czy mąż zdecyduje sie na poród rodzinny???

[jaonna1]

czytam wypowiedzi dziewczyn które rodziły z ojcem dziecka i nie spotkałam sie
jeszcze z negatywnymi wrażeniami po takim porodzie. Mój mąz obecnie nie czuje
sie na tyle silny by sie zdecydować tzn nie powiedział nie ale też nie
powiedział tak, napewno nie bede go naciskać. ale bardzo bym chciała by wtedy
był przy mnie, choćby nie do końca w fazie końcowej moge być sama ale te
najdłuższe godziny. a jak wasi ojcowie dzieci widzą porody rodzinne? termin
mam na kwietnia wiec może sie namysli...

[indra2]

Mój mąż od początku chciał rodzić ze mną. Zaklinał się tylko, że nie będzie
przecinał pępowiny, bo zemdleje i nie miał zaglądać mi między nogi w czasie
parcia Pępowinę przeciął bez mrugnięcia okiem a podczas parcia motywował
mnie słowami jeszcze chwilkę już mu czuprynkę widać Oboje poród wspominamy
super i drugie dziecko też planujemy rodzić razem.
aga

[gonia28b]

Mój Kajtek chce byc przy narodzinach. Ale też długo to trawało, zanim się
dowiedziałam czy on chce. Mierziło mnie to okropnie, bo też tego (tak jak Ty)
Chciałam. Pewnego dnia nie wytrzymałam i podsunęłam mu "Twoje Dziecko" z
artykułem o zaletach i o przebiegu porodu rodzinnego. Nie przeczytał tego, ale
zapytał się mnie o co mi chodzi. No więc mu powiedziałam, że ja bym bardzo
chciała aby był przy mnie przy porodzie, ale nie wiem czy on chce. Powiedział
mi, że tak oczywiście, że on będzie. Przcież nie powiedział mi, że nie chce.

Powiem Ci coś w sekrecie: Teraz to ja sama nie jestem pewna czy chcę, żeby mąż
był przy mnie. Naprawdę obawiam się tego co będzie potem. Jestem teraz w 7 m-cu
ciąży, brzuszek taki sobie - ponoć w sam raz. Wszyscy dookoła mi powtarzają, że
bardzo ładnie chodzę w ciąży. Żadnych rozstępów, wszystko w normie, tylko
brzuszek taki fajniusi. Problem w tym, że dla mojego męża nie jest taki
fajniusi. Przestałam być dla niego atrakcyjna seksualnie. Wczoraj po dość
długim namyśle powiedziałm mu, że pojawiła mi się siara - bo też nie byłam
pewna jak na to zareaguje. Muszę go jakoś przyzwyczajać do tego, że za niedługo
wszystko się zmieni i będę mamusią. I nic już nie będzie takie jak przedtem.

Pozdrawiam serdecznie.

gonia

[jaonna1]

oj ci faceci!!! ja ostatnio sie spytałam co bedzie jak po porodzie zostane
grubasem? a on mi odpowiada--to bedziemy sie odchudzać!! zamiast powiedzieć ze
i tak bede piekna i tak bedzie mnie kochać!!

[gonia28b]

A niechby sobie tak sami w ciąży pochodzili i przez jakiś czas nie mogli pić
piwa. Boooossze! Oni naprawdę nie potrafią tego docenić. Albo tak jak u mnie:
nie dość, że sama chodzę z tym brzuchem i biustami też większymi niż normalnie
i zamartwiam się co się stanie z nimi jak już urodzę i wykarmię, to on jeszcze
mnie z tym wszystkim tak dołuje psychicznie.

Ale trzymajmy się. Damy radę )) Twarde baby jesteśmy ) (to jeden z jego
ostatnich komplementów - parę miesięcy temu)

[ares1976]

Mój mąż od początku chciał byc przy porodzie. Boi sie tylko biedaczysko że
zamdleje - moja mama zamierza go poratować jakims środkiem uspokajającym z
domowej apteczki ale myslę że jak co do czego przyjdzie to nabierze siłJa
tez bardzo chce żeby był i nie wyobrażam sobie inaczej.

[stycz72]

Mój mąż bardzo chce być przy porodzie i chce przeciąć pępowinę. Ja też chcę
żeby był przy mnie w tym ważnym dniu. W koncu to jest nasze wspólne dziecko i
chcemy urodzić je razem.

[dorotaifilip]

Witaj! Mój mąż nie odmawiał mi wprost, jak o tym rozmawialiśmy, ale nie chciał
być przy porodzie. Przekonali go dopiero dwaj koledzy z pracy, którzy
opowiedzieli mu o swoich doświadczeniach. Byłam przy tych rozmowach - ot kilka
zdań rzuconych, bez zbędnych opisów. I to przekonało męża. Był przy porodzie,
przeżył. Co więcej - na forum kiedyś udzielał się i przekonywał innych
mężczyzn, że warto. Kiedyś, bo nasze dziecko ma teraz 20 miesięcy.
Powodzenia!
dorota

[wieloszka]

nic na siłę: mój na przykład źle wspomina widok krwi, łożyska, szycia itp.choć
tu można się umóić, żeby po narodzinach się ewakuował, jednak faktem jest że
poród to fizjologia- nie chodzi tu chyba nawet o późniejszy seks -ale na prawdę
nie każdy facet czuje się na siłach na to przeżycie i wielkie emocje. myślę że
stać z boku jest b ciężko.teraz czekam na drugi poród i mąż też chce być,
wspierać mnie i pilnować personelu. ma zamiar teraz wcześniej wyjść...

[iwta]

Mój mąż nie był przy pierwszym porodzie i przy drugim też nie zanosi się na to
aby był. Chociaż tak naprawdę ja nie wiem czy ja chciałabym aby był ze mną,bo
przy nim tak jakoś zawsze się rozczulam . A jak dla mnie przy porodzi muszę być
skoncentrowana i chyba sama z tym bólem.Oczywiście każda ma inaczej i to
kwestia wyboru.Pozdrawiam!!!

[18_lipcowa]

Nie slyszalas negatywnych opini? Heh,to naiwna jestes.
Powiem Ci tak - mozesz go poprosic czy nie zechcialby uczestniczyc ale nie
naciskaj, nie nalegaj jesli nie bedzie chcial.Sama tez urodzisz, spox.

[marychna31]

Jego dzieco? To jego obowiązek być przy porodzie, jesli takie jest Twoje
życzenie. Wspólne dziecko to wspólne konsekwencje Co by było jakbyś Ty
kręciła nosem czy chcesz być czy nie chcesz byc przy porodzie)
Zobacz powyżej wypowiedzi dziewczyn które rodziły (oczywiście nie bezpłodnych
frustratek) - wszystkie napisały, ze to niezpomniane przezycie dla ojców
Kochających się ludzi takie przezycie tylk zbliży i scementuje w sposób,
którego nie da się zastapić w inny.

obowiązek??

[jaonna1]

niby masz racje, ale z drugiej strony nie chce by był tam na siłe z przymusu.
choc czułby sie źle może bezradnie. tu chyba nie chodzi o to ze sie brzydi albo
coś tylko czy sam zniesie to jak zobaczy ze mnie boli. choć teraz to tylko moje
domysły bo wsumie sam nic nie mówił na ten temat. musze wejsc jakos na ten
temat niedługo.

[marychna31]

Tak Joanno - na pewno zobaczy, ze boli ale to dlatego, ze naprawde boli Takie
są fakty a dorosły i dojrzały człowiek (a inny chyba nie powinien być rodzicem)
powinien umiec stawić czoła faktom Tak naprawde porodem obciążona jest
kobieta i jej należą się szczególne względy (ona ma prawo decydować jak wyglada
poród). Męzczyzna, który wbrew woli kobiety odmawia pomocy w trakcie porodu to
dla mnie nieodpowiedzialny histeryk, który nie dorósł do bycia ojcem. Co to w
ogóle za wysiłek być ze swoją kobietą przy porodzie, trzymac jej rękę i
wspierać ciepłymi słowami na przeciw tego, że się rodzi to dziecko?!
Pzdr.

[18_lipcowa]

Tak ale to nadal nie jest obowiazek ,a to ze facet nie chce byc przy porodzie
nie oznacza ze jest histerykiem.

[komika]

Hej!Ja znam odczucia obu stron bo i sama rodziłam i byłam przy porodzie jako
osoba towarzysząco-wspierająca.Oj niełatwe to zadanie zarówno z jednej strony
jak i z drugiejMój mąż nie chciał być przy porodzie, ale porozmawialiśmy
sobie szczerze i uzgodniliśmy że będziemy razem chodzić chociaż na szkołe
rodzenia.W czasie tych kursów dużo się dowiedzieliśmy,zobaczyliśmy
sale,poznaliśmy etapy porodu,całe działanie położnych i lekarzy.Maż posłuchał
sobie o porodzie,jak to wygląda,że to nie jest mus, że on musi tam być, ale jak
dużo by pomógł gdyby tam był.Bez zbytniej presji.I o dziwo pod koniec ciąży
zgodził sie byc przy mnie-przy porodzie. Dla facetów sytuacja
nieznana,niemożliwa do ujarzmienia-opanowania, to ogromny lęk i stres-trzeba to
też umieć zrozumieć i zaakceptować.Mój facet jest ogromnie wrażliwy na widok
krwi i lekarzy,niechęć była też podsycana przez moją teściową, która
nieszczędziła mu opowiadając o porodach rodem z filmów grozy!Mój maż poznał
jednak jak to wszystko sie dzieje faktycznie, przemyślał sprawe i zgodził
się.Teraz mówi każdemu przyszłemu tacie że to "bułka z masłem" hihihi taki
kozak!!)Ja asystowałam przy porodach dwóch przyjaciółek-i powiem, że to mimo
wszystko ogromny stres odpowiedzialności,ogromne zmęczenie fizyczne i
psychiczne- a co dopiero musi odczuwać ktoś tak bliski intymnie jak ojciec
rodzącego się dziecka!!Moim zdaniem trzeba najpierw porozmawiać,poznać jakie są
odczucia drugiej strony, zaproponować wspólne chodzenie do szkoły
rodzenia,dowiedzenie sie jak najwięcej o porodzie i zwyczajach szpitala w
którym bedziesz rodzić i pozostawienie sobie czasu na decyzje-a co
najważniejsze- uszanowanie kazdej decyzji meża ,jaka wypadnieJeżeli
rzeczywiscie nie bedzie chciał być przy porodzie, może poprosisz kogoś z
rodziny, czy przyjaciółek?Ja w jednym przypadku chodziłam na szkołę rodzenia
razem z przyjaciółką i jej mężem-i w zależnosci kto w momencie porodu był na
miejscu(jej maż pracuje w transporcie międzynarodowym) ten by był z nią w tej
pięknej chwiliPorozmawiajcie po prostu....Powodzenia i pozdrawiam
serdecznie!!!

[basia305]

Czytając twoją wypowiedz jestem przekonana że sama nie rodziłaś, a jeśli tak to
współczuję twojemu mężowi. Ja zrezygnowałam z obecności męża przy porodzie,
ponieważ wiedziałam że jeśli tam będzie to tylko ze względu na mnie, a nie
dlatego że tego na prawdę chce. Faceci są różni ale generalna zasada, nie
namawiaj jesli widzisz że on nie jest przekonany. Na prawdęsama też sobie
doskonale poradzisz, a może nawet jego obecnością możesz być momentami
skrępowana

[basia305]

Dopisek :ja po wszystkim byłam zadowolona że mnie nie widział, bo nie jesto to
widok przyjemny (mimo że ja zakończyłamporód przez cc)

[maga202]

Ja wam dziewczyny powiem że nie wyobrażam sobie że męża w dzisiejszej dobie moze nie być przy porodzie, u mnie nie było takiej kwestii to go on ze mną może nie być to było od poczatku oczywiste. Nie wyobrażam sobie że miałabym sama wśród obcych ludzi przezywać ten koszmar. W końcu ciąża i poród to jest nasza wspólna sprawa. Dla mnie rozważania czy mąż ma być przy porodzie są tak samo na miejscu jak rozważania czy ja mam być przy porodzie. Uważam że bardzo ważną sprawą jest to aby twój mężczyzna poznał i ten aspekt życia i zobaczył co to znaczy urodzić dziecko. Mój był przerażony moim cierpieniem ale pomagał mi je znosić
Pozdrawiam Magda

[em73]

Ja rodzilam sama i jesli bede kiedykolwiek jeszcze w ciazy to tez chce urodzic
sama. Od poczatku wiedzialam ze maz nie bedzie chcial byc przy porodzie.
Poczatkowo bylo mi troche przykro, ale czym blizej bylo porodu, tym mniej
naciskalam, obiecal mi tylko ze bedzie w szpitalu i to mi wystarczylo. Maz byl
ze mna na poczatku, ale wychodzil w czasie badania lekarskiego. Sama
najbardziej aktywna czesc porodu, tez bylam sama, tzn z poloznymi i lekarzem.
OK, w moim wypadku poszlo bardzo szybko (na tyle ze nie zdazylam miec ZZO), ale
ciesze sie, ze nie spotkam (prawdopodobnie) zadnej z tych poloznych wiecej. Nie
swpominam porodu zle, nawet nie bylo to dla mnie jakos super bolesne, ale po
prostu zbyt "naturalne". Jestem osoba zorganizowana i lubiaca kontrolowac
sytacje a tu..cialo nie slucha i robi co chce. Nie widze tez nic "magicznego" w
przecinaniu pepowiny, lekarz mi dal do przeciecia, ale grzecznie odnowilam. Mimo
ze nie byl przy porodzie, maz ma swietny kontakt z corka, do tego stopnia, ze
poniewasz ja musialam wrocic bardzo szybko do pracy, byl pare miesiecy na
"maciezynskim". Zorientuj sie jak to jest w twoim szpitalu, jesli wiesz gdzie
bedziesz rodzic, czy jest poczekalnia i tym podobne. Fajnie jest miec kogos w
poblizu na wypadek jak sie porod przeciaga i moze to przekona twojego meza.

a wy bedziecie rodzić z tatusiami???

[jaonna1]

[zolza78]

nie, mój mąż nie chce i nie chciał od początku, zresztą tak samo, jak ja. I nie
widzę powodu, żeby robić z tego problem. Dla mnie najważniejsze będzie to, że
będzie z nami zaraz po porodzie, że zaopiekuje się i mną i Małym. naprawdę nie
uważam, że nasze małżeństwo będzie jakieś bardziej udane i szczęśliwsze przez
to, że zobaczy, jak mnie zszywają.

[aniuta75]

Mój mąż na początku nie chciał, ale nie dlatego, że się bał tylko że mu nerwy
puszczą. Teraz już chce i wcale nie zmuszałam go do zmiany decyzji - po
prostu musiał sobie to przemyśleć. Być może jakąś rolę odegrał w tym nasz
kolega, który byl przy swojej żonie przy porodzie. A jeśli tuz przed porodem
się rozmyśli to nie będę miała do niego pretensji tylko... troszkę mi przykro
będzie. Wolalabym być z kimś bliskim, kto by mnie za rękę potrzymał, plecy
pomasował...

Ania i Kubek vel Pyzaty (33tc)