chodzenie na palcach

[dalia3]

moze cos poradzicie;wnuczka 5 letnia nadal czesto chodzi na
palcach.Tzn.chodzi normalnie jak sie ja pilnuje,ana palcach to zawsze
mimowolnie.jestem zaniepokojona bo uslyszalam ze to sa objawy porazenia
mozgu.Dodam iz wnuczka sie dobrze rozwija-z pelna odpowiedzialnoscia twierdze
ze wyprzedza rowiesnikow nie tylko w rozwoju fizycznym co mozna tlumaczyc tym
iz wszyscy w rodzinie jestesmy bardzo wysocy ale i umyslowym.I czesto jak
chodzi przechyla kregoslup do przodu. Z gory dzieki za opinie.

[dalia3]

czy naprawde zadna z mam nie slyszala o tym co opisalam/.Moze popytajcie wsrod
kolezanek albo znajomych lekarek.Ja np.spodkalam sie z calkowicie sprzecznymiz
soba opiniamii to wsrod lekarzy .Wlasciwie to nic zlego sie nie dzieje ale
intryguja mnie te sprzeczne opinie. Dla wyjasnienia-ja nie wtracam sie do
wychowania wnuczki-syn jest samotnym ojcem,razem mieszkamy onpracujei uczy sie
bardzo kocha corke ale w wiekszosci ja sie nia zajmuje.

[oniryka]

Trudno tak zaocznie coś prorokować, ale syn mojej koleżanki również chodził (a
zwłaszcza biegał) na palcach i okazało się, że faktycznie jest to spowodowane
napięciem mięśnowym wynikającym z bardzo lekkiego dziecięcego porażenia
mózgowego. Przy tym również rozwijał się intelektualnie szybciej niż jego
rówieśnicy - co według ich lekarki jest dość częstym efektem "nadrabiania"
deficytów fizycznych. W efekcie, musiał mieć jakąś serię zastrzyków z toksyny
botulinowej (żeby rozluźnić mięśnie) i zakładano mu na nóżki takie specjalne
usztywniacze. Warto chyba sprawdzić, żeby problem się nie pogłębił. Proszę
jednak nie brać moich słów za wyrocznię - piszę tylko o doświadczeniach
przyjaciółki, może w przypadku pani wnuczki wcale o to nie chodzi.

[dalia3]

dokladnie to samo uslyszalam od specjalisty ortopedy dzieciecego rok temu ale
pozniej nasz lekarzrodzinny powiedzial ze to samo sie unormujei nic nie
robilismy.Czy moglaby pani zapytac kolezanki w jakim wieku byl jej synek gdy
mial te zastrzyki i szynyi u jakiego byla specjalisty. Ten nasz ortopeda
zalecil tylko cwiczeniai buty typu Bartek i polecil wizyte u neurologa- jeszcze
nie bylismy- uwazalismy ze to niepotrzebne bo dziecko umyslowojak na razie
rozwija sie super.byc moze nie mamy racji.dlatego chcialabym sie jak najwiecej
dowiedziec,1 raz sie stykam z takim problemem.

[sion2]

Na pani miejscu jednak poszlabym do neurologa. Neurolog wcale nie jest od chrób
umysłowych tylko własnie od zaburzeń wspólpracy między mózgiem, układem nerwowym
który przewodzi impulsy do mięsni a własnie mięsniami itp. Może wnuczka używała
chodzika w niemowlęctwie? Mógł jej się wtedy utrwalić nieprawidlowy wzorzec
chodzenia.
Neurolog wyjasniłby poprzez badania czy nie ma zaburzeń tego rodzaju. Spotakałam
sie z unikaniem chodzenia do neurologa z powodu przekonania że to lekarz od
"nienormalnych umysłowo" - a to nieprawda.

[martamaria10]

Mój 13-letni bratanek też tak chodził. W jego przypadku była to
naprawdopodobniej pozostałość po nauce chodzenia w chodziku. Teraz już chodzi
prawidłowo, ale trwało to dłuższy czas. Oczywiście należy to stale kontrolować,
bo przyczyny mogą być różne. Generalnie spotkałam się z wieloma dziećmi, które
w ten sposób chodziły. Wszystkie wcześniej używały chodzika.
Pzdr, Marta

[dalia3]

macie panie racje odkladalismy wizyte u neurologa a nieslusznie wiec w
najblizszych dniach pojdziemy z dzieckiem.Co sie tyczy chodzika to rzeczywiscie
bardzo wczesnie korzystala z niego,ale nie na sile ,lubila chodzik,mamy duze
pokojei uwielbiala szalec w chodziku.Wczesnie zaczela chodzic- skonczyla 10 m-y
ale nie raczkowala- tez nie dlatego ze nie pozwalalismy ,po prostu nie
chciala.zreszta moje dorosle juz dzieci tez nie raczkowaly,wczesnie
chodzily,pokonczyly studia,swietnie sobie radza wzyciu ,jednak na palcach nie
chodzily- wiec raczkowanie chyba sie z tym nie ma nic wspolnego.