Pomóżmy znaleźć mamę!

[misiabella]

Dziewczyny,pomóżmy temu chłopczykowi.Rozsyłajcie tę informację gdzie możecie.
Ten chłopczyk musi wreszcie mieć kochających rodziców!
podnapieciem.onet.pl/1,119,8,12573042,35385976,1431818,0,forum.html

Sorki że nie na temat

[czajkax2]

ale rozwalił mnie styl,w jakim napisano ten artykuł.
Cytuje: "Chłopczyk nigdy nie doświadczył niebiańskiego uczucia matczynego
utulenia. Nigdy nie poznał promiennego rozanielenia ojcowskiego serca."
makabra po prostu.

[martek40]

A ja miałam przyjemność poznać Marcelka osobiście...
W lutym moja Asia przechodziła operację bioderka w Poznaniu
i tam, na oddziale ortopedycznym, spotkaliśmy tego chłopczyka.
Marcelek przyjechał towarzyszyć swojej młodszej koleżance (RKiW)
z domu opieki, którą czekała podobna do Asinej operacja
- oni się, jak twierdziła siostra zakonna,
nigdy nie rozstają. Wieczorem nie zasnęli dopóki pielęgniarka
nie przysunęła ich łóżeczek tak, aby się stykały.
Dziwi mnie zatem apel o dom dla Marcelka tylko...
Myślcie sobie, co chcecie, ale ja nie wyobrażam sobie
rozdzielenia tych dzieciaczków. Oni są tak bardzo ze sobą związani...
To widać było na każdym kroku - podczas posiłków, zabawy itp.itd.
A Marcelek, mimo poważnych niedostatków, jest wspaniałym
małym facetem, o wiele dojrzalszym od rówieśników. Łatwo nawiązuje kontakty
z innymi, jest bardzo pogodny, wykazuje wielką troskę o innych
i stara się być pomocny - szczególnie jeśli chodzi o jego "siostrzyczkę".
Do tego jest rzeczywiście niesamowicie pięknym, czarnowłosym chłopaczkiem.
Nie zważając na to, trafił pod zły adres - podobno matka-rodzicielka uciekła
ze szpitala, podobno nawet nie chciała go zobaczyć...
Gdyby to był mój syn, to napewno miałby zupełnie inne życie - przede wszystkim
już dawno byłby zaaparatowany (protezki) i nie musiałby na jednej rączce dźwigać
ciężaru własnego ciałka podczas przemieszczania się...co zresztą opanował do
perfekcji. Moja Asia nie mogła za nim nadążyć, choć raczkowanie idzie jej
świetnie.