HLHS - co mam teraz robić???

[bamastu]

Jestem w 37 tygodniu ciąży. W poniedziałek (27 marca 2006r.) stwierdzono,
zupełnie przypadkowo, u naszego maluszka HLHS. Jestem przerażona... Moja
siostra załatwiła już Kraków, ja dzisiaj wystarałam się o skierowanie do
Kliniki na Kopernika w Krakowie, ale nie mam tam nikogo, do kogo mogłabym się
udać z prośbą o pomoc. Nie wiem, co mam tam zabrać i jak to wszystko będzie
wyglądało, ile czasu mi dadzą na pobycie z synkiem... Praktycznie nie wiem
nic, tyle tylko, co wyczytałam na stronach o HLHS. Mieszkamy na północy,
niedaleko Gorzowa Wielkopolskiego. Proszę, poradźcie mi, co zabrać (dla
siebie i dla dziecka), jak się przygotować i czy po porodzie będę miała gdzie
mieszkać (bo nawet nie wiem, czy oni zapewniają matce miejsce do spania;
jeżeli nie, to gdzie najbliżej i najtaniej). Podaję mój e-mail:
[e-mail] i telefon: [phone]. A jeżeli ktoś ma skype, to mój
login bamastu lub mabastu.

[barbarajarzabek]

witaj wśród nas)))
HLHS to nie wyrok!!! mój synek jest juz po 3 etapie, operowany w Krakowie przez
prof. Malca, wspaniały specjalista! zajrzyj na str. www.sercedziecka.org.pl i
ogladnij dzieci w portretach, jest tam mnóstwo dzieci z hlhs.
zadzwoń do prof. 0126582011 w. 1253(int. terapia) i zpytaj jak załatwić poród
na kopernika, z tego co wiem nie ma z tym problemu.
ciesz się że wada została zdiagnozowana podczas ciaży gdyż Twój Maluszek bedzie
miał zapewnioną najlepsza opiekę od samego urodzenia, dostanie od razu
lek(prostin) powstrzymujacy zamykanie sie przewodu botala. zaoszczędzisz Mu
transportu do osrodka gdzie operuje sie taka wadę.
po porodzie dziecko zaraz zostanie zabrane do zbadania, podłączenia kroplówek,
monitorów itp. potem przetransportowane do prokocimia, doprof. Malca.
operacje wykonuje sie w drugim tyg zycia, jezeli wcześniej nie zajdzie
konieczność, czyli jeżeli stan dziecka jest dobry i nic sie nie dzieje to
lekarze czekają az dziecko przejdzie żółtaczkę fizj., wzmocni się i zacznie
przybierac na wadze. bedziesz miała więc czas aby dojść do siebie po porodzie.
zabierz sobie rzeczy na ok miesieczny pobyt. dla dziecka dobre kosmetyki, oliwka
w żelu, płyn do kąpieli z oliwka( dziecko moze mieć wysuszona skórę) jezeli
chodzi o ciuchy to kaftaniki i body rozpinane z przodu, pajacyki też rozpinane z
przodu, na całej długości, czapeczki, skarpetki. można karmić własnym pokarmem i
wtedy potrzebny jest laktator, butelki daja ze szpitala, z oddziału, na którym
lezy dziecko. maleństwo prawdopodobnie nie bedzie miało siły samodzielnie ssać.
jezeli chodzi o noclegi to jest hotel przy szpitalu, ale drogi i trudno teraz
złapac miejsce. wokół szpitala ludzie wynajmuja pokoje za ok 10-15 zł za dobę,
nie ma tam luksusów, ale mozna się umyć, przespać i wyprać rzeczy.podam Ci numer
012 6573980 p. konieczna. jeżeli tam będzie zajęte to zapytaj w szatni, tam maja
numery, sa tez ogłoszenia na terenie szpitala.
teraz życze Ci spokoju i duzo siły. musisz byc silna dla swojego Maleństwa, nie
denerwuj się bo będziesz miała jeszcze czas na nerwy, kiedy Dzidzius si urodzi.
pooglądaj sobie teraz zdjęcia dzieci z hlhs i myśl pozytywnie że Twój Maluszek
też będzie miał mnóstwo siły i energii co nasze dzieci.wysyłam Ci zdjęcia Marka
mailem. w Twoich okolicach meszka bardzo dużo dzieci z wadami serca , także z
hlhs )))
pozdrawiam gorąco.

[kalpa]

Witaj
mieszkam niedaleko szpitala, więc w razie czego mogę Ci pomóc.
kalpa

[mr34]

A kiedy rodzina może zobaczyć Małego? Czy zostanę wpuszczona na intensywną
terapię?

[paniiwonka1]

witaj, wiem, że się stresujesz i na nic me porady, żebyś się nie denerwowała.
jeżeli masz skierowanie na Kopernika na poród, to juz właściwie na razie więcej
Ci nie trzeba. tam wiedzą co zrobić z maluszkiem. weź rzeczy dla siebie, także
letnie i cienkie, bo w prokocimiu jak na hawajach. tak jak dziewczyny piszą
adresy i telefony pokoi dadzą Ci szatniarki w prokocimiu, a dla dziecka
pieluchy i chusteczki od biedy kupisz obok w Tesco, a potem i tak będziesz się
tam obkupywać, bo kupisz wszystko tanio. nie zamartwiaj sie o ubranka, bo na
początku może ich nie potrzebować, a potem dadzą mu oddziałowe koszulki. po
operacji będziesz mogła wejść na chwilę na IT, zresztą zawsze będziesz mogła to
zrobić, na dłuzszą lub krótszą chwilę. weź laktator i mimo wszystko spróbuj
mieć pokarm. nie wiem, czy będziesz mieć poród sn czy cesarkę, od tego zależy
kiedy wyjdziesz z Kopernika, ale męża czy babcię wpuszczą do dziecka i taka
pomocna osoba zatroszczy się o resztę, gdy będziesz jeszcze na porodówce.bądż
dobrej myśli, jeśli umiesz, módl się.tylko spokoju Ci teraz trzeba. ja też sie
denerwowałam, wiedziałam od połowy ciąży, a jak się zbliżał termin porodu, to
też sie bałam, że w drodze urodzę. jeśli możesz to jedź do krakowa szybciej,
nie czekaj do ostatniej chwili, przyjmą Cię tam przecież bez gadania, a tam
jakoś wytrzymasz, będziesz spokojniejsza, jak juz tam będziesz, bo dziecko może
sie w każdej chwili urodzić. trzymaj się. iwona ze słupska

[basikrzy]

witam,
Basia Jarząbek właściwie już wszystko napisała, każde jej słowo jest cenną
radą, wiele z nas przeszło już tę drogę, jak masz pytania, to pisz,
pozdrawiamy
Baśka mama Bartka HLHS

[bamastu]

Bardzo wszystkim dziękuję. Zaraz wyjeżdżamy z mężem do Poznania na ostateczne
potwierdzenie. Jak wrócę, to napiszę, co powiedział lekarz. Nawet nie wiecie,
jaką ile mi dodaliście mailami, smsami i waszymi odpowiedziamy na forum, siły.
Bo z moją pschychiką jest źle, ale z dnia na dzień się poprawiam. Chociaż nadal
jest mi ciężko o tym mówić... Dziękuję i odezwę sie wieczorem.

[bamastu]

Już wróciliśmy. Miałam iskierkę nadzieji, że się nie potwierdzi, ale
niestety... Lekarz powiedział jedynie, że jest to łagodniejsza forma, bo są
przepływy przez PA i TV i że łuk aorty jest prawidłowy... Ale nie ukrywam, że
mnie załamał już na dobre... Najbardziej boję się tego, że zostanę tam zupełnie
sama, mąż będzie 600 km ode mnie, w Krakowie nikogo nie mam, a ze mną już jest
źle... Boję się, wiem, że nie poradzę sobie sama...

[asiap9]

witam musisz byc silna dla siebie i dla synka ja tez przez to przeszlam
chociasz dowiedzialam sie o wadzie mojego synka w 2 dobie jego zycia teraz ma
10 miesiecy jestesmy po 2 etapie czuje sie dobrze ciesze sie z kazdego nowego
dnia wiec niemartw sie ja wiem jest ciezko ale synek bedzie pod fachowa opieka
trzymaj sie bedzie wszystko dobrze modl sie to naprawde pomaga mama ernesta hlhs

[kasiamp1]

Tylko jedno - badz silna teraz, bo potem ta sila przychodzi sama. Nie wiem,
skad, ale przychodzi. Po porodzie, kiedy inne mamy stekaly, ze je boli, ja
natychmista sciagalam mleko (Mateusz urodzil sie o 22giej, do trzeciej w nocy
po skonczonej kroplowce sciagalam mleko, o siodmej wstalam i o dziewiatej bylam
u Mateusza) i doslownie biegalam. Potem czuwalismy przy Malym caly czas i tak
przez szesc tygodni, nie czujac zmeczenia, choc bylam naprawde wykonczona. A w
glowie nie budzily sie upiory, bo zbyt wiele sie dzialo. To trudny czas, ale
wszystko dobrze sie skonczy i tak masz sie zaprogramowac!
Trzymam kciuki, kasia

[monianar]

Jedynie co moę ci poradzić to żebyś teraz się nie załamywała, musisz być silna i
jak najmniej się stresować. Ja o wadzie Natalki dowiedziałam się w 32 tyg. i też
przez przypadek. Nastawiano nas bardzo źle, bo w przeciwieństwie do was ona ma
najgorszego hlhs czyli potfornie złóżonego, aleee jest już po 1 etapie i ma
cztery i pół miesiąca. Nieukrywam że nie będzie słodko ale napewno sobie
poradzicie. Najważniejsze to wiara.......

Monika mama Natalii (hlhs)

[mr34]

Nie będziesz sama! To, że będzie nas dzieliło 600 km wcale nie znaczy, że
będziesz sama. I słuchaj, co mówia inne mamy, bo maja rację. Człowiek nawet nie
wie ile jest w stanie znieść...jesli musi. A Ty właśnie musisz. Musisz być
silna, dla Niego...

[gocha80]

Nasze Malenstwo tez urodzi sie z HLHS. Teraz jestem w 30 tygodniu ciazy i tez
bardzo boje sie tego co bedzie po porodzie i mam nadzieje ze znajde w sobie
wystarczajaco duzo sily zeby ze wszystkim sobie poradzic.
Musimy bys silne dla naszych dzieciaczkow. Tylko w ten sposob mozemy im pomoc.
Badz dobrej mysli.

[paniiwonka1]

dziewczyny, wierzcie mi, że znajdziecie w sobie tyle siły, że nawet sie tego
nie spodziewacie po sobie. prawda, przyjdą takie chwile, że będziecie chciały
uciec i stwierdzicie, że więcej nie zniesiecie. i gdy tak będzie, uciekniecie
choćby do sklepu na zakupy albo na dół na herbatę i nikt wam głowy za to nie
urwie. niektóre mamy po operacji jechały do domu i tylko dzwoniły na IT. nie da
się nie myśleć, nie da się nie cierpieć, nie da się nie czuc tego bulgotania w
brzuchu pod drzwiami do szpitala, ale też nie da się stać żywcem 24 godz.
codziennie pod szklaną ścianą płaczu na IT, czy non stop na oddziale.
zobaczycie, jakoś to wszystko zniesiecie, to nieprawda, że już tylko padniecie
ze zmęczenia i juz nigdy nie będziecie się usmiechać.powodzenia.

[basikrzy]

zgadza się, siły nadludzkie przychodzą same, jak za sprawą czarów, tam się
funkcjonuje w innym wymiarze, jak jakiś Matrix,
bez męża trochę ciężko, ale tak funkcjonuje większość mam i one tam będą,
opowiedzą Ci swoje historie, podpowiedzą co i jak, pomogą - popatrzą na
dziecko, dadzą smoczek, zawołają pielęgniarkę jeśli będzie się coś działo a Ty
akurat będziesz w łazience, w jadłodajni, w sklepie lub w hotelu/na stancji,
nie jest to sielanka, to walka razem z dzieckiem o życie, ale za to figurę
odzyskuje się momentalnie
jeśli mama może sobie pozwolić, aby mieszkać w pobliżu i być z dzieckiem jak
najczęściej, to można poznać dokładnie system pracy lekarzy i pielęgniarek,
sporo się można dowiedzieć z zakresu medycyny i bardzo wiele nauczyć w zakresie
pielęgnacji dziecka i opieki medycznej, to się przydaje później, kiedy
przychodzi upragniony moment zabrania dziecka do domu, mniej się człowiek boi,
bo dużo się nauczył i naoglądał,
na początku wszystko denerwuje, każda pielęgniarka wydaje się nieczułą krową, a
każdy lekarz oszczędnym w słowach ignorantem, ale w miarę upływu czasu i
obserwacji ich pracy, rodzic zaczyna doceniać ich poświęcenie, wiedzę i dobre
chęci, wie o co pytać i kogo (to, że jakaś pielęgniarka ma maniery wrednej
małpy nie znaczy, że w nagłej sytuacji nie zajmie się naszym dzieckiem super
profesjonalnie),
pamiętam, że pierwszym razem bałam się, bo nie wiedziałam jak tam jest, a
drugim razem się bałam bo już wiedziałam jak tam jest i najgorsza ta
świadomość, że nawet jak dwa razy się udało, to jeszcze czeka trzeci etap, ale
i przez to można przejść i tego Wam gorąco życzę, dużo szczęścia i dużo sił,
pozdrawiam
Baśka mama Bartka HLHS

[bamastu]

Jest już lepiej, ale to pewnie do czasu, jak nie trafię do Krakowa. Będę tam w
niedziele, już czeka na mnie łóżko na Kopernika. Boje się, ale teraz wiem, że i
wy się bałyście, a teraz jest wszystko dobrze. Właśnie dzwonił do mnie mój
ginekolog, dowiedział się dzisiaj. Na początku byłam na niego zła, ale teraz
wiem, że on też się martwi i chce dla nas jak najlepiej. Dzwonią mamy dzieci z
HLHS, to wszystko tak mi pomaga, że nawet nie zdajecie sobie z tego sprawy.
Dziękuję wam z całego serca (mojego i mojego dziecka). Co prawda mówili mi, że
to będzie synek (Jakub Jan), ale jak byłaby dziewczynka to imię dla niej też
już jest (Amelia Katarzyna). Pozdrawiam wszystkich, jak coś to piszcie do mr34,
to moja siostra, ona będzie na bieżąco. Basia

[mr34]

...a po kim ta Katarzyna???

[mr34]

Chciałam Wam powiedzieć, że Kubuś urodził się dziś w nocy. Czekamy teraz na
badania Małego i mamy nadzieję, że bedzie dobrze.....

[mamamaksia1]

Trzymamy kciuki i przesyłamy ciepłe myśli. Będzie dobrze, zyczę Wam duzo siły.
Uściskajcie Basię.

[basikrzy]

czyli urodził się w terminie - to super, gratulujemy rodzicom!
teraz pewnie około tygodnia poczeka na zabieg, a przez ten czas nabierze sił,
przejdzie żółtaczkę noworodkową i jeśli uda się mamie ściągać pokarm i
dostarczć Kubusiowi - to nabierze sporej dawki odporności,
trzymamy kciuki
Baśka mama Bartka HLHS

[mr34]

W imieniu Basi dziekuję za wsparcie. Czekamy na konsultację, która ma sie odbyc
dziś....

[ewire]

My również trzymamy kciuki i myslimy o Was...


Ewa

[mr34]

Lekarz z Prokocimia był wczoraj w nocy, a rano już Kubusia przewieźli.
Słyszałam przez telefon jak płakał, a ja płakałam razem z nim i Basią.... w
każdym razie Kubuś jest silnym chłopcem i da sobie radę. Jego stan lekarze
określają jako stabilny.

[gocha80]

Trzymam kciuki za Kubusia. Badzcie z Basia dobrej mysli. Najwazniejsze ze kubus
jest silny.

[gosiamarciniak]

To dobrze że już będzie pod dobrą opieką w Prokocimiu.
Trzymamy kciuki z Kubusia. Bedzie dobrze, zobaczycie!

Gosia i Maja (VSD+ASDII+PDA)

[halka-m11]

Szczerze i z nadzieją trzymam kciuki za maluszka i jego rodziców......taka sama
sytuacja czeka mnie za 7 - 14 dni,,, wiem co to znaczy, ile obaw i wątpliwości
itd.,.....To, że dzieciątko płacze, to chyba dobry objaw, bo wg mnie jest
silne...Pozdrawiam serdecznie i wierzę, że wszystko pójdzie jak najlepiej...
Alina.

[mr34]

Byłam u Kubusia...Tak trudno było wyjechać...Jest teraz ze swoją mamą i tatą,
bo jutro czeka go pierwsza operacja. Jutro ósma rano, jutro...

[kopacz_tej]

Zaciskam mocno kciuki i myślami jestem z Wami.Pozdrawiam ,Ewa.

[barbarajarzabek]

mr34 pamiętaj że Kubus jest w rękach cudownego człowieka, który ma ogromne
doswiadczenie. trzymamy kciuki najmocniej jak potrafimy!!!
będzie dobrze

[mr34]

O 12.00 skończyła sie pierwsza operacja Kubusia. Udała się, przebiegła bez
niespodzianek i komplikacji. Czekamy...

[ogis1]

Bardzo sie cieszymy, ze sie operacja udała.zresztą jak miała sie nie udać!!!!!
Dzięki za dobre wieści.. Pozdrawiamy Ewa i Krzysztof, rodzice Julki

[mr34]

Czy poznaliśmy się w Pokocimiu? Poznałam tam cudownych rodzoców małej Julci,
ale nawet nie wiem, jak miają na imię....Marta z Gorzowa Wlkp.

[ogis1]

witaj nr34. niestety jeszcze sie nie znamy.Leżałyśmy w Bydgoszczy, na
Chodkiewicza, /w piątej dobie po urodzeniu została tam Julka przewieziona ze
szpitala im.Biziela w B-szczy/.A 14maja jedziemy do W-wy na operacje
serca/wspólny kanał/..Mysle, ze sie kiedys poznamy.aha,jestesmy z Grudziądza
pozdrawiam Ewa, Krzysztof, rodzice 3-miesiecznej Julki

[mr34]

Witajcie, czyli przed tez trudne chwile...Ale wszystko będzie dobrze, bo
inaczej byc nie może! Do zobaczenia, może kiedyś, Marta

[bamastu]

Witam wszystkich,
jesteśmy już w domku. Cieszę się ogromnie. Na razie wszysko się udało. Jakubek
spi po raz pierwszy we własnym łóżeczku. Dziękuję wszyskim za modlitwy i pomoc.

Pozdrawiam,
Basia, mama Jakubka (HLHS). Nowiny Wielkie k/Gorzowa Wlkp.

[kopacz_tej]

))))gratulacje!!!I nadrabiajcie zaległości )))Pozdrawiam cieplutko,Ewa

To super, ze już w domku!!!

[gosiamarciniak]

Cieszymy sie razem z Wami. Ciekawe jak tam po pierwszej nocce we własnym
domowym łóżeczku? Na pewno mu się podobało.
Pozdrawiamy
Gosia i Maja (VSD+ASDII+PDA)

[cartwood]

Witaj,
Właśnie prześledziłam Twój wątek...Ogromnie cieszę się, że jesteście już
wszyscy w domu!!! Wspaniała wiadomość Ja przechodzę jeszcze przez etap
oczekiwania na przyjście naszego Maleństwa i przeżywam to wszystko przez co Ty
przechodziłaś od 37 tygodnia ciąży. Ja dowiedziałam się o złożonej wadzie
serduszka w 24 tygodniu, i od tego czasu robię wszystko co w mojej mocy,
chociaż ogromnie się boję...
Jeszcze raz gratuluję i trzymam kciuki za Jakubka! (to imię jest również naszym
faworytem) Czy bywasz teraz na gg?
Pozdrawiam,
Kasia

[aaparzoch1]

Macie więc powody do ogromnej radości. Nie ma jak w domu. Gratuluję. Oby jak
najwięcej takich pozytywnych wieści na forum. Pozdrawiam. Ola, mama Radka

[basikrzy]

czekaliśmy na tę wiadomość i bardzo się cieszymy,
to upragniona nagroda za ciężki wysiłek i ogromną wytrwałość,
odpoczywajcie spokojnie i nabierajcie sił,
bardzo cieplutko pozdrawiamy
BmB HLHS

[bamastu]

Czesc,
pierwsze noce nie najgorsze. Jakubek budzi się około 1-2, a potem 6-7 rano. Tak
więc mam czas na spanko. Wieczorem ostatni posiłek o 21, więc sami widzicie, że
mam wspaniałe dziecko, które dba nie tylko o siebie, ale i o mame i tatę.
Zaczęliśmy wychodzić na podwórko, Jakub nabrał już kolorów na buzi, bo był
bardzo bladziutki i pięknie przybiera na wadze. Pani doktor powiedziała, że
wygląda bardzo ładnie i jak na razie rozwija się dobrze.
Mój numer gg 7493187. A jak ktoś chce go zobaczyć, to przyślijcie adresy e-
mail, z przyjemnością wam go przedstawię.

[emka72]

Witamy Was bardzo serdecznie! To wspaniałe, że Kubus tak szybciutko nabiera
formy. Bardzo chętnie poznamy waszego synka. Wszystkiego dobrego!

[ogis1]

Witam, bardzo sie cieszymy, że już jesteście w domciu!!!!
Grzeczny synuś, Ładnie przesypia i długo śpi jak na takiego maluszka.Cieszymy
się bardzo. Bo moja Julcia po powrocie ze szpitala budzi się bardzo często w
nocy, w dzień śpi jak zajączek, ale zaczęła jeść dużo więcej aniżeli przed
operacją i w końcu przybiera na wadze. JAK ZDROWE DZIECIĄTKO!!!

Zyczymy samych spokojnie przespanych nocek, zdróweczka dla Kubusia, i dużo siły
dla rodziców
Ewa mama Julki/po operacji "kanału"/

[bamastu]

Nawet nie wiecie, jak cieszy mnie ciągłe zainteresowanie losami Jakubka. Bardzo
dużo to dla mnie znaczy. Gdyby nie wasze listy, maile, telefony, to nie wiem,
czy dałabym sobie radę ze wszystkim.
Najgorszy moment to był szpital na Kopernika. Gdyby nie to, że tam właśnie
trzeba urodzić, wcale bym tam nie jechała. Warunki są okropne, ordynator to,
wbrew pozorom, ignorant i gbur. Na dwa dni przed porodem naśmiewał się ze mnie
w obecności wszytskich lekarzy, którzy byli na obchodzie. Zignorował zupełnie
fakt, że mam cukrzycę ciążową, diabetolog pojawił się u mnie 2 tygodnie po moim
przyjeździe, na moje żądanie. Koszmar!!! Nie mogłam się doczekac, kiedy stamtąd
wyjdę. Warunków pobytu na tym oddziale nie da się opisac. Jeżeli ktoś twierdzi,
że jest tam super opieka, to podejrzewam, że leżał tam zaledwie 2-3 dni. Ja
byłam tam miesiąc - to o miesiąc za długo. Gdyby nie moje dziecko, które
trzymało mnie przy życiu, uciekłabym stamtąd tego samego dnia, którego się tam
zjawiłam... Wszędzie brud, prysznice bez zasłonek, zasyfiałe, po prostu szok!!!
Najgorsza była porodówka, gdzie nie było nawet samolotu do rodzenia. Musiałam
sama trzymac sobie nogi... To było ponad moje siły... Na dodatek kazano mi się
położyć na łóżku, na któym spała pani, która wieczorem przyszła rodzić, a że
nie było dla niej miejsca na sali, spała na porodówce, w ubraniu, obok łóżka
stała jej torba... A ja musiałam się tak kłaść i rodzić...
Mam nadzieję, że ktoś zrobi z tym szpitalem porządek... Ja nie mam siły ani
czasu...
A w Prokocimiu dowiedziałam się, że tam właśnie zarażono moje dziecko
gronkowcem. Skutki są do teraz, bo nie gojąca się rana jest tego konsekwencją.
Wiem, że inne dzieci też były tam zarażone.
Przepraszam, że was tym zanudzam, ale tak długo trzymałam to w sobie, że
musiałam się tym z kimś podzielić, a wiem, że tylko wy jesteście w stanie mnie
wysłuchać...
Pozdrawiam,

[basikrzy]

słuchamy i świetnie rozumiemy, ta porodówka jest jak żywcem wyjęta z jakiegoś
suspensowego thrillera, mnie najbardziej poraziło to ceramiczne madejowe łoże
obok toalety, które wyglądało jak postument do przeprowadzania autopsji,
dodatkowo zaczęłam rodzić o 5 rano w niedzielę, grudzień - okna nieszczelne,
więc ziąb był straszliwy, a jeszcze położna była wyjątkowo wredna, więc
czekałam na przyjazd śp. ordynatora Kality jak na zbawienie,
kiedy przyjechał i zabrali mnie na blok operacyjny i położyli pod cieplutkimi
lampami, poczułam, że wracam do żywych, brrrr koszmarne wspomnienia...
jedynym jasnym punktem na Kopernika był dr Kalita, bardzo ciepły i serdeczny,
kiedy przyjechaliśmy miesiąc po porodzie, żeby mu podziękować i opowiedzieć jak
z synkiem, doktora Kality już nie było... był wspaniałym Człowiekiem

dziecka na szczęście niczym nie zarazili, ale za to mnie trochę dokuczyli, bo
lekarz, który mnie szył po cięciu coś musiał spartaczyć i zrobiła mi się na
bliźnie endometrioza i teraz mam kłopoty...

zdecydowanie z kliniką na Kopernika powinni coś zrobić
pozdrawiam

[iwo_sz]

Co do szpitala na Kopernika w Krakowie, to na szczęście nie mam takich
koszmarnych wspomnień,może dlatego, że byłam tam tylko tydzień i zrobiono mi
cesarkę po której szybko sie pozbierałam.Choć porodówka to rzeczywiście
średniowiecze. Jak na Kraków przystało widać przywiazanie do zabytków.Jesteśmy
teraz w Szpitalu w Łodzi z Kacperkiem, który przebył w czwartek operację
Crafoorda. Ma złożona wadę serca,podobną do HLHS, więc to jeszcze nie koniec.
Na razie szykujemy sie jednak do domu.Klinika w Prokocimiu to też nie ostatnia
deska ratunku, zwłaszcza dla kogoś, kto mieszka w centalnej Polsce. W Łodzi w
ICZMP waruki dla leczenia dzieci sa lepsze, opieka medyczna na bardzo wysokim
poziomie, ale przede wszystkim rodzice mogą cały czas byc blisko dziecka. Na
decyzję o zabiegu nie czekaliśmy tygodniami, podobnie jak na sam zabieg. Mam
nadzieję, że z Jakubem spotkamy sie kiedyś w lepszych okolicznościach niż
szpital,a mamę Basię pozdrawiamy

[bamastu]

Witam Was!!!
Mam również nadzieję, że jeszcze nie raz się spotkamy. Przecież między naszymi
synkami jest tylko 20 dni różnicy. Modlę się o jak najszybszy powrót Kacerka do
domku... Nam jest tutaj najlepiej na świecie!!! Jakubek wczoraj trochę
marudził, ale na dworze było ponad 30 stopni, więc się nie dziwię...
Pozdrawiam wszystkich.
P.S. Napisałam opinię na temat tej "kliniki" na ich stronie. Wyobraźcie sobie,
że mnie przeprosili i podobno mają wyciągnąć konsekwencje wobec
Kołodziejskiego... Ciekawe...

[ogis1]

Kochana, czytając Twój post, wróciły wspomnienia ze szpitala w Bydgoszczy/im.
Biziela/.Co prawda warunki higieniczne mało wiele ale położna,przy porodzie ??
brak słów, nie robiła nic , by mi pomóc urodzić: kroplówka kapała co
kilkanaście sekund, spadła kropla, potem długo- długo, długo nic i dopiero
druga kropla. I z wieczora, zrobiło sie rano, a rano to i mnie trzeba było
ratować, bo nie było jej przy mnie, /chyba spała/,była maska, tlen i dalej nie
pamiętam, straciłam przytomność. Zmiana położnych rano godz 7,00 a Julka była
juuż na świecie o 7.10
Dużo by pisać ale jutro rano jedziemy na kontrolę do Warszawy a mieszkamy w
Grudziądzu, 250 km.
Ale wracając do Ciebie, to przykre,że tyle wycierpiałaś, ale przyznaj, WARTO
BYŁO???? I PRZYKRE, że maluszek ma gronkowca.
Aha, jeszcze coś, pisałaś , że możesz przysłać zdjęcie Jakubka, poprosiłabym na
adres email /ogis1@ op.pl/
Jak wrócimy z Warszawy, to prześlę zdjęcie Julki.
Wszystkiego dobrego, zdrowia
Ewa mama Julki/po operacji "kanału"/

[bamastu]

Witam wszystkich!
Jakubek ma się coraz lepiej, waży już 3900, pani doktor jest bardzo z niego
zadowolona, no może poza tym, że mały miał okropne kolki... Na szczęście pani
pielęgniarka z przychodni poradziła mi, abym piła codziennie co najmniej litr
zaparzonego majeranku, a nie mina trzy dni i zapomnę o kolkach... Nie chcę
zapeszać, ale chyba miała rację, bo jak na razie Jakubek nie ma kolki... A
herbatka z majeranku nawet lepsza niż zwykła... Polecam!!!

[mr34]

Kubuś powiększył grono Aniołków 11 sierpnia 2006r. Do zobaczenia Maleńki...

[dorisek3]

Przykre. Nasz Antuś przeszedł na drugą stronę prawie pół roku temu.
Pokój z TOBĄ JAKUBIE.
Dorota, Bartek, ANTUŚ(*)