Tragedia mojej przyjaciółki

[majka.majka]

Moja przyjaciółka miała mieć dzidzię niedługo, była w 29 tc, miałyśmy razem
chodzić na spacerki, wyjeżdżać z dzieciaczkami, tyle planów. Tydzień temu
czuła mało ruchów dzieciaczka, pojechała do szpitala, tam ją zbyli, bo serce
biło, a tydzień później już nie biło.
Teraz jesteśmy w szoku wszyscy, musiała naturalnie rodzić martwe dziecko.
Wszyscy mi tłumaczą, nie martw się, żeby nie było kolejnej tragedii, ale
weście się nie martwcie, moja przyjaciółka przeżywa dramat, a ja nawet nie
mogę jej pomóc. Nie chce mnie oglądać, bo na widok każdej ciężarnej ryczy na
głos. Wcale jej się nie dziwię.
Na dodatek położyli ją normalnie na połóżnictwie i ogląda inne szczęśliwe mamusie.
Lekarze to chyba jedna z największych znieczulic w naszym społeczeństwie.
Dobrze, że już niedługo wychodzi ze szpitala i mam nadzieję, że czas uleczy rany.

[paulinka84]

Przykro mi bardzo. To chyba najgorsze uczucie pod słońcem dla kobiety
spodziewającej się dziecka.... Ale mam małą prośbę. Pewnie to zabrzmi niezbyt
miło z mojej strony (ale to złośliwośc ani nic podobnego), ale może nie piszcie
podobnych wątków. Po co stresować przyszłe mamusie, które pewnie i tak mają
setki innych powodów do stresów? Przepraszam, jeśli kogoś uraziłam, ale uważam,
że tego typu wpisy są niepotrzebne.

[zombi_25]

popieram

[pimpek_sadelko]

paulinka84 napisała:

> Przykro mi bardzo. To chyba najgorsze uczucie pod słońcem dla kobiety
> spodziewającej się dziecka.... Ale mam małą prośbę. Pewnie to zabrzmi niezbyt
> miło z mojej strony (ale to złośliwośc ani nic podobnego), ale może nie
piszcie
>
> podobnych wątków. Po co stresować przyszłe mamusie, które pewnie i tak mają
> setki innych powodów do stresów? Przepraszam, jeśli kogoś uraziłam, ale
uważam,
>
> że tego typu wpisy są niepotrzebne.

to nie jest urazenie kogos.. po prostu pokazujesz jaka jestes.
nie chcialabym w chwili nieszczescia sie na Ciebie natknac.
przepraszam jesli cie urazilam, ale w chwili nieszczescia potrzeba wsparcia a
ie wywodow ponizej pasa.ile masz lat? 12?jak wychowasz dizecko? bedziesz
udawac, ze zlo nie istnieje? schowasz je pod spodnice?

[aloiram_m]

potrzebne i nie potrzebne. Ja nie identyfikuję się ze wszystkim co przeczytam
na forum. A ten post potraktowałam jako chęć wygadania się, ulżenia. Bo na
pewno o wiele bardziej boi się majka, niż którakolwiek z nas po przeczytaniu
tej historii. W końcu majka zna osobiście tę dziewczynę, na pewno wymieniały
poglądy na temat ciązy i swojego samopoczucia.
Bardzo współczuję tej dziewczynie, to ogromna strata. Ale współczuję również
Tobie, bo na pewno chciałabyś ulżyć jej w cierpieniu, pomóc w jakis sposób. A
wiesz, że nie możesz, bo sprawiasz jej jeszce większy ból. To ogromna tragedia :
(((
Co do bezduszności lekarzy i umieszczenia jej w "normalnej" sali, to tłumaczą
się przepełnieniem i tym, że nie stać ich na odrębne sale dla roniących
pacjentek. Gdy roniłam pierwszą ciążę, położono mnie na sali z 7 kobietami w
zaawansowanej ciąży, którym codziennie robiono KTG, badanie tętna itp. To było
dla mnie gorszym przeżyciem, niż samo poronienie.

Przytulam mocno Twoją koleżankę. Mam nadzieję, że nauczy się życ na nowo i
jeszcze będzie się cieszyć swoim dzieciątkiem.

[asmi7]

Majka, współczuję Tobie a przede wszystkim Twojej przyjaciółce...
Cóż więcej mogę powiedzieć w obliczu takiej sytuacji...
Trzymajcie sie dzielnie!


Ps. Wrześnióweczki kochane, ja też bym chciała, zeby na naszym forum były same
dobre wieści. Ale pod tytułem naszego forum "Wrzesień 2005" jest
napisane "nasze radości, smutki, wzruszenia..." Nie tracę więc nadziei, że mogę
liczyć na Wasze wsparcie i pocieszenie także w trudnych momentach (choć,
oczywiście, życzę i Wam i sobie, aby nigdy taka potzreba nie zaistniała...).

[madelaine6]

Bardzo wspolczuje Twojej przyjaciolce Majko.Uwazam,ze
to forum jest po to,zeby dzielic sie wszystkim.
Zamykanie oczu na choroby i cierpienia innych nie
wyeliminuje tych zjawisk z naszego zycia-to dosc naiwny
i okrutny poglad...

Trzymaj sie-to trudny czas dla Waszej przyjazni.

[smeagoul]

Ja też jestem pełna współczucia dla twojej kolezanki Majko! Nie złoszczą, na
przerażają itp. mnie na naszym forum takie wątki choć nie ukrywam że ja tak jak
i każda z nas chciała by w zyciu zawsze układało się po naszej mysli- niestety
zycie jakie jest i jakie potrafi być same wiemy...
ps. ja mam przyjaciółke, która od prawie roku stara się o dzidzię i nic a ja
tutaj jej oświadczam ze jestem w ciązy- Bardzo lubię spotykac się z nią ale tez
coraz gorzej czuje się w jej obecności, rośnie mi brzusio, rusza się, rozmawiam
o mojej dzidzi , bo przeciez nie moge udawac że nic się nie dzieje itp. i mimo
to, że ona trwierdzi że wszystko jest ok. to ja wiem swoje- jak ona musi sie
podle czuć patrząc na mnie...Nie wyobrażam sobie siebie w takiej sytuacji-
straszne. Tym bardziej, że ona planuje dzidzię a mnie to sie przytrafiło troszkę
wcześniej niż planowałam.
Ania

Ania

[pimpek_sadelko]

bardzo mi przykro i wcale nie uwazam, ze cos nam sie stanie jak bedziemy mialy
swiadomosc, ze nie wszystkie ciaze koncza sie szczesliwie. sa kobiety, ktorym
nie wyszlo, nie mozna ich izolowac, wypierac z pamieci, z zycia i udawac, ze
jest cool i rozowo dookola. jestesmy dorosle, zatem zachowujmy sie adekwatnie
do tego.nie ma sensu udaeac strusia i chowac glowy w piasek!
nawet nie wiem co ta dziewczyna przezywa! nie wiem co powiedziec

[anniia]

Ja niestety wiem co ona przeżywa, dodatkowo wypowiedzi typu :nie piszmy takich
rzeczy na tym forum, ten ból tylko potęgują.
Majka jeśli chcesz pomóc koleżance to faktycznie lepiej na siłę z nią kontaktu
nie szukaj. rany są jeszcze za świeże i widok kobiety w ciąży boli. Nie znaczy
to jednak że musisz z nią zerwać kontakt, możesz np dzwonic pytać co u niej, czy
moesz jej w czymś pomóc. Ona zapewne odmówi ale najważniejsze to się nie
zniechęcać, uwierz mi ona na pewno docenia Twoje starania tylko nie bardzo na
razie jest w stanie z Twojej pomocy skorzystać.
To tyle z mojej strony. Kazdy na taką tragedię reaguje inaczej, ale ważne jest
aby inni nie traktowali osoby po stracie jak trędowatej, która nie ma wstępu na
fora, czy też nie powinna pisać czy mówic o zmarlym dziecku. To dziecko bylo i
jest tak samo przez tą osobę kochane jak są kochane przez Was Wasze dzieci.
pozdrawiam

[maggie2229]

po prostu wspieraj ją i zapewniaj o Waszej przyjazni, uwazaj bo mozesz
usłyszec "co Ty tam wiesz...itp" ale nie poddawaj się, najgorsze to przejść
obojętnie...
jestem pewna, ze gdy tylko rany sie troche zaleczą - bedzie Ci bardzo wdzieczna
i doceni Twoja bliskosc
jak jedna z dziewczyn napisala - to duza próba dla Waszej przyjazni-ale jak
przez to obie przejdziecie bedzie juz tylko lepiej

a co do tematu - równiez nie uwazam, aby sie tutaj nie uzalac,nie wypłakiwać...
dlaczego jeden temat jest zły, inny dobry;
ktos ma problem z mezem, ktos z tesciowa, ktos z lekarzem...i okazuje sie to
zaden problem w obliczu takiego nieszczescia...
i wierze, ze niektórym z nas przytrze to nosa i pozwoli zastanowic sie nad
swoim zyciem, pelnym górek i dołków...
"ale po każdym dołku wczesniej czy później przyjdzie górka";
jestesmy z Toba i Twoja przyjaciółką...bądzcie obie dzielne!!!

[paulinka84]

W swojej wypowiedzi nie chodziło mi o to, aby taką osobę traktowac jak
trędowatą i udawać, że nic się nie stało. Nie potrafię sobie nawet wyobrazić
bólu jaki ona czuje. Chodziło mi o to, aby nie pisac takich historii ze względu
na kobiety oczekujące na dziecko, które zapewne mają i tak wiele powodów do
obaw, denerwują się o ciążę, poród itd. Źle mnie zrozumiałyście poprostu.
Przepraszam raz jeszcze jeśli kogoś obraziłam lub uraziłam. Nie chciałam nikomu
sprawić przykrości....

[majka.majka]

Dziewczyny! Dziękuję za wszystkie słowa wsparcia i otuchy.
Ja też mam nadzieję, że czas leczy rany.
Na razie ja czuję się fatalnie psychicznie, fizycznie też czuję znaczne pogorszenie.
U mojej przyjaciółki, to nawet nawet słów brak aby opisać co się dzieje.
I jeszcze ten pogrzeb, ja nie idę, tylko mój mąż. Ja bym nie dała rady.
Jeszcze raz dziękuję za wsparcie, bo teraz ja również go bardzo potrzebuję.
Pozdrawiam (37 tydz. trwa)