niania

[asmi7]

Dziś przyjdzie do nas kandydatka na opiekunkę dla Wojtusia. Podpowiedzcie,
proszę, na co powinnam zwrócić szczególna uwagę, o co zapytać.
Jak wyglądały u Was te pierwsze spotkania z nianiami?

[lyszeczka]

Ciężko tak napisać spis wad i zalet, bo i tak wszystko tak naprawdę wyjdzie w
codziennych relacjach.
Ja patrzyłam przede wszystkim czy opiekunka ma swoje dziecko (bo wiem ,że jak
ktoś już przeżył swoje macierzyństwo to będzie wiedział co się robi w różnych
momentach), czy pali, czy ogólny jej wygląd mi odpowiada, czy umyła ręce po
przyjściu do nas, czy ma jakieś inne zobowiązania, czy odpowiadają jej nasze
warunki i je akceptuje, jak się zachowywała do dziecka, co do niego mówiła i
jak (chodzi krótko mówiąc o poprawną polszczyznę), co myśli na temat spacerów,
czy na coś przewlekle choruje.

Ważne jest aby na samym początku ustalić z opiekunką czy będziesz płaciła jej
za urlopy czy nie, bo to jest często temat drażliwy.

Ja już w końcu przekonałam się do naszej opiekunki, chociaż wiele rzeczy na
początku ciężko mi było zaakceptować, ale porozmawiałam z nią i jest OKi.
Jedno jeszcze mnie denerwuje, ze używa perfum takich słodko-pierdzących i nie
mogę znieść tego zapachu i wszystkie ciuszki przechodzą tym zapachem...

Myślę, że trzeba zdać się na własną intuicję i nastawić się, że pewne wady
trzeba będzie zaakceptować, bo niestety nie ma idealnych ludzi a tym bardziej
opiekunek.

[mala67]

zgadzam sie z lyszeczka, nasza niania jest u nas od miesiaca-wazne jest zeby
byla czysta,na chodzie, lepiej w wieku 40-50 bo takim mlodym dwusiestkom nie
zaufalabym, zwroc uwage czy interesje sie w ogole dzieckiem czy mowi do
niego,czy siada na podlodze kolo dzidzi, zapytaj ile dzieci bawila i jakie(moze
sie wyda ze ich nie cierpiala czy cos), pamietaj idealnie w 100%nigdy nie
bedziesz przekonana do niani bo iania to nie mama

[on-na]

Ej, dziewczyny, ja miałam po 20-tce jak nianią byłam! I - uwaga, nie zmyślam! -
WSZYSCY pracodawcy mówili o mnie "prawdziwa perła". Nie chwalę się , chcę
tylko powiedzieć, że nie ma złotej zasady... Nieraz kobieta koło 40-50 nie
siądzie za Chiny na ziemi, tylko przytaska ciężki taboret z kuchni, o który
potkniesz się wieczorem (toż tam nie stał, a po ciemku w pokoju nie dojrzysz).
Albo odlepi pracowicie przez Was nalepiane zabezpieczacze na narożniki, bo uzna
to za przesadę! Zmodyfikuje dietę malca wedle swego widzimisię i nagle
odkryjesz, że słoików z jagnięcinąjest od czorta i ciut, a deserów ani poświeć,
bo niania uznała, dziecko li i jedynie na owocach i mleku powinno dobrze się
mieć! Serio, znam te przypadki...
Nie ma złotej zasady, jak się znajdzie perłę, to się ma szczęście niepojęte! A
najprostszym pytaniem, które na bank powinno się zadać, jest: "A dlazego pani
chce być nianią naszego dziecka?". Odpowiedzi typu :"No, bo moja koleżanka daje
sobie radę, to dam i ja" albo "Ej, musze jakoś zarobić na życie" -
dyskwalifikują od razu!

[smeagoul]

ja jak bym miała kiedyś mieć nianię to napewno dziewczynę młodą- Fajnie jak jest
po medyku- tak jak ja byłam po medyku o profilu opiekunka dziecięca. albo jak
studiuje coś związanego z pedagogiką itp. sama 6 lat pracowałam w tym fachu i
mam spore doświadczenie- młoda osoba jest szybciej przez dziecko akceptowana,
jest sprawniejsza fizycznie i ma więcej fajnych pomysłów, od super wierszyów, po
walanie się po podłodze, po bieganie wspolnie z dzickiem po parku i wogóle-
osoba około 40- 50 tki na 90% tego nie zrobi.

[lyszeczka]

40-50 może i jest mniej sprawna ale to tak naprawdę zależy wszystko od
zaangażowania i chęci i od osoby właśnie.
Dla mnie 20 odpada przede wszystkim dlatego, że ja byłabym zazdrosna, że ktoś
by pomyślał że to jest jej dziecko (no, nie zniosłabym tej myśli) i raczej
takie młode dziewczyny uczą się, studiują i z moich doświadczeń wynika, że wolą
zająć się sobą niż dzieckiem. No i nie mają szeroko pojętej "wyobraźni".

40-50 mają wiele swoich nawyków i ciężko im zaakceptować oddmienność wychowania
przez nasze pokolenie, ale bardzo się starają (nasza niania co miesiąc myje mi
okna, chociaż poprosiłam ją żeby tego nie robiła bo ja nie mam już funduszy
żeby jej dopłacić do pensji i że wolę żeby zajmowała się małym; poza tym
zawsze "ogarnie" dom, przetrze kuchnię, poskłada ubranka). Głupio mi jest,jak
widzę, że niania zrobiła coś co ja nia miałam ochoty zrobić poprzedniego dnia,
ale na początku ustaliłam, że niania ma opiekować się małym a nie sprzątać, ale
ona i tak zawsze coś zrobi....bo jak mały śpi to jej się nudzi. I tak naprawdę
jestem z tego zadowolona i jak tylko mogłam to jej wynagrodziłam.
Dlatego jednak wolę chyba opiekunki starsze - troszkę ze swojej wygody + inne
przemyślenia ))

[asia_mod]

Ja zaczęłam opiekować się dziećmi jak miałam niespełna 20 lat. "wychowałam"
trójkę dzieci, każde osobno. Teraz kiedy mam swoje maleństwo, dwie moje
dziewczyny nadal utrzymują ze mną kontakt. Bardzo mile wspominam ten okres, bo
pamiętam jak oddawałam całe swoje serce w ich wychowanie, nadal są mi bliskie.
Wszystko jednak zależy od tego na jaką osobę się trafi i czego wy jako rodzice
oczekujecie. Dwie pierwsze rodziny traktowały mnie jak bliską osobę,
uczestniczyłam w każdych urodzinach i ważnych chwilach dziecka, często
rozmawialiśmy też o oczekiwaniach i metodach wychowywania. Ostatnia rodzinka
kierowała się zupełnie innymi zasadami i jakoś ograniczali mój wpływ i kontakt z
małą. Trudno mi sie tam pracowało.
Moim synkiem zajmuje się babcia, ale gdybyśmy musieli mieć opiekunkę, to raczej
skłonna byłabym powierzyć go młodej osobie- bardziej rozumieją "nasze" metody
wychowawcze, jak to mówi moja mama, dzis dzieci wychowuje się inaczej niż
kiedyś. ale wybór opiekunki na pewno nie jest łatwy, w końcu osoba ta będzie
miała ogromny wpływ na charakter naszego maleństwa.
Życzę powodzenia!

[zuelka]

To ja sie tez podziele moimi doswiadczeniami.

Mam teraz druga nianie, poniewaz pierwsza, jak uslyszala w tv, ze lekarze dostana podwyzki o 30%
czyli o 1500 zl, zazadala podwyzki o 100% i oficjalnej umowy z ZUS itp. Oslupialam, bo taka suma
przewyzszylaby moja pensje- ale przez nianie zostalismy z mezem oszacowani na 9000zl/miesiac +
dyzury . DOsc, ze nie chciala negocjowac, i odeszla nie zegnajac sie z dzieckiem, i zostawiajac mnie
na lodzie na 3 dni przed rozpoczeciem nowej pracy.

Wiec jak tylko udalo mi sie wziac w garsc, bo juz myslalm, ze bede zmuszona zostac z dzieckiem na
bezrobociu, rozkleilam ogloszenia w okolicy i poszlam obejrzec zlobek.

Zglosilo sie 20 (!) kandydatek. Przychodzily do nas przez 3 dni, i wybralismy 3 naprawde swietne, a z
nich nowa nianie. Ma ok. 60 lat, ma swoje dzieci i wnuczka, od 16 roku zycia pracowala na chleb m. in.
jako opiekunka. Kiedy przyszla, miala mnostwo pytan dotyczacych Macka, jego trybu zycia, zabaw,
osiagniec, i naszych wobec niej zyczen. Wzbudza zaufanie, lezy z Mackiem na kocyku, wyglupia sie z
nim, spiewa mu, wychodzi na bardzo dlugie spacery w kazda pogode- jestesmy wprost zachwyceni.
Kiedy czasem Maciek zdrzemnie sie w ciagu dnia, to myje nam podloge, albo prasuje.
A oprocz wszelkich wlasnych zalet- ma dzialke tuz obok naszego domu, i w ladna pogode Maciek jest
caly dzien pod grusza.

Czasem mysle, ze to cud Bozy, ze pierwsza niania nas opuscila.

Smeagul oburzala sie, ze pierwsza nianie ogladalam przez internet. Niby wszystko bylo OK, ale nie
umialam jej zaufac. Tej niani nie ogladam, bo nie czuje takiej potrzeby. Jest super!

Pozdrawiam i zycze takiej niani, jak moja.
Zuzia

[maretina]

asmi7 napisała:

> Dziś przyjdzie do nas kandydatka na opiekunkę dla Wojtusia. Podpowiedzcie,
> proszę, na co powinnam zwrócić szczególna uwagę, o co zapytać.
> Jak wyglądały u Was te pierwsze spotkania z nianiami?
kupilam nianie od razu, bo kajtus dal sie jej od razu wziasc na rece( zazwyczaj
plakal na widok obcych). moj nos okazal sie dobry bo niania jest najlepsza z
mozliwych a kajtek ja pokochal. kiedy przychodzi niania to syn piszczy z
radosci. wychodze do pracy spokojna.

[maretina]

dodam, ze szukalam niani po 35 roku zycia. takiej, ktora wlasne dzieci
wychowala.

[ninjo]

ja tez szukalam niani starszej. Jakos latwiej byloby mi zaufac kobiecie z
doswiadczeniem. Ale okazalo sie, ze nie bylo mi taka latwo znalezc. Starsze
kobiety, z ktorymi rozmawialam na "interview" najczesciej na pytanie: "Dlaczego
zajmuje sie Pani opieka nad dziecmi", odpowiadaly: "bo nie znajde innej
pracy", "juz jestem stara i do innego zawodu mnie nie zatrudnia", "To nie tak,
ze lubie opiekowac sie dziecmi, tylko nie sprawia mi to trudnosci"... itp.
I w koncu znalazlam opiekunke 31-letnia, ze swoja coreczka 10-letnia i zaufalam
intuicji. Ona jest zakochana w malej, z wzajemnoscia. Mala tez piszczy z
radosci, jak ona przychodzi rano. Duzo latwiej sie z taka mysla pracuje

[maretina]

nie zadawalam pytania "dlaczego zajmuje sie pani dziecmi" bo uwazam, za
oczywiste, ze ktos potrzebuje pieniedzy. wazne, zeby przy tym kochal dzieci.
nie uwierzylabym potencjalnej niani, gdyby na takie pytanie odpowiedziala: z
powolania. jestem realistka.

[ninjo]

nie oczekiwalam odpowiedzi: "z powolania". Jednak wydaje mi sie, ze wykonywanie
tego zawodu tylko z potrzeb pieniedzy i przy tym nie lubiac dzieci, jest bardzo
nie w porzadku w stosunku do dzieci. Ja w kazdym razie nie zatrudnilabym osoby,
po ktorej nie widzialabym, ze po prostu lubi dzieci i lubi sie nimi zajmowac. A
sposobow na zarabianie jest sporo innych. oczywiste chyba jest, ze nikt
(przynajmniej spoza grona najblizszych) nie robi tego charytatywnie...