pierwszy raz

[eli_bennet]

jestem tu pierwszy raz, ale jestem pod ogromnym wrażeniem waszej siły i
samozaparcia...może dzięki wam mi też się uda:)dziś chciałam zwymiotowac,
czekałam tylko aż mój chłopak pójdzie na zajęcia (on chce wierzyc, że już z
tym skończyłam), ale weszłam na to forum.."chłonęłam" posty, płakałam, a
potem normalka-poszłam do kuchni, chciałam się nawpieprzac i wyrzygac,
ale...OPARŁAM SIĘ!!!hi,hi stałam nad kanapką i słodyczami, ale powiedziałam
im NIE! jestem z siebie taka dumna, ostatnio rzygałam nonstop (czasem z
przerwami na weekend-mama nie może wiedziec), czuje się taka czysta może to
śmieszne, wiem, że to dopiero początek (boże to pierwszy dzień głupolu), ale
zawsze musi by ten PIERWSZY RAZ najbardziej boje sie zostawac w
domu sama, to kusi...obawiam się też tego, że przytyję niby wiem,że jestem
trochę za chuda, ale kiedy przytyje (albo wydaje mi się, że przytyłam sama
nie wiem), wpadam w panikę...teraz ważę ok 47, mam 172 cm wzrostu...rozsadek
mówi, że to za mało, ale ona podpowiada, że się opieprzam, mało cwiczę i
robię się obrzydliwym spaslakiem...jak to czytam, mam ochotę palnąc w ten
głupi łeb ;) ale widzę nadzieję-was, dzięki temu co przeczytałam mam
motywację wcześniej nawet nie chciało mi się próbowac-jast jak jest i już a
teraz? kto wie... trzymajcie kciuki ana.b-kij ci w oko ;)he he

[anetato1]

witaj!!super ja tez jej mowie kij ci w oko!!!niech da nam spokuj moja waga jest
troche lepsza od twojej hihi bo przy 168 waze 51 kilo:D juz drugi dzien mi sie
udaje "jesc" jestem dumna no i za tydzien czeka mnie wizyta u psycholog a wiec
kolejny krok ku dobremu!TRZYMAM KCIUKI!DASZ RADE!

[karollcia_k]

hej! ja też jestem na tym forum nowa! Ale trzymam za Ciebie kciuki, wierzę, że
się Tobie uda. przesyłam Tobie wielki uśmiech, bo wiem, jak uśmiech pomaga w
naszej codzienności :D

[eli_bennet]

oddaje uśmiech :), pozdrawiam i trzymam kciuki dobrze jest powiedziec to
komuś, kto wie "o co biega" dziś mam dobry humor, ale boję się tych dołów,
pustki, które przychodzą czasami-wtedy daję się JEJ porwac...najgorsze, że
zabiera mi czas i energię, które mogłabym poswięcic na tyle
rozmaitych "pożytecznych" spraw-kiedyś mnóstwo czytałam, teraz nie mogę się
skupic, wciąż myślę o tym co zjadłam i licze...potem czuję się głupia i nic
niewarta :( to zamknięte koło...ale spróbujemy z moją nowa ziomalą ;)-radością
życia przerwac ten krag (mam wrażenie, że jestem nieznośnie optymistyczna, aż
się klei od tej słodyczy i pogody ducha, ale co tam! dzis autentycznie
wierzę!!!)

[karollcia_k]

musisz wierzyć :) ja z własnego doświadczenia wiem, że bez tej wiary nie mozna
żyć. Gdybym nie wierzyła, że kiedyś bedzie lepiej, nie miałabym odwagi żyć w
przekonaniu, że wszystko przegrałam.. wiem, że jest czasem ciężko, też czasem
ryczę godzinami i nie wiem, jaki jest sens to wszystko dalej ciągnąć. Ale póki
co żyję. I chyba to się liczy. Żyję, nawet jeśli przyświeca temu przekonanie, że
to życie jest bezwartosciowe. Ale żyję... I bedzie dobrze, uwierz! Cieszę się
twoim optymizmem! :)))