PROSZĘ O RADĘ!!!!!!!

[karolina.bawej]

Mam problem. Otóż mój prawie roczny synek już od dwóch miesięcy wymiotuje.
Zdarza mu się to przynajmniej raz, czasami nawet kilka razy dziennie. Zjada
coraz mniejsze porcje. Jeszcze niedawno zjadał po prawie 200ml a teraz 150 to
maks. Podczas jedzenia robi odruchy wymiotne i zazwyczaj wszystko ląduje na
podłodze. Jedzonko musi być podgrzane i to każde (nawet owoce). Bardzo się
staram, aby każda łyżeczka była idealna, nie za zimna nie za ciepła i taka
sama ilośc. Czasami mam wrażenie, że robi to specjalnie... Ogólnie zjada w
ciągu dnia 6 posiłków po około 140 i nic nie chce pić. Butlę odrzuca, kubkiem
niekapkiem napije się jeden łyk i na tym koniec. Picie podawane łyżeczką,
oczywiście przyjmowane z wielkę niechęcią, kończy się taki samymi odruchami.
Nie wspomnę już o tym, że mały toleruje tylko papki i przy każdym napotkanym
kawałku robi odruchy. Dodam, że pediatra zalecił badania, które wykluczyły
jakąkolwiek chorobę. Echo serca też jest w porządku. Może problem tkwi we
mnie? Może na za dużo mu pozwalam, może powinnam być twarda i podawać
pomalutku i zimne jedzenie i w kawałkach??? Już nie mam siły. Po pierwszym
etapie nie chciał nic jeść, a teraz je, mało bo mało, ale codziennie coś
ląduje na podłodze... Czy ktoś z Was miał lub ma podobny problem? Maluszek
przybył podczas tych wymiotów 250g w ciągu miesiąca, gdyż po każdych
wymiotach jedzenia podawałam od nowa. Proszę o poradę.

Karolina, mama Adrianka, HLHS

[sheryll]

Ja też przeżyłam koszmar zwracania z Weroniką. Była na piersi do 15 m-ca życia
i prawie nie jadła nic poza tym. Bułkę lubiła skubać jeśli chodzi o stałe
pokarmy. Słoiczki, w których było coś bardziej "stałego" czyli jakiś dodatek
warzyw,czy ryżu lądowały na podłodze lub na mnie. Przeszło jej po odstawieniu
od piersi, zaczęła w miarę normalnie jeść, ale do dziś (ma już prawie 3 lata)
są rzeczy, które powodują od razu odruch wymiotny, np. kaszki z dodatkami
(jabłek, czekolady), deserki z dodatkami lub przetarte przeze mnie samodzielnie
owoce (nigdy nie przetrę tak jak w słoiczku). Pediatra mi tłumaczyła, że blisko
przełyku znajduje się zakończenie jakiegos nerwu i jak ono jest zbyt płytko
umiejscowione to może to tak wyglądać, że dziecko często zwraca. Marna to
pewnie pociecha, ale myślę, że to minie z czasem, a narazie pozostała Ci
cierpliwość i nieustanne próby przemycenia czegoś stałego. Może coś w końcu
polubi (u mnie były to wspomniane bułki, chrupki).

[jupora]

U nas bylo podobnie (w zasadzie jest nadal. Julek wprawdzie nie wymiotowal,
ale kazdym napotkanym w papce kawalku mial takie odruchy. Co wiecej, ma to do
dzisiaj (9 lat), tyle ze zmieniaja mu sie gusta. Kotlety z kurczaka zje, ale
wolowy gulasz to juz niekoniecznie. Do niedawna byl problem z kartoflami na
korzysc ryzu. Teraz jest odwrotnie. Sucha bulka - o kazdej porze! Pieczen -
nigdy. Skoro nie ma reguly, to mysle, ze to moze byc jakas psychologiczna
odpowiedz na jego wade serca. Na szczescie, z wiekiem drazniacych pokarmow jest
coraz mniej. Moze rzeczywiscie trzeba "przemycac" bulke, a reszta - papki (moze
miksowane zupki wlasnej roboty, w ktore mozesz wrzucic wszystko,czego potrzeba w
diecie i doprawic tak jak nalezy?).
Pozdrawiam,
Justyna, mama Julka (wspolna komora)

[chantti]

Córka koleżanki miała podobny problem. Córka wymiotowała, nie chciała nic jesć
i niespokojnie spała, przy czym cukierek, czy ciasteczko zjadła zawsze. Do tego
miała zaparcia. Po wizycie u gastroenterologa okazało się ze dziewczynka
wymiotując próbowała oprózniać żoładek bo nie mogła normalnie się wypróżnić. A
słodyczami zagłuszała głód jaki czuła. Dziecku zasrewowano leczenie i od 2
tygodni zjada wszystko, ustapiły torsje i mała spokojnie przesypia noce.

[biaemi]

A badanie na obecnosc lamblii robilas? U mojego synka to wlasnie te pasozyty
dawaly takie objawy.

[karolina.bawej]

Nie wiem o co już mu chodzi? Nie sądzę aby była to lambia bo nie miał nawet
styczności z tymi pasożytami. Wypróżnia się codzinnie, więc to też nie
zatwardzenia. Pediatra wspomniała mi, że może mieć po prostu skłonność do
wymiotów i tyle. Ale wydaje mi się, że troszkę mu się to podoba. Mam nadzieję,
że mu to kiedyś przejdzie. Dzięki

[kuba1206]

mojej znajomej córka zachowywała sie podobnie (zdrowa bez wady serca ), byli
w prokocimiu u gastrologa.Teraz malutka ma ok. 2 latek i jest już prawie ok.
czasem zdarz się je zwymiotowac ale jest duza poprawa.

[hsynowiec]

Z Kubą miałam podobny problem,dosyć długo to trwało,wymiotował po kilka razy
dziernnie.Lekarze podejrzewali refluks zołądkowy,dostawał debridat.Jadł bardzo
mało i dużo zwracał.Ale po jakimś czasie sie uspokoilo.
To było tak jak u Was,już Kuba bardzo ładnie i dużo zjadał gdy nagle zaczał
jeśc mało i wymiotować.Ja wtedy nie wciskałam mu na siłę,i starałam się mu dużo
urozmaicac,owoce,papki, róze kaszki.Picie wstrzykiwałam mu strzykawka, bo też
nie chciał pić.Na całe szczęscie w końcu po jakimś czasie sie to uspokoiło.
Ale już nie je tak często i tak duzo.Może problem tkwi w tym że dziecko nie
potrzebuje tak jak wtedy ja karmiłam Kubę jeść co 3 godziny po 180 ml mleka
badź kaszki???
Mam nadzieję i tego Wam z całego serca zyczę ze sytuacja sie unormuje.
Pozdrawiam

[gocha80]

> Ogólnie zjada w
> ciągu dnia 6 posiłków po około 140 i nic nie chce pić. Butlę odrzuca, kubkiem
> niekapkiem napije się jeden łyk i na tym koniec. Picie podawane łyżeczką,
> oczywiście przyjmowane z wielkę niechęcią, kończy się taki samymi odruchami.

A próbowałaś podawać mu picie np. przez słomkę lub prosto ze szklanki/kubka.
Znam kilkoro dzieci które nie chciały pić z niekapka, polubiły za to picie
słomką. Tosia pije dość dużo, ale ma swoje nawyki - nie chce pić żadnych
soczków, herbatki owocowe są bee. Jedynie herbatka uspokajająca lub rumiankowa
są OK. Zato np gdy daję jej pić ze zwykłego kubka lub szklanki to wypije w
zasadzie wszytko i w dużych ilościach.

> Nie wspomnę już o tym, że mały toleruje tylko papki i przy każdym napotkanym
> kawałku robi odruchy. Dodam, że pediatra zalecił badania, które wykluczyły
> jakąkolwiek chorobę. Echo serca też jest w porządku. Może problem tkwi we
> mnie? Może na za dużo mu pozwalam, może powinnam być twarda i podawać
> pomalutku i zimne jedzenie i w kawałkach???

Może spróbuj dać mu coś do łapki do gryzienia, np chrupka, bułkę, kawałek
banana, biszkopta. Może sam powoli oswoi się z innym jedzonkiem niż papki.
Uważam, że nie ma co na siłe wprowadzać jedzenia, które Adi nie chce jeść.
Każde dziecko jest inne. Przyjdze czas, że i Adrianek nauczy się jeść większe
kawałki.

Pozdrawiam,

[madzia8310]

Ach...znam ten problem. Mój mały też tak robił i ja bardzo się denerwowałam,
ale po jakimś czasie widziałam ze robi to w pewnych momentach czyli: większy
kawałek w jedzonku, przy jedzeniu czegoś co nie bardzo mu smakowało, lub kiedy
jeszcze próbowałam mu dać za dużo jedzenia. Ja nie zwracałam uwagi na jego
sygnały że jest już najedzony i chciałam mu dać więcej, on sobie wtedy znalazł
inną metodę, właśnie wymioty i tak mi pokazywał ze już nie ma ochoty jeść.
Działo się to codziennie po 2 razy. Teraz jest lepiej. Kiedy widze że pokazuje
ze nie chce więcej to poprostu mu nie daje. Nie wymiotuje już. Ma czasem odruch
wymiotny kiedy czegoś naprawde nie lubi. Mój pediatra też wykluczył wszystkie
choroby i powiedział ze to we mnie jest problem. Musiałam odpuścić i zdać sobie
sprawe z tego że taki mały ludzik ma też swoje upodobania kulinarne (nasz mały
jest bardzo wybredny)
Mam nadzieje że w końcu u was się poprawi
Magda mama Filipka TGA,PS

[basikrzy]

temat jedzenia u naszych maluszków jest ogólnie dość ciężki,
nasz synek też bardzo często miał odruchy wymiotne, starałam się nie
doprowadzać do wymiotów (bo później przez cały dzień już nie miał apetytu) - w
tym celu przemywałam mu buzię zimną wodą (robię tak do tej pory),
myślę, że nasze dzieci nie robią tego specjalnie (nikt nie lubi wymiotów) -
jest to po prostu niekontrolowany odruch, a same wymioty rzeczywiście czasem
potrafią przynieść ulgę,
Bartek nie tolerował stałych pokarmów bardzo długo...
pamiętam, gdy miał koło roku lub więcej, jak uwielbiał ssać kabanosa i próbował
go gryźć i przy łykaniu prawie zawsze pojawiał się odruch wymiotny, ale jak
tylko widział, że wyjmujemy z lodówki kabanosa, bardzo entuzjastycznie się go
domagał ,
w wieku 2,5 roku pojechaliśmy do szpitala na 3-ci etap i synek nie chciał jeść
jedzenia szpitalnego tylko pił mleko i soczki zagęszczane i... chudł w oczach,
musiałam działać i zaczęłam mu przynoszone posiłki miksować pomimo protestów
dietetyczki i oddziałowej - w końcu się zgodziły, a mój synek zaczął jeść,
miksowałam mu wszystkie posiłki także w domu jeszcze długo,
przełom nastąpił w wieku 3,5 roku kiedy miał iść do przedszkola i na zajęciach
integracyjnych (w maju) miał powiedziane, że wszystkie dzieci jedzą stałe
posiłki,
mieliśmy 3 miesiące, żeby nauczyć się jeść normalnie, całe wakacje Bartek
bardzo się przykładał (bo oczywiście bardzo chciał iść do przedszkola) i udało
się - od września poszedł do przedszkola i jakoś zjadał (jadł bardzo powoli i
zdarzały mu się jeszcze odruchy wymiotne, ale nie wymiotował i pomału szło
coraz lepiej),
Bartek też woli ciepłe jedzenie (nawet serek homogenizowany nie może być zimny,
tylko letni - ocieplam poprzez włożenie pojemniczka do miseczki z ciepłą wodą),
woli grzanki niż zwykłe kanapki, w ciągu dnia robię wiele ciepłych posiłków,
np. gotowany ryż z masłem i owocami, ciepły makaron z jakimiś dodatkami,
grzanki (kanapki podgrzane w mikrofali) itd.,
może Wasz synek potrzebuje zmiany diety? inne mleko? zagęszczane?
wiem, że karmienie naszych serduszek wymaga wiele pracy, cierpliwości i
poświęcenia, ale z wiekiem to się poprawia i liczę na to, że kiedyś zapomnimy
zupełnie o kłopotach z jedzeniem,
już teraz u nas (5,5 roku) jest całkiem nieźle,
życzę pozbycia się problemu z wymiotami i poprawy apetytu, pozdrawiam

[kpiekuta]

U nas też jest problem z jedzeniem stałych pokarmów. Kamil ma 2 lata, a
wszystko musze mu dusić. Nie toleruje żadnych grudek w kaszce, owoców w
jogurcie, nie moge mu dać poduszonej brzoskwini z kompotu tylko musi być
przetarta przez sitko, nie je wcale chleba, mięso jest pokrojone maksymalnie i
przemycane w zupie lub ziemniakach. Ja przyczyny dopatruję się w
przyzwyczajeniu, bo syn późno dostał zęby (pierwszy w wieku 11 miesięcy), więc
długo musiał jeść papki. Jak trafi na jakiś większy kawałek to też robi odruch
wymiotny, ale nigdy jeszcze nie zwymiotował z tego powodu. Staram mu się coraz
mniej dusić np. zupę, bo przecież wszystko jest mięciutkie i ugotowane i to
jeszcze jest w stanie zjeść, ale kawałka suchej kiełbasy, czy owocu nie
przełknie. On cały aż sie otrząsa jak tylko do ust bym mu włożyła np. kawałek
owocu z kompotu - o surowym nawet nie marze. Najbardziej martwi mnie to, że on
w ogóle nie je kanapek, nawet jak ma pokrojone na maleńkie kawałeczki.
Śniadanie i kolacja to kaszka na gęsto. Wiem, że potrafi gryźć, bo przecież je
ciastka, paluszki, chrupki. Nie wiem kiedy minie mu ta fobia na stałe pokarmy.

[barbarajarzabek]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=24429&w=59214142&a=59224353
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=24429&w=61964645&a=61964645
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=24429&w=59027241&a=59027241
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=24429&w=52737385&a=52737385
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=24429&w=48352925&a=48352925
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=24429&w=42409867&a=42409867
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=24429&w=36077437&a=36077437
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=24429&w=21557119&a=21557119
Witam, oto wątki które znalazłam na naszym forum związane z jedzeniem. mój Marek
też miał odruch wymiotny prawie do 2 roku życia, wymuszał wymiotami wszystko,
nawet sam je prowokował wkładając palce do gardła. po porażeniu przepony nie
chciał nic pić, zjadał do18 miesiąca życia TYLKO nutramigen zagęszczony kleikiem
kukurydzianym, o jakimkolwiek piciu nie było mowy, dawał się czasem namówić na
owoce ze słoika lekko rozcieńczone wodą. teraz ma prawie 4 latka i je wszystko i
w sporych ilościach. chociaż czasem nadal zdarza mu się wymiotować , ale tylko
podczas długotrwałego ataku kaszlu lub podczas jazdy autem. mam nadzieję, że Ci
pomogłam. nam dr Kordon mówił że jeśli nie wymiotuje przez cały czas i przybiera
na wadze to jest sytuacja opanowana. może potrzebuje czasu po operacji. Adrian
chyba o ile dobrze liczę zaczął wymiotować po 2 etapie tak samo jak MArek. może
jest coś nie tak z przeponą lub z krtanią, czy w tym kierunku były robione
badania? pozdrawiam i czekam na lepsze wieści.

[kamisa]

nasz synek uwielbia w tej chwili jeść, ale ma ulubione smaki bardzo zresztą
zmienne, ale jest to efektem ciężkiej próby nerwów jaka trwała 2 lata. kazdy
stres odreagowuje zwrotami przy jedzeniu,zresztą wiele z nich sam wymusza. po
podrażnieniu gardła przy intubacjach może tak się zdażyć.po 2 zabiegu, okropnie
trudno było czymkolwiek go nakarmić i napoić, pomimo wcześniejszego apetytu,
więc pił z łyżeczki tylko, nawet jeśli to trwało godzinami, podobała mu się
odmiana i sama łyżeczka.jadł tylko małe kawałeczki, żadnych papek, ma napady na
konkretne smaki, i dużą sztuką jest zgadnąć i utrafić, ale opłaca się, i
pamiętaj,trudne to jest, ale nie możesz w trakcie karmienia pokazać, że się
denerwujesz, że to ważne itd.rozumiem jednak że graniczy to z cudem.

[karolina.bawej]

Dziękuje Wam wszystkim za podpowiedzi. Może faktycznie trzeba się po prostu z
tym pogodzić... Spróbuje nie denerwować się przy karmieniu, chociaż serce mam
na ramieniu przy każdej łyżeczce. Jeśli chodzi o przeponę to maluszek jest po
plikowaniu, które odbyło się po drugim etapie. Podjęłam już kroki w sprawie
picia, kubek niekapek podawany kilka razy dziennie. Robi tylko ze dwa lub trzy
łyczki, ale zawsze, i mam nadzieję, że się przyzwyczai. Dzisiaj był to soczek
gruszkowy - w temperaturze pokojowej, nie zimny! Zobaczę czy ten sposób
skutkuje. Dziękuje bardzo! Pozdrawiam

Karolcia, mama Adusia, HLHS

[barbarajarzabek]

nam nie kazano poić MArka na siłę i faktycznie przyszedł moment że sam zaczął
pić i teraz nie ma z tym kłopotu. na początku nam pomagało ja wszystko było w
temp. pokojowej i miało konsystencję papki bez ŻADNEJ grudki dolewałam wody do
owocówze słoika i takie picie mogło być. zapytaj lekarzy o tą przeponę bo u nas
właśnie ona była przyczyna kłopotów z jedzeniem.

[hsynowiec]

Ja też sobie myśle ze problem może leżeć w zmianie pory roku.Kuba właśnie w
tamtym roku jak zaczynały sie gorączki tak samo sie zachowywał jak
piszesz,wymioty i brak apetytu.Może w tym własnie tkwi problem.Własciwie teraz
od kilku dni też mniej je,na całe szczescie nie wymiotuje.
Zyczę wszystkiego dobrego
Hanka mama Jakuba HLHS