Pozdro od Walentego

[j24]

He, he - czas najwyższy!
Pierwsza dla Panny Marianny z pociągu relacji Poznań - Konin.

[blic]

Nie za wcześnie aby?
Czy to może na zapas, a propos zamykania forum po południu i na weekend?

[j24]

blic napisał:

> Nie za wcześnie aby?

Ty się Blic nie oglądaj, tylko skrobnij coś.
Renata tak często znowu nie zagląda no to forum-nudorum.

[klin]

Całe te Walentynki to chore wymysły amerykańskich imperialistów.

[j24]

klin napisał:

> Całe te Walentynki to chore wymysły amerykańskich imperialistów.

Walentynki są sympatyczne, a Klin jest marudny.
Nie wszystko co amerykańskie to do bani. Kanion fajny mają i jeziora duże.
A święto Wszystkich Zakochanych im się udało, w przeciwieńskie do Święta
Wszystkich Strachów, zwanego też Świętem Dyni (ŚD).

[blic]

j24 napisał:

> A święto Wszystkich Zakochanych im się udało, w przeciwieńskie do Święta
> Wszystkich Strachów, zwanego też Świętem Dyni (ŚD).

I tu się Agent myli.
"Jednak to nie Amerykanie wymyślili Walentynki, podobnie jak Halloween czy
nawet sam symbol cywilizacji północnoamerykańskiej – hamburgery (te ostatnie
znane były już Rzymianom)."
www.geocities.com/msocha/walentynki/val1.html
Nie ma jak toksyczna miłość do USA. ;))

masz rację

[pontifexmaximus]

Pogańskie prapoczątki

Jednak początków dzisiejszych walentynek szukać trzeba nie w chrześcijaństwie,
lecz w pogańskim Rzymie. O ich dacie zadecydowała sama przyroda. W połowie
lutego bowiem ptaki gnieżdżące się w Wiecznym Mieście zaczynały miłosne zaloty
i łączyły się w pary. Uważano to za symboliczne przebudzenie się natury,
zwiastujące rychłe nadejście wiosny. Z tej racji Rzymianie na 15 lutego
wyznaczyli datę świętowania luperkaliów - festynu ku czci boga płodności
Faunusa Lupercusa. W przeddzień obchodów odbywała się miłosna loteria: imiona
dziewcząt zapisywano na skrawkach papieru, po czym losowali je chłopcy. W ten
sposób dziewczyny stawały się ich partnerkami podczas luperkaliów. Bywało, że
odtąd chodzili ze sobą przez cały rok, a nawet zostawali parą na całe życie...

Gdy w IV w. chrześcijaństwo stało się religią panującą w cesarstwie rzymskim,
pogańskie obchody stopniowo zastępowano przez święta chrześcijańskie.
Luperkalia były na tyle popularne, że utrzymały się aż do końca V w. Zniósł je
dopiero w 496 r. papież Gelazy I, zastępując je najbliższym w kalendarzu
liturgicznym świętem męczennika Walentego. Okazuje się jednak, że miał on wiele
wspólnego z zakochanymi.

Jeden czy dwóch Walentych?

Za panowania cesarza Klaudiusza Gockiego Rzym był uwikłany w krwawe i
niepopularne wojny do tego stopnia, że mężczyźni nie chcieli wstępować do
wojska. Cesarz uznał, że powodem takiego postępowania była ich niechęć do
opuszczania swoich narzeczonych i żon. Dlatego odwołał wszystkie planowane
zaręczyny i śluby.

Kapłan Walenty pomagał parom, które pobierały się potajemnie. Został jednak
przyłapany i skazany na śmierć. Bito go, aż skonał, po czym odcięto mu głowę.
Było to 14 lutego 269 lub 270 r. - w dniu, w którym urządzano miłosne loterie.

Zanim to nastąpiło, w więzieniu Walenty zaprzyjaźnił się z córką strażnika,
która go odwiedzała i podnosiła na duchu. Aby się odwdzięczyć, zostawił jej na
pożegnanie liść w formie serca, na którym napisał: "Od twojego Walentego".

Nad grobem męczennika przy Via Flaminia zbudowano bazylikę, jednak papież
Paschalis I (817-24) przeniósł szczątki męczennika do kościoła św. Praksedy.

Z czasem postać kapłana Walentego zmieszała się z innym świętym męczennikiem
noszącym to samo imię. Niektórzy badacze twierdzą nawet, że tak naprawdę chodzi
o tę samą osobę. W 197 r. został on biskupem miasta Terni w Umbrii. Znany był z
tego, że jako pierwszy pobłogosławił związek małżeński między poganinem i
chrześcijanką. Wysyłał też do swych wiernych listy o miłości do Chrystusa.
Zginął w Rzymie w 273 r., gdyż nie chciał zaprzestać nawracania pogan. Dziś to
właśnie on jest bardziej znany i to do jego grobu w katedrze w Terni ściągają
pielgrzymi. Na srebrnym relikwiarzu kryjącym jego szczątki znajduje się
napis: "Święty Walenty, patron miłości".

Nieraz też mówi się o św. Walentym jako patronie epileptyków. Faktycznie jednak
chodzi tu o trzeciego świętego noszącego to imię. Żył on w V w. w Recji (na
dzisiejszym pograniczu niemiecko-austriacko-szwajcarskim) i przypisywano mu moc
uzdrawiania z tej choroby.

Będziesz moją walentynką...

Dzień św. Walentego stał się prawdziwym świętem zakochanych dopiero w
średniowieczu, kiedy to pasjonowano się żywotami świętych i tłumnie
pielgrzymowano do ich grobów, aby uczcić ich relikwie. Przypomniano więc sobie
także dzieje św. Walentego.

Święto najbardziej rozpowszechniło się w Anglii i Francji. Nadal, jak w
antycznym Rzymie, losowano imiona, choć teraz także dziewczęta wyciągały imiona
chłopców. Młodzież nosiła potem przez tydzień wylosowane kartki przypięte do
rękawa.

Dziewczęta 14 lutego starały się odgadnąć, za kogo wyjdą za mąż. Aby się tego
dowiedzieć, wypatrywały ptaków. Jeśli dziewczyna jako pierwszego zobaczyła
rudzika, oznaczało to, że wyjdzie za marynarza; jeśli wróbla - za ubogiego,
lecz mogła być pewna, że jej małżeństwo będzie szczęśliwe; jeśli łuszczaka - że
poprosi ją o rękę człowiek bogaty.

W Walii tego dnia ofiarowywano sobie drewniane łyżki z wyrzeźbionymi na nich
sercami, kluczami i dziurkami od klucza. Podarunek zastępował wyrażoną słowami
prośbę: "Otwórz moje serce".

Od XVI w. w dniu św. Walentego ofiarowywano kobietom kwiaty. Wszystko zaczęło
się od święta zorganizowanego przez jedną z córek króla Francji Henryka IV.
Każda z obecnych dziewczyn otrzymała wówczas bukiet kwiatów od swego kawalera.

Przede wszystkim jednak narzeczony był obowiązany 14 lutego wysłać swej
ukochanej czuły liścik, nazwany walentynką. Zwyczaj ten zadomowił się nawet na
dworze królewskim w Paryżu. Walentynki dekorowano sercami i kupidonami,
wypisywano na nich wiersze. W XIX w. uważano je za najbardziej romantyczny
sposób wyznania miłości. Treścią listów nieraz były słowa: "Będziesz moją
walentynką". W Stanach Zjednoczonych walentynkowe listy były anonimowe, dlatego
kończyły się pytaniem: "Zgadnij, kto?". W Europie anonimowy nadawca podpisywał
się po prostu: "Twój walentyn".

W 1800 r. Amerykanka Esther Howland zapoczątkowała tradycję wysyłania gotowych
kart walentynkowych. Dziś są one wymieniane na całym świecie nie tylko przez
zakochanych, ale także przez dzieci w szkołach. Najbardziej znanym ich twórcą
był niedawno zmarły francuski rysownik Raymond Peynet. Zaczął je publikować w
1965 r., gdy 14 lutego został oficjalnie ogłoszony we Francji Świętem
Zakochanych.

Figi

[j24]

pontifexmaximus napisał:

> Jednak początków dzisiejszych walentynek szukać trzeba nie
> w chrześcijaństwie, lecz w pogańskim Rzymie.

Za demolodów Walentynek nie było! Przyszły za demokracji, może Lechu
przywiózł je przez ocean w ramach hasła: "przyjeżdżajcie do Polskie,
na biedzie i głupocie można dobry interes zrobić".
Żartowałem.
Walentynki są sympatyczne zupełnie bez podtektów.

[bardgorzowski]

blic napisał:

> Blitz von Landsberg

Musisz podac dokladnie. Landsberg an der Warthe ;)
Z tego co wiem, to istnieja jeszcze conajmniej dwa:
1. Landsberg am Lech (Bayern)
2. Landsberg (na poludniu b.DeDeeRowa)

Pozdrowy od
b.G.
:-)

[Gość: panna marianna]

bardzo dziękuje za Walentynę i pamięć
:)

[martha4]

Kicz, tandeta, napędzanie "plastikowego" biznesu.
Nie podoba mi się.

[aborys]

martha4 napisała:

> Kicz, tandeta, napędzanie "plastikowego" biznesu.
Mam z Małżą spór ideowy o święta.
Czniam Dzień Kobiet, Walentynki i inne marketingowe okazje do kupowania tandety
i wymuszonych kwiatków.
Wychodzi więc, że jestem nieczułym potworem.

[martha4]

aborys napisał:

> Wychodzi więc, że jestem nieczułym potworem.

No to wychodzi na to, że u mnie tez mieszka nieczuły potwór.
Na dodatek ma nieczułą potworzycę, która mu zabrania kupowania bielizny w
serduszka i idiotycznych laurek...;))))))

[aborys]

Właśnie dostałem Walentynę od firmy Hallamrk.
Moze to jest pomysł - wlentynki do klientów wysyłają firmy produkujące upominki.

[blic]

martha4 napisała:

> Na dodatek ma nieczułą potworzycę, która mu zabrania kupowania bielizny w
> serduszka i idiotycznych laurek...;))))))

Kwiatka na Dzień K., prezent na urodziny, prezent pod choinkę, kwiatka bez
okazji... No tak, potwory nieczułe. Może dzieci będą zdrowsze? ;)

[panna_marianna]

martha4 napisała:

> Kicz, tandeta, napędzanie "plastikowego" biznesu.
> Nie podoba mi się.

mnie to święto nie przeszkadza
miło jest dostać nawet jakąś tandetę w dowód sympatii :)

[gtk]

martha4 napisała:

> Kicz, tandeta, napędzanie "plastikowego" biznesu.

"Plastikowy" biznes daje pracę i nakręca koniunkturę. Mądry rząd wprowadziłby jeszcze kilka równie głupich świąt, żeby ludzie wydawali pieniądze na zupełnie niepotrzebne rzeczy.
Niech żyje rozbuchana kosumpcja!