Stan - nie poddawaj się...

[Gość: trollpolski]

...tekstuj dalej, bo tu nudy na pudy!!! Grasujące tu wapniactwo już się
wyprztykało z pomysłów - za małe pojemności mózgoczaszek.

[Gość: kuńpolski]

Przyłączam się do apelu. Troll ma w pełni rację...niech ktoś śmie zaprzeczyć!!!

[Gość: mul polski]

Gość portalu: kuńpolski napisał(a):

> Przyłączam się do apelu. Troll ma w pełni rację...niech ktoś śmie
zaprzeczyć!!!
Witam cie serdecnie ,moj synu.
Twoj ojciec Mul Polski

[Gość: światowid]

Niech MOC będzie z Tobą...Allach i Jahwe tyż!

[les1]

libre...ty chyba blizniak jestes....z rozdwojona jaznia...:-)
Nie dosc, ze sam ze swoja druga polowa rozmawiasz...to jeszcze sie wlacza toto
trzecie....jak u mnie po pijaku....
Nie zazdroszcze....

[Gość: do Lesa1]

gdybyś był, choć trochę wyedukowany, to byś tego zdziwienia nie wyrażał -
przeca Twój bóg prapolski-prasłowiański Światowid miał cztery dzioby na śtyry
świata strony zwrócone! No, pokumał Ty, wreszcie z kim gadasz?!?

[les1]

Edukacyi zabroklo....ale dzioba to jo mom....i to sporszego...;-)))
Tako to jno w-y-e-d-u-k-o-w-a-l ktos to wysta zacz....:-)
:-)

[Gość: czyt.]

Poczytaj cos wystukal na forum,jak kac zacznie Ci dokuczac,
skutki lepsze od kilku spotkan w AA masz gwarantowane.czyt.

[les1]

Wiem Puchatku, wiem....ale tutaj jest wiecej zabawy.
Wypij sobie jednego ...albo i dwa....tez tobie moze byc pomocne
I to nawet bardzo....:-)

[vivion]

les1 napisał:

> Wiem Puchatku, wiem....ale tutaj jest wiecej zabawy.
> Wypij sobie jednego ...albo i dwa....tez tobie moze byc pomocne
> I to nawet bardzo....:-)

Strasznie mi wesoło, lesiu:))))))
Pozdrawiam cię i życyę udanych wakacji na nartach:)

[Gość: stan]

Nie wszyscy pracownicy Huty Szkła "Biaglass" wierzą, że wejście syndyka do
zakładu jest szansą na uratowanie miejsc pracy. Boją się myśleć, jaki los
spotka ich rodziny. Huta zalega im z wypłatą poborów za prawie cztery miesiące.

- To moja pierwsza praca - mówi z rezygnacją w głosie pani Ania z produkcji. -
Mój mąż też tu pracuje. Takich małżeństw, które się w hucie poznały, pożeniły,
jest naprawdę dużo. Co teraz z nami będzie? Nie mamy innych dochodów. Czy ktoś
uwierzy, że od trzech miesięcy próbuję zebrać pieniądze na buty dla swojego
dziecka i jeszcze mi się to nie udało? Czynsz już od dawna opłacamy z emerytury
teścia. Wstydzę się tego, ale jakie mam wyjście? Dobrze, że mamy teściów, bo co
by się z nami stało? My z mężem nie popieraliśmy strajku, uważamy, że był tylko
przyczyną dużych strat, które pogrążyły zakład. Syndyk nas już nie uratuje.
Naprawdę nie wiem, co się z nami stanie.

W jeszcze gorszej sytuacji są ci, którzy nie mają własnych mieszkań i są
zakwaterowani w hotelu pracowniczym. - Pracuję tu od 13 lat, jestem po
rozwodzie, mam dwoje dzieci, a cały mój majątek mieści się w furgonetce - mówi
mieszkanka pokoju na drugim piętrze. - Do niedawna wynajmowałam mieszkanie, ale
jak zaczęłam zalegać z płaceniem, to mnie z niego wyrzucili. Nie wierzę, że
ktokolwiek mógłby nam pomóc. Z życia wiem, że tylko biedni, zwykli ludzie
troszczą się o siebie nawzajem i trzymają razem... Załoga bardzo mi pomaga,
podtrzymuje na duchu. Gdy pod hotel przyjechał samochód z moimi rzeczami -
uśmiecha się - to nawet się nie obejrzałam, a już wszystko było wniesione do
pokoju. Codziennie patrzę przez okno, a mam widok na śmietnik, i widzę ludzi,
którzy tam szperają. Jak pomyślę, że i ja mogę tak skończyć, zupełnie
niedługo... Płakać już nawet nie mogę. Nie sądzę, żebym znalazła pracę gdzie
indziej.

Tak samo swoje szanse na zatrudnienie ocenia pan Stanisław: - Pracuję w hucie
35 lat, zaczynałem jeszcze w starym zakładzie, na Ryskiej. Serce mi się ściska,
jak obserwuję, co się dzieje. Widziałem narodziny, a przyjdzie mi patrzeć na
śmierć zakładu... Myślę, że to w ogóle moje ostatnie dni w jakiejkolwiek pracy.
Mam ponad 50 lat, w Białymstoku nikt mnie już nie zatrudni. Może gdybym
pojechał gdzieś w Polskę, w jakiejś hucie po znajomości coś by się dla mnie
znalazło. Ale nie umiałbym zostawić dzieci, domu, wyjechać w nieznane... Nie
wierzę w żadnego inwestora. Nikt nam już nie pomoże.

Wszyscy, którzy chcą pomóc pracownikom huty, mogą przynosić dary do zakładu.
Kontakt pod nr. tel. [phone] lub 601 88 23 78

...doczekaliscie sie...a gdzie jest walesa i papierz...przecierz to ci judasze
sprzedali prl ktory ich wychowal za 30 srebrnikow.

[Gość: szpadel]

Bardzo przykre ale jeszcze nie tak tragiczne jak
los wielu Polaków na obczyźnie,gdzie polscy
poszukiwacze lepszego jutra,często nie znający języka
kraju pobytu,nie mają nawet szans poprosić o pomoc i
rezultat często jest taki,że ten co nie umie kraść,
lub dupy dać,zdycha z głodu,lub z chorób,lub w najlepszym
przypadku dostanie się do więzienia i po odsiadce zostaje
deportowany.Oczywiście to nie jest regułą,znaczna większość
osiąga to o czym marzyli,a niektórzy żyją w luxsusie
przekraczającym ich najśmielsze wyobrażenia.
Moim zdaniem te pokrzywdzone przez system rodziny powinny spróbować
emigracji,najlepiej do Kanady,gdyż tam jest najbardziej
rozbudowana i sponsorowana przez rząd opieka nad nowoprzybyłymi.

[Gość: Chris]

Czy wy przypadkiem nie jestescie tymi tajemniczymi zrzutkami od towarzysza Fidela ??? Do lekarza i to szybko !!!!!!

[Gość: stan]

"sympatico.ca" gdzie mieszkasz w bc ?

[Gość: szpadel]

Gość portalu: stan napisał(a):

> "sympatico.ca" gdzie mieszkasz w bc ?

W Baja,CA.

[Gość: Chris]

Stan mam prosbe do ciebie , nie rob nam siary czyli ludziom z Kanady, twoj post o raju na ziemi powala z nog wiec
wyluzuj z ta propaganda socjalistycznego sukcesu i przestan tyle jezdzic na Kube ;)
Jestem z Montrealu.

[Gość: stan]

jak tam w mtl ? mieszkalem tam w 1982 roku na ndg ale wyjechalem bo nie bylo
pracy i bieda

[Gość: Chris]

W Montrealu jest obecnie gucio, mielismy tak zwany boom gospodarczy wiec i pracy przybylo.ja
mieszkam w Montreal West pomiedzy CSL a NDG.Wielu moich znajomych wyprowadzilo sie na poczatku
lat 90-tych do BC a potem do Calgary a teraz znowu mysla o powrocie do Montrealu ale powstrzymuje ich
j. francuski.Sam sobie zdajesz sprawe ze jak dwie osoby w rodzinie pracuja to nie mozna nazekac na
jakosc zycia w Kanadzie :)))