boję się! :(

[b.brzozowska1]

witam dziewczyny!
mam wrażenie, ze taki wątek juz sie przeijał na tym forum, ale mam taką
potrzebę wygadania sie, że zacznynam następny...
otóż - boje sie porodu!
do tego - chyba bardziej upokorzenia i bezradności z tym związanej niz samego
bólu..przerażają mnie opisy tych chwil przez dziewczyny, które już urodziły...
boje sie znieczulicy i obojętności personelu medycznego, moich emocji, tego,
czy maluch będzie zdrowy..
termin mam na 23 maja - czyli właściwie poród może sie zacząć w każdej
chwili..i im jest to bliższe, tym bardziej mnie przeraża..
do tego mam informacje od dziewczyny, która rodziła w szpitalu, w którym ja
planuję i niestety, nie wygląda to optymistycznie..a nie ma już szans, by
zmienić decyzje, za mało czasu..
wielka szkoda, ze porody w polsce wiążą sie z takim upokorzeniem, takim
brakiem zrozumienia dla obaw i potrzeb rodzących..że ciepła, wspierająca
postawa lekarzy czy połoznych jest takim wyjątkiem, najczęściej związanym z
kopertą..
ehh, wygląda na to, że to będzie ciężka sobota...

[martinka74]

Zobaczysz jeszcze sie zdziwisz jak wszystko dobrze pojdzie. Nie przejmuj sie
opowiesciami kolezanki. Ja mam wrazenie,ze porody sa troche jak w loteria. Ja
rodzilam nie dajac nikomu koperty, sama, i bylam bardzo milo traktowana. Moja
znajoma nastepnego dnia troche mniej, wiec to zalezy na kogo sie trafi. Ja tez
sie balam, ale mialam taka postawe, ze to mile nie bedzie, ale to sie skonczy,
trzeba jakos przetrwac. Ogolnie wiadomo, bolalo, ale o tym sie zapomina,
bedziesz szczesliwa, bo bedziesz miala dziecko. Ja nie chodzilam do szkoly
rodzenia, bardzo sie balam ze sobie nie poradze, ze dziecko bedzie moze w
zwiazku z tym chore, a jest zdrowiutkie i wszystko bylo dobrze. Bardzo Ci zycze
lekkiego porodu i zebys go miala szybko juz za soba. Pozdrawiam

[martunia78]

Ja też sie boję!!!
Oprócz tego wszystkiego co napisałaś to jeszcze tego, że dopadnie mnie akcja po
całym dniu kiedy tylko się marzy o łóżku, a tu trzeba jechać rodzić,
i jeszcze organizacja wyprawy do szpitala, mały spi, po auto jakieś trzeba
dzwonić itd... ech, żeby to rano było...
jestem z Tobą i ze wszystkimi bojącymi się
DAMY RADĘ!

strach ma .....

[o_tuska]

Dziewczyny a ja musze przyznac, że poród nie taki straszny.
Duzo zalży od waszego nastawienia - i najbardziej ponurą babę można jakoś miło
zagadać o swoje należy sie często upominać - gać słodką blondi i się nie
przejmiwać. Super jeśli rodzicie z mężem - wtedy musza się choc troszke starac
no i ma kto za was pytać, prosić i co tam jeszcze tzrba.
najlepiej mieć swoją połozną bo wtedy ona sie wszystkim martwi al ni każy ma
kase i położną pod reką.
Życzę wam aby ten stch nie sparaliżówal Was tylko dodał sił.
co do upokorzenia - to ból pozwala zapomieć o wszystkim hihihi9 choć bałam sie
reakcji męża jak zaczęło ze mnei kapa cpodczas skurczy- nadal mnie kocha a
salaowa jest po to prz porodzie aby poprzątać - to szpital musi byc czysto
Dacie radę wierze w was - ja też sie bałam

[moli75]

Ja choć rodziłam sama, a na sali porodowej obok rodziły inne kobiety, poród
wspominam jak najlepiej. Spotkałam się z ogromną życzliwością położnych,
widzianych po raz pierwszy w życiu. Te kobiety bardzo mi pomogły, mówiły co i
jak mam robić (nie chodziłam do szkoły rodzenia), cały czas były przy mnie.
Porodu bałam się strasznie, nie tylko z uwagi na ból, ale właśnie legendarnej
znieczulicy personelu. Okazało się, że niepotrzebnie. Pewnie są położne, które
mają w nosie rodzącą kobietę, ale nie mozna z góry zakładać, że na takie się
trafi.

[mamad1]

To j też mogęcię pocieszyć. Porod nie muszą wcale być jakąś męką. opowieści o
wielkiej katordze i wstrętnym personelu mówiąc szczerze często (choś nie zawsze
żeby nikogo nie obrazić) są przesadzone. Grunt to nastawienie. Nie można mieć
oczekiwań,że przyjedziesz, powitają cię z radością i urodzisz bez bólu. Mam za
sobą i cc i 1/2 sn. Przyjechałam, spanikowałam bo było kilka porodów, dzwięki
dość mało optymistycznie nastawiające, personel niezbyt szczęśliwy na widok
następne. Właściwie ten personel okazał się mało istotny, chodziłą nade mną,
zajmowała, była nawet miła, ale właściwie była mi i ona całkiem obojętna.
Leżałam ciut wkurzona przez 4 godz pod ktg i doleżałam do 10 cm rozwarcia. Sama
się sobie dziwiłam, że to już.
Ja bym po prostu trochę z dystansem podchodziła do jakiś drastycznych opowieści.
Mi się wydaję, że gorsze od samego porodu są pierwsze godz. po nim.

[b.brzozowska1]

dzieki dziewczyny!
bardzo potrzebowałam takiego zmniejszenia dramaturgii związanej z porodem
staram sie oczywiście wierzyć, że bedzie dobrze, normalnie, że dam radę!
muszę urodzić - w końcu w tej sytuacji nie ma sie już innego wyjścia )
pozdrawiam cieplutko - po ciężkiej sobocie nastała zdecydowanie przyjemniejsza
niedziela )
czego i Wam życze