Adopcja 2-3 latka

[jkl13]

Może są na forum rodzice, którzy adoptowali kilkulatka. Za nami
jedna adopcja, ale synka odbieraliśmy ze szpitala, gdy miał 4
tygodnie. Od 2 lat staramy się o adopcję drugiego dziecka, ale do
naszego ośrodka nie są zgłaszane małe dzieci (do roku) do adopcji.
Dlatego rozważamy adopcję trochę starszego dziecka, tak 2-2,5 latka.
Znam problemy teoretyczne, jakie mogą się pojawić, ale chciałabym
też posłuchać o tym, jak adopcja dwulatka wygląda w praktyce.

Poza tym mam takie wyobrażenie, że łatwiejsza będzie adaptacja w
rodzinie 2-latka niż 3-latka, ale może w praktyce nie jest tak źle,
jeśli chodzi o 3-latki? Podzielicie się swoimi spostrzeżeniami?

[zajacowna]

ale sie zdolowalam... my na drugiego bombla czekamy 4 miesiace... a
ty dwa lata:: ciekawe ile to potrwa..

[chmurka_257]

nasza coreczka trafila do nas gdy miala dokladnie rok i 9 mies. jesli masz
jakies pytania to pisz ,postaram sie odpowiedziec na kazde męczące Cie pytanie

chmurka

[jkl13]

Nurtuje mnie kilka zagadnień, przede wszystkim związanych z
adaptacją malucha w rodzinie. Tylko Ty adoptowałaś praktycznie
półtoraroczniaka, my zaś liczymy się z adopcją 2,5 latka, a więc
dziecka praktycznie o rok starszego...

Nie wiem, czy Wasza córeczka przebywała w DD czy rodzinie bio., ale
z pewnością tęskniła za dotychczasowymi opiekunami. Ile czasu zajęło
jej zaakceptowanie Was jako rodziców, kiedy zaczęła mówić do Was
mamo, tato? Czy zmienialiśmy imię córeczki, czy pozostaliście przy
dotychczasowym? Czy zetknęliście się z jakimiś zaniedbaniami
zdrowotnymi czy rozwojowymi córki, jak sobie z nimi poradziliście?

[chmurka_257]

a wiec powiem Ci tak, Nasze corka przez 9 mies. byla "wychowywana" przez matke
biologiczna ,pozniej trafila do dd gdzie przebywala rok.poznalismy nasza córke
gdy miala rok i 9 mies. ale zamieszkala z nami miesiac pozniej (rok i 10
mies.)bo tyle trwalo zalatwienie spraw papierkowo-sadowych.Przez ten czas
jezdzilismy do niej 2 razy w tygodniu kilkadziesiat kilometrow ,to byl czas w
ktorym dziecko mialo nawiazac z nami jakis tam kontakt ,niestety nasza corka
byla dzieckiem bardzo zamknietym w sobie i nieufnym ,nie wskakiwala nam w
ramiona widzac nas w progu dd oraz nie plakala kiedy wyjezdzalismy ,wrecz
przeciwnie ,byla zachwycona ze wreszcie jedziemy do domu i ona moze wreszcie
pobawic sie z dziecmiWreszcie nadszedl dzien zabrania malej do domu ,w ten
dzien nasza corka pierwszy raz byla szczesliwa ze przyjechalismy ,ubrala sie bez
problemu ,nawet wyciagala do nas raczki czego wczesniej ,nigdy nie robila.Bez
problemu tez wsiadla do samochodu ,kiwajac na pozegnanie wszystkim "ciocia" z
dd.W domu tez bylo wszystko super ,noc bardzo spokojna ,bez placzu ,bez pobudek
,ale rano bylo koszmarnie Nagle corcia zaczela tesknic ,nagle pojawily sie lzy
,nie moglam jej zostawic nawet na sekunde samej ,nosilam ja przez pol dnia na
rekach ,problem minął jak wrocil maz z pracy i w domu zrobilo sie tloczniej
.teraz dopiero zrozumialam, ze nasza corka nie byla przyzwyczajona do takiej
ciszy ,zwyczajnie w swiecie wystraszyla sie jej ,to bylo cos nowego w jej
zyciu.Nastepny dzien byl juz dniem normalnym ,bez zadnej tesknoty ,zaczely sie
pierwsze ,niewymuszane tulaski, pocalunki i smiech ,ktorego nigdy wczesniej nie
widzialam na jej twarzy.Zaczelismy poznawac siebie ,zaczelismy nowe zycie
Jesli zas chodzi o nazywanie nas MAMA I TATA to ,jakos tak samo wyszlo ,nawet
nie zauwazylam kiedy ,corka kiedy trafila do nas nie umiala jeszcze wyraznie
mowic ,mowila tylko- buuum,papa,dada,am...umiala powiedziec tez mama i tata
lecz nie znala znaczenia tych slow i slowem mama nazywala wszystkie napotkane
kobiety a tata to byli wszyscy mezczyzni ,ktorych widziala.Z czasem (ok.3 mies.)
mama i tata byli juz tylko jedni
I

[chmurka_257]

oj za szybki enter wskoczyl

Imie zostawilismy to samo ,zawsze marzylismy o Julii i los tak sprawil ,ze Julie
dostalismyMówia ,ze tak duzemu dziecku lepiej nie zmieniac imienia ,ale ja
mysle ze dziecko jest tak chłonne w tym wieku ze i nawet zmiana imienia nie
sprawi mu roznicy
No to na koniec, przejde do tematu najbardziej chyba bolesnego i drastycznego
jakim sa zaniedbania takich dzieci ,nie wiem jakim cudem ale nasza corka nie
miala zadnego objawu choroby sierocej ,nie kiwala sie ,nie turlala sie przed
snem ,nie walila glowka w podloge ,sciane ,w poduszke ...Jedyne co robila ,to
ssala 3 srodkowe paluszki ale opanowalismy to w miesiac i problem minął.Mysle
,ze to bardzo zalezy od placowki w jakim przebywa dziecko,znam dzieci co maja po
kilka miesiecy i maja potworne oznaki tej choroby
Ja dziekuje Bogu ,ze to nas nie spotkalo bo to straszny widok

[jkl13]

Dzięki.
Faktycznie nie pomyślałam o tym, że dla dziecka przebywającego w
placówce taka nagła "cisza" w domu może budzić przerażenie. My mamy
już synka (w styczniu skończy 4 lata), co prawda chodzi do
przedszkola, ale może mimo wszystko maluch nie będzie czuł się tak
bardzo osamotniony.
Teraz nie pozostaje nic innego jak tylko czekać na drugie szczęście.
Oby to czekanie skończyło się jak najszybciej...

Mam jeszcze pytanie - jak znaleźliście Waszą córeczkę?. Poprzez OAO,
czy samodzielnie?. My niestety mamy ten problem, że musimy pominąć
OAO (mamy kwalifikację, ale nie chcą zaproponować nam dziecka
starszego niż rok, a takich dzieci nie ma do adopcji, my zaś już nie
mamy siły czekać). Dlatego musimy poszukać samodzielnie.
Pamiętam, że zajacowna znalazła swojego synka, może ona coś
podpowie...

[zajacowna]

zajacowna bedzie tylko "opowiadac" na gg 26 22 130..

[jkl13]

już piszę na GG D

[chmurka_257]

Nasza corke poznalismy przez oao ,nigdy nie probowalismy szukac na tz."wlasna
reke".Ale dziwie sie ,ze Wasz osrodek ma tylko male dzieci do adopcji,przeciez
to wlasnie na male dzieci jest ogromy popyt,a jdzieci starszych ,prawie nikt nie
chce Chyba ,ze Wasz oao wspolpracuje tylko z malymi domami dziecka ,no ale
przeciez 2/3 latek to jeszcze maluszek jest i nie zalicza sie do starszakow.

[jkl13]

nasz ośrodek ma do adopcji także starsze dzieci, ale nam nie pomogą w adopcji
np. 2 latka. U nas przestrzegają zasady, że między rodzeństwem adopcyjnym MUSI
być różnica wieku 3 lata. Synek w styczniu kończy dopiero 4 latka, więc
"najstarsze" dziecko, jakie nasz ośrodek może nam zaproponować, to roczniak. A
takich dzieci do adopcji nie ma.

Dlatego np.2 latka musimy poszukać sami, bo OAO nie da nam "cynku", że takie
dziecko do adopcji jest. Po prostu dla nich mieścimy się w kieszonce - adopcja
dziecka do roku.

[chmurka_257]

jak dla mnie to chore,z tego co wiem to nie ma chyba zadnej granicy wiekowej
jaka powinna byc miedzy rodzenstwem ,wiem tylko ze drugie dziecko powinno byc
mlodsze od pierwszego .Pierwsze slysze ze musi to byc roznica 3 lat.

[jkl13]

dla mnie też ten wymóg jest niezrozumiały, ale psycholog tłumaczyła
nam, że dopiero dziecko w wieku 3 lat jest gotowe na przyjęcie
rodzeństwa, że wcześniej czuje sie odrzucone, zaniedbane itp. Z
kolei większość podręczników twierdzi, że różnica wieku 2 lata jest
optymalna.
Ale nawet gdyby przyjąć, że dopiero w wieku 3 lat dziecko gotowe
jest na pojawienie się rodzeństwa, to Kuba 3 lata skończył w
styczniu i dla niego chyba nie ma znaczenia, czy w domu pojawi się
noworodek, czy 2-latek. Co więcej śmiem twierdzić, że szybciej
dogada się i zaakceptuje 2-2,5latka, bo od razu będzie miał kumpla
do zabawy, a nie płaczący tobołek, pochłaniający uwagę mamy...

[chmurka_257]

dokladnie tak jak piszesz,im mniejsza roznica miedzy rodzenstwem tym lepszy
kontakt .
Zaciskam kciuki, aby to szukanie drugiego szczescia nie trwalo juz dlugo,moze
uda Wam sie dostac pod choinke gwiazdkowy prezent taki jak my dostalismy kilka
lat temuŻycze Wam tego z calego serca!!

[jkl13]

Dziękuję ci bardzo, ja też wierzę, że to czekanie musi się w końcu
skończyć. Mamy już plan, aby skontaktować się z kilkoma innymi OA i
w ten sposób wzmocnić szanse na powtórną adopcję.
Ah, nie ma to jak plan. Wszystko znowu nabiera kolorów!

[monia-0704]

Witam, ja jestem mamą Majki-2 latka i 7 miesiecy. Trafiła do nas gdy
miała 10 miesięcy, cała procedura zakończyła się po 10 miesiącach.
Gdy przeczytałam, że osrodek wymyśla regóły typu różnica wieku
między rodzeństwem adopcyjnym, to mi się w głowie nie mieści, tak
nakłanieja do adopcji, że tyle dzieci czeka , a tu podcinaja nogi.
Wiem,że jest wymóg różnicy wieku między rodzicami adopcyjnymi a
dzieckiem, ale że między rodzeństwem to pierwsze słyszę. Pozdrawiam.

[phoebe10]

jkl, napisałam Ci na priva. Pozdrawiam.

phoebe

[jkl13]

Pocztę będe mogła sprawdzić dopiero dzisiaj wieczorem. Odezwę się