Koszmary senne u dziecka

[jokowbojka]

Może ktoś jest w stanie mi pomóc, albo coś zasugerować.
Moja córcia ma dwa lata i od jakiegoś czasu bardzo się męczy a my razem z nią
cierpimy.Każdej nocy sytuacja się powtarza.Mała zasypia sama w łóżeczku- tak
jest przyzwyczajona i tak chce spać i z tym nie ma problemu, bez płaczu,
marudzenia, podczas czytania bajeczki.Pierwszy sen jest jak wiadomo mocny ,
głęboki i wtedy wszystko jest OK, ale II faza to koszmar.Wyraźnie zaczyna jej
się coś śnić, zaczyna płakać, krzyczeć,rzuca się, nie można jej uspokoić ani
wybudzić,przytulać też się nie chce-odpycha wszystko i wszystkich na
śpiąco.Wiem że dzieci przeżywają wiele zdarzeń które rozegrały się w ciągu
dnia,ale to wszystko nie ma jakiegoś konkretnego odniesienia.Nic
nadzwyczajnego się nie wydarzyło, oczywiście w/g mojej oceny, nasz dom jest
ciepłym, spokojnym domem, bez krzyków,awantur i innych ekscesów.Cały czs
jestem z dziećmi w domu, starszy synek bawi się z siostrzyczką całkiem
fajnie , fakt, ona jest takim małym nerwusem, który lubi coś zabrać i
zmykać.Nie mam pojęcia jednak skąd te przeżycia, doradźcie coś proszę, nawet
niezbyt popularne czy logiczne rozwiązania.To wszystko dzieje się od
miesiąca , może dłużej.Podpowiedzcie co mogę zrobić, liczę na to i czekam.
AGA

[fikus4]

Witaj, pewnie Cie nie pocieszę, ale mój synek (za miesiąc skończy 2 latka)
zachowywał się identycznie, jak Twoja córeczka. Dodam tylko, że jest alergikiem
i często ma problemy z uszami. Tak sobie też próbowałam tłumaczyć jego nocne
wybryki. Zauważyłam jedno, gdy jest zupełnie zdrowy, to śpi jak suseł. Gdy w
nocy zaczyna się zrywać, to jest to znak zbliżającego się "czegoś".

[bb12]

Polecam książkę "Bajki na dobry sen"Gerlinde Ortner[poradnik dla rodziców].Jest
również bajka pt."Raz -dwa-trzy i strach znikł"-kiedy dziecko ma złe sny.
Lektura zawiera również uwagi dla rodziców.
Fragment komentarza:
Dziecko,które ma złe sny lub odczuwa w nocy strach,wymaga od rodziców dużo
ciepła i uczucia.Jednakże rodzice powinni pamiętać o tym,że swoją
nieodpowiednią reakcją na obawy dziecka mogą mu nie tyle nie pomóc,co
zaszkodzić.Zainteresowanie okazane przez rodziców bezpośrednio po zaistniałej
sytuacji wzmacnia wywołanetą sytuacją zachowanie dziecka.Tym samym niewłaściwa
reakcja na problemy dziecka może w rezultacie spowodować pogłębienie w nim
uczucia strachu i niepewności.Takie następstwa pociąga najczęściej za sobą
reakcja rodziców:"Co się z tobą dzieje? Czego się przestraszyłeś?Nie bój
się ,mama i tata są z tobą! No,uspokój się.Tutaj nie ma nikogo ,kto mógłby cię
skrzywdzić.Nie masz się czego bać[...]
Właściwe byłby :
-zrozumieć uczucia dziecka,zaakceptować jego rzeczywistość i strach,
-dostarczyć mu pewności,
skierować jego uwagę na przyjemne sprawy,
przedstawić dziecku możliwości rozwiązania jego problemu i skłonić je do ich
wykorzystania,
dobre wyniki nagradzać przez okazanie mu większego zainteresowania.[...]

[barbamama-ok]

Jeżeli dziecko czuje się w domu bezpieczne i kochane to problem zniknie szybko.
Moja córcia w wieku ok. 2 lat też tak miała. Lekarz polecił dużo czułości przed
snem, zasypianie dziecka w obecności rodzica, głaskanie, ulubiona zabawka w
łożku niekoniecznie musi to być zabawka pluszowa, zapalona mała lampka.
Zwróć uwagę tez na bajki jakie dziecko ogląda, może tam jest coś czego mała sie
boi.
Lekarz zalecił też małej delikatny syropek uspokajający na bazie melisy chyba
nazywa się "MELISAL" ( spytaj w aptece, na pewno będą wiedzieć ) podawaliśmy
przez 5 dni przed snem i płacze nocne ucichły całkowicie.

pozdrawiam
Basia