Gość edziecko: Julia
IP: *.*
02.12.02, 16:56
Dziękuję Ci, Iwonko, za tę piekną opowieść. I Tobie, Jędrku, za Twój komentarz. Pomógł mi spojrzeć na opowieść Iwony tak, jak na nią spojrzeć powinnam. Bo czytałam opowieść Iwony powtarzając co chwile po cichu: "O Boże! O mój Boże!!!" Nasza Córeczka ma niespełna dwa latka, ale wiemy, że i nam przyjdzie kiedyś zmierzyć się z problemem jej tożsamości. Staramy się na to przygotować, chociaż to chyba niemożliwe... Będziemy ją wspierać i mieć nadzieję, że nigdy nie przestanie się czuć NASZYM DZIECKIEM.Pozdrawiam Was wszystkich,Asia