda71]

A cóz to znaczy odpowiednie warunki mieszkaniowe?Kawalerka?Chyba za mało co?
Nie,nie boli.Zarabiamy ,wydajemy,odkładamy,inwestujemy(nie tylko w dobra materialne)
Nie zamierzam wszystkiego sobie teraz odmawiać bo moja dorosłe dziecko z dowodem
osobistym powinno dostać mieszkanie,samochód i wkład na lokacie.
I nie wiem jak u innych,ale wraz z pojawieniem się drugiego dziecka dochody tez
wzrosły(nie z powodu becikowego rzecz jasna)

A kogo stać?

[a_weasley]

Wszystko jest względne.
Dziecko kosztuje. Ja akurat mam jedno i to od niedawna, ale jeśli
Bóg pozwoli, to się na tym jednym nie skończy. Wolę za te same
pieniądze dać dwojgu dzieci rodzeństwo niż jednemu prywatną szkołę -
tak samo jak wolałem jeździć z rodzicami i bratem trabantem niż
samotrzeć z rodzicami fiatem (kolega-jedynak też mówił, że chętnie
by się zamienił).
I nie, nie było kwestii trzeciego pokoju, niby skąd? Nie
przysługiwało. Standard w moim pokoleniu (obecnie mającym średnio
dzieci nastoletnie, choć są takie guzdrały jak ja i są
szybkościowcy, co się już wnuków dorobili) to było 2+2 w dwóch
pokojach. Strasznie się naród przez ten kapitalizm rozbestwił.
Więcej napisałem 4,5 roku i 2 parlamenty temu w notce pt. Złe czasy - a kiedy były dobre?, więc nie będę się powtarzał.

[kropkacom]

Ja się zastanawiam jakie będzie to pokolenie dzieci tak starannie zaplanowanych
i wyliczonych co do grosza. Rodzice którzy całe życie przeliczają na złotówki i
pracują na mieszkanie dla berbecia czy będą na starość szczęśliwi?

[lola211]

A niby czemu maja nie byc?

Mam wielu znajomych, ktorzy maja juz dorosle dzieci, po studiach,
kazde zaopatrzone odpowiednio na start- to sa rodziny sie kochajace,
wolne od wielu problemow bliskich rodzinom, gdzie kasy wystarcza
tylko na biezace potrzeby.

[mim288]

Nie bardzo rozumiem Twoją postawę. Jak wynika z postu mieszkasz w
Warszawie. Jesli chcesz mieć drugie dziecko, a zastanawiasz Cie czy
cie stać to po prostu poszukaj lepiej płatnej pracy (w Wa-wie jak
ktoś chce to znajdzie) i będzie Cie stać. Albo nakłoń meża żeby
więcej zarabiał. Nie kumam takiego siedzienia na ... i jojczenia.
Jak nie jesteś przewlekle chorą, niewykształconą, żoną alkoholika
mieszkającą w byłym PGR, gdzie żadnej pracy wokół na kilometry to
nie kumam problemu.

[smerfetka8801]

oszczędności na 3 lata z pracy tylko faceta i ty jeszcze wytykasz mu
wykształcenie...szok.masz super sytuację finansową ale jak nie chcesz dziecka to
go sobie nie rób i już.zero kredytów i jeszcze oszczędności...i masz dylemat.dziwne.
poza tym-wiele matek po macierzyńskim MUSI iść do pracy więc ty też możesz jeśli
będzie potrzeba.a za wynajem mieszkania w centrum to można niemal dwa razy
większą kasę brać

[sloooneczko]

życie pisze różne scenariusze i może się Wam polepszyc, pogorszyc
lub zostac bez zmian ( opcja najmniej prawdopodobna).
Dwójka dzieci to spore obciązenie o ile nie wychodzi się z założenia
by miały gdzie tyłek do snu ułożyc i co do buzi wsadzic.
Ogólnie posiadanie dzieci jest kosztowne.
Nawet jednego.
Musisz sama sobie odpowiedziec, a wydaje mi się, że już to zrobiłaś
wyżej: czego chcesz dla swojej rodziny?Dla siebie, dla małżeństwa
dla dziecka.
Bzdurą jest, że jak ma się jedno dziecko dziecko to się je krzywdzi
brakiem rodzeństwa.To ze jest jedno wcale nie oznacza, że bedzie życ
jak jakiś pustelnik.MOże byc otoczone wieloma dziecmi i nie odczuwac
braku ich towarzystwa. Tylko to wymaga trochę chęci ze strony
rodziców, bo to oni sa odpowiedzialni za to jakie to życie jego
będzie.
MOżna miec w rodzeństwie najlepszego przyjaciela.Nie spotkałam się
jeszcze z takim przypadkiem, ale są takie osoby.MOżna miec super
przyjacółę/przyjaciela niczym siostra czy brat na całe życie...
Ja sobiście jestem za przemyślanym rodzicielstwem i takie "jakoś to
będzie" w 3/4 przypadków właśnie " jakoś tam jest".Ja np. nie chcę
od życia " jakoś tam". Nie mam gwarancji, że tak nie będzie.Wiem
tylko jak będzie mi łatwiej aby tak nie było.