czy jestem adoptowana ?

[myszka1974]

Witam,
Chcialabym ustalic, czy jestem dzieckiem adoptowanym.
Jestem dorosla kobieta, ktora juz sama ma swoje dziecko. I wlasnie od
urodzenia mojego dziecka nachodza mnie czesto watpliwosci, czy nie zostalam
adoptowana, czy moi rodzice, sa moimi biologicznymi rodzicami.
Niestety oni nigdy mi tego nie powiedzieli ani ne powiedza. Czuje to "cos"
bardzo wyraznie, ze cos jest nie tak.
Nie jestem podobna do moich rodzicow, ani do mamy ani do taty, choc przez
cale zycie rodzice probowali mowic, ze jestem podobna do zmarlej ciotki
(ktorej nie pamietam ) To dziwne. Mam brata blizniaka (dwojajowego), jestesmy
do siebie podobni zarowno fizycznie jak i psychicznie. ten sam poziom
wrazliwosci. Z nim zawsze czulam ogromna wiez, cos takiego "metafizycznego".
Trudno to okreslic slowami.
Ogladalam swoj akt urodzenia, niestety skrocony. Nic tam oczywiscie nie
znalazlam. Data wystawienia jest 2 tygodnie po porodzie, wiec chyba jest
okej, bo wlasnie w tym czasie rejestruje sie nowonarodzone dziecko, wiec
chyba nie bylo czasu na adopcje. A moze sie myle. Moze ta data nie ma
znaczenia. Moze adopcja zostala ustalona zanim sie urodzilismy. Nie wiem.
Pomozcie jak moge sie dowiedziec, to siedzi we mnie. Ta dziwna niepewnosc i
strach.

[mama-talki]

Adoptować można po 6 tygodniu życia dziecka. Tyle czasu ma matka na podjęcie
decyzji. Akt urodzenia wystawia się po sprawie adopcyjnej. I to z trzy miesiące
trwa. Myślę, że skoro akt urodzenia masz wystawiony dwa tygodnie po urodzeniu
to wyklucza adopcję.
Podobieństwa........... W ogóle nie jetseśmy z bratem podobni do rodziców. Moja
mama drobna, ja duża. Za to jestem bardzo podobna do brata. Jednak jest on
starszy ode mnie 6 lat i pamięta jak się urodziłam. Adopcja nie wchodzi więc w
grę. Znaczy całkiem możliwy jest brak podobieństwa między rodzicami a dziećmi
biologicznymi.
Mało tego - moja adoptowana córeczka bardziej jest do mnie podobna niż ja do
biologicznej mamy. Zresztą w moich znajomych rodzinach adopcyjnych podobieństwa
są normą!

I małe pytanie - czy coś to zmieni? adoptowana czy nie....... liczy się miłość
i rodzina. Ważna jest prawda - tu się zgodzę. Teraz jest to normalne,że
dzieciom się mówi o adopcji. Kiedyś było inaczej. Ukrywało się przed
otoczeniem, rodziną i samym dzieckiem. Może dlatego, żeby nie było
napiętnowane? Nie wiem. Ja swojej córce powiem. Już zaczynam, a ma dopiero dwa
i poł roku. U mnie w rodzinie daleka ciotka adoptowala dziewczynkę. Teraz juz
dorosłą. Jak miała 18 lat rodzice chcieli jej powiedziec. Powiedzieli. Co na to
owa panna? Mamo, ja już dawno wiem. Wy jesteście moimi rodzicami i kropka.
Dowiedziała sie od jakiejs "zyczliwej" ciotki.
Myślę, że rodzice adopcyjni te 20 czy 30 lat temu nie mówili prawdy w dobrej
wierze. Takie były czasy...........kobiety nosiły poduszki,żeby sąsiadki
uwierzyły w ciążę........

Czy coś zmieniłoby się w Twoim życiu jakbyś wiedziała,że jesteś adoptowana?
Pozdrawiam i życzę spokoju myśli

[lumen55]

Ważne dla tych ,którzy naprawdę chcą się dowiedzieć. Będąc już osobami pełnoletnimi możecie wystąpić do danego Urzędu Stanu Cywilnego o ZUPEŁNY akt urodzenia z informacja ze potrzebny jest wam do celu prywatnego, dokonać opłaty i poprosić o przesłanie go do USC w miejscu którym obecnie zamieszkujecie w celu odebrania go lub mozecie osobiście pojechac i go odebrać. Tam bedą wszystkie informacje. Pamietajcie ze data i miejsce urodzenia sie nie zmieniają wiec musicie poprosić o akt zupełny w tym mieście gdzie sie urodziliście .
Ja poprosiłam odebrałam ale nigdy do niego nie zajrzałam.
Nikt nie dałby mi tyle miłości co moi rodzice.

[sandra55-online]

rozumiem, że rodzice adopcyjni dali ci tyle miłości - jesteś adoptowana tak?
chciałabym aby moje dziecko też tak postąpiło jak będzie dorosłe, ale nie wiem jaką drogę wybierze?????
Kocham je nad życie ale nie wiem co zrobi jak dorośnie? obawiam się tego.

[joka1]

Tak się zastanawiam skąd ludziom przychodzą takie rzeczy do głowy , ja tez nie
jestem podobny do żadnego z rodziców , i jakoś mi do głowy by nie przyszło
zastanawiać się


Oczywiście nikt się do tego nie przyzna , ale mi się wydaje że w 99 %
przykładów telewizyjnych i serialowych , w filmach itd jest serwowana taka
historia że oto okazuje się że dziecko jest adoptowane , odnajduje swoich
rodzicow biologicznych oni okazują się bardzo bogaci i ziszcza się sen
kopciuszka itd

A kochani telewizja ma olbrzymi wpływ , i jestem pewnien że większość osób
poszukujących swoich rodziców podświadomie ma własnie nadzieję na taki happy
end .

[myszka1974]

Oj skad mi takie rzeczy do glowy przychodza ?
To nie jest tylko kwestia podobienstwa. Jest mnostwo rzeczy ui faktow, ktore
pozwalaja mi tak uwazac. Poczawszy od braku zdjec mojej mamy w ciazy (innych
zdjec ma mnostwo), odpowiesci o tym jak bylo ( jak ja bylam w ciazy, nigdy nie
podjela ze mna tematu ciazy, tak noramlanie jak kobieta z kobieta, jak matka z
matka) , po stosunek moich rodzicow do mnie, ich traktowanie mojej osoby jak
rowniez teraz mojej corki i bolesne dla mnie tematy z tym zwiazane o ktoryh nie
chce tutaj pisac.
odnajduje swoich
"> rodzicow biologicznych oni okazują się bardzo bogaci i ziszcza się sen
> kopciuszka itd " -buhaaaahaahaha, ale sie usmialam.
Jestem bardzo dobrze sytuowana i zarabiajaca osoba, wiec akurat kwestie
finansowe nie wchodza w gre )) moj kochany lub moja kochanienka.

Ale skoro poprzednia osoba napisala, ze data z aktu urodzenia wskazuje na to,
ze moja mam faktycznie mnie urodzila, to przyjmuje do wiadomosci.

[kasiapfk]

a mi to pachnie znowu imeprią.


Najprostszym sposobem sprawdzenia jest odpis zupełny jak napisała moja
poprzedniczka. Data wystaiwenia aktu urodzenia nic nie powie. Przed ponad
dwudziestoma laty istniały inne przepisy adopcyjne - więc niewykluczone,że te 6
tygodni nie było wymagane (wiem,ze przed ostatnią zmianą było to 30 dni) a
iteraz, nie wiem czy się też czasem kro nie zmienił, albo jest projekt takiej
zmiany.


hmmm ja też NIGDY nie widziałam zdjęć mojej mamy w ciąży! co więcej nie
widziałam też takich zdjęć z okresu kiedy była w ciązy z moją siostrą! a to już
doskonale pamiętam, bo od dawna chodziłam do szkoły! Poza tym, moja mama też
nie rozmawiała ze mną na temat mojej ciąży a podobna jestem ponoc do siostry
mojej babci, która umarła zaraz po wojnie... to tyle detektywistycznych
dociekań.

[magdulw]

Witam!! Najprostszym sposobem sprawdzenia swojego pochodzenia jest udanie się
do urzędu stanu cywilnego i poproszenie o odpis zupełny aktu urodzenia.
Znajdują sie na nim dane rodziców biologicznych oraz infomacja o adopcji.
Pozdrawiam Magda

[smagliszka]

Nooo... nie do konca... W moim odpisie zupelnym nie ma nic takiego a jestem
adoptowana.
Równiez fakt ze akt wystawioney byl 2 tygodnie po narodzinach o niczym niestety
nie swiadczy. Ja doradzałabym szczerą rozmowę z rodzicami-tak po prostu
pzdr

[mowawe]

magdulw - moja mama też nie ma zdjęć w ciąży, co więcej ja nie mam zdjęć jak
byłam mała, dopiero od 6 roku życia.myślę, że kiedyś, nie było takiego kultu
cieżarnej,
a nie jestem adoptowana - wiem na bank

tylko trochę to dziwne, że wierzysz, ufasz obcej osobie na forum, która
kompletnie Cię nie zna, nie zna Twojej sytuacji a nie wierzysz swoim rodzicom !

[hannah33]

Ja również od chwili urodzenia dziecka zaczęłam miec wątpliwości, czy nie
jestem adoptowana. Właściwie trudno mi było wskazac konkrety o tym świadczące,
ale przez skórę, intuicyjnie czułam, że tak właśnie jest. Długo biłam się z
myślami. Bałam sie pytać o to kogokolwiek z rodziny, żeby nie urazić rodziców i
nie zrobić z siebie idiotki. Moje podejrzenia okazały sie uzasadnione -
faktycznie jestem adoptowana. Dowiedziałam sie tego z anonimowego listu, który
otrzymałam (historia jak z kiczowatej soap opery). Wtedy dopiero porozmawaiałm
z rodzicami i oni wszystko potwierdzili. Ogromnie nam wszytkim wówczas ulżyło.
Właściwie nie bardzo wiem co mogłabym Ci poradzić. Chcę jednak powiedzieć, że
Cię doskonale rozumiem. Miałam dokładnie ten sam dylemat. Na szczęscie życie
poniekąd mnie wyręczyło w dojściu do prawdy.

[myszka1974]

Mnie rodzice nigdy o tym nie powiedza. Wiem (czuje), ze beda strzec tego do
konca swoich dni. Nie stac ich na szczerosc, dlatego tez nasze stosunki nie sa
takie jakie powinny byc pomiedzy corka a rodzicami. Nie ma tam szczerosci.
Ja niestety nie moge liczyc na zaden list , a moze kto wie )
W mojej rodzinie byly juz adopcje. W jednym przypadku osobie tej powiedziano
kiedy byla juz mocno dojrzala osoba, w drugim przypadku tajemnica jest bardzo
scisle strzezona. Chlopak jest jeszcze mlody-studiuje, ale oni postanowili, ze
sie nie dowie.
Jedyna moja droga to urzad stanu cywilnego.

[kasiapfk]

Myszka, skoro tajemnica jest ściśle strrzeżona, to dlaczego Ty wiesz? Bo mnie
sięwydaje,ze wszyscy, lącznie z tym chłopakiem wiedzą, ale udają,że nikt nic ne
wie. Chora sytuacja. Właściwie to nie jestem w stanie zrozumieć dlaczego jest
to tajemnica. Macie jakieś pomysły???
Myszko, skoro rodziców nie stać na szczerość, moze ty powinas o tym zacząć? Nie
wiem , moze to będzie jakos dla nich impulsem dla rozpoczęcia rozmowy? Może im
ulży, moze Tobie też. Może się jakoś dogadacie????

[baabcia]

Jeśli to Cię nurtuje to się dowiedz.
Dorosła osoba na pewno może dotrzeć do penego aktu urodzenia, sprawdzić w
szpitalu...osoby które takie dochodzenie robiły na pewno podpowiedzą.
Ja radzę zapytać rodziców. Nie zakładaj, że Ci nie powiedzą. Jeśli Tobie trudno
zapytać nie miej pretensji, że im trudno powiedzieć. Jest Wam trudno. Oni wiedzą
więcej i mają coś do stracenia jeśli jest jakaś tajemnica oczywiście. Ty możesz
przemyśleć jak zapytać, możesz ich zapewnić, że taka rozmowa niczego nie pogorszy.
Pomyśl o ile straszniejszy jest ich strach niż Twojae poczucie krzywdy, że może
Ci nie powiedzieli. Teraz tak dużo można poczytać o wybaczaniu, pomyśl nad tym.
A ja mogę powiedzieć o smutnej historii. Ktoś głupio życzliwy powiedział
dziewczynie w ciąży, że on jest adoptowana. Nie było tam wesoło już wcześniej,
ale jak się zaczęło rozkręcać to skończył się tak: po pierszym porodzie
pojawiła się psychoza poporodowa, leki które doprowadziły do upośledzenia
dziecka karmionego piersia/ dawno to było i nikt nie przewidział skutków/.
Diabli wiedzą co było przyczyną czy szok czy tak miało być. Urodziło sie potem
jeszcze 2 dzieci na szczęście zdrowych. Psychoza nawracała i kobieta nie żyje.
Jej dzieci udało się wychować obcym ludziom. Dziś są dorosłe. Wydaje mi się, że
zdają sobie sprawę, że wcale nie było łatwo zająć sie nimi. Pamiętaja swoją
chorująca mamę. Nie ma tajemnicy. Jest kupa cierpień i jeszcze więcej starań,
żeby życie było piękne. Pomyśl nad tym. Nawet jeśli jest tajemnica to nie
obciążaj rodziców winą, bardzo trudno chowa się rodzone dzieci, wybrane jeszcze
trudniej. A Ty kiedy byś powiedziała adoptowanemu dziecku o tym? Dziś większość
rodziców to mówi i wiedzą jak to zrobić, ale to nie jest łatwe.
Najgorzej jeśli rodzice w złości wykrzyczą to, też tak bywa. A jakie to wszystko
trudne będziesz się dowiadywała każdego dnia chowając swoje maleństwo. Będzie
tyle samo radości co kłopotów. Czy jak się dowiesz prawdy to coś to zmieni w
Twoim stosunku do rodziców? Ciekawa jestem czy wiesz co Cię tak na prwdę gnębi?
Ciesz się życiem i staraj się spokojnie dowiedzieć wszystkiego na czym Ci
zależy. Oby to się skończyło jak w dobrej bajce.

[pati79]

NAPISALAM DO CIEBIE NA PRIVA- MAJLA GAZETOWEGO- PRZECZYTAJ, O.K? SAMA PRZEZ TO
PRZESZLAM...POZDR.PATI

[pijany_rumcajs]

dzieki za wszystkie informacje. Powiedzcie mi tylko, w jaki sposob wysepic z
Usc pelny akt urodzenia i czy na pewno go wydadza, z gory dzieki

[pijany_rumcajs]

"w jaki sposob" znaczy pod jakim pretekstem

[beata_1969r]

Uważałam, że własny pełny akt urodzenia może wziąć osoba której akt dotyczy.
Napewno są uregulowania w tej sprawie. Jeśli cię to gnębi to lepiej sprawdź.
Będziesz później spokojniejsza, a może nie... ? Można też zrobić badanie DNA
(koszty), które ew. wykluczy twoich rodziców jako biologicznych.

Ja miałam podobne przeczucia, które teraz dopiero się sprawdziły. Też byłam
zupełnie odmienna od mojego rodzeństwa i zupełnie niepodobna do ojca. Okazało
się (w wieku 35 lat) że mój ojciec wcale nim nie jest.. To przykre. Ale i dało
mi to z jednej strony spokój, bo niepewność była strasznie męcząca.

Uważam, że jak dziecko jest już dojrzałe emocjonalnie powinno poznać prawdę.

[gabi683]

beata_1969r napisała:

> Uważałam, że własny pełny akt urodzenia może wziąć osoba której akt dotyczy.
> Napewno są uregulowania w tej sprawie. Jeśli cię to gnębi to lepiej sprawdź.
> Będziesz później spokojniejsza, a może nie... ? Można też zrobić badanie DNA
> (koszty), które ew. wykluczy twoich rodziców jako biologicznych.
>
> Ja miałam podobne przeczucia, które teraz dopiero się sprawdziły. Też byłam
> zupełnie odmienna od mojego rodzeństwa i zupełnie niepodobna do ojca. Okazało
> się (w wieku 35 lat) że mój ojciec wcale nim nie jest.. To przykre. Ale i dało
> mi to z jednej strony spokój, bo niepewność była strasznie męcząca.
>
> Uważam, że jak dziecko jest już dojrzałe emocjonalnie powinno poznać prawdę.

Zgadzam się całkowicie ,i ja miałam takie przeczucie i dowiedział m się po 32 latach ze moi rodzice nie są moimi rodzicami .Sprawdź

[sandra55-online]

ja też nie jestem podobna do moich sióstr one czarne ja blondynka. Też jak byłam młodsza żartowałam z mamą że chyba jestem adoptowana ale jestem natomiast bardzo podobna do mamy.
Mam adoptowane dziecko które jest bardzo podobne do mego męża.

[makacjam25]

Odpowiadacie na post sprzed 8 lat...

[sandra55-online]

No to co?????
Nie ważne że jest to wpis sprzed 8 lat.