Castorp nie daj się

[Gość: KRÓLIK]

Czy Ci klawiatura zamarzła , czy natchnienie Cię opuściło że dajesz na sobie
jeżdzić jak na łysej kobyle??????

[orissa]

A moze zmienil nick i teraz na dwa nie nadaza?;)))

[petelka]

orissa napisała:

> A moze zmienil nick i teraz na dwa nie nadaza?;)))

Hi hi hi Orisso - mam podobne skojarzenia.:)

Castorp umiera, ale się nie poddaje

[castorp]

Natchnienia mam niewyczerpane zasoby. I nigdy nie przyszłoby mi do głowy
tolerowanie niewybrednych ataków na moją osobę. Króliku, zachodzę w głowę,
gdzieś Ty u licha widział, na wątku jakim, że ktoś jeżdził po mnie jak po łysej
szkapie. Jeśli to prawda, wiesz, że mu nie popuszczę, za jaja go złapie i zegnę
jego wraży kark do ziemi ku uciesze mych fanów. Nie boję sie nikogo, nawet
rzygaczy całej sfory, pokonam w potyczce słownej adwersarzy wszystkich, nauczę
ich moresu i pokory.

[stefan4]

castorp:
> Nie boję sie nikogo, nawet rzygaczy całej sfory, pokonam w potyczce słownej
> adwersarzy wszystkich, nauczę ich moresu i pokory.

Ja myślę, Castorpie, że jest gorzej niż przedstawił to Królik. Już nie tylko
atakują Cię jak zdechłą łysą kobyłę, ale nawet znaleźli się tacy, którzy bronią
Cię przed atakami. Widzisz, bilans musi wyjść na zero a skoro Ty sam już nie
potrafisz się obronić, to ktoś inny musi.

Nie, to nie ja Cię broniłem . . .

- Stefan

[castorp]

To mi się skojarzyło z takim, chyba rosyjskim, przysłowiem, że zdechłego lwa to
i małpa za ogon wytarga.
Ale parafrazując Marka Twain’a odpowiem, że pogłoski o mojej śmierci są zbyt
przedwczesne.
I może jeszcze jedna parafraza (tym razem z „Konopielki”) ilustrująca moje
wątpliwości co do Twojej opinii.
„Zacofana wieś??? To dobrze czy to źle. Bo ja tu nie wiem, czy nas tu chwalo
czy ganio” – rzekł chłop do miastowego urzędnika na zebraniu, kiedy miejscowym
przedstawiano nową uczycielkę.
Ja też, drogi Stefanie, tego nie wiem.
Nie będę Ozyrysem i nie będę na wadze odmierzał nikomu jego „zasług”
i „grzechów” względem mnie. Nie podnieca mnie też jakakolwiek buchalteria,
salda, bilanse itp.
Na razie odpuszczam wspaniałomyślnie winowajcom winy. Ale... mogę zmienić
zdanie.
Ale jeśli ktoś się łasi do mnie i mnie wychwala (lub przyszłoby mu to do
głowy), to biada mu. I nie znajdzie u mnie nagrody za swoje tanie pochlebstwa,
ani szacunku, ani uznania. Bo ja jestem jak ogień, który przecież lubi, kiedy
do niego dolewa się oliwy. O wiele bardziej wolę więc dowcipną i celną krytykę
niźli czcze pochlebstwa. A obrońców nie potrzebuję. Zresztą nie wielu jest
takich, którzy nadają się na stanowisko advocat diaboli.

Niebywałe!

[Gość: Ulenspiegel]

Nieczęsto zdarza mi się dowiedzieć się o istnieniu kogoś tak zadufanego w sobie
jak bohater tego wątku, Castorp. Zastanawiam się czy to tylko prowokacja
quasiintelektualna czy to niesamowite nagromadzenie wszelkich bufoniastych cech
w ramach jednego łańcucha DNA?
Posłuchaj Castorpie, w jednej ze swoich poprzednich wypowiedzi piszesz, że
nauczysz swoich adwersarzy m.in. pokory. Jak możesz ich uczyć czegoś o czym nie
masz bladego pojęcia? To musi być spore wyzwanie...
Dla swojego zdrowia psychicznego - po lekturze niektórych twoich postów mam
wrażenie, że jest o co się troszczyć - powinieneś jednak zmącić swoją radość od
czasu do czasu. Może będziesz miał mniej "fanów" a więcej zwykłej sympatii.

Bywałe!

[castorp]

Na szczęście nie każdy jest doskonały, bo doskonałość jest ułomnością Boga.
Jeśli ktoś ma to nieszczęście, iż jest doskonały lub bliski doskonałości,
dobrze wie, że nie stać go na wiele.
A skromność? Czy jest przymiotem doskonałego Boga? Wszystko można powiedzieć o
Bodu, ale na pewno nie to, iż jest skromny. Człowiek podobno ma dążyć do
samoudoskonalania się. Jaki więc widzisz w tym sens, by komuś zalecać
skromność, skoro błędem jest przyjmowanie za słuszne, iż taka postawa jest
lepsza, jest bliższa doskonałości.

[orissa]

Zasob slow castorpowi cos zubozal, nic tylko "doskonalosc", "Bog" i "iz".
A myslalam, ze bedzie co poczytac.

[castorp]

Dzięki Orisso za „zaproszenie”, ale - jak widzisz - cuda natury: ścigają wilka
zwykłe jelenie. Zostaję więc w tej starej kniei w wielkiej nadziei, iż wkrótce
wpadnę do Twej gospody, Czerwony Kapturku, na kawkę albo i na lody.
Ów zasób słów bynajmniej nie zubożał, bo jest jak słońce i długo się jeszcze
nie wypali, zwłaszcza że jak co wtorek mam myśli nowych cały worek.
Rozrzucam je na prawo i na lewo.
Jedne spadają twardo na ziemię, jak pod ciosem drwala drzewo, by w końcu
zmarnieć. Innym wiosenna pogoda pozwala zakiełkować, dojrzeć i wydać owoce.
Jeszcze inne ulatują ku niebu i spadają burzą.
Ziemia miesza się z niebem we mnie tak, jak chleb i wino w kielichu
eucharystycznym
i staję się moimi myślami. Bo jestem tylko moimi myślami i chyba już niczym
więcej.

[stefan4]

castorp:
> jak co wtorek mam myśli nowych cały worek.

No, to trzeba będzie poczekać do następnego wtorku, bo worek z ostatniego wtorku
(czyli z wczoraj) już się zdecydowanie wyczerpał. Czy w przyszły wtorek mógłbyś
zaopatrzyć się od razu w kilka takich woreczków? Żebyś nie musiał raz po raz
biegać po pomysł do głowy, masz w końcu dosyć daleko.

- Stefan

[castorp]

Może i troszkę się wyczerpał, ale jedno magiczne pstryknięcie i już znowu pełen
będzie. Nie muszę czekać do wtorku.
Może i daleko mam do myśli, ale na szczęście nie aż daleko i nie aż tak wysoko
jak Ty, panie Stefanie. Nie muszę mitrężyć (mocno już obskubanych) skrzydełek,
być w końcu z trudem dolecieć do własnych przemyśleń.
A Ty... skoro już ich szukasz tak wysoko, to lepiej byłoby dla Ciebie zmienić
sposób podróżowania. Krótkie zaklęcie, pstryk, zamieniasz się w kamforę i
lecisz wysoko, wysoko...
Tak, tak... nasz gołąbku z orlimi ciągotkami.
Rozważ łaskawie ten eteryczny wariant.

[castorp]

Gość portalu: Ulenspiegel napisał(a):
>...powinieneś jednak zmącić swoją radość od
> czasu do czasu. Może będziesz miał mniej "fanów" a więcej zwykłej sympatii.

Już kiedyś przy okazji dyskusji z niejakim panem z. wyraziłem swoją opinię na
podobny temat. Po tym co napisałeś przypuszczam, że i Ty również należysz do
tych „kolekcjonerzy” wirtualnych wyrazów sympatii, którzy grzeją się w
sztucznym cieple płytkich komplementów, niewybrednych pochlebstw i fałszywych
zachwytów rzucanych im łaskawie przez im podobnych desperatów w nadziei na
rewanż.
To taka giełda komplementów, gdzie brak akceptacji w życiu realnym i swoisty
deficyt emocjonalny, próbuje się skompensować tanimi wyrazami aprobaty i
sympatii, o które tak łatwo zabiega się i otrzymuje w wirtualnym świecie. Jakie
to godne politowania, żałosne, smutne...

Castorp: zerknij do poczty. n/txt

[orissa]

[Gość: skeptic]

castorp napisał:
.
> To taka giełda komplementów, gdzie brak akceptacji w życiu realnym i swoisty
> deficyt emocjonalny, próbuje się skompensować tanimi wyrazami aprobaty i
> sympatii, o które tak łatwo zabiega się i otrzymuje w wirtualnym świecie.
Jakie
>
> to godne politowania, żałosne, smutne...
>
skeptic napisał(a):
> Sila perswazji na forum nawet z beasta potrafi zrobic mysliciela.s.

[Gość: Ulenspiegel]

castorp napisał(a):

> Po tym co napisałeś przypuszczam, że i Ty również należysz do
> tych „kolekcjonerzy” wirtualnych wyrazów sympatii, którzy grzeją si
> ę w sztucznym cieple płytkich komplementów, niewybrednych pochlebstw i
fałszywych zachwytów rzucanych im łaskawie przez im podobnych desperatów w
nadziei na rewanż.

Widzisz Castorpie, starasz się wszystkich przekonać, że Twoja radość itd. Mam
jednak wrażenie, że to straszny bluff, bo z twoich przemyśleń wynika, że raczej
jesteś zgorzkniały niż radosny. Jakoś nigdy bym nie wpadł na to żeby sympatię
kojarzyć z płytkimi komplementami, niewybrednymi pochlebstwami i ogólna
nadzieją na rewanż. Po takim wywodzie widac wyraźnie, ze nie tylko nie
orientujesz się czym jest sympatia, ale także nie masz za bardzo pojęcia o
sensownym dobieraniu określeń i używaniu związków frazeologicznych. Myślę, że
frazę "niewybredne pochlebstwo" powinieneś opatentować i uczynic mottem forum
internetowegona www.tetrycy-i-pierdziochy.org.pl
Buziaki

[castorp]

Widzisz Ulenspiegel, odnosisz mylne wrażenie, że ja kogoś do czegoś usilnie
przekonuję, że staram się o coś, że zależy mi na czymś. Na jakich przesłankach
opierasz takie przekonanie? Sądzisz, że zabiegam o sympatię, aprobatę, poklask,
podziw itp., jeśli nie wobec mojej osoby, to przynajmniej tekstów, które piszę?
Sądzę, iż przykładasz własną miarę do mojej nieskromnej osoby. Nie staraj się
być mądrzejszym niż jesteś, nie znasz mnie, a i kariery w psychoanalizie też
nie zrobisz, więc daj se siana. A prawda być może jest prostsza niż Ci się
wydaje... ja po prostu cenię niezależność myśli, lubię niekonwencjonalne
skojarzenia, czasem z pogranicza absurdu, lubię też tak sobie „językowo”
pohasać na bezdrożach wyobraźni, od czasu do czasu również po polach czystej
abstrakcji.
A ponieważ absolutnie nie zależy mi na poklasku, stać mnie na komfort wyrażania
moich myśli (jeśli akurat mam na to ochotę i czas) bez tego wewnętrznego,
czasem całkiem podświadomego samoskrępowania w obawie, iż mógłbym komuś się nie
spodobać, „narazić”.
A poza tym ja wcale nie utożsamiam sympatii, która jest uczuciem pięknym,
altruistycznym i często bezwiednym z tym, co jest bardzo rozpowszechnione na
sieci (a jeszcze niedawno było tak widoczne na forum Trójmiasta – starzy
forumowicze wiedzą, co, a raczej kogo, mam na myśli) i co się zwykło określać
mianem „towarzystwa wzajemnej adoracji”. O tym właśnie pisałem na moim
powyższym wątku. Ale rozumiem, iż nie każdy może mieć umiejętność kojarzenia i
tzw. czytania pomiędzy wierszami.
Moja radość jest moim autonomicznym doznaniem i nie potrzebuje ani
powierzchownych recenzentów-nieudaczników, ani żadnej zewnętrznej pożywki w
postaci tanich komplementów czy innych tego rodzaju bodźców emocjonalnych, a
już zwłaszcza serwowanych przez internetowych quasi-inteligentów. A kiedy
jestem przygnębiony, to na pewno nie powodu braku wzwodu u moich czytelników na
forum.
O używaniu związków frazeologicznych mógłbyś się dużo ode mnie nauczyć, ale na
razie musisz się podszkolić w efekciarskim stosowaniu farmazonów i frazesów, bo
ta umiejętność w polemikach bardziej ci się przyda. Zbytnia ambicja nie
popłaca, a i - uważam, iż akurat w twoim przypadku - szkoda czasu na
szlifowanie wyrafinowanych technik retoryki.
A określenie "niewybredne pochlebstwo" chętnie ci odstąpię w ramach mojej
altruistycznej działalności duszpasterskiej. Możesz nim szermować do woli (bez
powoływania się na autora) w swoich dyskusjach z takimi jak ty popierdówkami
netowymi (bez urazy) ku własnej wewnętrznej satysfakcji zbierając przy tym
punkty na internetowym forum www.tetrycy-i-pierdziochy.org.pl, gdzie masz
szansę szybko uzyskać awans na głównego mentora i być uznanym przez to szacowne
gremium za moralny autorytet wszechświatowego ruchu pierdziochowego.
Nie bierz sobie zbytnio do serca tego, co napisałem. To tylko garści kilku
myśli ujętych zgrabnie w słowa.
Cholera, znowu ten brak skromności z mojej strony! Niebywałe!

[Gość: KRÓLIK]

Ale burzę wywołałem,jednak Cię pamiętają adwersarze.
PZDR.KRÓLIK

[belissarius]

Podpisuje sie pod wezwaniem Krolika: nie daj sie; ale
jednoczesnie mam prosbe. Nie daj sie w sposob wyszukany,
bez uciekania sie do plaskich analogii i ogolnych
stwierdzen. Jestes mistrzem elokwencji, temu nie mozna
zaprzeczyc. Cenie to i klaniam nisko. Ale istnieje
jeszcze cos takiego, jak rozsadna argumentacja - dowod,
ze masz naprawde przewage. Kwiecistosc wypowiedzi nie
dostaje - niestety - argumentom. A wiec - do dziela!
:))))))))

Czas ucieka...

[Gość: Ulenspiegel]

Zastanawiam się ile castorpogodzin nasz trzepakowy "mistrz elokwencji", znawca,
ba! kreator związków frazeologicznych i nie dbający o wzwody
swoich "adwersarzy" kolega poświęca na podobnie rozwojowe polemiki...

[pumeks]

Ulen, ty się nie zastanawiaj, naprawdę szkoda Twoich klawiaturogodzin na próby
wychowania Castorpa.

[Gość: KRÓLIK]

pumeks napisał:

> Ulen, ty się nie zastanawiaj, naprawdę szkoda Twoich klawiaturogodzin na
próby
> wychowania Castorpa.
>
KURA SOKOŁA NIE RODZI!!!!!!!!!!!