adopcja dziecka z zespołem Downa

[makbyt]

Witam, mam pytanie odnośnie adopcji dziecka chorego.
Wychowuje go samotnie moja koleżanka ,dziecko jest zadbane i
bardzo , bardzo kochane. Niestety koleżanka nie radzi sobie sama z
opieką nad dzieckiem i niestety przeżywa co raz kolejne załamania
psychiczne. Rozmawiałysmy o jej sytuacji i koleżanka myśli o oddaniu
synka do ośrodka i zabieranie go na wekendy do domu. Myślę że
adopcja byłaby lepsza. Czy koleżanka może oddać dziecko do adopcji.
Czy jest możliwość dalszego "podglądania" życia dziecka. Koleżanka
jest dosyć ubogą osobą ale myśli też o płacaniu alimentów na dziecko.
Uważam że w pełnej , przygotowanej do tej ułomności rodzinie
chłopcu będzie lepiej niż z załamaną , zdruzgotaną i wykończoną
matką. Chłopiec ma 5 lat opóźniony jest według mnie na około 3 lat.
Nie mówi. Jakie są możliwości prawne?

[verdana]

W wypadku adopcji matka całkowicie zrzeka się praw do dziecka. Czyli
nie ma mowy o alimentach, ale z dużym prawdopodobienstwem nie ma tez
mowy o odwiedzaniu. Gdy Twoja kolezanka zrzecze sie praw
rodzicielskich i odda dziecko do adopcji moze już nigdy w życiu ani
dziecka nie zobaczyć, ani nie dowiedziec się, co się z nim dzije -
po prostu przestanie być traktowana jako jego rodzina. Watpie, czy
to bedzie dla niej lepsze.
5 -latek z ZD ma małe szanse na adopcje, a nawet jesli ma - może się
zdarzyć, ze będzie musiał być przez dłuzszy czas w DD, juz całkwicie
bez mamy. To tak, jakby nagle został sierotą, a nikomu to na dobre
nie wyszło.
Gdyby udao sie znaleźć dobry osrodek, twoja kolezanka odwiedzała
dziecko i zabierala je do domu co tydzień - to chyba jednak dla obu
strn byloby lepiej.

[chmurka_257]

W takiej sytuacji najlepszym wyjściem jest rodzina zastępcza ,dziecku na pewno
byłoby lepiej w takiej rodzinie niż w najlepszym ośrodku, koleżanka miałaby
pełne prawa aby odwiedzac synka. Nie musiałaby także płacic na dziecko alimentów
,bo taka rodzina dostaje pieniążki od państwa