Druga ciąża

[matylda07]

wątek niebieskiejewki kazał mi się zastanowić jak to jest za drugim razem. Czy
też tak bym ją przeżywała, czy ustawiłabym zdjecie z USG na półce i
wpatrywałabym się w nie godzinami, czy przejmowałabym się tak bardzo i czy
pojechałabym do porodu na takim luzie jak za pierwszym razem?

[misia9944]

Ja wiem jedno, napewno nie zglosilabym sie wczesniej do szpitala jak np bylo
przy tej pierwszej ciazy. Balam sie i wolalam sie zglosic jak bylam juz 4 dni
po terminie, a teraz czekalabym (juz bym sie nie dala wpakowac do szpitala na
prawie 2 tyg !!!). No ale za pierwszym razem czlowiek jest przewrazliwiony !!!!
a zdjecia pewno bym wsadzila w razemczke z USG -teraz tez ciagle na komodzie
mam fotke Zuzi z USG-milusio.

[matylda07]

no u mnie też nadal stoi

[edziaj14]

MOJA DRUGA PO 13 LATACH PRZEZYCIE CUDOWNE JAK PRZY PIERWSZEJ

[aga_lub_marcin]

Raczej nie bedzie mi dane, ale wyobrazam sobie, ze byloby piekniej,bo mniej
leku, bardziej z swiadomoscia, ze w tym brzuszku naprawde jest dzidzius.Ta
pierwsza przezylam troche nierealnie, niby glupia nie jestem i wiem co to
ciaza, ze potem jest dziecko, ale i tak do mnie to troche "niedocierało"
mysle,ze przy drugim byloby juz inaczej.
Poza tym pierwsze dni po porodzie bolalo mnie serce (naprawde -bo mialam ta
kardiomiopatie pologowa,ale i w przenosni)jak maly zakwilil, lecialam do niego
ze wstrzymanym oddechem i az przychodzily mi mysli do glowy typu " po co ja go
wydalam na swiat,zeby cierpial, zeby plakal, jest taki bezradny ?" mysle ze z
drugim dzieckiem nie mialabym takich rozterek tylko przyjelabym to jako etap
rozwoju.

[misia_75]

> pierwsza przezylam troche nierealnie, niby glupia nie jestem i wiem co to
> ciaza, ze potem jest dziecko, ale i tak do mnie to troche "niedocierało"
> mysle,ze przy drugim byloby juz inaczej.

Tez tak myślałam,ale było jeszcze bardziej nierealnie(przynajmniej w moim
przypadku)Wydawało mi się że nie będę chciała ,kochała tego drugiego ,bo
przecież mam tą swoją córkę i jak może istnieć ktoś jeszcze i jak mogę kgoś
kochać tak jak ją,przecież ona jest jedyna...(oczywiście okazało się to
nieprawdą)
Ja zresztą nie jestem najlepszym przykładem.Jak się dowiedziałam że jestem w
ciąży to wcale się nie cieszyłam(mimo że była prawie zaplanowanaMyślałam że
mi przejdzie z czasem, ale nic z tego,nie docierało do mnie że tam jest dziecko
(tak samo zresztą jak i za pierwszym razem)Ja po prostu nie z tych co głaszczą
swój brzuch i do niego gadają.Ja ciąże wspominam z sentymentem dopiero po
Ja zakochałam się w dziecku dopiero po porodzie,jak zobaczyłam patrzące na
mnie oczy i tą ciamkającą,szukającą jedzenia buzie
W każdym razie pierwsza ciąż jest najspokojniejsza,bo przy drugiej musisz już
latać za tym pierwszym

[ziena77]

Na dzisiaj to nie chce mieć 2 dziecka. Ale napewno druga ciąża byłaby bardziej
świadoma i nie panikowałabym tak z byle powodu.

[ivvvo]

Czytalam Twoj post jakbym sama go napisala

mialam dokladnie tak samo - do konca ciazy myslalam sobie, ze nie bede potrafila
kochac nadii bo mam juz oliwke, ktora kocham nad zycie i ona jest dla mnie
najwazniejsza, jedyna, a przeciez to niemozliwe, zeby mozna bylo kochac 2 istoty
naraz, tak strasznie mocno i bezwarunkowo,
przyznam sie nawet, ze chwilami wyobrazalam sobie, ze ja bede tylko karmila i
przewijala, a cala reszte tatus, natomiast wolny czas bedzie tylko i wylacznie
dla oliwki, a tu....

przyszla na swiat Nadia, przysuneli mi ja placzaca do twarzy zebym mogla ja
zobaczyc, dotknelam jej i pocalowalam, a ona przestala plakac natychmiast i...
juz ja kochalam najbardziej na calym swiecie
oliwke tez tak kocham oczywiscie, ale nie wierzylam, ze tak sie da

ciaze przezywalam, ale nie na zasadzie kocham Cie dzidziusiu w brzuszku, tylko
dbalam o siebie (to co jem itd) bo wiedzialam juz, ze tam "naprawde" jest
maluch, ktory potrzebuje opieki i musze mu dac absolutnie to, co najlepsze -
poprostu bardziej swiadomie podchodzilam do ciazy;

ale po porodzie, te kilka dni w szpitalu bylo w pewien sposob wspaniale, bo
bylysmy tylko we dwie (plus odwiedziny tatusia), mialysmy czas tylko dla siebie;

no i sie rozpisalam w kazdym razie, moge powiedziec z reka na sercu, ze
prawdziwe macierzynstwo przezywam dopiero teraz przy Nadii

pozdrawiamy

[amagda80]

ja pzrezywalam mniej bo mialam mnostwo roboty przy synku i nie mialam zcasu
tyle czytac i czekac...ale pzred samym porodem denerwowalam sie o zdrowko malej
tak samo jek przy pierwszym i chyba nawet bardziej niecierpliwie na porod
czekalam ) a teraz jak juz mam ich dwoje po tej stronie brzuszka to traktuje
ich i kocham tak samo

[zuzbar]

Druga jest o tyle łatwiejsza, że już się wszystko wie (albo tak się nam wydaje
) i niestety o tyle trudniejsza, że trzeba się uganiać za starszakiem i nie ma
taryfy ulgowej.
Ja w drugiej byłam bardziej niecierpliwa, bo już znałam ten stan i nie cieszyłam
się nim tak jak za pierwszym razem. Za to nie mogłam się doczekać kiedy wreszcie
poznam synka
A swoje dzieci kocham równie mocno ale każde inaczej